09/04/2024
!
بیاد دارید!
یک ماه قبل از امروز، روزگاری را بیاد آور که انصار(مدینه)گونه-چشم به راه-در انتظار حلول پر میمنت ماه مبارک رمضان بودیم.
واقعاً چی شگفتانگیز شباهتهای داشت حلول این ماه پر فضیلت با تشریف آوری و قدوم پیامبر صلی الله علیه وسلم در مدینه منوره!
دقیقاً هر مسلمانیکه قلبش از نور ایمان منور بود، برای دیدار اول و شگفتی زیبایی(معنویات) آن در تپش آمده بود، در این میان قلبهای بود که صاحبش را تا نیمههای شب چشم به راه بیدار نگهداشته بود و قلبهای نیز دیده میشد که بیقراری وی حتی اختیار را از چشمها سلب نموده بود و چون هر لحظه به لحظهای موعد وصال نزدیک و نزدیکتر میشد، بیمهابا اشکهای مروارید گونه اطراف آن حلقه زدن میگرفت.
آری! این ماه شریف و پر فضیلت با دنیای از خیّرات و نیکیها بر شهر و دیار دلهای مان قدوم آورد، اما متاسفانه اینبار مردان باخِرد و باهمتی همچون صحابههای پیامبر-صلی الله علیه وسلم- خیلی اندک بود تا از این ماه به بهترین وجه آن پذیرایی مینمودند و با دل و جان آنرا گرامی میداشتند.
اندک به چشم میخورد کسانیکه از دههی رحمت آن به فرصتهای ایمانی خود بیافزایند، دههی مغفرت آنرا از گناهانشان کاسته و در دههی اخیر آن مسیر نجات از جهنم را بخود هموار سازند.
فقط میشد به ذره بین دید آنانیرا که از بسته بودن شیطانها در زنجیرهای آتشین استفادهی اعظمی نموده رابطهی قلبیشان را با آنها کاملاً به نقطهی صرف رسانیده باشند.
و بسیار کم پیش آمد که مردمان خداجو و آخرتآباد؛ شبهای قدرِ آنرا-به بهترین وجه ممکن- قدر نموده از فضایل بیشمار آن در میزان حسنات خود افزوده باشند.
بلآخره این ماه با این همه شور و شعف ایمانی وارد سرزمین دلهای مان شد، اما امشب که قرار است برود. برای اینکه حد اقل توانستیم خیلی کم-و خیلی خیلی کم- از خیّرات آن استفاده بریم، قلبهای مان در فراقش باز به تپیدن آمده است و بارانِ غمِ دوری از آن، شانههای مان را خمیده ساخته سکون و امان را از جسم بیحس ما ربوده است.
آری! این ماه از ما میرود و بعدش مایان چند روزِ محدودی مهمانان سفرهی الهی هستیم، پس باید بخود اندیشید که بکدام روی و آبرو در پیشگاه او تعالی خواهیم رفت؟ درحالیکه هنوز بار گران گناهان به شانههای مان سنگینی میکند و هنوزم که هنوز است ما نتوانستهایم از وساویس شیطانی خود را امان دهیم. با این وجود یک مژدهی بزرگ دیگر وجود دارد که آن رحمت وسیع خداوند است و امیدِ بلند مایان، پس اگر همتها بخواهند کار خودشان را بکنند و در اثر آن مایان روزهای عید را هم از یاد و ذکر خدا لحظهای غافل نشویم، ان شاءالله که بار سنیگنی گناهان ما را هلاک نخواهد کرد و فراق رمضان ما را به بالین غم نخواهد نشاند.
الهی به امید توفیق / راه بنمایم بسوی تحقیق
۱۴۴۵رمضان۳۰/ ۱۴۰۳حمل۲۱
