13/01/2026
(🍃🍃භාවනාව සහ ප්රායෝගිය භාවිතය🍃🍃)
අප ජීවත් වන මෙම කාර්යබහුල ලෝකය තුළ අපගේ මනස නිරන්තරයෙන්ම දුවන්නේ එක්කෝ අතීතයේ පසුතැවීම් දෙසටය, නැතිනම් අනාගතයේ බිය සහ අපේක්ෂාවන් දෙසටය. මෙලෙස මනස අතීතයට හෝ අනාගතයට ගැති වීම නිසා අපට "වර්තමාන මොහොත" හෙවත් සැබෑ යථාර්ථය මගහැරී යයි. මෙය එක්තරා ආකාරයක මායාවකි.
මායාවෙන් මිදීම යනු කුමක්ද?
අප සිතන දේවල්, අපගේ හැඟීම් සහ අප අවට දකින ලෝකය පිළිබඳ අප මවාගෙන සිටින සංකල්ප බොහෝ විට සත්යයෙන් බැහැරය. භාවනාව මගින් සිදු කරන්නේ මේ මවාගත් ලෝකයෙන් මොහොතකට ඉවත් වී, ඇති තත්ත්වය ඇති සැටියෙන් දැකීමට පුහුණු වීමයි. සිතේ ඇති වන අනවශ්ය සිතුවිලි දෙස උපේක්ෂාවෙන් බැලීමට ඉගෙන ගැනීම හරහා, අප මනස විසින් මවන මායාවී ලෝකයෙන් නිදහස් වේ.
යථාර්ථය ස්පර්ශ කිරීම
භාවනාව යනු හුදෙක් ඇස් පියාගෙන සිටීමක් පමණක් නොවේ. එය තම හුස්ම, ශරීරයේ සංවේදනා සහ අවට පරිසරයේ ස්වභාවය අවදිමත් මනසකින් යුතුව අත්විඳීමයි. මෙමගින් අපට ලැබෙන වාසි කිහිපයකි:
• අභ්යන්තර සාමය: සිතුවිලි පසුපස හඹා නොයාම නිසා සිතේ නොසන්සුන් බව පහව යයි.
• පැහැදිලි දැක්ම: ප්රශ්න දෙස වඩාත් තර්කානුකූලව සහ සන්සුන්ව බැලීමේ හැකියාව ලැබේ.
• ආතතිය අවම වීම: වර්තමානයට අවධානය යොමු කිරීම නිසා අනාගතය පිළිබඳ ඇති අනියත බිය පහව යයි.
සතුටින් ජීවත් වන්නෝ භාවනාව ප්රගුණ කරන්නෝ සැබවින්ම වඩා සතුටින් ජීවත් වෙති. ඒ මන්ද යත්, සතුට යනු පිටතින් ලබාගත යුතු දෙයක් නොව, මනසේ ඇති කරගන්නා වූ සමබරතාවයක් බව ඔවුන් වටහා ගන්නා බැවිනි. සැබෑ යථාර්ථය තුළ ජීවත් වන පුද්ගලයා ලෝකය සමග ගැටෙන්නේ නැත; ඔහු ලෝකය තේරුම් ගනී.
භාවනාව යනු ජීවිතයෙන් පලා යාම නොව, ජීවිතයේ හරය වන "මේ මොහොත" වැළඳ ගැනීමයි. මායාවී සිතුවිලි වලින් මිදී යථාර්ථය තුළ ජීවත් වන පුද්ගලයාට කිසිවකට නොසැලෙන සැබෑ සතුටක් අත්විඳිය හැකිය.
ත්රිපිටකාචාර්ය දිමුතු නානායක්කාර 🍃🍃🍃🍃
