02/06/2026
Mentale gezondheid is voor mij geen thema van één week. Het is iets waar ik elke dag bewust mee leef.
De eerste keer dat ik werd geconfronteerd met mentale gezondheidsproblemen was toen ik zestien jaar oud was. Ik was net moeder geworden en kreeg een postnatale depressie. Op die leeftijd begreep ik niet goed wat er met me gebeurde. Ik wist alleen dat ik me anders voelde dan de mensen om me heen en dat het moederschap niet voelde zoals ik had verwacht.
De tweede keer kwam veel harder binnen. Rond mijn dertigste belandde ik in een zware depressie. Een periode waarin mijn lichaam letterlijk aan de noodrem trok. Ik kreeg verlammingsverschijnselen en kon niet meer functioneren zoals ik gewend was. Het was een confronterende ervaring die mij liet zien dat mentale gezondheid niet iets is wat je kunt negeren of wegdrukken. Wanneer je te lang doorgaat, trekt je lichaam uiteindelijk zelf de grens.
Juist door mijn eigen ervaringen weet ik hoe kwetsbaar mentale gezondheid kan zijn. Maar ik weet ook hoeveel kracht er schuilt in het bespreekbaar maken van wat je voelt. Daarom is mentale gezondheid niet alleen een onderdeel van mijn persoonlijke leven, maar ook van mijn werk. Of ik nu werk met gezinnen, ondernemers, professionals of jongeren, uiteindelijk kom ik steeds weer uit bij hetzelfde fundament: hoe gaat het écht met iemand?
Ik geloof dat er nog steeds te veel schaamte rust op mentale klachten. Te veel mensen lopen rond met stress, angst, somberheid, overbelasting of trauma zonder daar open over te kunnen praten. Terwijl mentale gezondheid net zo belangrijk is als fysieke gezondheid.
Nu we stilstaan bij de Week van de Mentale Gezondheid, wil ik vooral zeggen: laten we hier niet alleen deze week aandacht aan besteden. Wat mij betreft zou mentale gezondheid iedere dag onderwerp van gesprek mogen zijn. Niet alleen wanneer het misgaat, maar juist ook om te voorkomen dat het misgaat.
Voor mij is mentale gezondheid geen luxe. Het is een levensvoorwaarde. Het is iets waar ik bewust voor zorg, waar ik rekening mee houd en waar ik verantwoordelijkheid voor neem. Niet omdat ik zwak ben, maar juist omdat ik weet wat de gevolgen kunnen zijn als je het negeert.
Laten we het taboe doorbreken. Laten we vaker vragen hoe het echt gaat. En laten we elkaar eraan herinneren dat zorgen voor je mentale gezondheid geen teken van zwakte is, maar van kracht. ❤️
