09/03/2021
Als fan van deze topper..sta ik hier zo achter.
‘𝐄é𝐧 𝐤𝐞𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐛 𝐢𝐤 𝐑𝐮𝐭𝐭𝐞 𝐡𝐨𝐫𝐞𝐧 𝐳𝐞𝐠𝐠𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐭 𝐰𝐢𝐣 𝐡𝐞𝐭 𝐳𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐧’
Moeder ter Haar uit Stiens zit in de keuken achter haar laptop, vader loopt langs om vervolgens boven achter die van hem te kruipen, ze zijn druk, want beiden werken. Daarnaast zijn ze ook mantelzorger voor hun autistische zoon Chiel(19). Die zit in de woonkamer en vertelt opgetogen hoe hij in dit interview verzeild is geraakt. ‘Mijn moeder heeft mij getipt me op te geven, ze vond dit echt iets voor me. Nou, ik ben blij dat ze het heeft gedaan, want ik wil dolgraag mijn verhaal vertellen.’
Tien jaar geleden richtten Chiel’s ouders een stichting op die in eerste instantie taxivervoer regelde naar het buitengewoon onderwijs, maar later activiteiten voor kinderen met een beperking en hun gezin organiseerde. Het idee werd toentertijd geboren uit gemis in de eigen omgeving. De stichting is inmiddels opgeheven en nu is er een nieuwe waar Chiel ook actief in meewerkt. Vanuit deze nieuwe stichting doen ze meerdere dingen, maar voor hem springt er één uit en dat is de webshop met tweedehands voetbalkleding (matchworn) en aanverwante zaken, die zowel worden verkocht als worden weggegeven in zogenoemde wensdozen. De bewuste sportkleding is meestal maar één seizoen gedragen en is vaak nog in goede staat. Ze bieden trainings- en wedstrijdkleding aan.
‘Laatst hebben we een wensdoos gebracht bij een jongen van tien jaar die het syndroom van down heeft. Hij was zielsgelukkig toen hij de doos opendeed, een brede glimlach op zijn gezicht. Kijk, daar doe ik het voor én voor de waardering die je van volwassen mensen krijgt natuurlijk.
De opbrengst van de kleding wordt omgezet in weggeefdozen en in ‘subsidie’ voor een activiteit of ontzorgmoment voor mantelzorgers, bijvoorbeeld een dagje sauna of een etentje bij een van der Valk hotel. Kunnen ze even ontspannen en iets voor zichzelf doen. Mijn ouders zijn altijd míjn mantelzorgers geweest en geloof me dat is best zwaar hoor.’
Hij vertelt dat ze begin vorig jaar zijn begonnen wensdozen weg te brengen, circa twee op een middag. Tussen half maart en begin juni waren er al vijfenvijftig weggegeven. Daarna hebben ze ook uitjes uitgedeeld omdat mensen weer meer op pad mochten, de maatregelen werden versoepeld. Toen in oktober de gedeeltelijke lockdown weer inging zijn ze zich opnieuw gaan richten op de wensdozen. Afgelopen december zijn er andermaal dozen door heel Friesland gebracht en de vraag wordt groter nu er ook buiten de provinciegrenzen belangstelling ontstaat. Ik ga dan graag mee om ze weg te brengen en om de reactie van de kinderen te zien, daar word ik zó blij van.’
De vader van een kameraad helpt als ambassadeur het project bekendmaken en dat lukt aardig. Chiel heeft door al het harde werk inmiddels contact met Henk de Jong van voetbalclub Cambuur en via hem weer met de Graafschap. Via een speler is er ook contact gelegd met Helmond Sport. Verder heeft hij spullen van Ajax, Feyenoord, PSV en het Nederlands elftal in de collectie. Hij wil graag zijn stichting promoten, de webshop aanprijzen en kleding ontvangen, want zo kan hij met zijn ouders tenminste blijvend iets doen voor een vergeten groep.
Uit eigen ervaring kan hij zeggen dat er voor kinderen met een beperking niet veel aandacht is, er wordt weinig voor ze georganiseerd, terwijl er juist wat extra’s nodig is. Voetbalclub Blauw-Wit’34 in Leeuwarden bijvoorbeeld heeft volgens hem wel drie of vier gehandicaptenteams (G-teams), maar hij weet niet wat er in de gemeente verder nog wordt geregeld.
‘En nu, tijdens deze coronacrisis heeft de politiek al helemaal geen aandacht voor ons, één keer heb ik Rutte horen zeggen dat wij het zwaar hebben. Ik wil verder niet te veel klagen hoor, want de werkzaamheden voor de stichting maken voor mij veel goed, ik ben er druk mee.’
Als de zakenman in spe vervolgens wordt gevraagd of hij een foto bij dit artikel wil, hoeft hij niet lang na te denken.
‘Doe dié maar, daar sta ik wel leuk lachend op. Ik heb ook nog wel wat flyers voor u.’
De website van Chiel en zijn ouders: www.meermogelijkmetvoetbalkleding.nl/
Tekst: Christel van Hoorn
