Chill met Jill

  • Home
  • Chill met Jill

Chill met Jill ✍️ Op de blog van Chill met Jill deel ik over mijn ervaringen en zoektocht op vlak van hormonen, feminisme, relaties, ... en autisme en neuro-inclusiviteit.

🌈 Vanuit ervaringsdeskundigheid in autisme sta ik op de barricade richting een neuro-inclusieve werkomgeving ✨

Veel autistische volwassenen reageren hevig op signalen van afwijzing en uitsluiting. Nederlands Autisme Register - NAR ...
19/08/2026

Veel autistische volwassenen reageren hevig op signalen van afwijzing en uitsluiting. Nederlands Autisme Register - NAR vindt in hun onderzoek hierover een verband tussen deze 'sociale pijn', een laag zelfbeeld, en autisme.

Het onderzoek toont aan dat tegenslagen verankerd in sociaal contact een grotere impact hebben op autistische dan op allistische volwassenen, en benadrukt de nood aan steun vanuit de persoonlijke omgeving en bredere maatschappelijke ondersteuningsmaatregelen.

Wat kan dat betekenen in de praktijk, wil ik dan meteen weten.

Zelf denk ik dat er in sommige omgevingen wel al kan gezocht worden naar concrete acties hiervoor, in omgevingen waar het concept van inclusie en/of neurodiversiteit gekend is. Daar kunnen gerichte workshops rond assertiviteit, grenzen voelen en stellen, zelfbeeld van toepassing zijn.
Niet vanuit het oogpunt van de persoon die aan het eigen zelfbeeld en zijn/haar assertiviteit wil werken, maar net workshops voor die àndere partij. Hoe omgaan met de grenzen van de ander, hoe zich open te stellen voor mensen met een afwijkend levensritme van dat van zichzelf, hoe andere verwerkingssnelheden leren herkennen en praktische tools leren hanteren in het omgaan met verschillende snelheden. Hoe zich empatisch op te stellen tegenover mensen met een trager levensritme en die manier van leven evenzeer naar waarde te schatten als de eigen levenswijze.

In andere omgevingen is de kennis en het inzicht er nog niet en moet nog worden ingezet op informatieverspreiding.
In dit geval kan het nuttig zijn om allistische volwassenen te informeren over hoe hun ervaring van 'de tijd' verschilt met die van autistische volwassenen, over het verschil tussen prikkel- en informatieverwerking in het brein en hoe dat in een autistisch brein diepgaander en dus intenser gebeurt, en dus ook meer van die tijd vraagt. Over de impact op autistische volwassenen van een leven vol kleinere en grotere ervaringen van uitsluiting en afwijzing (bijvoorbeeld door het tragere levensritme) op het zelfbeeld en daarmee ook op hoe zij breder doorheen het leven bewegen.

𝙉𝙞𝙚𝙪𝙬 𝙉𝘼𝙍-𝙥𝙖𝙥𝙚𝙧 𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙨𝙤𝙘𝙞𝙖𝙡𝙚 𝙥𝙞𝙟𝙣

Op sociale media delen veel autistische volwassenen dat ze hevig reageren op signalen van afwijzing en uitsluiting. Zijn volwassenen met autisme daadwerkelijk gevoeliger voor deze sociale pijn?

Daarom onderzochten we de gevoeligheid voor sociale pijn bij 1.425 autistische en 187 niet-autistische volwassenen. Hieruit bleek dat autistische volwassenen een iets hogere gevoeligheid voor sociale pijn rapporteerden dan niet-autistische volwassenen. Vrouwen gaven vaker aan gevoeliger te zijn dan mannen, met een vergelijkbaar verschil in beide groepen. Bij autistische volwassenen hing een grotere gevoeligheid voor sociale pijn samen met lagere eigenwaarde, maar niet met cognitieve empathie of sensorische gevoeligheid.

Deze resultaten bestrijden de aanname dat mensen met autisme zich over het algemeen minder bewust zouden zijn van sociale afwijzing. Ze suggereren ook dat verhoogde sociale pijn niet zomaar als een inherent autistisch kenmerk moet worden gezien. Wil je het hele artikel lezen? Ga dan naar https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/aur.70345!

Is het al meer dan tien jaar geleden? Ik zou er mijn dagboeken moeten op nalezen. Het is alleszins al vele jaren geleden...
14/08/2026

Is het al meer dan tien jaar geleden? Ik zou er mijn dagboeken moeten op nalezen. Het is alleszins al vele jaren geleden dat ik mijn huisarts voor het eerst spreek en vragen stel over PMDD, dat ik mij daar toch zo in herken. Ik had er enkele Engelstalige wetenschappelijke artikelen over gelezen, gevonden in mijn zoektocht naar antwoorden op internet.

Tijdens dat gesprek zoekt de arts op wat het is, PMDD, een aandoening die hem geheel onbekend blijkt te zijn. Verder wordt er op dat moment niets mee gedaan. De symptomen houden aan uiteraard, maar het is wat is.

Jaren later, ondertussen patiënt bij een andere huisarts in dezelfde praktijk, brengt mijn huisarts het nieuws dat ze na bespreking op hun teamvergadering tot de consensus zijn gekomen dat ik wel degelijk lijd aan PMDD. Het voelt toch als een opluchting wanneer ik dit hoor. En ik heb de idee dat mijn huisarts stiekem ook een beetje trots lijkt te zijn, op het behalen van deze mijlpaal bij het oplossen van moeilijke vraagstukken in de patiëntenzorg.

Wanneer ik er mijn medisch dossier op nalees, prijkt nu onder de titel Actieve Problematiek op datum van 21/05/2021: "dysforische late luteale fase aandoening: PMDD".

Af en toe zie ik eens een artikel verschijnen in de media of via mijn netwerk van lotgenoten. Net zoals deze hier in de link. De foto van het artikel in de krant komt van een lotgenoot uit een facebook-groep rond PMDD. Een groep met vrouwen die net zoals ik er een moeilijke zoektocht op nahouden. En nog steeds doormaken. Want met de diagnose alleen is het verhaal niet af. Dan is het zoeken naar aanpassingen aan je leven, gericht werken aan je gezondheid, al dan niet kiezen voor medicatie, uitproberen, falen, slagen, maar dan verouder je en verandert je hormoonhuishouding. Weer zoeken, falen, (hopelijk misschien) slagen.

Dit weekend kun je dit artikel lezen in De Standaard

https://www.standaard.be/binnenland/een-halve-maand-somberte-tot-je-menstruatie-doorkomt-niemand-van-de-psychiaters-kende-pmdd/159305233.html

Wat een begin van de dag 🙏
21/05/2026

Wat een begin van de dag 🙏

“Organisaties gaven aan hoe waardevol het is om ambassadeurs of ‘first dancers’ te hebben die het thema zichtbaar en bes...
22/02/2026

“Organisaties gaven aan hoe waardevol het is om ambassadeurs of ‘first dancers’ te hebben die het thema zichtbaar en bespreekbaar maken.”
Hear hear!

“We zijn er nog lang niet, maar we zijn wel vertrokken.” Dat gevoel overheerste begin februari aan het einde van het groeilabo Peers4Change in Antwerpen, onder begeleiding van Hefboom en Binario binnen het project HRwijs Inclusief. Onze partner VIVO brengt vanuit haar initiatief Trefpunt Odi ver...

Autistische volwassenen hebben vaker last van depressieve klachten dan niet-autistische leeftijdsgenoten. Een opvallende...
18/02/2026

Autistische volwassenen hebben vaker last van depressieve klachten dan niet-autistische leeftijdsgenoten. Een opvallende bevinding: puur ‘typisch autistische kenmerken’ blijken er nauwelijks toe te doen.

Depressie bij autistische volwassenen hangt vooral samen met maatschappelijke en praktische omstandigheden, niet met autisme zelf. Dat vraagt om ondersteuning die daar ook op inspeelt, en die toegankelijk is voor alle leeftijden en achtergronden.

Wil je het hele artikel lezen? Ga dan naar
https://link.springer.com/article/10.1007/s10803-026-07225-3?utm_source=rct_congratemailt&utm_medium=email&utm_campaign=oa_20260128&utm_content=10.1007%2Fs10803-026-07225-3!

𝙉𝙞𝙚𝙪𝙬 𝙉𝘼𝙍-𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧𝙯𝙤𝙚𝙠 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙙𝙚𝙥𝙧𝙚𝙨𝙨𝙞𝙚 𝙗𝙞𝙟 𝙖𝙪𝙩𝙞𝙨𝙩𝙞𝙨𝙘𝙝𝙚 𝙫𝙤𝙡𝙬𝙖𝙨𝙨𝙚𝙣𝙚𝙣

Autistische volwassenen hebben vaker last van depressieve klachten dan niet-autistische leeftijdsgenoten. Maar waarom krijgt de ene persoon met autisme hier last van, en de andere niet?

We onderzochten een brede range aan factoren: van leeftijd, inkomen en geslacht tot autistische kenmerken. Een opvallende bevinding: autistische kenmerken zelf, zoals sensitiviteit voor prikkels of herhalend gedrag, bleken er nauwelijks toe te doen.

Wat hing wél samen met meer depressieve klachten?
- Hogere leeftijd
- Lager inkomen
- Meer bijkomende psychosociale problemen

Depressie bij autistische volwassenen hangt dus vooral samen met maatschappelijke en praktische omstandigheden, niet met autisme zelf. Dat vraagt om ondersteuning die daar ook op inspeelt, en die toegankelijk is voor alle leeftijden en achtergronden.

Wil je het hele artikel lezen? Ga dan naar https://link.springer.com/article/10.1007/s10803-026-07225-3?utm_source=rct_congratemailt&utm_medium=email&utm_campaign=oa_20260128&utm_content=10.1007%2Fs10803-026-07225-3!

15/02/2026

𝙉𝙪 𝙩𝙚 𝙯𝙞𝙚𝙣: 𝙩𝙧𝙖𝙞𝙡𝙚𝙧 𝙆𝘼𝙄𝙉

Tijdens Wereld Autisme Dag op 2 april gaat KAIN in première, een bijzondere tragikomedie over autisme. De film volgt het verhaal van Kain, een man met autisme die zijn rijbewijs wil halen om te bewijzen dat hij net zo goed kan functioneren als anderen. Wanneer hij de liefde van zijn leven ontmoet, komt zijn wens om aansluiting te vinden met de wereld om hem heen op scherp te staan.

KAIN is geen film over een man met autisme, maar met een man met autisme: een autistische acteur speelt namelijk zelf de hoofdrol. Daarnaast is de film gemaakt door een neurodiverse crew. Ook het Nederlands Autisme Register heeft meegeholpen met deze film: zo is onderzoeker Sander Begeer als adviseur betrokken geweest.

Nieuwsgierig geworden naar de film? Kijk dan nu de trailer van KAIN via https://www.youtube.com/watch?v=gJhbTfHKhjA!

Enkele jaren geleden liet ik progesteron in mijn bil prikken. Het was een eenmalige prik, binnen een hele zoektocht naar...
31/01/2026

Enkele jaren geleden liet ik progesteron in mijn bil prikken. Het was een eenmalige prik, binnen een hele zoektocht naar passende anticonceptie.

Hormonale balans is één van de thema's op mijn blog, en ik ga er in aankomende teksten dieper op in. 𝗣𝗿𝗶𝗸𝗽𝗶𝗹 brengt alvast een voorsmaakje.

In 2012 ben ik 28 en neem ik net iets meer dan tien jaar ‘De Pil’. Het is in dat jaar dat ik me begin te verdiepen in natuurlijke gezondheidszorg. Ik raak overtuigd van de positieve effecten van goede zelfzorg op het lichaam. Zo ontdek ik dat een pijnlijke en moeilijke cyclus kan betekenen dat j...

Ik kan me hier erg in terugvinden. Zowel in de ervaring van het trage leven, als in het als buitenstaander aanschouwen v...
24/01/2026

Ik kan me hier erg in terugvinden. Zowel in de ervaring van het trage leven, als in het als buitenstaander aanschouwen van de drukbezette, succesvolle levenslopen van anderen.

“Terwijl het langzame, oplettende bestaan misschien wel een van de menselijkste vormen van leven is.” 🙏

Psycholoog en filosoof Arthur Eaton beantwoordt levensvragen van lezers. Deze week: ik voel me weinig een kind van mijn tijd. Wat kan ik doen?

Address

Valentin Vaerwyckweg 1

9000

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Chill met Jill posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Chill met Jill:

Shortcuts

  • Want your business to be the top-listed Business?

Share