11/02/2025
Στην επιστροφή από ένα επαγγελματικό ταξίδι, συνάντησα την κα Μαρία. Η κα Μαρία περίπου στα 70, ήταν ενθουσιασμένη που έκανε το πρώτο της ταξίδι με το αεροπλάνο. Ο ενθουσιασμός της είχε ξεπεράσει το φόβο της για το άγνωστο όπως μου εκμυστηρεύτηκε. Είχε φτάσει στο αεροδρόμιο από το μεσημεράκι για να κλείσει εισιτήριο όπως έκανε παλιότερα με το ΚΤΕΛ. Τη ρώτησα γιατί δε το είπε σε κάποιο από τα παιδιά της να το κλείσουν διαδικτυακά και οικονομικότερα αλλά φάνηκε να έχει απορροφηθεί τόσο από τη νέα της περιπέτεια που δεν έδωσε σημασία.
Μέσα σε όλα είχε κλείσει το τηλέφωνό της από μπαταρία, δεν είχε ενημερώσει κάποιον ότι θα φτάσει αργά το βράδυ και τα χρήματά της τα είχε φυλάξει -όπως είπε- στην βαλίτσα.
Καταλάβαινε κανείς πόσο άπειρη ήταν η κα Μαρία με όλη την διαδικασία του ταξιδιού. Στην προσπάθειά μου να της εξηγήσω πόσο εύκολο θα μπορούσε να το κάνει, διέκρινα μία ευγενική αδιαφορία , μία αντίσταση.
Έκανα ένα βήμα πίσω λοιπόν τη σκέψη μου και αντιλήφθηκα αμέσως τι συμβαίνει.
Η κα Μαρία που για χρόνια φρόντιζε τον σύζυγό της, αποφάσισε όταν εκείνος την άφησε πια , να κάνει κάτι για εκείνη. Δεν προγραμμάτισε τίποτα. Το ένιωσε , το θέλησε το έκανε! Με όποιο κόστος, οικονομικό ή ψυχολογικό!
Έκτοτε δεν ανέφερα ξανά κάτι και την άφησα να το ζήσει όπως το επιθυμούσε!
Η ιστορία αυτή μου δίδαξε για ακόμη μία φορά πως δεν υπάρχουν όρια και περιορισμοί όταν πραγματικά επιθυμείς να κάνεις κάτι. Η έκφραση που ακούμε συχνά στις ομάδες "είναι μεγάλος πια δεν μπορεί να αλλάξει", " έτσι έχουν μάθει όλα αυτά τα χρόνια , είναι δύσκολο να το αλλάξουν" , δεν είναι τίποτα άλλο παρά αντίσταση στο νέο, το άγνωστο. Η βολή & η ρουτίνα σκοτώνουν την φαντασία & δημιουργικότητα. Χωρίς αυτά όμως κάθε είδους σχέση βαλτώνει και οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε τέλμα.
Πόσες φορές έχετε εντοπίσει ότι οι σχέσεις σας έχουν φτάσει στο τέλμα χωρίς να υπάρχουν περιθώρια επιστροφής; Επιθυμείτε αυτό για τις ομάδες πωλήσεων σας;
