Good Luck Group

12/06/2019

ဂ်န္ကြန္႔ - iPhone ကေန အၾကံရလို႔ WhatsApp ကို တီထြင္ၿပီး ဘီလ်ံနာသူေ႒းျဖစ္သြားသူ

ဆင္းရဲတဲ့ ဂ်ဴးေကာင္ေလးတေယာက္ဟာ ၁၆ ႏွစ္သားအရြယ္မွာ မိခင္နဲ႔အတူ ႐ုရွားႏိုင္ငံကေန ထြက္သြားျပီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ သြားေရာက္အေျခခ်တယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို ေရာက္စမွာ အစိုးရေထာက္ပံ့တဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို တန္းစီယူျပီး စားေနရတယ္။ ေက်ာင္းတက္ရင္း ကုန္ေျခာက္ေရာင္းတဲ့ဆိုင္တခုမွာ သန္႔ရွင္းေရးသမား အလုပ္လုပ္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ Networking ကို စိတ္ဝင္စားလို႔ သူ႔ဖါသာ စာအုပ္ဖတ္ေလ့လာရင္း ကြ်မ္းက်င္စြာ တတ္ေျမာက္သြားတယ္။ Yahoo မွာ အလုပ္၀င္လုပ္တယ္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ မွာ iPhone တလံုး ဝယ္လိုက္ၿပီး iPhoneရဲ႕ App Store ထဲကို ဝင္ၾကည့္ရင္း အေတြးေလးေတြ ေပၚလာခဲ့တယ္။ ဒီအေတြးေတြေၾကာင့္ မိုဘိုင္းဖုန္းမွာ သံုးတဲ့ WhatsApp ကို တီထြင္လိုက္္တယ္။ ၅ ႏွစ္အၾကာမွာ WhatsApp ကို facebook ကုမၸဏီကို ေဒၚလာ ၁၉ ဘီလီယံနဲ႔ ေရာင္းလိုက္လို႔ သူဟာ ဘီလ်ံနာသူေ႒း တေယာက္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ သူ႔နာမည္က ဂ်န္ကြန္႔ (Jan Koum) ပါ။ သူ ဘယ္လို WhatsApp ကို တီထြင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းဟာ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလို႔ ေရးျပေပးလိုက္ပါတယ္။
==================================

ဂ်န္တို႔မိသားစုဟာ ကာလီဖိုးနီးယားျပည္နယ္က Mountain View ၿမိဳ႕မွာ အစိုးရေထာက္ပံ့ေၾကးေလးရလို ့အိမ္ခန္းေလးတခန္းမွာ ငွားေနၾကတယ္။ အေမရိကားေရာက္စမွာ ဂ်န္ရဲ႕အေမဟာ ကေလးထိန္း အလုပ္လုပ္ၿပီး ဂ်န္ကေတာ့ ကုန္ေျခာက္ေရာင္းတဲ့ဆိုင္တခုမွာ သန္႔ရွင္းေရးသမား လုပ္ပါတယ္။ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေရာက္ေတာ့ သူဟာ ကြန္ပ်ဴတာကြန္ယက္ Networking ကို စိတ္ဝင္စားသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပိုက္ဆံမတတ္ႏိုင္လို႔ သင္တန္းမတက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူဟာ Networking ကို တတ္လာခဲ့တယ္။ တတ္လာပံုက စာအုပ္အေဟာင္းဆိုင္တခုက Networking နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာစာအုပ္ေတြကို ပိုက္ဆံေပးငွားၿပီး ကြန္ပ်ဴတာမွာ လက္ေတြ႔စမ္းလုပ္ၾကည့္တယ္။ လက္ေတြ႕လုပ္ၿပီးလို႔ တတ္သြားတာနဲ ့စာအုပ္ကို ဆိုင္မွာ ျပန္အပ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး Networking ကို ပို ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ ကြန္ပ်ဴတာဟက္ကာ (Hacker) လုပ္တဲ့အဖြဲ႔တခုမွာ အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္နဲ႔ ေလ့လာတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ သူဟာ Networking ပညာကို သင္တန္းမတက္ ဆရာမရွိပဲ ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ တတ္ေျမာက္သြားပါတယ္။

အထက္တန္းေက်ာင္းေအာင္ေတာ့ စိန္ဂ်ိဳ႕စ္တကၠသိ္ုလ္မွာတက္တယ္။ တကၠသိုလ္တက္ရင္း ေက်ာင္းစရိတ္ရေအာင္ ညပိုင္းမွာ Ernst & Yang ကုမၸဏီမွာ ကြန္ပ်ဴတာေတြကို အင္တာနက္ကတဆင့္ ျပင္ပမွ ေဖါက္ဝင္တတ္တဲ့ ဟက္ (Hacking) လုပ္ႏိုင္၊ မလုပ္ႏိုင္ စမ္းသပ္စစ္ေဆးတာကို အခိ်န္ပိုင္း ဝင္လုပ္ေနတယ္။ တကၠသိုလ္တက္ေနတံုးမွာပဲ သူ႔အေမမွာ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဂ်န္ဟာ အေမ့အတြက္ စိတ္ဆင္းရဲေသာကေရာက္လြန္းလို႔ ႐ုရွားႏိုင္ငံ၊ ယူကရိန္းမွာရွိေနတဲ့ သူ႔အေဖဆီကို တယ္လီဖုန္းနဲ႔ အဆက္အသြယ္လုပ္တယ္။ ဖုန္းဆက္လို႔မရဘူး။ အဲဒီက အမ်ိဳးေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကို ဖုန္းဆက္ျပန္ေတာ့လဲ ဆက္သြယ္မရျပန္ဘူး။ ရုရွားမွာ ဖုန္းလိုင္းမေကာင္းတာရွိသလို ဆိုဗီယက္ေထာက္လွမ္းေရးသမားေတြကလဲ ႏိုင္ငံျခားနဲ႔ အဆက္အသြယ္လုပ္မရေအာင္ ဖုန္းလိုင္းေတြ ပိတ္ထားတတ္တာကိုး။ အဲဒီမွာ ဖုန္းဆက္မရလို ့ စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့ ဂ်န္ဟာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခု ခ်လိုက္တယ္။ သူ တေန႔က်ရင္ တကမာၻလံုးက ဘယ္ေနရာကိုမဆို္ ဖုန္းလိုင္းေတြမလိုပဲ တယ္လီဖုန္းအဆက္အသြယ္လုပ္လို ့ ရနိုင္မဲ့နည္းတခုကို တီထြင္မယ္လို႔။
==================================

ဂ်န္ဟာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလဆန္းမွာ iPhone တလံုး ဝယ္လိုက္တယ္။ iPhone ကို ပထမဆံုးကိုင္ဖူးျခင္းပါ။ iPhoneရဲ႕ App Store ထဲကို ဝင္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ဘာ Application ေတြမ်ားရွိမလဲဆိုတာ သိခ်င္လို႔ပါ။ iPhone ရဲ႕ Application ေတြဟာ အသစ္အဆန္းေတြ ျဖစ္ၿပီး သိတ္လဲမ်ားမ်ားစားစားလဲ မရွိဘူးဆိုတာ ေတြ႔ရတယ္။ ဒီေတာ့ သူ႔ေခါင္းထဲမွာ အေတြးေလးေတြ ေပၚလာတယ္။ ဒီအေတြးေလးေတြဟာ ေနာင္မွာ သူ႔ဘဝကို အႀကီးအက်ယ္ ေျပာင္းလဲသြားေစလိမ့္မယ္ဆိုတာ အဲဒီတံုးက သူမသိခဲ့ပါဘူး။ ေဆာင္းပါးအစပိုင္းမွာ ဂ်န္ဟာ သူ႔အေမ ကင္ဆာျဖစ္တာ သိရတဲ့အခ်ိန္မွာ ယူကရိန္းက အေဖဆီ ဖုန္းဆက္မရတာေၾကာင့္ တကမာၻလံုးကို ဆက္သြယ္လို႔ရႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းရွာမယ္လို႔ စိတ္ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို ေရးျပခဲ့တာကို မွတ္မိၾကမွာပါ။ ေပၚလာတဲ့ ပထမဆံုးအေတြးက အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔ Application တခုကို တီထြင္ခ်င္တယ္။ ဒုတိယအေတြးက iPhone ဟာ ကမာၻ႕မိုဘိုင္းေစ်းကြက္ကို စတင္စိုးမိုးလာေနၿပီ။ မၾကာခင္ ကမာၻ႔ေစ်းကြက္ႀကီး ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ တကယ္လို႔ သူ႔ Application ကို Apple က လက္ခံရင္ Application အတြက္ ေငြအမ်ားႀကီး အကုန္က်ခံၿပီး ေၾကာ္ျငာေနစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ Apple ဖုန္းသံုးသူတိုင္း သူ႔ Application ကို သိေနၾကမယ္။
==================================

ဂ်န္နဲ႔အက္တန္တို႔ ၂ ေယာက္ဟာ အက္တန္ရဲ႕အိမ္မီးဖိုေခ်ာင္က ထမင္းစားပြဲမွာ ထိုင္ၿပီး တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ သူတို ့ထြင္ထားတဲ့ WhatsApp နဲ႔ message ေတြကို အျပန္အလွန္ပို႔ၿပီး စမ္းၾကည့္ၾကတယ္။ တခါတေလ ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြမွာ တေနကုန္ထိုင္ရင္း စမ္းၾကျပန္တယ္။ message ပို႔ရင္းနဲ႔ ဖုန္းဟာ crash (႐ုတ္တရက္ ဖုန္းပိတ္သြားတာ)၊ hang (ဖုန္းရပ္ေနၿပီး ႏွိပ္လဲမသြားေတာ့တာ)ေတြ မၾကာခန ၾကံဳေတြ ့ေနရတယ္။ သူတို႔ ၂ ေယာက္ဟာ ေရးထားတဲ့ ပ႐ိုဂရမ္ေတြမွာ အမွားရွာ ျပန္ျပင္နဲ႔ ေန႔ေရာညေရာ စမ္းသပ္ေနၾကတယ္။

တလၾကာေတာ့ ဂ်န္က အက္တန္ကို သူတို႔ထြင္ေနတဲ့ WhatsApp ဟာ ေအာင္ျမင္မွာ မဟုတ္လို႔ ဆက္မလုပ္ေတာ့ပဲ အလုပ္တခုရွာေတာ့မယ္လို ့ေျပာလိုက္တယ္။ အက္တန္ဟာ အႀကီးအက်ယ္ ေဒါသထြက္သြားၿပီး ဂ်န္ကို အခုလို ေျပာလိုက္တယ္။ “ဒီအလုပ္ကို မင္းပဲ စခဲ့တာပါ။ မင္းေခၚလို႔သာ ငါလုပ္ေပးေနတာ။ အခ်ိန္ေတြလဲ အမ်ားႀကီး ကုန္ခဲ့ၿပီ။ ငါတို႔ ၂ ေယာက္စလံုး ဝင္ေငြလဲ တျပားမွ မရွိခဲ့ဘူး။ ဒီအေျခအေနထိ ေရာက္လာၿပီးမွ လက္ေလွ်ာ့လိုက္မယ္ဆိုေတာ့ မင္းဟာ ေသာက္႐ူးတေယာက္ပဲကြ။ မင္း ေနာင္က်မွ ေနာင္တမရခ်င္ရင္ ေနာက္ထပ္ ၂ လ၊ ၃ လ ဆက္လုပ္ကြာ။ အဲဒါအခါက်လို႔မွ မေအာင္ျမင္ေတာ့လဲ မင္း သေဘာေပါ့ကြာ”တဲ့။ ဂ်န္ဟာ အက္တန္ရဲ႕ အမုန္းခံေျပာလိုက္တဲ့ စကားကို နားလည္သေဘာေပါက္လို႔ ဆက္လုပ္ျဖစ္တယ္။
==================================

WhatsApp ေပၚလာတာ ၂ႏွစ္ေလာက္ ၾကာသြားခဲ့ၿပီ။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလမွာ ကမာၻတခြင္က What's App အသံုးျပဳသူေပါင္း သန္း ၂၀၀ ျဖစ္လာတယ္။ WhatsApp ရံုးခ်ဳပ္မွာ ဝန္ထမ္း ၅၀ ပဲ ရွိတယ္။ လုပ္ငန္းတိုးခ်ဲ႕ဖို႔ ဂ်င္မ္ဂိုးအက္ဇ္က ေနာက္ထပ္ အစုေငြေဒၚလာသန္း ၅၀ ထပ္ထဲ့ျပန္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ WhatsApp ရဲ႕ ရွယ္ယာစုစုေပါင္းတန္ဖိုးဟာ ေဒၚလာ ၁.၅ ဘီလီယံျဖစ္ေနပါၿပီ။

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလ ၉ ရက္ေန႔မွာ သူနဲ႔ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာခင္မင္ေနခဲ့တဲ့ Facebook တီထြင္သူနဲ႔ ပိုင္ရွင္ျဖစ္တဲ့ ဘီလ်ံနာသူေ႒းေလး မတ္ခ္ဇာကာဘတ္ (Mark Zuckerbuck) က ဂ်န္ကို သူ႔အိမ္မွာ ထမင္းဖိတ္ေကၽြးရင္း သူ႔ရဲ႕ Facebook ကုမၸဏီမွာ ဒါ႐ိုက္တာရာထူးလက္ခံဖို႔ ကမ္းလွမ္းတယ္။ ဂ်န္က လက္ခံလိုက္တယ္။ ေနာက္ ၁၀ ရက္အၾကာမွာ Facebook က WhatsApp ကုမၸဏီကို ေဒၚလာ ၁၉ ဘီလီယံနဲ႔ ဝယ္ယူလိုက္ပါတယ္။ WhatsApp ကို ေရာင္းခ်တဲ့ စာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ထိုးတဲ့ Facebook ရံုးခ်ဳပ္ဟာ ဂ်န္ ငယ္စဥ္တံုးက အစိုးရေထာက္ပံ့ေပးေဝတဲ့ အစားအေသာက္ကို တန္းစီယူခဲ့ရတဲ့ ကာလီဖိုးနီးယား Mountain View က အေဆာက္အဦမွာပါ။ အရင္က ဒီေနရာမွာ ဂ်န္ဟာ အစိုးရေထာက္ပံ့တဲ့ စားစရာေလးရဖို႔ တန္းစီခဲ့ရတယ္။ အခု ဒီေနရာမွာပဲ ေဒၚလာဘီလီယံဝင္ေငြ ရလိုက္တယ္။ ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္လား။ ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္လား။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။



credit-American youth Magazine

24/05/2019

ဂ်က္မား ကေျပာတယ္ . . . .

ဆင္းရဲပါေစ ေငြေခ်းျပီး သြားမျဖဳန္းနဲ႔ !!
ခက္ခဲပါေစ ကတိမတည္ဘဲ မျဖစ္ေစနဲ႔ !!

အေႂကြးတင္ရင္
အသက္ကိုရင္းျပီး ျပန္ဆပ္ရမယ္ !!
ျပန္မဆပ္ႏိုင္ေသးရင္ ဖုန္းဆက္ျပီးေျပာ !!
သင္ မေမ့ဘူးဆိုတာကို သူမ်ားသိေအာင္ျပ !!

ရိုးရိုး သားသားနဲ႔ လူလုပ္ !!
ဘယ္ေတာ့မွ သူမ်ားက
သင့္အေပၚမွာ ထားရိွတဲ့ -
ယုံျကည္မႈကို မပ်က္ေစနဲ႔ !!

သူမ်ား သင့္ကိုယုံျကည္တာဟာ -
သင္က သူမ်ားရဲ႕ရင္ထဲမွာ တည္ရိွေနတဲ့တန္ဖိုးျဖစ္​လို႔ပါ !

ဘဝခရီးက ရွည္တယ္ ၊
လမ္းက်ဥ္းေအာင္ေတာ့ မလုပ္နဲ႔ !!

လူေကာင္းေအာင္သာ အရင္လုပ္ ၊
ဘာမဆိုရိွလာႏိုင္တယ္ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္ !!

ဘယ္ေတာ့မွ သင့္ပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြကို-
ယုံၾကည္မႈ မပ်က္ျပားသြားေစနဲ႔ !!

ယုံၾကည္​ည္မႈပ်က္ -- တစ္သက္ျပိဳလဲ !
ဆင္​းရဲမြဲ​ေသ မုခ်ဧကန္​​မလြဲ​ေပ !!

24/05/2019

{အေၾကာ္ဆရာ အလိုရွိသည္။}

# အသက္(၁၈)ျပည့္ၿပီးသူျဖစ္ရမည္။

# လစာညွိႏွိုင္းေပးပါသည္။

#(အာလူးေၾကာ္,စာကေလးေခြေၾကာ္ အစရွိေသာ
မုန္႔မ်ိဳးစံု ေၾကာ္တက္သူျဖစ္ရမည္။)

#(၂၇.၅.၂၀၁၉)တြင္ CV ေဖာင့္ပိတ္ပါမည္။

# အလုပ္အတြက္စိတ္ပါဝင္စားမွ ph ျဖင့္
ဆက္သြယ္ေပးပါ။

ဆက္သြယ္ရန္ 09420169760, 09951883603

23/05/2019

ဖခင္ျဖစ္သူ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုုက္ပါတယ္။ ေခ်းယူလာတဲ့ ၄၅၃၃ ယြမ္ ( က်ပ္ေငြ ဆယ္သိန္းခန္႔ ) သားလက္ထဲထည့္ေပးလိုုက္ပါတယ္။ သားျဖစ္သူ အဲဒီပိုုက္ဆံကိုု တုုန္တုုန္ရင္ရင္နဲ႔ လက္ခံလုုိက္ပါတယ္။ သားျဖစ္သူ သိလိုုက္တယ္။ ေက်ာင္းလခ ယြမ္ေငြ ၄၁၀၀ က်ပ္သြင္းၿပီးရင္ စားဖိုု႔ေနဖိုု႔အတြက္ ၄၃၃ ယြမ္သာက်န္ပါေတာ့မယ္။ ဘယ္လိုုခရီးဆက္သြားရမလဲ။ ဖခင္ျဖစ္သူ အတတ္ႏိုုင္ဆံုုး ႀကိဳးပမ္းခဲ႔ၿပီးၿပီဆိုုတာ သူေကာင္းစြာနားလည္ပါတယ္။ ပိုုက္ဆံရစရာလမ္း ဒီထက္မပိုုႏိုုင္ေတာ့ဘူးဆိုုတာ သူေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။

“ေဖေဖ စိတ္ခ်ပါ။ က်ေနာ့မွာ ေျခေတြလက္ေတြ ရိွပါေသးတယ္။” အေဖ့ကိုု ျပန္ႏွစ္သိမ့္ရပါတယ္။ ၀မ္းနည္းပူေဆြးေပမဲ့ အတတ္ႏိုုင္ဆံုုး ဖခင္ျဖစ္သူကိုု သူၿပံဳးၿပီးႏူတ္ဆက္ပါတယ္။ ႏူတ္ဆက္ၿပီးတာနဲ႔ အိမ္ထဲကေန တစ္ခ်ဳိးတည္း ထြက္လာပါေတာ့တယ္။ ခႏၶာကိုုယ္ကိုု လွည့္ၿပီး သူထြက္ခြာလာတဲ့အခိုုက္မွာ မ်က္ရည္ေတြ မ်က္နာတစ္ျပင္လံုုး ယိုုဆင္းလာပါတယ္။ သူငိုုသြားပါတယ္။ ဖခင္ကိုု မခြဲရက္တာပါတယ္။ ေရွ႕ ပညာသင္ရမဲ့ခရီးအတြက္ ပူေဆြးတာလည္းပါပါတယ္။

ေက်ာပိုုးအိတ္ကိုုလြယ္ၿပီး ေတာင္ေပၚလမ္းေကြ႔ေကြ႔ေကာက္ေကာက္ကိုု ေျပးဆင္းပါတယ္။ သူမိုုင္ေပါင္း ၆၀ ခန္႔ ခရီးရွည္ ေလွ်ာက္လိုုက္ပါတယ္။ ကားခ ၆၈ ယြမ္နဲ႔ ကားဂိတ္မွာ ဘတ္စ္ကားေျပာင္းစီးပါတယ္။ သူအႏွစ္ႏွစ္အလလ တက္ေရာက္ခ်င္ခဲ့တဲ့ ျပည္နယ္တကၠသိုုလ္ကိုု ေရာက္ရိွခဲ့ပါတယ္။
ေက်ာင္းေပါက္၀ေရာက္ၿပီ၊ ကားခရွင္းလိုုက္တယ္၊ လက္ထဲမွာ ၃၆၅ ယြမ္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။

ပထမ Semester ၅ လေက်ာင္းတက္ရပါမယ္။ ယြမ္၃၀၀ ေက်ာ္နဲ႔ ဘယ္လိုုခရီးဆက္မလဲ၊
ပတ္၀န္းက်င္ကေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ထိုုေခတ္ထိုုအခါမွာ MP4 ကိုုလည္ပင္းမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားၾကပါတယ္။ ေတာက္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္၀တ္ဆင္ထားၾကပါတယ္။ သူ႔ကိုုၿပံဳးျပၾကပါတယ္။ သူလည္း ျပန္ၿပံဳးျပပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ မ်က္ရည္မ်ားယိုုဆင္းေနျပန္ပါၿပီ။

ထမင္းကိုု တစ္ရက္ ႏွစ္နပ္ပဲစားပါတယ္။ တစ္နပ္စားရင္ ( ၂ ) ယြမ္ေပးရပါတယ္။ ဒါသူ႔ကိုုယ္သူ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အနိမ့္ဆံုုး အသံုုးစားရိပ္ပါ။ ဒီလိုုဆက္သြားရင္လည္း Semester ကုုန္ဆံုုးတဲ့အထိ ပိုုက္ဆံမေလာက္ပါ။

ညမွာ သူအိပ္မေပ်ာ္ပါ။ အမ်ဳိးမ်ဳိးစဥ္းစားႀကံဆေနရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ သူအံတစ္ခ်က္က်ိတ္ၿပီး ဆံုုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုု ခ်လိုု္က္ပါတယ္။ က်န္ရိွတဲ့ ပိုုက္ဆံ ၃၀၀ ေက်ာ္ထဲက သူယြမ္ ၁၅၀ နဲ႔ လက္ကိုုင္ဖုုန္းတစ္ခုု ၀ယ္လိုုက္ပါတယ္။ လက္ကိုုင္ဖုုန္းအေဟာင္းပါ။ ဖုုန္းေျပာလိုု႔ရတယ္၊ စာတိုု message ပိုု႔လိုု႔ရတယ္၊ အျခားဘာ function မွမပါတဲ့ ဖုုန္းမ်ဳိးပါ။

ေနာက္တစ္ရက္ အေဆာင္နံရံေတြမွာ၊ ဓါတ္တိုုင္ေတြမွာ၊ ေၾကာျငာပုုဒ္ေတြမွာ သူေၾကာ္ျငာငယ္ေလးတစ္ခုု ကပ္ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္က

"သင္၀န္ေဆာင္မူ လိုုအပ္ပါသလား” တဲ့၊

"အကယ္၍ သင္ထမင္းဟင္း၀ယ္လိုုတယ္၊ ေရေႏြးခပ္ခ်င္တယ္၊ ဖုုန္းေၾကးသြင္းခ်င္တယ္ဆိုုရင္၊ ေအာက္ပါ နံပါတ္ ######xx ကိုုဆက္သြယ္လိုုက္ပါ။ ေက်ာင္းတြင္း၀န္ေဆာင္မူ ၁ ယြမ္၊ ေက်ာင္းျပင္ပ ၀န္ေဆာင္မူ တစ္ကီလိုုပိုုေ၀းတိုုင္း ၂ ယြမ္၊ က်ေနာ္သင့္ကိုု ၀န္ေဆာင္မူ ျပဳပါရေစ ” လိုု႔ ေရးထားပါတယ္။

အဲဒီေန႔ကစၿပီး သူ႔ဖုုန္းမအားလပ္ေတာ့ပါ။ စတုုတၱႏွစ္ေက်ာင္းသားတစ္ဦး သူ႔ကိုုဖုုန္းဆက္လာပါတယ္၊ “ ငါဆိုုတဲ့လူက ပ်င္းတယ္၊ အိပ္ယာထေနာက္က်တယ္၊ ထမင္း၀ယ္တဲ့ကိစၥ မင္းေန႔တိုုင္းငါ႔ကိုုကူညီပါ။” တဲ့၊

"စိတ္ခ်ပါ။ ခင္ဗ်ားအေဆာင္အထိ က်ေနာ္မနက္တိုုင္း အခ်ိန္မွီ မနက္စာ ပိုု႔ေပးမယ္။” ဒါသူရဲ႕ ပထမဆံုုးေသာ ၀န္ေဆာင္မူျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ေက်ာင္းသားတစ္ဦး စာတိုုပိုု႔လာပါတယ္။

""ခင္ဗ်ားက်ေနာ့ကိုု ဖိနပ္၀ယ္ေပးလိုု႔ ရမလား၊ အခန္း ၅၀၄ ကပါ။ ဖိနပ္နံပါတ္က ၄၁၊ တံဆိပ္က ### ”
အားလံုုးအဆင္ေျပသြားပါတယ္။

သူဥာဏ္ေကာင္းတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ပါ။

၀န္ေဆာင္မူ ေပးတာ သိပ္ေတာင္မၾကာေသးဘူး၊ သူတစ္ခုုသတိထားမိသြားတယ္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အတန္းႀကီးေလ၊ အျပင္မထြက္ခ်င္ေလ၊ အခန္းပုုန္းမ်ားေလ ဆိုုတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ အခ်ဳိ႕ ေက်ာင္းသားမ်ားဟာ အတန္းသြားမတက္တဲ့အျပင္ အိမ္ေပၚကေန အိမ္ေအာက္ေတာင္ မဆင္းခ်င္ၾကဘူး၊ သူတိုု႔ အခန္းထဲမွာ ကြန္ျပဴတာဂိမ္းေတြေဆာ့ေနတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ Chatting ထိုုင္ရိုုက္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းသားမ်ား သူ႔ရဲ႕ ပင္မေဖါက္သည္ျဖစ္သြားပါတယ္။

ေတာင္ေပၚကလာတဲ့ကေလးပီပီ၊ က်န္းမာသန္စြမ္းတယ္၊ သြက္လက္တယ္၊ ေျပးႏိုု္င္လႊားႏိုုင္တယ္၊ အေဆာင္က ငါးထပ္ေျခာက္ထပ္ျဖစ္ေနတာေတာင္မွ သူမမူဘူး၊ တစ္ခ်က္ကေလးမွ မညည္းဘူး၊ သူတအားတက္ၾကြတယ္။ တစ္ခုုခုုမွာလိုုက္ရင္ မိႏွစ္( ၃၀ ) အတြင္း အေရာက္လာပိုု႔တယ္။သူ႔ကိုု ၅ ယြမ္ေပးတယ္၊ ၿမိဳ႕ ျပင္၀န္ေဆာင္မူမိုု႔လိုု႔ သူ ၂ ယြမ္ယူတယ္၊ ၃ ယြမ္ခ်က္ခ်င္းျပန္အမ္းတယ္၊ ျပန္အမ္းဖိုု႔ အႏူတ္မရိွဘူးဆိုုတာမ်ဳိး သူလံုုး၀ အျဖစ္မခံဘူး၊ သူအဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ အၿမဲအႏူတ္ေဆာင္ထားတယ္။ သူဂတိတည္တယ္၊ ၿပီးေအာင္လုုပ္တယ္၊ အခ်ိန္ျမန္တယ္၊ တိက်တယ္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအၾကားမွာ သူအေတာ္နာမည္ရလာတယ္။ ေနာင္ဘာပဲလိုုလိုု၊ ကိုုယ္တိုုင္ထြက္မ၀ယ္ႏိုုင္ရင္ သူ႔ကိုုပဲ အရင္သတိရၾကတယ္။

သူဒီေလာက္အလုုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုုတာ ေမ်ာ္လင့္မထားခဲ့ပါဘူး၊ အတန္းဆင္းဆင္းခ်င္း ဖုုန္းဖြင့္လိုုက္တာနဲ႔ အလုုပ္ကအၿမဲ သူ႔ကိုုေစာင့္ေနပါၿပီ။

တစ္ရက္က်ေတာ့ မိုုးအႀကီးအက်ယ္ရြာသြန္းတယ္၊ သူဖုုန္းမီလာျပန္ၿပီ၊ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ဆီကျဖစ္တယ္။ သူမိုုးထဲမွာခ်က္ခ်င္းေျပးထြက္သြားတယ္၊ ေက်ာင္းသူမွာတဲ့ထီးကိုု ခ်က္ခ်င္းပိုု႔ေပးလိုုက္တယ္။ အခန္းတံခါးေခါက္ၿပီး ထီးေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသူက သူ႔ကိုုေက်းဇူးတင္လြန္းလိုု႔ တစ္ခ်က္သိုုင္းဖက္လိုုက္တယ္။ ဒါပထမဆံုုးအႀကိမ္ သူမိန္းခေလးရဲ႕ သိုုင္းဖက္ခံရတာပဲ၊ သူမ်က္ရည္က်သြားပါတယ္။

ေနာက္ပိုုင္းမွာ သူေတာ္ေတာ္ အလုုပ္မ်ားသြားပါတယ္၊ အတတ္ႏိုုင္ဆံုုး ၀န္ေဆာင္မူကိုု ျပည့္၀ေအာင္ သူႀကိဳးစားရွာပါတယ္။ ပထမ Semester ၿပီးဆံုုးသြားပါတယ္။

ေဆာင္းရာသီေက်ာင္းပိတ္ပါၿပီ၊ သူျပန္သြားပါတယ္။ သူ႔ဖခင္က သူ႔ေက်ာင္းစားရိပ္အတြက္ ပူပင္ေသာက ေရာက္ေနဆဲပါ။ သူဖခင္ကိုုႏွစ္သိမ္႔ပါတယ္၊ ဖခင္လက္ထဲကုုိ ပိုုက္ဆံယြမ္ ၁၀၀၀ ကန္ေတာ့ႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။

"အေဖ၊ သားက သူမ်ားလိုု မခ်မ္းသာေပမဲ့၊ အေဖက သားကိုုအေျပးျမန္တဲ့ေခ်ေထာက္အေမြေပးထားတယ္ေလ၊ ဒါအဲဒီေျခေထာက္ကိုု အားကိုုးၿပီး ဒီထက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေျပးအုုံးမွာ ” လိုု႔ သူရွင္းျပပါတယ္။

ဒုုတိယ Semester သူတစ္ေယာက္တည္း မေျပးလြားေတာ့ပါ။ ဘ၀တူ ေက်ာင္းေနဘက္မ်ားကိုု စုုစည္းလိုုက္ပါတယ္။ တစ္ေက်ာင္းလံုုးကိုု ၀န္ေဆာင္မူ စတင္ေပးပါတယ္။ ေက်ာင္းျပင္ပ ၀န္ေဆာင္မူ ကိုုယ္စားလွယ္ အလုုပ္ကိုု စတင္လုုပ္ပါတယ္။

ဝန္ေဆာင္မူ ဧရိယာ တစ္ျဖည္းျဖည္းက်ယ္ျပန္႔လာပါတယ္။ ေတာက္တိုုမယ္ရ ေန႔စဥ္လိုုအပ္တဲ့ သြားတိုုက္တံသြားတိုုက္ေဆး၊ ေက်ာင္းသံုုးကရိယာကအစ၊ ကြန္ျပဴတာ အပိုုပစၥည္း၊ လ်ပ္စစ္ပစၥည္းအစ ပါ၀င္လာပါတယ္။

စာသင္ႏွစ္တစ္နွစ္ၿပီးဆံုုးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူကိုုယ္ပိုုင္ကြန္ျပဴတာ ၀ယ္ႏိုုင္သြားပါတယ္။ အင္တာနက္ ကြန္ယက္ကိုု အသံုုးျပဳၿပီး သူ႔ Customer အုုပ္စုု ေတာ္ေတာ္ႀကီးမားလာပါတယ္။ Online Shopping ကုုမၼဏီတစ္ခုု သူ႔ကိုု ေက်ာင္းတြင္းကိုုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ပါတယ္။

ေျပးတယ္၊ ေျပးတယ္၊ ဆက္ေျပးတယ္၊ သူေအာင္ျမင္တဲ့ လမ္းေပၚကိုုစတင္တက္လွမ္းေနပါၿပီ။

သူစတုုတၱႏွစ္ၿပီးဆံုုးတဲ့အခါမွ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့ရံုုသာမက သူ႔အတြက္ ပထမအရင္းအနီးကိုု စုုမိေဆာင္းမိေနပါၿပီ၊

သူ႔ရဲ႕ ကနဦး ရင္းနီးမတည္ေငြဟာ ယြမ္ေငြ ငါးသိန္း ( က်ပ္ေငြ သိန္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေက်ာ္ခန္႔ ) ျဖစ္ပါတယ္။ သူနာမည္ He Jia Nan ဟိုုက်ားနံ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုုတ္ျပည္ အေရွ႕ ေျမာက္ပိုုင္း Hei Long Jiang ျပည္နယ္မွာရိွတဲ့ Da Xing An Ling ေက်းလက္ေဒသမွ ေပါက္ဖြားလာတဲ့ လုုပ္ငန္းရွင္ေလာင္းတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။

အခုုသူတကၠသိုုလ္နယ္ေျမတစ္ခုုလံုုးရဲ႕ အေရာင္းကိုုယ္စားလွယ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ေနပါၿပီ၊ သူရိုုးရိုုးရွင္းရွင္းပံုုစံအတိုုင္း ေနထိုုင္ေနဆဲပါ။ အလုုပ္ႀကိဳးစားတယ္၊ သြက္လက္တယ္၊ ေရေႏြးတစ္ဘူးခပ္တိုုင္း တစ္ယြမ္ယူေနဆဲပါ။ သူေျပးလြားေနဆဲပါ။

သင္သာ သူ႔ေနရာမွာ ရိွခဲ့ရင္ ဘယ္လိုုတံုု႔ျပန္မလဲ ၊ မိဘဆင္းရဲတာကိုု ၀မ္းနည္းေနမွာလား၊ ျပစ္တင္ေနမွာလား၊ ေခတ္အခါကိုု၊ အစိုုးရကိုု အျပစ္ေျပာေနမွာလား၊
ထီးမပါတဲ့ကေလးဟာ မိုုးထဲမွာ ပိုုအေျပးျမန္ပါတယ္။

ဒီေဆာင္းပါး က်ေနာ့စိတ္ကိုု ေတာ္ေတာ္ထိပါတယ္။ အမ်ားဖတ္ရူ႕ ႏိုုင္ဖိုု႔ ဘာသာျပန္လိုုက္ပါတယ္။ လူငယ္လူရြယ္မ်ားအားလံုုး ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ရပ္တည္လိုုစိတ္ ရိွႏိုု္င္ၾကပါေစ။ မိဘထံလက္ျဖန္႔တဲ့ဘ၀မွ လြတ္ႏိုုင္ၾကပါေစ၊ ဘ၀တိုုးတက္မူခရီးလမ္းမွာ အေျပးျမန္ႏိုု္င္ၾကပါေစ။

Ref: we chat

ေလးစားစြာျဖင့္

တကယ္ ဖတ္သင့္တယ္ထင္လို႕ တန္ဖိုးရွိတဲ့စာေတြ အၿမဲတင္ေနတဲ့ ဒီ Page ကေန ယူလာတာပါ
https://www.facebook.com/millionairestore.mm/photos/a.190160501561531/432834407294138/?type=3&theater¬if_t=page_post_reaction¬if_id=1558588103984941

ဖခင္ျဖစ္သူ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုုက္ပါတယ္။ ေခ်းယူလာတဲ့ ၄၅၃၃ ယြမ္ ( က်ပ္ေငြ ဆယ္သိန္းခန္႔ ) သားလက္ထဲထည့္ေပးလိုုက္ပါတယ္။ သားျဖစ္သူ အဲဒီပိုုက္ဆံကိုု တုုန္တုုန္ရင္ရင္နဲ႔ လက္ခံလုုိက္ပါတယ္။ သားျဖစ္သူ သိလိုုက္တယ္။ ေက်ာင္းလခ ယြမ္ေငြ ၄၁၀၀ က်ပ္သြင္းၿပီးရင္ စားဖိုု႔ေနဖိုု႔အတြက္ ၄၃၃ ယြမ္သာက်န္ပါေတာ့မယ္။ ဘယ္လိုုခရီးဆက္သြားရမလဲ။ ဖခင္ျဖစ္သူ အတတ္ႏိုုင္ဆံုုး ႀကိဳးပမ္းခဲ႔ၿပီးၿပီဆိုုတာ သူေကာင္းစြာနားလည္ပါတယ္။ ပိုုက္ဆံရစရာလမ္း ဒီထက္မပိုုႏိုုင္ေတာ့ဘူးဆိုုတာ သူေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။

“ေဖေဖ စိတ္ခ်ပါ။ က်ေနာ့မွာ ေျခေတြလက္ေတြ ရိွပါေသးတယ္။” အေဖ့ကိုု ျပန္ႏွစ္သိမ့္ရပါတယ္။ ၀မ္းနည္းပူေဆြးေပမဲ့ အတတ္ႏိုုင္ဆံုုး ဖခင္ျဖစ္သူကိုု သူၿပံဳးၿပီးႏူတ္ဆက္ပါတယ္။ ႏူတ္ဆက္ၿပီးတာနဲ႔ အိမ္ထဲကေန တစ္ခ်ဳိးတည္း ထြက္လာပါေတာ့တယ္။ ခႏၶာကိုုယ္ကိုု လွည့္ၿပီး သူထြက္ခြာလာတဲ့အခိုုက္မွာ မ်က္ရည္ေတြ မ်က္နာတစ္ျပင္လံုုး ယိုုဆင္းလာပါတယ္။ သူငိုုသြားပါတယ္။ ဖခင္ကိုု မခြဲရက္တာပါတယ္။ ေရွ႕ ပညာသင္ရမဲ့ခရီးအတြက္ ပူေဆြးတာလည္းပါပါတယ္။

ေက်ာပိုုးအိတ္ကိုုလြယ္ၿပီး ေတာင္ေပၚလမ္းေကြ႔ေကြ႔ေကာက္ေကာက္ကိုု ေျပးဆင္းပါတယ္။ သူမိုုင္ေပါင္း ၆၀ ခန္႔ ခရီးရွည္ ေလွ်ာက္လိုုက္ပါတယ္။ ကားခ ၆၈ ယြမ္နဲ႔ ကားဂိတ္မွာ ဘတ္စ္ကားေျပာင္းစီးပါတယ္။ သူအႏွစ္ႏွစ္အလလ တက္ေရာက္ခ်င္ခဲ့တဲ့ ျပည္နယ္တကၠသိုုလ္ကိုု ေရာက္ရိွခဲ့ပါတယ္။
ေက်ာင္းေပါက္၀ေရာက္ၿပီ၊ ကားခရွင္းလိုုက္တယ္၊ လက္ထဲမွာ ၃၆၅ ယြမ္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။

ပထမ Semester ၅ လေက်ာင္းတက္ရပါမယ္။ ယြမ္၃၀၀ ေက်ာ္နဲ႔ ဘယ္လိုုခရီးဆက္မလဲ၊
ပတ္၀န္းက်င္ကေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ထိုုေခတ္ထိုုအခါမွာ MP4 ကိုုလည္ပင္းမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားၾကပါတယ္။ ေတာက္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္၀တ္ဆင္ထားၾကပါတယ္။ သူ႔ကိုုၿပံဳးျပၾကပါတယ္။ သူလည္း ျပန္ၿပံဳးျပပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ မ်က္ရည္မ်ားယိုုဆင္းေနျပန္ပါၿပီ။

ထမင္းကိုု တစ္ရက္ ႏွစ္နပ္ပဲစားပါတယ္။ တစ္နပ္စားရင္ ( ၂ ) ယြမ္ေပးရပါတယ္။ ဒါသူ႔ကိုုယ္သူ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အနိမ့္ဆံုုး အသံုုးစားရိပ္ပါ။ ဒီလိုုဆက္သြားရင္လည္း Semester ကုုန္ဆံုုးတဲ့အထိ ပိုုက္ဆံမေလာက္ပါ။

ညမွာ သူအိပ္မေပ်ာ္ပါ။ အမ်ဳိးမ်ဳိးစဥ္းစားႀကံဆေနရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ သူအံတစ္ခ်က္က်ိတ္ၿပီး ဆံုုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုု ခ်လိုု္က္ပါတယ္။ က်န္ရိွတဲ့ ပိုုက္ဆံ ၃၀၀ ေက်ာ္ထဲက သူယြမ္ ၁၅၀ နဲ႔ လက္ကိုုင္ဖုုန္းတစ္ခုု ၀ယ္လိုုက္ပါတယ္။ လက္ကိုုင္ဖုုန္းအေဟာင္းပါ။ ဖုုန္းေျပာလိုု႔ရတယ္၊ စာတိုု message ပိုု႔လိုု႔ရတယ္၊ အျခားဘာ function မွမပါတဲ့ ဖုုန္းမ်ဳိးပါ။

ေနာက္တစ္ရက္ အေဆာင္နံရံေတြမွာ၊ ဓါတ္တိုုင္ေတြမွာ၊ ေၾကာျငာပုုဒ္ေတြမွာ သူေၾကာ္ျငာငယ္ေလးတစ္ခုု ကပ္ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္က

"သင္၀န္ေဆာင္မူ လိုုအပ္ပါသလား” တဲ့၊

"အကယ္၍ သင္ထမင္းဟင္း၀ယ္လိုုတယ္၊ ေရေႏြးခပ္ခ်င္တယ္၊ ဖုုန္းေၾကးသြင္းခ်င္တယ္ဆိုုရင္၊ ေအာက္ပါ နံပါတ္ ######xx ကိုုဆက္သြယ္လိုုက္ပါ။ ေက်ာင္းတြင္း၀န္ေဆာင္မူ ၁ ယြမ္၊ ေက်ာင္းျပင္ပ ၀န္ေဆာင္မူ တစ္ကီလိုုပိုုေ၀းတိုုင္း ၂ ယြမ္၊ က်ေနာ္သင့္ကိုု ၀န္ေဆာင္မူ ျပဳပါရေစ ” လိုု႔ ေရးထားပါတယ္။

အဲဒီေန႔ကစၿပီး သူ႔ဖုုန္းမအားလပ္ေတာ့ပါ။ စတုုတၱႏွစ္ေက်ာင္းသားတစ္ဦး သူ႔ကိုုဖုုန္းဆက္လာပါတယ္၊ “ ငါဆိုုတဲ့လူက ပ်င္းတယ္၊ အိပ္ယာထေနာက္က်တယ္၊ ထမင္း၀ယ္တဲ့ကိစၥ မင္းေန႔တိုုင္းငါ႔ကိုုကူညီပါ။” တဲ့၊

"စိတ္ခ်ပါ။ ခင္ဗ်ားအေဆာင္အထိ က်ေနာ္မနက္တိုုင္း အခ်ိန္မွီ မနက္စာ ပိုု႔ေပးမယ္။” ဒါသူရဲ႕ ပထမဆံုုးေသာ ၀န္ေဆာင္မူျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ေက်ာင္းသားတစ္ဦး စာတိုုပိုု႔လာပါတယ္။

""ခင္ဗ်ားက်ေနာ့ကိုု ဖိနပ္၀ယ္ေပးလိုု႔ ရမလား၊ အခန္း ၅၀၄ ကပါ။ ဖိနပ္နံပါတ္က ၄၁၊ တံဆိပ္က ### ”
အားလံုုးအဆင္ေျပသြားပါတယ္။

သူဥာဏ္ေကာင္းတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ပါ။

၀န္ေဆာင္မူ ေပးတာ သိပ္ေတာင္မၾကာေသးဘူး၊ သူတစ္ခုုသတိထားမိသြားတယ္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အတန္းႀကီးေလ၊ အျပင္မထြက္ခ်င္ေလ၊ အခန္းပုုန္းမ်ားေလ ဆိုုတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ အခ်ဳိ႕ ေက်ာင္းသားမ်ားဟာ အတန္းသြားမတက္တဲ့အျပင္ အိမ္ေပၚကေန အိမ္ေအာက္ေတာင္ မဆင္းခ်င္ၾကဘူး၊ သူတိုု႔ အခန္းထဲမွာ ကြန္ျပဴတာဂိမ္းေတြေဆာ့ေနတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ Chatting ထိုုင္ရိုုက္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းသားမ်ား သူ႔ရဲ႕ ပင္မေဖါက္သည္ျဖစ္သြားပါတယ္။

ေတာင္ေပၚကလာတဲ့ကေလးပီပီ၊ က်န္းမာသန္စြမ္းတယ္၊ သြက္လက္တယ္၊ ေျပးႏိုု္င္လႊားႏိုုင္တယ္၊ အေဆာင္က ငါးထပ္ေျခာက္ထပ္ျဖစ္ေနတာေတာင္မွ သူမမူဘူး၊ တစ္ခ်က္ကေလးမွ မညည္းဘူး၊ သူတအားတက္ၾကြတယ္။ တစ္ခုုခုုမွာလိုုက္ရင္ မိႏွစ္( ၃၀ ) အတြင္း အေရာက္လာပိုု႔တယ္။သူ႔ကိုု ၅ ယြမ္ေပးတယ္၊ ၿမိဳ႕ ျပင္၀န္ေဆာင္မူမိုု႔လိုု႔ သူ ၂ ယြမ္ယူတယ္၊ ၃ ယြမ္ခ်က္ခ်င္းျပန္အမ္းတယ္၊ ျပန္အမ္းဖိုု႔ အႏူတ္မရိွဘူးဆိုုတာမ်ဳိး သူလံုုး၀ အျဖစ္မခံဘူး၊ သူအဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ အၿမဲအႏူတ္ေဆာင္ထားတယ္။ သူဂတိတည္တယ္၊ ၿပီးေအာင္လုုပ္တယ္၊ အခ်ိန္ျမန္တယ္၊ တိက်တယ္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအၾကားမွာ သူအေတာ္နာမည္ရလာတယ္။ ေနာင္ဘာပဲလိုုလိုု၊ ကိုုယ္တိုုင္ထြက္မ၀ယ္ႏိုုင္ရင္ သူ႔ကိုုပဲ အရင္သတိရၾကတယ္။

သူဒီေလာက္အလုုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုုတာ ေမ်ာ္လင့္မထားခဲ့ပါဘူး၊ အတန္းဆင္းဆင္းခ်င္း ဖုုန္းဖြင့္လိုုက္တာနဲ႔ အလုုပ္ကအၿမဲ သူ႔ကိုုေစာင့္ေနပါၿပီ။

တစ္ရက္က်ေတာ့ မိုုးအႀကီးအက်ယ္ရြာသြန္းတယ္၊ သူဖုုန္းမီလာျပန္ၿပီ၊ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ဆီကျဖစ္တယ္။ သူမိုုးထဲမွာခ်က္ခ်င္းေျပးထြက္သြားတယ္၊ ေက်ာင္းသူမွာတဲ့ထီးကိုု ခ်က္ခ်င္းပိုု႔ေပးလိုုက္တယ္။ အခန္းတံခါးေခါက္ၿပီး ထီးေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသူက သူ႔ကိုုေက်းဇူးတင္လြန္းလိုု႔ တစ္ခ်က္သိုုင္းဖက္လိုုက္တယ္။ ဒါပထမဆံုုးအႀကိမ္ သူမိန္းခေလးရဲ႕ သိုုင္းဖက္ခံရတာပဲ၊ သူမ်က္ရည္က်သြားပါတယ္။

ေနာက္ပိုုင္းမွာ သူေတာ္ေတာ္ အလုုပ္မ်ားသြားပါတယ္၊ အတတ္ႏိုုင္ဆံုုး ၀န္ေဆာင္မူကိုု ျပည့္၀ေအာင္ သူႀကိဳးစားရွာပါတယ္။ ပထမ Semester ၿပီးဆံုုးသြားပါတယ္။

ေဆာင္းရာသီေက်ာင္းပိတ္ပါၿပီ၊ သူျပန္သြားပါတယ္။ သူ႔ဖခင္က သူ႔ေက်ာင္းစားရိပ္အတြက္ ပူပင္ေသာက ေရာက္ေနဆဲပါ။ သူဖခင္ကိုုႏွစ္သိမ္႔ပါတယ္၊ ဖခင္လက္ထဲကုုိ ပိုုက္ဆံယြမ္ ၁၀၀၀ ကန္ေတာ့ႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။

"အေဖ၊ သားက သူမ်ားလိုု မခ်မ္းသာေပမဲ့၊ အေဖက သားကိုုအေျပးျမန္တဲ့ေခ်ေထာက္အေမြေပးထားတယ္ေလ၊ ဒါအဲဒီေျခေထာက္ကိုု အားကိုုးၿပီး ဒီထက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေျပးအုုံးမွာ ” လိုု႔ သူရွင္းျပပါတယ္။

ဒုုတိယ Semester သူတစ္ေယာက္တည္း မေျပးလြားေတာ့ပါ။ ဘ၀တူ ေက်ာင္းေနဘက္မ်ားကိုု စုုစည္းလိုုက္ပါတယ္။ တစ္ေက်ာင္းလံုုးကိုု ၀န္ေဆာင္မူ စတင္ေပးပါတယ္။ ေက်ာင္းျပင္ပ ၀န္ေဆာင္မူ ကိုုယ္စားလွယ္ အလုုပ္ကိုု စတင္လုုပ္ပါတယ္။

ဝန္ေဆာင္မူ ဧရိယာ တစ္ျဖည္းျဖည္းက်ယ္ျပန္႔လာပါတယ္။ ေတာက္တိုုမယ္ရ ေန႔စဥ္လိုုအပ္တဲ့ သြားတိုုက္တံသြားတိုုက္ေဆး၊ ေက်ာင္းသံုုးကရိယာကအစ၊ ကြန္ျပဴတာ အပိုုပစၥည္း၊ လ်ပ္စစ္ပစၥည္းအစ ပါ၀င္လာပါတယ္။

စာသင္ႏွစ္တစ္နွစ္ၿပီးဆံုုးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူကိုုယ္ပိုုင္ကြန္ျပဴတာ ၀ယ္ႏိုုင္သြားပါတယ္။ အင္တာနက္ ကြန္ယက္ကိုု အသံုုးျပဳၿပီး သူ႔ Customer အုုပ္စုု ေတာ္ေတာ္ႀကီးမားလာပါတယ္။ Online Shopping ကုုမၼဏီတစ္ခုု သူ႔ကိုု ေက်ာင္းတြင္းကိုုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ပါတယ္။

ေျပးတယ္၊ ေျပးတယ္၊ ဆက္ေျပးတယ္၊ သူေအာင္ျမင္တဲ့ လမ္းေပၚကိုုစတင္တက္လွမ္းေနပါၿပီ။

သူစတုုတၱႏွစ္ၿပီးဆံုုးတဲ့အခါမွ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့ရံုုသာမက သူ႔အတြက္ ပထမအရင္းအနီးကိုု စုုမိေဆာင္းမိေနပါၿပီ၊

သူ႔ရဲ႕ ကနဦး ရင္းနီးမတည္ေငြဟာ ယြမ္ေငြ ငါးသိန္း ( က်ပ္ေငြ သိန္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေက်ာ္ခန္႔ ) ျဖစ္ပါတယ္။ သူနာမည္ He Jia Nan ဟိုုက်ားနံ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုုတ္ျပည္ အေရွ႕ ေျမာက္ပိုုင္း Hei Long Jiang ျပည္နယ္မွာရိွတဲ့ Da Xing An Ling ေက်းလက္ေဒသမွ ေပါက္ဖြားလာတဲ့ လုုပ္ငန္းရွင္ေလာင္းတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။

အခုုသူတကၠသိုုလ္နယ္ေျမတစ္ခုုလံုုးရဲ႕ အေရာင္းကိုုယ္စားလွယ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ေနပါၿပီ၊ သူရိုုးရိုုးရွင္းရွင္းပံုုစံအတိုုင္း ေနထိုုင္ေနဆဲပါ။ အလုုပ္ႀကိဳးစားတယ္၊ သြက္လက္တယ္၊ ေရေႏြးတစ္ဘူးခပ္တိုုင္း တစ္ယြမ္ယူေနဆဲပါ။ သူေျပးလြားေနဆဲပါ။

သင္သာ သူ႔ေနရာမွာ ရိွခဲ့ရင္ ဘယ္လိုုတံုု႔ျပန္မလဲ ၊ မိဘဆင္းရဲတာကိုု ၀မ္းနည္းေနမွာလား၊ ျပစ္တင္ေနမွာလား၊ ေခတ္အခါကိုု၊ အစိုုးရကိုု အျပစ္ေျပာေနမွာလား၊
ထီးမပါတဲ့ကေလးဟာ မိုုးထဲမွာ ပိုုအေျပးျမန္ပါတယ္။

ဒီေဆာင္းပါး က်ေနာ့စိတ္ကိုု ေတာ္ေတာ္ထိပါတယ္။ အမ်ားဖတ္ရူ႕ ႏိုုင္ဖိုု႔ ဘာသာျပန္လိုုက္ပါတယ္။ လူငယ္လူရြယ္မ်ားအားလံုုး ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ရပ္တည္လိုုစိတ္ ရိွႏိုု္င္ၾကပါေစ။ မိဘထံလက္ျဖန္႔တဲ့ဘ၀မွ လြတ္ႏိုုင္ၾကပါေစ၊ ဘ၀တိုုးတက္မူခရီးလမ္းမွာ အေျပးျမန္ႏိုု္င္ၾကပါေစ။

Ref: we chat

Like and Share for your friends
ေလးစားစြာျဖင့္

18/05/2019

ကဆုန္လျပည့္ေန႔ အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာမ်ား
═══════════════════════════════

❖ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိင္း ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ အေၾကာင္းကုိ သိေစရန္အတြက္ ဒီေဆာင္းပါးကုိ ေရးၿပီး ဘုရားရွင္ကုိ ပူေဇာ္သကၠာရ ျပဳလုိက္ရပါတယ္။
ကဆန္ုလျပည့္ေန႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ရဲ႕ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ႀကီးတစ္ေန႔ျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့---

━ (၁) ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ရေသ့သုေမဓာဟာ ဒီဘဒၵကမၻာမွ ေလးဆူေျမာက္ ေဂါတမဘုရားစင္စစ္ ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားထံ နိယတဗ်ာဒိတ္ခံယူတဲ့ေန႔ဟာ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ျဖစ္တယ္။

━ (၂) ေဂါတမဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားေလး ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့ေန႔လဲ မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈ ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ျဖစ္တယ္။

━ (၃) ေဂါတမဘုရားအေလာင္း ေဗာဓိပင္ေအာက္မွာ ဘုရားျဖစ္တဲ့ေန႔လဲ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခု ကဆုန္လျပည့္ေန႔ျဖစ္တယ္။

━ (၄) ေဂါတမဘုရား ပရိနိွဗၺာန္စံတဲ့ ေန႔ဟာလဲ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈ ခု ကဆုန္လျပည့္ေန႔ျဖစ္ျပန္တယ္။

❖ ဒါေၾကာင့္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအတြက္ အင္မတန္ ထူးျမတ္တဲ့ေန႔တစ္ေန႔ပါ။

❖ ကဆုန္လဟာ ျမန္မာလ ၁၂ ရာသီမွာ ဒုတိယလျဖစ္ၿပီး ၿဗိႆရာသီႏွင့္တူသည္။ ပုဂံေခတ္ေက်ာက္စာမွာ ကဆုန္လကုိ “ကုဆုန္” လုိ႔အေရးမ်ားတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ “ကု” မွ “က” သုိ႔ ေျပာင္းလဲလာတယ္လုိ႔ ဆုိတယ္။ (ကုက)ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ “ေရ” ျဖစ္ကာ “ဆုန္” ေတာ့ သြန္းေလာင္းတယ္လုိ႔ အဓိပၸါယ္ရွိလုိ႔ ကဆုန္လကုိ “ေရသြန္းလ” (သုိ႔မဟုတ္) “ေရေလာင္းလ” လုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။

❖ ပါဠိစာေပမွာ ကဆုန္လကုိ “ေဝသာခ” Vesaka လုိ႔ေခၚၿပီး အဲဒီ ေဝသာခ ကေန ပါဌ္ပ်က္ကာ “ေဝသခ္” Vesak ျဖစ္လာတယ္။ သီဟုိအသံထြက္ကေတာ့ ေဝဆတ္ခ္ လုိ႔ ထြက္ၿပီး အေနာက္ႏုိင္ငံသားမ်ားကလည္း သီဟုိသံကုိ အမွီျပဳကာ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ကုိ ေဝဆတ္ခ္ေဒး Vesak Day လုိ႔ ေခၚၾကတယ္။ ထုိင္းဗုဒၶဘာသာေတြကေတာ့ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ကုိ “ဝိဆာခပူခ်ား” (ဝိသာခပူဇာ) လုိ႔ေခၚသတဲ့။

❖ ျမန္မာျပည္မွ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ ေညာင္ေရသြန္းပဲြေတာ္
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္နဲ႔ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔
ကဆုန္လျပည့္ေန႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔ရဲ႕ အထြတ္အျမတ္ေန႔ျဖစ္လုိ႔ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အစုိးရရံုးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ကဆုန္ေညာင္ေရသြန္းပဲြေတာ္အျဖစ္ ထင္ရွားတဲ့ ဘာသာေရးပဲြကုိ ဆင္ႏႊဲတယ္။ ကဆုန္လရာသီဟာ ေနအရွိန္ အျပင္းအထန္ဆံုးျဖစ္လုိ႔ ေရေတြ ခန္းေခ်ာက္ေလ့ရွိတယ္။ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ေဗာဓိပင္ကုိ ရည္မွတ္ကာ ေဗာဓိပင္အပြားေတာ္မ်ားကုိ တေပ်ာ္တပါး ေရစင္သြန္းေလာင္းၾကလုိ႔ “ကဆုန္လ ေညာင္ေရသြန္းပဲြ” လုိ႔ ေခၚလာၾကတယ္။

❖ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအတြက္ ေဗာဓိပင္ဟာ ဘုရားရွင္အား
ပရိေဘာဂေစတီေတာ္ျဖစ္လုိ႔ ေဗာဓိပင္ကုိ ေရေလာင္းေပးျခင္းဟာ ေဗာဓိပင္ ပုိမုိရွင္သန္ေစဖုိ႔ ဘုရားသာသနာေတာ္ ဆက္လက္ အဓြန္႔ရွည္ေစဖုိ႔ ေဖၚညႊန္းပါတယ္။

❖ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔ဟာ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ သံဃာေတာ္မ်ားအား အရုဏ္ဆြမ္း၊ ေန႔ဆြမ္းေလာင္းလွဴျခင္း၊ သီလခံယူျခင္း၊ ပရိတ္တရားေတာ္ တရားေတာ္မ်ား နာၾကားျခင္း၊ ဘာဝနာတရား ပြားမ်ားျခင္း စတာေတြ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ဇိဝိတဒါန ငါးလႊတ္ပဲြ၊ ငွက္လႊတ္ပဲြ၊ တိရစၦာန္ေဘးမဲ့လႊတ္ပဲြ ေတြကုိလည္း တေပ်ာ္တပါး က်င္းပၾကတယ္။………။


ထုိင္းႏိုင္ငံ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ က်င္းပပံု။ ᠌᠌᠌
❖ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဇင္းမယ္မွာ က်င္းပတဲ့ ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၶေန႔ (၀ိဆာခပူးခ်ား)
ထုိင္းႏုိင္္ငံ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔။
ထုိင္းႏုိင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံေတာ္ျဖစ္လုိ႔ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ကုိ ရံုးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတယ္။ ဘုရင္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ႏုိင္ငံျဖစ္လုိ႔ ဘုရင္နဲ႔တကြ ဘုရင့္ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္ အပါအဝင္ အရာရွိအရာခံမ်ားအားလံုး ကဆုန္လျပည့္ေန႔ အခမ္းအနားျဖစ္တဲ့ “ဝိဆာခပူးခ်ား” ကုိ တျပည္္လံုး ပါဝင္ဆင္ႏႊဲၾကတယ္။

❖ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ သာသနာ့အလံေတာ္မ်ားသည္ ထုိင္းႏုိင္ငံ တစ္ဝွမ္းလံုးမွာ တလူလူလႊင့္ထူၾကတယ္။ (ထုိင္းႏုိင္ငံသာသနာ့အလံဟာ ျမန္မာနဲ႔ သီရိလကၤာႏုိင္ငံလုိ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္ မဟုတ္ဘဲ အရဟတၱဓဇ သကၤန္းေရာင္ေပၚ တြင္ ဓမၼစၾကာ စက္ဝုိင္းပံု တပ္ထားျခင္းျဖစ္တယ္။)။

❖ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ ထုိင္းဗုဒၶဘာသာဝင္းမ်ားဟာ နံနက္ပုိင္းမွာ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းေလာင္းလွဴၾကတယ္။ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားကုိ သန္႔ရွင္းေရးမ်ား ျပဳလုပ္ကာ ကုသုိလ္ယူၾကၿပီး ေန႔လည္ပုိင္းအခ်ိန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ဓမၼသာလာဇရပ္မွာ တရားနာယူၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဘာဝနာတရားမ်ား ပြားမ်ားအားထုတ္ၾကတယ္။

❖ ညဦးပုိင္းမွာ စုေပါင္းၿပီး လူတစ္ဦးလ်င္ ဖေယာင္းတုိင္ တစ္တုိင္၊ အေမႊးတုိင္သံုးတုိင္ ထြန္းညိွကာ ပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔အတူ ေစတီေတာ္အား လက်ာ္ရစ္ သံုးပတ္ပတ္ကာ ပူေဇာ္ၾကတယ္။ ေစတီေတာ္ကုိ လွည့္ပတ္စဥ္ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ တရားဂုဏ္ေတာ္နဲ႔ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကုိ ရြတ္ဖတ္သရဇၩာယ္ၾကတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားထံ တရားနာယူၾကတယ္။

❖ ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၶေန႔ က်င္းပတဲ့ ေနရာကေတာ့ နခြန္ပထုမ္ရွိ ဗုဒၶမြန္းထြန္ဘုရားပဲ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ထုိင္းဘုရင္မင္းျမတ္ (သုိ႔မဟုတ္) ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္မ်ားက ဗုဒၶဘာသာဝင္ လူထုကုိ ဦးေဆာင္ၿပီး “ဝိဆာခပူးခ်ား” (ဝိသာခပူဇာ) ပဲြကုိ ႏွစ္စဥ္က်င္းပတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ထုိင္းႏိုင္ငံတကၠသုိလ္ေတြမွာလဲ ဝိဆာသပူခ်ား အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပၾကတယ္။ အျပည္ျပည္ ဆုိင္ရာ ဗုဒၶဘာသာ အစည္းအေဝးမ်ားကုိလည္း က်င္းပခဲ့ၾကတယ္။………။


သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ေဝဆတ္ေဒး က်င္းပပံု
သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ႏွင့္ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔။ ᠌᠌᠌
❖ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသားမ်ားကေတာ့ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ကုိ “ေဝဆတ္ = Vesak” လုိ႔ေခၚကာ ရံုးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတယ္။ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ဟာ အထူးျခားဆံုး ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ပဲြေတာ္ကုိ (၇) ရက္ခန္႔ က်င္းပတယ္။ အစည္ကားဆံုးေန႔ကေတာ့ ကဆုန္လဆန္း (၁၄) ရက္၊ လျပည့္ေန႔နဲ႔ လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔ပါ။

❖ ဗုဒၶဘာသာဝင္အိမ္တုိင္း သာသနာ့ အလံေတာ္ကုိ လႊင့္ထူထားၾကတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ေစတီေတာ္၊ ေက်ာင္းေတာ္နဲ႔ လမ္းဆံု လမ္းခြေတြမွာ မီးစင္ျမင့္ႀကီး ေဆာက္လုပ္ကာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေဆးေရး ပန္းခ်ီပံုေတာ္ ပတ္ပတ္လည္နဲ႔ ဇာတကေဆးပန္ခ်ီပံုေတာ္ေတြကုိ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား အလွဆင္ကာ မုိးလင္းေပါက္ ထြန္းညိွပူေဇာ္ၾကတယ္။

❖ အဆုိအကပဲြမ်ား မရွိေပမယ့္ အလြန္စည္ကားတယ္။ ေရာင္စံုမီးပံုး အလွျပိဳင္ပဲြမ်ား က်င္းပတဲ့ ေနရာမွာဆုိရင္ ပဲြလာပရိသတ္မ်ား ႀကိတ္ႀကိတ္တုိး စည္ကားလွတယ္။
သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ လမ္းဆံုလမ္းခြမွ ဗုဒၶဝင္ပန္းခ်ီကား
အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား (အထူးသျဖင့္ ရြာသူရြာသားမ်ား)ဟာ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ (သုိ႔မဟုတ္) ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွ မိးထြန္းပဲြကုိ လာေရာက္ၾကည့္ရႈၾကတယ္။ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ဆုိင္ကယ္၊ စက္ဘီးစီးၿပီး လည္ပတ္ ၾကတဲ့သူေတြ၊ လမ္းေလွ်ာက္လည္ပတ္ၾကတဲ့ သူေတြ တစ္ညလံုး စည္ကားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ရြာကေန လာၾကတဲ့ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့သူေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဖိနပ္မစီးၾကေပ။

❖ အခ်ဳိ႕ေသာ ေစတနာရွင္မ်ားက မိမိအိမ္ေရွ႕မွာ ေရေအး၊ အခ်ဳိေရမ်ားနဲ႔လည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ မ႑ာပ္ေဆာက္ၿပိး ထမင္း၊ ဟင္းမ်ား စတုဒိသာအလွဴမ်ား ျပဳလုပ္ၿပီး ကုသုိလ္ယူၾကတယ္။ အခ်ဳိ႕အိမ္မွာ စပီကာ အႀကီးႀကီးနဲ႔ ဗုဒၶဝင္သီခ်င္းေတြ ဖြင့္၊ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့ သီဟုိရုိးရာဗံုတီးကာ ကခုန္ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကတာကုိေတြ႕ရတယ္။ ပဲြေတာ္ကာလအတြင္း ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆုိ႔မႈေတြ မ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ လမ္းဆံု လမ္းခြနဲ႔ သမုိင္းဝင္ ကလ်ာဏီယ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၊ ကာရုုတၱရေစတီေတာ္ႀကီး၊ ကႏၲီၿမိဳ႕ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိ႔ကေတာ့ အလြန္ စည္ကားတာ ေတြ႕ရတယ္။

❖ သီရိလကၤာဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားဟာ ေဗာဓိေညာင္ပင္ကုိ ပရိေဘာဂေစတီအျဖစ္ လြန္စြာ ၾကည္ညိဳၾကတယ္။ ေန႔စဥ္ ေန႔တုိင္း ေဗာဓိပင္ကုိ ေရေလာင္းပူေဇာ္ၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတုိင္းမွာ ေဗာဓိပင္ရွိရတယ္။ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ မနက္ပုိင္းမွာ သီရိလကၤာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ကေလးလူႀကီးမ်ားဟာ ဝတ္စင္ျဖဴဝတ္ၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိ သြားၾကတယ္။ တံျမက္စည္းလွည္းျခင္း၊ ေဗာဓိပင္အား ပူေဇာ္ျခင္း၊ သီလခံယူျခင္း၊ ပရိတ္ရြတ္ျခင္း၊ ဘာဝနာပြားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကတယ္။
(သီရိလကၤာဗုဒၶဘာသာဝင္ ကေလးလူငယ္ေတြ ပရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္ကုိ ရၾကတယ္။)

★ ကဆုန္လျပည့္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ဗုဒၶဘာသာ ကြန္ဖရင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံ
ကဆုန္လျပည့္ေန႔ကုိ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရံုးပိတ္ရက္ အျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္း
ကဆုန္လျပည့္ေန႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔ရဲ႕ အထြတ္အျမတ္ေန႔ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၁၉၉၈ ခု၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၅ ရက္မွ ၁၄ ရက္အထိ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ၊ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ဗုဒၶဘာသာ ကြန္ဖရင့္မွာ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ကုိ ကမၻာ့ရံုးပိတ္ရက္ အျဖစ္ သတ္မွတ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ညိွႏႈိင္းေဆြးေႏြး ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအစည္းအေဝးကေန ၁၉၉၉ ခု စက္တင္ဘာလမွ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး လက္ရွမန္းကတိဂမ္ ဟာ အဲဒီအဆုိကုိ ကုလသမဂၢသုိ႔ တင္သြင္းခဲ့တယ္။

★ ၅၄ ႀကိမ္ေျမွာက္ ကုသလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံမွာ အဲဒီအဆုိကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ အပါအဝင္ အာရွတုိက္ရွိ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ား ေတာင္အာရွအဖဲြ႕ဝင္ႏိုင္ငံမ်ား၊ ရုရွားနုိင္ငံ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ အျခားႏုိင္ငံမ်ား စုစုေပါင္း ၃၄ ႏုိင္ငံက ေထာက္ခံၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၁၉၉၉ ဒီဇင္ဘာ ၁၃ ရက္ အစည္းအေဝးဆံုးျဖတ္ခ်က္ အမွတ္ ၁၇၄ နဲ႔ ကမၻာ့ကုလသမဂၢမွ “ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔” ကုိ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရံုးပိတ္ရက္ Vesak Universal Holiday အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးခဲ့တယ္။

★ ကမၻာ့ကုလသမဂၢဆံုးျဖတ္ခ်က္ကေတာ့
“ေဂါတမဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာေတာ္သည္ ကမၻာေပၚမွာ သက္တမ္းရွည္ၾကာတဲ့ ဘာသာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ အျပင္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးအမေတာ္ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ကာလတုိင္ေအာင္ လူသားတုိ႔အေပၚ ကာယသုခ၊ စိတၱသုခနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ၿပီး ေနာင္အနာဂတ္မွာလည္း ကမၻာ့လူသားတုိ႔အေပၚ ေကာင္းက်ဳိးမ်ား ဆက္လက္ သက္ေရာက္ေနမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊

★ သုိ႔ျဖစ္၍ ကုသလမဂၢဗဟုိဌာနခ်ဳပ္နဲ႔ ကမၻာေပၚရွိ ကုလသမဂၢဌာနအသီးသီးတုိ႔မွ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ (ေဝဆတ္ေဒး)ကုိ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရ့ုံးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ရမည္။ ဤဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ေဝဆတ္ေဒး က်င္းပရာတြင္ ကုလသမဂၢရံပံုေငြကုိ သံုးစဲြခြင့္မရွိ။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ကဆုန္လျပည့္ေန႔သည္ မည္သည့္လ (အဂၤလိပ္လ)တြင္ က်ေရာက္မည္ကုိ ကုလသမဂၢ ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ အျခားေသာ ကုလသမဂၢဌာနတုိ႔က တုိင္ပင္ညွိႏႈိင္းကာ ဆံုးျဖတ္သြားရမည္” လုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။

★ ထူးျခားလွတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔ရဲ႕ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ကုိ ကမၻာ့ကုလသမဂၢက အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရံုးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးခဲ့ေလၿပီ။

★ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ဟာ ဘုရားရွင္ အဆူဆူ ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ေန႔လည္းျဖစ္တယ္။ ေလာကမွာ ဘုရားရွင္ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္လာျခင္းဟာ ေလာက ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ပဲျဖစ္တယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးအမေတာ္ဟာ ေလာကသားတုိင္းအတြက္ ျဖစ္တယ္။
ေလာကသားတုိ႔ဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးအမအတုိင္း လုိက္နာ က်င့္သံုးပါက ကာယသုခ စိတၱသုခနဲ႔ ျပည့္စံုၾကၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအစစ္ ျဖစ္တဲ့ သႏၲိသုခ နိဗၺာန္ကုိ မလႊဲဧကန္ ေရာက္ရေပမည္။
ဘုရားရွင္ အဆံုးအမျဖစ္တဲ့
“မေကာင္းမႈေရွာင္၊ ေကာင္းမႈေဆာင္၊ စိတ္ကုိျဖဴေအာင္ထား”
“ဗုဒၶတုိင္းသာ၊ မိန္႔ခဲ့တာ၊ သံုးျဖာဤစကား” အတုိင္း လုိက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ၾကၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အစစ္ျဖစ္တဲ့ သႏိၲိသုခကုိ ရရွိႏုိင္ၾကပါေစ .... … …။

__________________________________________________

မဟာပုရိသဝိတက္
(ဗုဒၶ ေန႔ အတြက့္ေရးတဲ့စာ) ᠌᠌᠌
═══════════════════════════════
❖ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ( ၅ )ေန႔႐ွိပါတယ္ ၊

☞ ၁ ။ ။ ဗ် ာဒိတ္ယူသည့္ေန႔
ေလးအသေခ်ၤ နဲ႔ ကမ႓ၻာတစ္သိန္းအစ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ။

☞ ၂ ။ ။ ဘုရား႐ွင္ေမြးဖြားသည့္ေန႔
မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈. ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ။

☞ ၃ ။ ။ ဘုရားအျဖစ္ကိုရသည့္ေန႔
မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃. ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ။

☞ ၄။ ။ ဗုဒၶဝင္အက်ဥ္း ေဟာသည့္ေန႔
မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၄. ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ။

☞ ၅ ။ ။ ပရိနိဗၺာန္ စံသည့္ေန႔ ။
မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈. ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ။

☞ ၆ ။ ။ ဗုဒၶေန႔ ( ဆ႒ သံဃာယနာတင္ ေန႔ )
တစ္ေန႔ထပ္တိုးေတာ့ ဗုဒၶ ေန႔ ကဆုန္လျပည့္ဟာ
၆. ေန႔ျဖစ္ေရာေပါ့ဗ် ာ....

❖ ဘုရား႐ွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး
ဘာေၾကာင့္မ်ား ဗုဒၶ ဆိုတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ေလာကမွာ
ဘုရားရယ္လို႔ျဖစ္လာေအာင္
ဘယ္လိုအေတြးအၾကံနဲ႔ ပါရမီျဖည့္ခဲ့တာလည္းဆိုတာ
သိၾကဖို႔လိုတာပါဘဲ။

❖ ဘုရားဆိုတာကိုေတာ့(ဗုဒၶ ဝါဒအရ)
သတၱေလာက ( လူ ၊ နတ္ ၊ ျဗဟၼာ ၊ သတၱဝါ ၃၁ဘံု)
မွာအျမင့္ဆံုးေသာ၊အျမတ္ဆံုးေသာသူကိုဘုရားဟု
ေခၚေၾကာင္း အဘိဓာန္နိသ်သစ္တြင္ ဘုရားကိုျမတ္
ေသာသူအျဖစ္ ဝရပုဒ္မွ ဗရ ၊ ဗရး ၊ ဗရား ၊ ဘုရား ဟု
အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲေခၚေၾကာင္း
သစၥာ ေလးပါးကိုသိေသာ ဥာဏ္ပညာႀကီး ပုဂိၢဳလ္ထူး
ပုဂိၢဳလ္ျမတ္အျဖစ္ ပုညဝႏၷပုဒ္မွ ပုညား၊ဘုရား ဟု
အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲေခၚေဝၚလာေသာ ေဝါဟာရျဖစ္
ေၾကာင္း အဘယရာမ ဆရာေတာ္ အ႐ွင္အဂၢဓမၼာ
ဘိဝံသ. ကျပဆိုပါတယ္

❖ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ စိတ္အၾကံ အေတြးနဲ႔
ပါရမီျဖည့္လာတဲ့ အခ်က္ကို
မဟာပုရိသ ဝိတက္ဆိုၿပီးမဟာဝါပါဠိေတာ္မွာ ၈ မ်ိဴ း
ဖြင့္ၿပီးျပပါတယ္ ......

၁ ။ ။ ဒေႏၲာ ဒေမယ်ံ ။
ငါကိုယ္တိုင္လည္းယဥ္ေက်းေအာင့္က်င့္သံုးမယ္
တစ္ပါးေသာသူကိုလည္းငါကဲ့သို႔ယဥ္ေက် းေစရ
မယ္၊ယဥ္ေက်းေအာင္လည္းၫႊန္ျပေတာ္မူမယ္။

၂ ။ ။ သေႏၲာ သေမယ်ံ ။
ငါကိုယ္တိုင္လည္းၿငိမ္သက္ေအာင္က်င့္သံုးမယ္
တစ္ပါးေသာသူတို႔ကိုလည္းငါကဲ့သို႔ၿငိမ္သက္
ေအာင္က်င့္သံုးနည္းၫႊန္ျပေတာ္မူမယ္။

၃ ။ ။ ဗုေဒၶါ ေဗာေဓယ်ံ ။
ငါကိုယ္တိုင္လည္း ဘယ္တရားဟာအမွန္ဆံုး
ေသာလြတ္ေျမာက္ရာျဖစ္သလဲဆိုတာကိုေတြ႔
ေအာင္႐ွာေဖြက်င့္သံုးမယ္၊တစ္ပါးသူတို႔ကိုလဲ
ငါရ႐ွိတဲ့အမွန္လြတ္ေျမာက္ေရးတရားကိုက်င့္
ႏိုင္ဖို႔ၫႊန္ျပေတာ္မူမယ္။

၄ ။ ။ မုေတၱာ ေမာေဓယ်ံ ။
ငါကိုယ္တိုင္လဲ ဒီသံသရာ ဝဋ္ဆင္းရဲဆိုတဲ့
ဇာတိ ၊ ဇရာ ၊ မရဏ. တို႔ခ်ယ္လွယ္ေနေသာဒီ
ဒုကၡ မွလြတ္ေအာင္က် င့္မယ္ ၊တစ္ပါးသူတို႔ကို
လည္း ဒီသံသရာဝဲျသဂမွလြတ္ေစရမယ္ ။

၅ ။ ။ နိဗၺဴ ေတာ နိဗၺာ ေပယ်ံ ။
ငါကိုယ္တိုင္လည္းေသျခင္းမွကင္းလြတ္တဲ့စင္
ၾကယ္ေသာတရားျဖင့္အဆံုးပန္းတိုင္ နိဗၺာန္ျပဳ
ႏိုင္ေအာင္က် င့္သံုးမယ္ ၊တစ္ပါးသူတို႔ကိုလည္း
ငါကဲ့သို႔စင္ၾကယ္ေသာတရားျဖင့္ နိဗၺာန္ျပဳႏိုင္ေရး
ၫႊန္ျပမယ္ ။

၆ ။ ။ တိေဏၰာ တေရယ်ံ ။
ငါကိုယ္တိုင္ ဒီသံသရာဝဋ္ဆင္းရဲအေပါင္း၏နယ္
မွကူးထြက္လြတ္ေျမာက္ေအာင္က် င့္မယ္၊
တစ္ပါးသူတို႔ကိုလည္းဒီသံသရာနယ္မွကူးထြက္
လြတ္ေျမာက္ေအာင္ေဟာေဖာ္ၫႊန္ျပမယ္။

၇ ။ ။ အသ၁ာ သေတၱာ သ၁ာေသယ်ံ ။
ငါကိုယ္တုိင္လည္း နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသက္သက္
ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာျဖစ္ေအာင္က် င့္သံုးမယ္ ။
တစ္ပါးသူတို႔ကိုလည္း နိဗၺာန္ခ်မ္းသာရ႐ွိေစၿပီး
အပူမ႐ွိ ေသာက ပရိေဒဝ ဒုကၡ ေဒါမနသ၁
ဥပယာသ တို႔မၾကံဳေတြ႔ေအာင္ၫႊန္ျပမယ္ ။

၈ ။ ။ သုေဒၶါ ေသာေစယ်ံ ။
ငါကိုယ္တိုင္လည္း တဏွာရာဂရဲ႕ကြၽန္အျဖစ္က
လြတ္ေအာင္က်င့္မယ္၊တစ္ပါးသူတို႔ကိုလည္း
တဏွာေစခိုင္းသမ်ွ ခံေနၾကရတဲ့သံသရာကြၽန္
ဘဝ ကလြတ္ေျမာက္ေအာင္ေဟာေဖာ္ၫႊန္ျပၿပီး
လြတ္ေျမာက္ေစရမယ္ ။

❖ အဲ့ဒီလိုအၾကံအေတြးနဲ႔ ဘုရားဆုပန္ကာ
ေလးအသေခ်ၤ နဲ႔ ကမ႓ၻာ တစ္သိန္းပါရမီေတြျဖည့္က်င့္
လာခဲ့ရပါသတဲ့… …

မဟာပုရိသဝိတက္တရားကိုဖတ္ၿပီး ဘုရားေက်းဇူးကို
ျမင္ရင္ တရားေက်းဇူး သံဃာေတြရဲ႕ေက် းဇူးဟာလဲ
ဘယ္ေလာက္ႀကီးမားတယ္ဆိုတာ ျမင္ႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္.......... ဒီေတာ့

ေက်းဇူး႐ွိမွန္းသိၾက
ေက်းဇူးကိုလည္းဆပ္တတ္ၾကပါေစ… ᠌᠌᠌။
❖ ေစတနာအရင္းခံျဖင့္