14/07/2026
ខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់នាងរួច ក៏និយាយទៅកាន់នាងថាៈ កុំគិតច្រើនអីណាបើឈឺចាប់ខ្លាំងយំឲ្យអស់ចិត្តទៅខ្នងរបស់ខ្ញុំអាចឲ្យវេជ្ជរ៉ាខ្ចីផ្អែកសិនបាន
ស្ដាប់ខ្ញុំនិយាយរួចហើយនាងក៏បានអោបខ្ញុំយ៉ាងណែនតែម្ដង ។
នៅតាមផ្លូវដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ជាមួយខ្យល់យ៉ាងត្រជាក់នាពេលព្រឹកព្រលឹមស្រាងៗ សម្លេងយំតិចៗរបស់នាងក៏បានបន្លឺឡើង ហើយទឹកភ្នែករបស់នាង ក៏បានស្រក់ចុះមកស្ទើរតែជោគអាវរបស់ខ្ញុំបាត់ទៅហើយ។ មួយសន្ទុះក្រោយ ខ្ញុំក៏បានដឹកនាងមកដល់ជិតផ្សារកណ្ដាល ហើយខ្ញុំក៏បានសួរទៅកាន់នាងថាៈ វេជ្ជរ៉ាមកដល់ជិតផ្សារកណ្ដាលហើយ តើត្រូវទៅណាទៀត?
វេជ្ជរ៉ានាងបានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ រាជ ខ្ញុំមិនទាន់ចង់ចូលផ្ទះទេ រាជអាចឌុបខ្ញុំទៅអង្គុយលេងនៅត្រើយម្ខាងបានទេ?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បាទ! បានតើ។
និយាយរួចខ្ញុំក៏បានឌុបនាងទៅកាន់ទីនោះទៅ។
នៅតាមផ្លូវពេលឡើងទៅដល់ស្ពានជ្រោយចង្វារ អមជាមួយនឹងខ្យល់ទន្លេនាពេលព្រឹកព្រលឹម បានធ្វើឲ្យមនុស្សម្នារដែលកំពុងតែធ្វើដំណើរនៅទីនោះទទួលបានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយ ក្នុងការធ្វើដំណើរទៅបំពេញការងារ ក៏ដូរជាការប្រកបរបររកស៊ីរាងៗខ្លួន និងរងារញាក់គ្រប់ៗគ្នាតែម្ដង ចំណែកឯវេជ្ជរ៉ាវិញមិននិយាយស្ដីអ្វីសោះឡើយមកកាន់ខ្ញុំ។
បានបន្តិចខ្ញុំនិងនាងក៏បានមកដល់ក្បែរសណ្ឋាគារសុខា ដែលនៅជិតនោះមានបង់មួយទំនេរ ពួកយើងក៏អង្គុយនៅទីនោះ។
នាងបានដកដង្ហើមធំជាមួយនឹងអារម្មណ៍ដ៏សោកសៅ ហើយនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជ អង្គុយកៀកខ្ញុំបន្តិចបានទេ សុំខ្ចីស្មារបស់រាជផ្អែកសិន។
ខ្ញុំបានត្រឹមតែញញឹមជាការឆ្លើយតបទៅកាន់នាង ហើយក៏ទៅអង្គុយក្បែរនាងទៅ។
ហើយនាងក៏បានផ្អៀងក្បាលរបស់នាង មកគេងលើស្មាររបស់ខ្ញុំ ហើយយើងទាំងពីរក៏បានសម្លឹងទៅកាន់ទឹកទន្លេ យ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ អមជាមួយនឹងជំនោរខ្យល់យ៉ាងត្រជាក់នាពេលព្រឹកព្រលឹម។
បានបន្តិចនាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជ តើខ្ញុំគួរបន្តជាមួយនឹងគេទៀតទេ?
ខ្ញុំដកដង្ហើមធំបន្តិចរួចក៏និយាយតបទៅកាន់នាងថាៈ វេជ្ជរ៉ា ខ្ញុំពិតមិនដឹងទេថា វេជ្ជរ៉ាស្រលាញ់គេខ្លាំងប៉ុណ្ណានោះ ក៏ប៉ុន្តែគេបានធ្វើទង្វើរមួយដែលគូរស្នេហ៍នៅលើលោកនេះមិនគួរប្រព្រឹត្ត គឺអំពើផិតក្បត់ ឬ លួចទាក់ទងអ្នកផ្សេង ហើយវេជ្ជរ៉ាធ្លាប់បានប្រាប់ខ្ញុំថា គេបានធ្វើឲ្យវេជ្ជរ៉ា ឈឺចាប់ជាច្រើនដងហើយ សម្រាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំគិតថាវេជ្ជរ៉ាគួរតែជ្រើសរើសផ្លូវមួយដែលអាចធ្វើ ឲ្យវេជ្ជរ៉ាសប្បាយចិត្ត និង ចេញឆ្ងាយពីភាពឈឺចាប់។
ខ្ញុំនិយាយចប់នាងក៏ងើបមុខឡើងហើយសម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំ រួចនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តថាៈ រាជចង់ឲ្យខ្ញុំចាកចេញពីគេមែនទេ?
ខ្ញុំក៏ងាកទៅកាន់នាងវិញហើយនិយាយតបទៅកាន់នាងថាៈ បើវេជ្ជរ៉ាមិនចង់បន្តនូវភាពឈឺចាប់ វេជ្ជរ៉ាគួរតែចាកចេញពីគេទៅ។
ខ្ញុំនិយាយចប់នាងក៏ក្រោកឈរឡើង ហើយដើរសំដៅទៅកាន់បង្កាន់ដៃក្បែរមាត់ទន្លេ ហើយខ្ញុំក៏ដើរទៅតាមនាងដែរ ព្រោះបារម្ភខ្លាចនាងធ្វើរឿងដែលមិននឹកស្មានដល់ នាងក៏ដាក់ដៃរបស់នាងកាន់បង្កាន់ដៃស្ពាន ដកដង្ហើមធំបន្តិច រួចនាងក៏សម្លឹងទៅកានផ្ទៃទន្លេហើយនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តទៀតថាៈ រាជ ខ្ញុំប្រហែលជាមិនអាចចាកចេញពីគេបានទេ មានតែទ្រាំរស់នៅជាមួយនឹងភាពឈឺចាប់នេះហើយ។
ខ្ញុំក៏សួរទៅកាន់នាងទាំងឆ្ងល់ថាៈ ហេតុអ្វីបានវេជ្ជរ៉ា សម្រេចជ្រើសរើសបន្តលើផ្លូវមួយនេះ?
នាងក៏ងាកមកកាន់ ខ្ញុំហើយក៏និយាយតិចៗជាមួយនឹងសម្លេងដែលបង្កប់ទៅដោយភាពឈឺចាប់ថាៈ គឺមកពីខ្ញុំបានជ្រុលប្រាណជាមួយនឹងគេហើយ ។
និយាយចប់ភ្លាមនាងក៏បានអោនមុខចុះ រួចហើយទឹកភ្នែករបស់នាងក៏បានស្រក់ចុះ ហូរកាត់ថ្ពាល់ដ៏រលោងរបស់នាងយ៉ាងច្រើនតំណក់ អមជាមួយនឹងទឹកមុខដ៏សែនឈឺចាប់បំផុត។
ចំណែកខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់លឺនាងនិយាយបែបនេះ ខ្ញុំក៏ទាញមុខនាងមកផ្អឹបជាប់នឹងដើមទ្រូងរបស់ខ្ញុំ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍ឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងជំនួសនាង។ ហើយខ្ញុំក៏បានគិតក្នុងចិត្តតែម្នាក់ឯងថាៈ ពុទ្ធោវេជ្ជរ៉ា ហេតុអ្វីបានជាជ្រុលខ្លួនជាមួយនឹងមនុស្សថោកទាបបែបនេះអញ្ចឹង។
គិតរួចនាងក៏និយាយបន្តទៀតថាៈ ប្រសិនបើខ្ញុំចាកចេញពីគេទៅ តើមានបុរសណាព្រមទទួលមនុស្សស្រីដែលគេចាត់ទុកជាកាកសំណល់ដូចជាខ្ញុំ។
នាងនិយាយរួច ខ្ញុំក៏ទាញមុននាងចេញហើយជូតទឹកភ្នែកឲ្យនាងហើយខ្ញុំក៏និយាយទៅកាន់នាងថាៈ មាន! ម្នាក់នោះគឺខ្ញុំ។
នាងក៏សម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំទាំងទឹកភ្នែក ដែលកំពុងតែដកពេញក្នុងកែវភ្នែកដែលបម្រុងនឹងស្រក់ចុះមកបន្ថែមទៀត ហើយនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ អរគុណរាជ ដែលមានបំណងល្អមកកាន់ខ្ញុំ និយាយបណ្ដើរនាងក៏បានអោបខ្ញុំហើយនាងនិយាយបន្តទៀតថាៈ ក៏ប៉ុន្តែឲ្យខ្ញុំសុំទោស ខ្ញុំមិនទាន់អាចទទួលយករាជបាននោះទេ។ និយាយរួចនាងក៏ដកដៃចេញពីខ្ញុំ ហើយក៏ឈរទៅជ្រុងម្ខាង បន្ទាប់មកនាងក៏ជូតទឹកភ្នែក ដែលកំពុងស្រក់នោះ ហើយដើរសំដៅទៅកាន់ម៉ូតូរបស់ខ្ញុំ រួចក៏និយាយបន្តមកកាន់ខ្ញុំថាៈ តោះរាជជូនខ្ញុំត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។
ខ្ញុំក៏ដើរសំដៅទៅកាន់ម៉ូតូរបស់ខ្ញុំ ហើយក៏ជិះចាកចេញពីទីនោះទៅ។
មួយសន្ទុះក្រោយមកខ្ញុំក៏ជូននាងទៅដល់ផ្ទះ ហើយនាងក៏បានលាខ្ញុំរួចក៏ធ្វើដំណើរឡើងទៅតាមច្រកជណ្ដើរក្បែរនោះទៅ មិនដឹងថាផ្ទះរបស់នាងនៅជាន់ទីប៉ុន្មាននោះទេ។
ក្រោយពីតាមសម្លឹងនាងរួច ខ្ញុំក៏ជិះចាកចេញទៅជាមួយនឹងអារម្មណ៍សោកសៅដែលកើតឡើងដោយគ្មានមូលហេតុ។
ហើយពេលវេលាក៏បានរំកិលទៅមុខយ៉ាងលឿន ចាប់តាំងពីថ្ងៃនឹងមកជិតមួយខែទៅហើយ ខ្ញុំមិនដែលឃើញនាង Post ឬ Online ឡើយ ចំណែកខ្ញុំបានត្រឹមតែចូលឆែកមើល Profile របស់នាង ជាមួយនិងរូបភាពចាស់ៗ ដែលខ្ញុំធ្លាប់តែ Comment លេងជាមួយនាងប៉ុណ្ណោះ។
រំលងទៅជាង២ខែ ខ្ញុំនៅតែមិនឃើញនាង Online សោះ។ ហើយខ្ញុំក៏បានខលទៅណារ៉ូដែលជាមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំដែរ ប៉ុន្តែគេបានឆ្លើយថាមិនដឹងទេ រួចគេនិយាយបន្ថែមថាៈ បានហើយគ្នារវល់ហើយគេក៏បិទទូរស័ព្ទបាត់ទៅ។
ស្រាប់តែថ្ងៃមួយនាងក៏បាន Chang Profile របស់នាង ជាមួយនឹងរូបថតខ្យូតគួរឲ្យស្រលាញ់ ហើយអមជាមួយនឹងពាក្យពេចន៍បន្ថែមថាៈ “ថ្ងៃថ្មី ខែថ្មី ជិវិតថ្មី ខ្ញុំត្រូវតែរឹងពឹងនិងចេញឆ្ងាយពីស្រមោលអតីតកាលដែលមិនល្អ” ។
ក្រោយពីមើល និង អាន Caption លើ Profile របស់នាងរួច ខ្ញុំគិតថានាងប្រហែលជាដាច់ស្រេចនិងដារ៉ាហើយ។ ហើយខ្ញុំក៏បាន Comment មុនគេទៅលើរូបភាពរបស់នាងថាៈ គ្រប់យ៉ាងវានឹងល្អប្រសើរ ប្រសិនបើយើងព្រមចាកចេញពី អតិតកាលដែលមិនល្អ ថ្ងៃថ្មី ខែថ្មី ជូនពរវេជ្ជរ៉ា ជួបប្រទះតែរឿងល្អៗណា។
ក្រោយពីខ្ញុំ Comment បានបន្តិច នាងក៏បាន Reply Comment ខ្ញុំវិញថាៈ ចា! អរគុណរាជ ខានជួបគ្នាយូរហើយសុខសប្បាយអត់? ហើយយើងទាំងពីរក៏បាន Chat លេង និងសួរសុខទុក្ខគ្នាទៅវិញទៅមក
ចាប់តាំងពីរថ្ងៃនោះមក ខ្ញុំនឹងនាងក៏បានបង្កើតភាពស្និតស្នាលជាមួយនឹងគ្នាជាច្រើនបន្ថែមទៀត ក៏បន្តែយើងមិនទាន់បានណាត់ជួបគ្នានៅខាងក្រៅនៅឡើយទេ។
ប្រហែលមួយអាទិត្យក្រោយមក នៅថ្ងៃមួយខ្ញុំក៏បានឆាតទៅនាង ដើម្បីណាត់នាងញុំាអាហារពេលល្ងាចជាមួយគ្នា ហើយនាងក៏បានយល់ព្រមនឹងខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំពិតជាសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ មិនដឹងថាត្រូវជ្រើរើសសំលៀកបំពាក់បែបណា ទើបសាកសមនិងចូលរួមអាហារពេលល្ងាចជាមួយនឹងនាងឡើយ។
ហើយពេលណាត់ក៏បានមកដល់ ពួកយើងទាំងពីរក៏បានណាត់ជួបគ្នានៅហាង Pizza មួយកន្លែងដែលនៅក្បែរព្រះបរមរាជវាំង។ ហើយទីកន្លែងនោះហើយ ដែលជាទីកន្លែងបង្កើតផ្លូវស្នេហ៍សម្រាប់ខ្ញុំ គ្រាន់តែនាងមកដល់ភ្លាម ខ្ញុំក៏សម្លឹងទៅកាន់នាងឡើងផ្លឹកតែម្ដង ព្រោះខ្ញុំខានឃើញនាងយូរហើយ តាំងពីថ្ងៃខួបកំណើតមិតភក្តិរបស់ខ្ញុំ ជាពិសេស សំលៀកបំពាក់របស់នាងដែលនាងបានស្លៀកមកនេះ គឺកាន់តែជួយលើកសម្រស់របស់នាងបន្ថែមមួយកំរិតទៀត។
ពួកយើងទាំងពីរ បានចំណាយពេលយ៉ាងយូរនៅទីកន្លែងនេះ និយាយគ្នា និង សួរគ្នាពីនេះពីនោះ។ ហើយគ្រប់ពេលដែលនាងនិយាយ ខ្ញុំតែងតែលួចសម្លឹងមើលនាងដោយមិនដាក់ភ្នែកឡើយ។ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍ស្នេហ៍ ដែលបានឆាបឆេះយ៉ាងសន្ធោរសន្ធៅក្នុងបេះដូងរបស់ខ្ញុំ និង ចង់ឲ្យខ្ញុំសារភាពពាក្យថាស្រលាញ់ទៅកាន់នាងភ្លាមៗតែម្ដង។ ក៏ប៉ុន្តែកាយវិការរបស់នាង ហាក់ដូចជាមិនបានបង្ហាញមកថា នាងចាប់អារម្មណ៍មកលើរូបខ្ញុំវិញឡើយ។
បន្តិចក្រោយមកនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជ ចង់ទៅណាទៀតអត់?
ចំណែកឯខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ ចុះវេជ្ជរ៉ាចង់ទៅណា?
នាងក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ចង់ទៅផឹក តើរាជ អាចទៅកំដរខ្ញុំបានទេ?
ខ្ញុំក៏បានឆ្លើយយល់ព្រមទៅកាន់នាង។ ហើយយើងទាំងពីរក៏បានជិះចាកចេញពីទីនោះ។ បន្តិចក្រោយមក យើងទាំងពីរក៏បានទៅដល់ហាងមួយកន្លែងដែលស្ថិតនៅលើផ្លូវ 310 ជិតសាលាចិនមួយកន្លែង។ ពេលមកដល់គឺខុសពីការគិតរបស់ខ្ញុំ ការពិតនាងមានមិត្តភក្តិនៅចាំទីនោះពីរបីនាក់ទៅហើយ គឺប្រុស ២នាក់ និង ស្រីម្នាក់។ ហើយខ្ញុំក៏ចូលទៅអង្គុយទៅជាមួយពួកគេទៅ។ ចំណែកនាងក៏ទៅអង្គុយស្និតស្នាលក្បែរបុរស់ម្នាក់ ដែលមើលទៅបុរសម្នាក់នោះពិតជាសង្ហារណាស់ ប្រៀបដូចជាតារ៉ាកូរ៉េអញ្ចឹង វេជ្ជរ៉ា និងបុរស់ម្នាក់នោះនិយាយគ្នាបណ្ដើរបុរស់ម្នាក់ក៏សម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំបណ្ដើរ ហើយគេក៏លួចញញឹមតិចៗមកកាន់ខ្ញុំផងដែរ។
ខ្ញុំនិងពួកគេអង្គុយផឹក និង ចំណាយពេលយ៉ាងយូរនៅទីនោះ នាងគិតតែនិយាយជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះ មិនសូវជាខ្វល់ពីខ្ញុំឡើយ ។
ម៉ោងប្រហែល១០កន្លះទៅហើយ ពួកយើងទាំងអស់គ្នាក៏បំបែកគ្នាទៅផ្ទះរៀងៗខ្លួន។ ចំណែកឯវេជ្ជរ៉ា ក៏បានជិះចាកចេញជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះទៅបាត់មុនទៅ។ មិនដឹងជាទៅទីណាឡើយ ខ្ញុំបានត្រឹមតែបារម្ភ តែមិនដឹងថាអាចធ្វើអ្វីបានលើសពីនេះឡើយ។
១សប្ដាហ៍ក៏បានកន្លងផុតទៅ យើងទាំងពីរបានត្រឹមតែឆាតលេងធម្មតាជាមួយគ្នាប៉ុណ្ណោះ ហើយនាងតែងតែបង្ហោះរូបភាពជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះ ជាមួយនឹងរូបភាពបែបស្និតស្នាលខ្លាំងណាស់។
ធ្វើឲ្យខ្ញុំគិតថា នាងប្រហែលជាបានជួបមនុស្សម្នាក់ដែលល្អជាងខ្ញុំហើយមើលទៅ បានជានាងហ៊ាន Post បែបស្និតស្នាលជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះ ទើបខ្ញុំសម្រេចចិត្តព្យាយាមផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងនាង។
ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក នាងនិងបុរស់ម្នាក់នោះតែងតែ Post រូបបែបស្និតស្នាលជាមួយគ្នាដូចជា “ទៅមើលកុនតែពីរនាក់” “ទៅញុំាអីតែពីនាក់” “ទៅដើរលេងតែពីរនាក់” ហើយតែងតែងភ្ជាប់ជាមួយ Caption ដូចជា “មើលកុនពីរនាក់សំណព្វចិត្ត” “អគុណហាន់នីដែលជូនដើរលេង” ជាដើម… បានធ្វើឲ្យខ្ញុំអន់ចិត្ត និងតូចចិត្តមិនតិចទេ ដែលខំព្យាយាមឆាតទៅលេង ឆាតទៅលើកទឹកចិត្ត ជូនទៅញុំាអី … ប៉ុន្តែខ្ញុំបែជាមិនមានចំណែកនៅក្នុងបេះដូងរបស់នាងសោះ។ ហើយចាប់តាំពីថ្ងៃនោះមក ខ្ញុំក៏លែសូវ Like, Comment ទៅលើ រូបភាពដែលនាងបាន Post ទៀតឡើយ សូម្បីទាំងឆាតក៏ខ្ញុំលែង ឆាតទៅលេងនាងដូចពីមុនទៀតដែរ។
ពីរបីថ្ងៃបន្ទាប់ស្រាប់តែសម្លេងសាររបស់ វេជ្ជរ៉ា បានផ្ញើរសាមកបបួលខ្ញុំ ឲ្យជួយជូននាងទៅចូលរួមពិធីមង្គលការមិត្តភក្តិរបស់នាង។
ខ្ញុំពិតជាមានអារម្មភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងណាស់ ហេតុអ្វីបានជានាងមកបបួលខ្ញុំ? ហេតុអ្វីមិនបបួលបុរស់ម្នាក់នោះទៅ? ឬ ក៏គេម្នាក់នោះរវល់ទើបបានជានាងមកបបួលខ្ញុំ?
បន្ទាប់ពីគិតរួច ខ្ញុំក៏ឆ្លើយយល់ព្រមនឹងនាង ដោយក្នុងចិត្តគិតថាលើកនេះ ជាពេលចុងក្រោយហើយដែលខ្ញុំនឹងនៅក្បែរនាង ហើយខ្ញុំនឹងផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងនាង រួចដកក្ដីស្រលាញ់ត្រឡប់មកវិញហើយពេលវេលាមួយនោះក៏បានមកដល់ ខ្ញុំក៏បានជូននាងទៅចូលរួមពិធីមង្គលការរបស់មិត្តនាង។
រូបសម្រស់របស់នាងនៅពេលនោះ គឺពិតជាស្រស់ស្អាតណាស់ជាមួយនឹងរ៉ូបដែលបានប៉ាក់ឌិនឆ្នៃជារូបផ្ការផ្លេកៗ អមជាមួយម៉ូតស្តាយសក់ទម្លាក់ចុះមកខាងក្រោមយ៉ាងសុភាព សាកសមជាមួយនឹងរូបរាងដ៏តូចច្រឡឹងរបស់នាង ធ្វើឲ្យខ្ញុំកាន់តែធ្លាក់ក្នុងអន្លង់ស្នេហ៍របស់នាងកាន់ខ្លាំងឡើង ។
ខ្ញុំក៏ញញឹមរួចក៏បានបើកទ្វារឡានជូននាង ហើយខ្ញុំក៏ទទួលបានការឆ្លើយតបនូវស្នាមញញឹមដ៏ស្រទន់មកកាន់ខ្ញុំវិញផងដែរ។ ស្នាមញញឹមរបស់នាងនៅពេលនេះ វាគឺជាមេដែកនៃសេចក្ដីស្នេហា ដែលបានឆក់យកបេះដូងរបស់ខ្ញុំ និងធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្លេចអស់នូវអារម្មណ៍អន់ចិត្ត អារម្មណ៍តូចចិត្តដែលមានទៅលើនាងកាលគ្រាកន្លង។ ខ្ញុំពិតជាចង់កាន់ដៃ និង អោបក្រសោបនាងខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែបានត្រឹមតែគិតព្រោះខ្ញុំនៅពេលនេះ គ្រាន់តែជាងកង់សាកួរសម្រាប់នាងតែប៉ុណ្ណោះ។
ទៅដល់កន្លែងពិធីមង្គលការនោះ ខ្ញុំរៀបនឹងចុះពីលើឡានទៅហើយ ស្រាប់តែនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជជួយទាញរឺត ខាងក្រោយរបស់ខ្ញុំបន្តិចបានទេ? ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាវាដូចជាធ្លាក់។ និយាយរួចនាងក៏បែរខ្នងមកកាន់ខ្ញុំ ចំណែកខ្ញុំឯនេះសឹងតែមិនហ៊ានទាញនោះឡើយ ព្រោះតែកំពុងសម្លឹងមើលទៅកាន់ខ្នងរបស់នាង មើលទៅឡើងរលោងគួរឲ្យចង់បោសអង្អែល និង ចង់ក្រសោបបំផុត ខ្ញុំក៏បានទាញរឺតនោះឡើងញ័រដៃ ក៏ប៉ុន្តែវាពិតជាសុំាណាស់ អារឺតនោះក៏តឹងទៀត មិនអាចឲ្យខ្ញុំប្រើដៃតែមួយចំហៀងក្នុងការទាញនោះឡើយ។ ដៃម្ខាងទាញរ៉ូប និងដៃម្ខាង ខំប្រឹងទាញរឺតរ៉ូបមួយនោះឡើងរឹងខ្លួនរបស់ខ្ញុំទៅហើយ។ ហើយបន្តិចក្រោយមកខ្ញុំក៏បានជួយទាញឲ្យនាងរួចរាល់ ខ្ញុំនឹងនាងក៏បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីតាំងរោងកា រនិងឈរនៅខាងមុខនោះដើម្បីរងចាំមិត្តភក្តិរបស់នាង។ ហើយនាងក៏បានបបួលខ្ញុំថតរូបជាមួយគ្នាផងដែរ ហើយរូបថតមួយនោះ គឺជារូបថតដំបូងបំផុតដែលខ្ញុំបានថតជាមួយនឹងនាង តាំងតែពីខ្ញុំបានស្គាល់នាងមក។
ពេលចូលទៅដល់ខាងក្នុង នាងក៏បានណែនាំខ្ញុំឲ្យមិត្តភក្កិរបស់នាងបានស្គាល់គ្រប់ៗគ្នា។ ហើយបន្តិចក្រោយមកកូនក្រមុំបានមកដល់ហើយនិយាយទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាថាៈ ហាន់នីក្រោយរបស់ឯងមែន?
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានតបទៅកាន់កូនក្រមុំ ដែលជាមិត្តភក្តិរបស់នាងវិញថាៈ អើប្រហែលហើយ។ និយាយចប់នាងនិងកូនក្រមុំក៏សើចឡើង ហើយកូនក្រមុំក៏បានសុំលានាង និងមិត្តរបស់នាងផ្សេងៗទៀត ដើម្បីទៅទទួលភ្ញៀវបន្តទៅ។
បន្ទាប់ពីពិធីមង្គលការនោះបានបញ្ចប់ ខ្ញុំក៏បានជូននាងត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។ នៅតាមផ្លូវពួកយើងទាំងពីរមិនបាននិយាយអ្វីច្រើននោះឡើយ ខ្ញុំបានត្រឹមតែលួចសម្លឹងនាង តាមចំណាំងផ្លាតរបស់កញ្ចក់ឡានតែប៉ុណ្ណោះ ទាំងដែលក្នុងចិត្តបានគិតសម្រេចថា នេះជាថ្ងៃចុងក្រោយហើយដែលខ្ញុំបាននៅក្បែរនាង។
ហើយបន្តិចក្រោយមកខ្ញុំក៏បានជូននាងទៅដល់ផ្ទះ ហើយនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជបើកឡានត្រឡប់ទៅវិញស្រួលបួលណា ទៅដល់បន្ទប់ឆាតប្រាប់ខ្ញុំផង។
នាងនិយាយចប់ ខ្ញុំក៏លានាងដើម្បីត្រឡប់មកបន្ទប់វិញ នៅតាមផ្លូវខ្ញុំគិតទៅដល់ស្នាមញញឹមដ៏ស្រទន់របស់នាង ដែលបានផ្ដិតជាប់ទៅដល់ការចងចាំរបស់ខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំក៏បានសួរខ្លួនឯងថាៈ តើនេះជាការស្រលាញ់មែនទេ? តើនេះជាសេចក្ដីស្នេហាដែលនាងមានមកលើខ្ញុំមែនទេ? តើខ្ញុំត្រូវអន់ចិត្តនឹងខ្លួនឯងដែលគ្មានត្រង់ណាឲ្យនាងចាប់អារម្មណ៍តើមែនទេ? តើរូបថតដែលខ្ញុំថតជាមួយនឹងនាងតើនាងហ៊ានផុសបង្ហាញដូចជាបុរសម្នាក់នោះដែរឬទេ? តើនាងពិតជាមានអ្នកថ្មីហើយមែនទេ? តើខ្ញុំត្រូវចាកចេញពីនាងទាំងបែបនេះមែនទេ?
ខ្ញុំបើកឡានបណ្ដើរគិតបណ្ដើរ ហើយមួយសន្ទុះក្រោយមក ខ្ញុំក៏ត្រឡប់មកដល់បន្ទប់របស់ខ្ញុំវិញ។ ខ្ញុំក៏បានធ្វើទៅតាមអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំ គឺខ្ញុំមិនបានឆាតទៅនាងទៀតឡើយ ហើយខ្ញុំនឹងមិនគិតពីនាងទៀតដែរ ហើយយប់នេះគឺជាយប់ចុងក្រោយ ដែលខ្ញុំនឹងឈប់តាមស្រលាញ់នាងបន្តទៀតដែរ។
កំពុងតែអង្គុយគិត និងសម្លឹងទៅកាន់ហ្វូងផ្កាយដែលរះបញ្ចេញពន្លឺកំដរពេលរាត្រី សំលេងទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំក៏បានរោទ៍ឡើង គឺវេជ្ជរ៉ា បានខល មកខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានសម្លឹងទូរស័ព្ទនោះយ៉ាងយូរ ទម្រាំតែខ្ញុំដាច់ចិត្តនឹងលើក ហើយនាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ អាឡូ រាជ ទៅដល់បន្ទប់យូរនៅ ម៉េចមិនខល ឬ ផ្ញើរសារមកប្រាប់ខ្ញុំអញ្ចឹង?
ខ្ញុំស្ងាត់បន្តិច រួចក៏តបត្រឡប់ទៅកាន់នាងវិញថា: សុំទោសវេជ្ជរ៉ា! ខ្ញុំមកដល់ផ្ទះអស់កំលាំងពេកក៏សម្រាក់បន្តិចទៅ ទើបមិនបានផ្ញើរសារប្រាប់ទៅកាន់វេជ្ជរ៉ា។
នាងក៏បានស្ដីឲ្យខ្ញុំ និង ប្រាប់ពីការបារម្ភរបស់នាងមកកាន់ខ្ញុំ។ ចំណែកខ្ញុំ បានត្រឹមតែនិយាយពាក្យសុំទោសទៅកាន់នាងតែប៉ុណ្ណោះ។
បន្តិចក្រោយមក ក្រោយពីពួកយើងទាំងពីរនាក់ស្ងាត់មួយសន្ទុះ វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានសួរសំណួរដែលចាក់ដោត មកក្នុងបេះដូងរបស់ខ្ញុំថា: រាជ ស្រលាញ់ខ្ញុំមែនទេ?
ខ្ញុំស្រលាំងកាំងមួយសន្ទុះ រួចក៏សួរទៅនាងថាៈ វេជ្ជរ៉ា និយាយយ៉ាងម៉េច ខ្ញុំសុំម្ដងទៀតបានទេ?
នាងក៏និយាយម្ដងទៀតថា: តើរាជ ស្រលាញ់ខ្ញុំមែនទេ?
ខ្ញុំក៏និយាយឆ្លើយតបទៅកាន់នាងដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរថាៈ បាទ!ពិតមែនហើយខ្ញុំពិតជាស្រលាញ់វេជ្ជរ៉ាមែន និង ស្រលាញ់ខ្លាំងបំផុត គឺលួចស្រលាញ់តាំងពីខ្ញុំស្គាល់វេជ្ជរ៉ាតាំងពីដំបូង តែខ្ញុំមិនហ៊ានសារភាពត្រង់ៗទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាឡើយ ហើយខ្ញុំក៏ធ្លាប់ប្រាប់វេជ្ជរ៉ាម្ដងរួចហើយដែរ។
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បាននិយាយតបមកកាន់ខ្ញុំថាៈ តើរាជអាចទទួលយក អតិតកាលរបស់ខ្ញុំបានដែរហរ?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ អតីតកាលវាបានកន្លងផុតទៅហើយ ហើយពេលនេះវេជ្ជរ៉ាគឺជាមនុស្សថ្មី ខ្ញុំមិនខ្វល់ពីអតីតកាលអ្វីទាំងអស់របស់វេជ្ជរ៉ាឡើយ។
ហើយនាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំបន្តទៀតថាៈ តើរាជ ប្រាកដអត់ថារាជអាចធ្វើវាបាន?
ខ្ញុំក៏បានតបទៅកាន់នាងយ៉ាងជឿជាក់ថាៈ បាទ! ពិតប្រាកដណាស់! (ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏នឹកឃើញថានាងមានអ្នកថ្មីហើយក៏និយាយទៅកាន់នាងថា) ក៏ប៉ុន្តែវេជ្ជរ៉ាមានអ្នកដែលវេជ្ជរ៉ាស្រលាញ់ហើយនឹង។
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ម៉េចបានរាជដឹង?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ គឺបុរសម្នាក់ដែលខ្ញុំតែងតែឃើញវេជ្ជរ៉ា Post ស្និតស្នាលជាមួយនិងគេនោះ។
នាងក៏តបមកកាន់ខ្ញុំវិញទាំងអស់សំណើចថាៈ ការពិតទៅគឺខ្ញុំគ្រាន់តែ Post ចង់សាកចិត្តរបស់រាជទេ តើរាជនិងមានប្រតិម្មអ្វីអត់ ហើយរាជពិតជាមើលមិនដឹងទេអី! គ្នានោះជាភេទទីបីតើ គេមានឈ្មោះថារ៉េនីន ខ្ញុំនឹងគេរៀនជាមួយគ្នាតាំងពីនៅវិទ្យាល័យមកម្លេះ។
ខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់នាងនិយាយរួច ខ្ញុំក៏លួចញញឹមតិចៗ និងមានអារម្មណ៍ថាដូចធូរក្នុងចិត្តបន្តិចដែរ។
ស្ងាត់មួយសន្ទុះ នាងក៏សួរមកបញ្ជាក់ខ្ញុំម្ដងទៀតថាៈ តើរាជពិតជាអាចទទួលយកខ្ញុំបានពិតប្រាកដមែនទេ?
ខ្ញុំក៏ឆ្លើយមិនស្ទាក់ស្ទើរ និងជឿជាក់ថាៈ បាទ! ពិតប្រាកណាស់ខ្ញុំហ៊ានធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដើម្បីបញ្ជាក់ពីក្ដីស្រលាញ់មួយនេះ ហើយខ្ញុំសូមសន្យាថានឹងមើលថែវេជ្ជរ៉ាអស់មួយជិវិត។
នាងក៏និយាយតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ ខ្ញុំមិនដឹងថានៅលើលោកនេះ មានមនុស្សដែលអាចធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងដើម្បីក្ដីស្នេហាបាននោះឡើយ វាតែងតែមានរឿងខ្លះ ដែលយើងមិនអាចនឹកស្មានថាវាអាចនឹងកើតមានឡើងនៅក្នុងផ្លូវស្នេហាមួយនេះ ដែលមិនអាចឲ្យយើងប្រឈមមុខនឹងវាបាន។ ខ្ញុំមិនមែនមិនជឿលើពាក្យសន្យារបស់រាជឡើយ ក៏ប៉ុន្តែពាក្យសន្យាក្នុងរឿងស្នេហា ១០ វាមានតែ ៥ ឬ ៦ ប៉ុណ្ណោះដែលយើងអាចធ្វើវាបាន។ ក៏ប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែសង្ឃឹមថារាជ និង មិនធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់ ជាពិសេសទៅលើរឿងអតិតកាលរបស់ខ្ញុំ សង្ឃឹមថាវារាជនឹងព្រមព្រលែងវា ដូចអ្វីដែលរាជបាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំមុននឹងអញ្ចឹង។
ចំណែកខ្ញុំក៏បានឆ្លើយតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បាទ! ខ្ញុំដឹង បើទោះបីជាខ្ញុំមិនដែលមានស្នេហា ប៉ុន្តែខ្ញុំអាចនឹងដឹងថា រឿងណាដែលគួរប្រឈម និង រឿងណាដែលត្រូវគេចចេញ។ ក៏ប៉ុន្តែនិយាយអញ្ចឹងតើ វេជ្ជរ៉ាស្រលាញ់ខ្ញុំវិញដែរអត់?
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ រាជចាំបានអត់ថ្ងៃដែលខ្ញុំ ស្រវឹងខ្លាំងនោះ មិនមែនខ្ញុំស្រវឹងរហូតដល់ថា្នក់ មិនដឹងខ្លួនពេកនោះទេ។ ខ្ញុំក៏រាងស្វាងបន្តិចដែរ ហើយខ្ញុំក៏បានសាកទាញរាជមកអោបដើម្បីសាកមើលចិត្តរាជ តើរាជហ៊ានធ្វើអ្វីមកកាន់ខ្ញុំឬអត់? ជាការពិតរាជពិតជាមិនហ៊ានប៉ះពាល់ខ្ញុំឡើយ។ ហើយខ្ញុំក៏បានគិត និង សម្រេចចិត្តចាកចេញពីដារ៉ាតាំងពីថ្ងៃនឹងមកម្លេះ គ្រាន់តែខ្ញុំត្រូវការពេលវេលាដើម្បីស្វែងយល់ពីរាជបន្ថែមតែប៉ុណ្ណោះ។ អត្តចរិតរបស់រាជ ពាក្យសម្ដីរបស់រាជ ដែល តែងតែឆាតលេងជាមួយខ្ញុំក៏ផ្ដល់ការគោរព និងឲ្យតម្លៃមកកាន់ខ្ញុំផងដែរ ហើយប្រវត្តរបស់រាជ ខ្ញុំក៏បានសួរពីណារ៉ូច្រើនផងដែរ ទើបខ្ញុំហ៊ានបបួលរាជមកចូលរួមពិធីមង្គលការរបស់មិត្តខ្ញុំ និង ណែនាំឲ្យមិត្តរបស់ខ្ញុំគ្រប់ៗគ្នាបានស្គាល់រាជ ហើយនិយាយរឿងក្នុងចិត្តនេះជាមួយនឹងរាជ ខ្ញុំសង្ឃឹមថារាជ និង មិនធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់ម្ដងទៀតឡើយ។
ខ្ញុំក្រោយពីបានស្ដាប់នាងបកស្រាយរួច ក៏បានតបទៅកាន់នាងយ៉ាងជឿជាក់វិញថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំហ៊ានយកជិវិតរបសខ្ញុំ់មកសន្យា ប្រសិនបើខ្ញុំធ្វើឲ្យវេជ្ជរ៉ាឈឺចាប់ សូមព្រះធរណីស្រូបខ្ញុំចុះ។
នៅក្នុងរាត្រីនោះ បន្ទាប់ពីយើងទាំងពីរនាក់បាននិយាយពាក្យដែលលាក់ក្នុងចិត្តចេញមក វាបានធ្វើឲ្យយើងទាំងពីរធូរស្រាលក្នុងចិត្តយ៉ាងច្រើន ជាពិសេសគឺរូបខ្ញុំ ដែលបានផ្លាស់ប្ដូរពីការស្រលាញ់គេតែម្នាក់ឯង មកក្លាយជាគូរស្នេហ៍យ៉ាងពិតប្រាក ហើយនៅក្នុងវេលានោះយើងទាំងពីរនាក់ក៏បាននិយាយជជែកគ្នា រហូតដល់ត្រនិចនាឡិការបានតម្រង់ចំម៉ោង ៣:០០ ជិតភ្លឺ ទៅហើយ។
ខ្ញុំមើលម៉ោងរួចហើយ ខ្ញុំក៏និយាយប្រាប់ទៅកាន់នាង ដើម្បីឲ្យនាងឆាប់ចូលគេង និង និយាយពាក្យ Good Night ទៅកាន់នាង ព្រមទាំងពាក្យមួយម៉ាត់ ដែលខ្ញុំមិនដែលនិយាយទៅកាន់នារីម្នាក់ណាឡើយ នោះគឺជាពាក្យថា “បងស្រលាញ់អូន” ទៅកាន់នាង ហើយនាងក៏បាននិយាយពាក្យថា “អូនក៏ស្រលាញ់បង” មកកាន់ខ្ញុំវិញផងដែរ។
ហើយនៅក្នុងរាត្រីនោះ ខ្ញុំក៏បានគេងជាមួយនឹងអារម្មណ៍ដែល ពោរពេញទៅដោយសេចក្ដីសុខ ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ដែលមានពីមុនមកសោះ។
**********
