KaapZ

06/02/2019

Of je krijgt er energie van. Of je grijpt met je handen in je haar. Hoe dan ook, je ontkomt er tegenwoordig niet meer aan om samen te werken. Samenwerken, op strategisch en praktisch niveau is zeker een must als het gaat om de grote opgaven op het gebied van zorg en ondersteuning, arbeid en klimaat. Maar hoe kom je tot een constructieve samenwerking?

Hoe kom je tot constructieve samenwerking als ‘no one is in charge’? Of je krijgt er energie van. Of je grijpt met je handen in je haar.

05/06/2018

Hoe pak je de energietransitie aan? Drie aanpakken beschreven door het Trendbureau van Overijssel. Een daarvan is de methode Future Search. Hiermee hebben we in Overijssel al diverse mooie trajecten begeleid.

07/12/2017

Er zijn verschillende soorten problemen: simpele, ingewikkelde en complexe. Elke soort kent zijn eigen unieke aanpak met bijbehorend proces. Dat vergeten we nogal eens met als gevolg dat we op bepaalde problemen geen grip krijgen. Het Cynefin Framework van David Snowden helpt je om de verschillende soorten problemen te herkennen.

Herken je dat. Problemen waar je niet vanaf komt, die je elke keer weer opnieuw op de agenda ziet staan? De kans is groot dat je het probleem beschouwt als een puzzel die op te lossen is, terwijl je waarschijnlijk met een complex vraagstuk te maken hebt dat niet te temmen is.

09/11/2017

Claes Janssen (1982) heeft een eenvoudig model ontwikkeld, de ‘4 rooms of change’, waarmee hij de stadia schetst, die iedereen – als persoon, team, afdeling of organisatie – altijd doorloopt in reactie op nieuwe gebeurtenissen in je omgeving. Deze stadia zijn: tevredenheid – ontkenning – verwarring – vernieuwing. Het liefst schieten we rechtstreeks van tevredenheid naar vernieuwing. Helaas lukt niemand dat. Je zult altijd eerst door de kamer van verwarring moeten voordat je kunt vernieuwen.

In deze tijd worden er andere eisen aan je gesteld, andere oplossingen van je gevraagd, die passen bij de veranderingen in de samenleving. Alles is niet meer zo voorspelbaar, en wat effectief was, werkt niet meer.

02/11/2017

Moet je als leider je organisatie 'krachtig besturen'? Is dat dan de oplossing? Zo van 'mannetje eruit' en 'mannetje erin', iedereen weer even op scherp zetten...
Dat heeft toch altijd goed gewerkt?

Bij de aanpak van vrijwel alle moderne vraagstukken heb je te maken met spaghettiachtige netwerken, schier onontwarbare kluwens van partijen en belangen, waarbij stagnatie en achteruitgang steeds op de loer liggen.

29/10/2017

Kies je voor snelheid dan kies je voor inhoud. Investeer je in tijd dan kies je voor commitment

Je bent ervan overtuigd dat het maken van een visie, een gezamenlijke agenda of actieplan echt geen dagen hoeft te kosten. Dat is toch zo met elkaar in een dag uitgewerkt! Dat is ook zo.

20/10/2017

Praat niet over maar mét de mensen om wie het gaat

Nodig ook de criticasters uit. Zij zorgen voor het tegengeluid. Zij laten je traject niet door euforie ten onder gaan. Zij houden je scherp.

13/10/2017

Een vaak gebruikte Hindoestaanse parabel illustreert goed hoe belangrijk het is dat je ieders blik op de werkelijkheid met elkaar deelt. Zes blinde mannen lopen tegen een olifant aan. De eerste valt en zegt: ‘O jee, hier staat een muur.’ De tweede voelt de slagtand en zegt: ‘Nee nee, het is een speer.’ De derde voelt alleen de slurf en zegt verschrikt: ‘Nee joh, het is een slang.’

Het is opvallend dat zelfs experts nieuwe dingen ontdekken, nieuwe perspectieven ontwikkelen als ze in contact komen met mensen die hetzelfde vraagstuk van een geheel andere kant bekijken.

10/10/2017

Over het proces in Gooise Meren. Samen Sneller Duurzaam. Een gemeente die het proces faciliteert zonder er meteen eigenaar van te worden. Niet top down, niet bottom up maar samen.

Presentatie van het actieplan van de beweging www.samen-sneller-duurzaam.nl

09/10/2017

Er is een groep mensen waarvoor cocreatie niet bestemd is.

Ze schuiven alles mopperend terzijde. Dat zijn de managers, bestuurders en adviseurs die vinden dat het hun taak en verantwoordelijkheid is om met experts een stip aan de horizon te zetten. Weken en soms maanden wordt daaraan gewerkt. Om vervolgens ‘hun’ mensen van het nut en de noodzaak van dat geweldige visionaire idee te overtuigen.

Zij vinden dat het hun taak is om mensen te veranderen en te richten. Zodat ze gaan doen wat de top bedacht en besloten heeft dat zij moeten doen. Zij zijn er van overtuigd dat dat ook daadwerkelijk kan bij complexe vraagstukken, waar de perspectieven op wat nodig is en de belangen divers zijn en zich steeds nieuwe ontwikkelingen voordoen.

Helicopterview
Of mensen die geloven dat alleen zij, als expert of als directeur, de helicopterview, het overzicht hebben, dat de anderen missen en van daaruit weten wat gedaan moet worden.

Zij geloven dat het een kwestie van het toepassen van de juiste communicatiestrategie is om de anderen daarvan te overtuigen. En dat het vervolgens hun taak is om de mensen te motiveren, te stimuleren, te verleiden of te dwingen datgene te gaan doen waarvan zij vinden dat moet gebeuren.

Of de managers en bestuurders die ervan overtuigd zijn dat je met het opleggen van verdere efficiencyverbeteringen, met ‘meten is weten’, met permanente reorganisaties en andere lineaire top-down maatregelen in deze dynamische tijd kunt overleven. Net zoals hun dat in het verleden (soms) lukte. Daarbij vergeten ze voor het gemak maar even dat alles toen overzichtelijk, meer afdwingbaar en voorspelbaar was.

Planning en control
Of ze denken dat chaos, verwarring en conflicten er gewoon bij horen. Dat dit met centraal leiderschap, hiërarchie en een nog strakkere planning en control in elk geval beheersbaar blijft.

Als je niet glimlacht bij deze teksten, dan geloof jij kennelijk dat de kracht van het rationele argument of de macht van het individuele leiderschap voldoende is om mensen en systemen zich duurzaam in de gewenste richting te laten ontwikkelen.
Helaas geeft de geschiedenis je daarin bij heel veel moderne maatschappelijke en organisatorische vraagstukken ongelijk …

Wellicht inspireert dit blog je om complexe vraagstukken eens vanuit een ander perspectief te bekijken. Niet als een ingewikkeld technisch-inhoudelijk vraagstuk dat je op kunt lossen door diverse puzzelstukken in elkaar te leggen. Maar als een vraagstuk waar je vanuit veel verschillende perspectieven naar kunt kijken, dat regelmatig verandert door de dynamiek in je omgeving en waarbij je niet met zekerheid van te voren weet wat werkt en wat niet.

En misschien denk je als je dit blog uit hebt: laat ik de moed eens bij elkaar rapen en bekijken waarom je regelmatig niet het succes behaalt dat je van te voren had verwacht. Stretch je horizon, het kan ook anders. Wellicht wordt het dan voor iedereen inspirerender en daarmee effectiever …

06/10/2017

In gemeente Sint-Michielsgestel willen ze iedereen betrekken bij de gemeenschap. Zij doen dat met een grote diverse groep mensen.