16/09/2026
ပစ်မှတ်အလွဲ
=========
လမ်းဆုံတစ်ခုမှာ စားသောက်ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒီလမ်းဆုံက နာမည်ကြီး ဆိတ်ငြ်မ်ရပ်ကွက်ရဲ့ အဝင်ဝနားမှာရှိပါတယ်။ အဲဒီရပ်ကွက်က နိုင်ငံခြားသားတွေ အနေများတယ်။ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းတွေ၊ ကုမ္ပဏီတွေမှာ အလုပ်လာလုပ်ကြသူတွေလဲ ရှိပါတယ်။ လမ်းထိပ်က ဘတ်စကားမှတ်တိုင်မှာလဲ အလုပ်ခွင်ဝင်မယ့်၊ အလုပ်ကပြန်မယ့် သူတွေနဲ့ စည်ကား နေတတ်တယ်။
စားသောက်ဆိုင်လေးက သိပ်မကြီးပါဘူး။ အနောက်တိုင်း အစားအသောက်လေးတွေနဲ့ အဖျော်ယမကာလေးတွေရောင်းတာမို့ ဈေးတော့ကြီးတယ်။ သူ့ဆိုင်မှာ နိုင်ငံခြားသားတွေ အထိုင်များပါတယ်။ လက်တော့လေးတစ်လုံးနဲ့ အလုပ်လုပ်နေသူတွေ၊ ကော်ဖီတစ်ခွက်နဲ့ စာထိုင်ဖတ်နေသူတွေ ရှိနေတတ်ပါတယ်။ ဆိုင်ထဲမှာ လူတွေရှိနေရင်တောင်မှ စကားသံတိုးတိုးလေးတွေပဲ ကြားရတော့ ဆိတ်ငြိမ် အေးဆေးပါတယ်။
တစ်ချိန်မှာတော့ စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်ပြောင်းသွားပါတယ်။ ပိုင်ရှင်အသစ်က ဆိုင်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူသွားလူလာ များတာကိုကြည့်ပြီး ဈေးကွက်ကို ချဲ့ထွင်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ သူက လူတိုင်းကြိုက်ကြတဲ့ မုန့်ဟင်းခါးတို့ ငါးကင်တို့ တင်ရောင်းပါတယ်။ ဘီယာကို ညနေခင်းတွေမှာ လျှော့ဈေးနဲ့ သောက်နိုင်မယ့် အစီအစဉ်တွေလုပ်ပါတယ်။ သူ့ဆိုင်က ဘီယာသောက်တဲ့ သူတွေနဲ့ စည်ကားလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘီယာပဲလာသောက်ကြတာပါ။ မုန့်ဟင်းခါးကိုတော့ ဈေးကြီးလို့ သူ့ဆိုင်မှာ မစားကြဘူး။ ဘတ်စကားဂိတ်နားမှာ ဖွင့်ထားတဲ့ မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်မှာပဲ စားကြသူတွေပါ။
ဘီယာသောက်ရင်း အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ စကားများတဲ့သူတွေ ရောက်လာတော့ အရင်က သူ့ဆိုင်မှာ ထိုင်လေ့ရှိတဲ့ သူတွေနဲ့ သဟဇာတ မဖြစ်တော့ပါ။ ဆူညံသံတွေထဲမှာ အလုပ်လုပ်လို့မရ၊ စကားပြောလို့မကောင်းနဲ့မို့ သူ့ဆိုင်ကို မလာကြတော့ပါဘူး။ ဘီယာလာသောက်တဲ့သူတွေကလဲ ဈေးကြီးတဲ့ဆိုင်မို့ အမြဲပုံမှန်မလာန်ိင်ကြပဲ တဖြေးဖြေး လူနည်းသွားပါတယ်။ တင်ထားတဲ့ အစားအသောက်တွေလဲ ရောင်းမကောင်းတော့ ဆိုင်ကိုပိတ်လိုက်ရပါတယ်။
ဆိုင်ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နေထိုင်သွားလာနေကြတဲ့ သူတွေက လုပ်ငန်းခွင် မျိုးစုံက အခြေခံ လူတန်းစားတွေနဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေ/ဆိတ်ငြိမ်ရပ်ကွက်ထဲက ငွေကြေးတတ်နိုင်သူတွေပါ။ ဒီအုပ်စုနှစ်စုရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေက မတူကြပါဘူး။ စားသောက်တဲ့ အမယ်တွေလဲ မတူကြသလို နေထိုင်ပုံတွေလဲမတူကြပါဘူး။
အရင်တုန်းက စားသောက်ဆိုင်လေးက နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ ငွေကြေးတတ်နိုင်တဲ့အုပ်စုကို ပစ်မှတ် (target) ထားပြီး ရောင်းခဲ့တယ်။ နောက်လာတဲ့ ပိုင်ရှင်ကတော့ အုပ်စုနှစ်ခုလုံးကို ဦးတည်ပြီး ရောင်းရချင်တော့ အစားအသောက်တွေ ထပ်ဖြည့်ပြီး ရောင်းဖို့ကြိုးစားတယ်။ သဘာဝခြင်း မတူညီတာကို ပေါင်းစပ်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားတော့ မအောင်မြင်ပဲ ဖြစ်သွားရပါတယ်။
ဘာပစ္စည်းကိုရောင်းမလဲလို့ ဆုံးဖြတ်ရတဲ့ အခါမှာ ဘယ်သူ့ကိုရောင်းမှာလဲလို့ပါ ထည့်စဉ်းစားဖို့ လိုပါတယ်။ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး လိုအပ်ချက်တွေ၊ ဈေးဝယ်တဲ့ အလေ့အထတွေ၊ စားသုံးပုံ အလေ့အထတွေ မတူတတ်တာကြောင့် ကိုယ်က ဖြည့်ဆည်းနိုင်မယ့် အုပ်စုကိုရွေးချယ်ပြီး ထိထိရောက်ရောက် ပစ်မှတ် (target) ထားနိုင်အောင် ရွေးချယ်ရပါတယ်။
ကိုယ်က နိုင်နိုင်နင်းနင်း စီမံနိုင်ရင် အုပ်စုတစ်စုထက်ပိုပြီး ရွေးချယ်လို့လဲရပါတယ်။ နိုင်နိုင်နင်းနင်းလို့ ဆိုရာမှာ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ခင်းကျင်းထားရုံနဲ့ မပြီးပါဘူး။ ဝယ်သူရဲ့ ဝယ်တတ်တဲ့ အလေ့အထ၊ သုံးစွဲတဲ့ အလေ့အထတွေကိုပါ ကိုက်ညီမှုရှိအောင် စီမံပေးတတ်ဖို့ လိုပါတယ်။
ခုပြောခဲ့တဲ့ ဆိုင်လေးကတော့ စားသုံးမှု အလေ့အထ မတူတဲ့ အုပ်စုနှစ်စုကို တစ်ဆိုင်ထဲမှာ ရောင်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်တာကြောင့် အုပ်စုနှစ်စုလုံးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပါတယ်။
မမိုးခိုင်