07/04/2026
Akala ko noon, ang daling maging C-section mom. Sabi kasi nila, easy way out lang daw ito dahil hindi mo kailangang dumaan sa matinding labor at pag-iri.
Pero sa pang-pitong anak ko, doon ko napatunayan na mali pala ang lahat ng akalang iyon. Pagkatapos ng anim na normal delivery, sa huling pagkakataon, dito ako sinubok nang husto ng tadhana.
𝙋𝘼𝙉𝙊𝙊𝙍𝙄𝙉 𝘼𝙉𝙂 𝙑𝙄𝘿𝙀𝙊:👇
https://tinyurl.com/39ze6mpb
Habang nakahiga sa malamig na operating room, tanging puting kisame lang ang kaharap mo habang naririnig ang bawat galaw ng mga doktor sa loob ng iyong katawan. Paglabas ni baby, doon mo mararamdaman ang panandaliang saya, pero kasunod nito ay ang lungkot at sakit na hindi mo inakala.
Paglipas ng anesthesia, doon na papasok ang hapdi na parang hinahati ang itaas at ibaba ng katawan mo. Naka-swero, may catheter, at nahihilo sa bawat galaw—ang hirap maging matatag kapag ang sarili mong katawan ay tila sumusuko na sa trauma.
Ang masakit pa, inaasahan ka agad ng mundo na kumilos, mag-alaga ng newborn, at magpa-dede kahit hirap na hirap ka pang huminga. May pressure na kailangang maging okey ka agad para sa baby, kahit ang totoo ay durog na durog ka pa sa loob at labas.
𝙋𝘼𝙉𝙊𝙊𝙍𝙄𝙉 𝘼𝙉𝙂 𝙑𝙄𝘿𝙀𝙊:👇
https://tinyurl.com/39ze6mpb
Yung unang beses na uupo ka at susubukang maglakad papuntang banyo, bawat hakbang ay parang libu-libong karayom ang tumutusok sa tahi mo. Bawal bumahing, bawal umubo, at bawal tumawa dahil bawat maliit na galaw ay parang binabatak ang buong pagkatao mo.
Doon na kumatok ang Postpartum Depression sa pinto ko. Umiiyak ako sa gabi hindi lang dahil sa pisikal na sakit, kundi dahil sa awa sa sarili ko at sa bigat ng emosyon na tila hindi ko na kayang pasanin.
Ang pagiging CS mom ay hindi kailanman naging madaling paraan ng panganganak. Ito ay isang dakilang sakripisyo kung saan pinili mong wasakin ang sarili mong katawan para lang mailabas nang ligtas ang iyong munting anghel sa mundong ito.
Para sa lahat ng mga nanay na dumaan sa operasyon, lalo na ang mga first-time CS gaya ko, huwag niyo isiping kulang ang pagiging ina niyo. Kayo ang pinakamatapang dahil kahit sugatan at hirap, pinili niyo pa ring bumangon at magpakita ng ngiti para sa inyong anak.
𝙋𝘼𝙉𝙊𝙊𝙍𝙄𝙉 𝘼𝙉𝙂 𝙑𝙄𝘿𝙀𝙊:👇
https://tinyurl.com/39ze6mpb
Saludo ako sa lahat ng mga CS moms na patuloy na lumalaban sa kabila ng sakit, puyat, at hirap. Worth it ang lahat ng tahi at peklat dahil iyan ang permanenteng marka ng iyong wagas at walang hanggang pagmamahal.
Ikaw, ano ang pinaka-hindi mo malilimutang sakripisyo noong nanganak ka?