26/07/2025
Ny Adin’i Solofo sy Ny Herin’Andriamanitra
Solofo, tovolahy kely, nifoha maraina,
Naka aina, nijery ny rahona milamina.
Nandalo ny eritreriny, ny ady isan’andro,
Ny asa, ny fanantenana, ny nofy tsy handro.
Hoy izy hoe:
"Tsy haiko ny mitraka, reraka ny foko,
Tsy haiko ny lalako, very loharano tokô."
Nony tony dia niantso an’i Noro, reniny tia,
Hoy Noro hoe:
"Aza kivy ry zanako, efa eo Tompo tia."
Noro dia niteny tamin-kery feno,
"Ny Tompo dia miara-dia, tsy handao na hiteny hoe tsia,
Raha mafy ny ady, ny lanitra toa mihidy,
Ny tanany malefaka no hitarika anao tsy hovidina."
Nandeha i Solofo, niatrika ny andro,
Nitsangana toy ny mpandresy na dia ao anaty angano.
Isaky ny midona ny olana, mitsoaka ny fanantenana,
Dia tsaroany ilay teny:
"Tsy hiala amiko Andriamanitra, ho toy ny lamba manarona."
Tonga ny hariva, vita ny asa sy ady,
Nanandratra vavaka izy, nanome voninahitra tsy lany.
Hoy izy anaty rima sy tsiky:
"Na mafy na mora, Tompo no mpitari-dalana,
Tsy hisy hampiala ahy, fa Andriamanitra no tena fahafahana."
Fanentanana sy Hafatra
Ity tantara ity dia mampahatsiahy antsika fa na ny ady isan’andro aza dia tsy atao irery.
Ny Tompo no mandeha eo alohantsika, ka rehefa reraka isika dia izay Teniny sy ny fitiavany no mampandresy.
