شرکت تجارتی رازی فارما Razi Pharma

28/01/2025

07/10/2022

01/09/2022

هیچ چیز بدتر از گرفتگی بینی نیست، راحت نفس بکشید و بدون نگرانی سینو استاپ شما را یک قدم به نفس کشیدن آسان نزدیکتر می کند

01/09/2022

دیگر قلم مان یاری نمینماید که بنویسیم تسلیت باد
از کدام درد خویش بنویسیم و به کجا شکایت بریم
خبر المناک اختطاف و به قتل رسیدن داکتر شکریه الکوزی از داکتران مستعد و با درک مسلک نسایی ولادی موظف در شفاخانه ۱۰۲ بستر خیرخانه و همچنین از اعضای فعال انجمن دوکتوران نسایی ولادی افغانستان قلب تک تک مان را به درد اورده است ، دیگر نمیدانیم به کدام امید و کدامین شجاعت پا در راه خدمت به مردم خویش در افغانستان بگذاریم .
شهادت داکترصاحب را برای جامعه طبی افغانستان و خانواده ایشان تسلیت عرض نموده و برای بازماندگان ایشان از درگاه ایرد منان صبر جمیل استدعا مینماییم .
از طرف مسئولین شرکت تجارتی رازی فارما

13/07/2022

شربت و قرص آرتوسان (آرتریت)
مقدمه (آرتریت):
آرتریت التهاب مفاصل است. ممکن است آرتریت باکتریایی باشد. مفاصل ممکن است تحت تأثیر خون با ارگانیسم های مختلف قرار گیرند. آرتریت واکنشی (اسپتیک)، التهاب مفاصل عفونت را در هر نقطه از خون جاری می کند. آرتریت روماتیسمی یک بیماری خود ایمنی است که با درد، التهاب و سفتی مفاصل مشخص می شود. نقرس یک بیماری متابولیک است که با سطح بالای اسید اوریک در خون مشخص می شود.

عناصر فعال:
هایپریکوم
مگ فس
لدوم
ژلسمیوم
Rhus tox
بریونیا
دولکامارا
گنافالیوم
کولوسینتیس
سمفیتوم
دسته درمانی:
ضد آرتروز و ضد نقرس.

نقطه فروش منحصر به فرد:
یک مسکن موثر برای عضلات و استخوان.

نشانه:
درد تیراندازی و چاقو در مفاصل پاها یا بازوها، بدتر در شب، کمر، سیاتیک، روماتیسم عضلانی.

نحوه عمل:
هایپریکوم
این داروی ضد افسردگی (سروتونین انتخابی) مهار کننده بازجذب است. هایپریکوم از نظر فارماکولوژیک دارای اثر ضد خونریزی، اثر آرام بخش هیپریسین و اثر ضد عفونی کننده به دلیل وجود اسانس است.

مگ فس
یک کوفاکتور در سیستم های آنزیمی متعدد و در انتقال فسفات نقش دارد.

انقباض عضلانی و انتقال عصبی تمایل خاص کاتیون‌های منیزیم به سیستم عصبی، احتمالاً به دلیل همراهی یون فسفر است که عملکرد غالب آن بر سلول‌های عصبی نقش تقویت‌کننده‌ای دارد. در ضعف عضلانی مفید است.

لدوم
این حاوی روغن‌های ضروری با یک ضد التهاب، فلاونوئیدها و داروهای تری ترپن است که مخصوصاً برای افراد مبتلا به نقرس مناسب است.

ژلسمیوم
آلکالوئید اصلی ژلسمین، سمپرویرین، ژلسمیسین است. ژلمین اثر آرام بخش دارد. سمپرویرین دارای اثر استریکنین است که می تواند اثر ضد تشنج را توضیح دهد.

فواید در فلج اطفال و فلج ویروسی.

Rhus tox
برای دردهای روماتیسمی، عفونت غشای مخاطی و تأثیر بر بافت های فیبری به ویژه مفاصل و تاندون ها استفاده می شود.

بریونیا
بریونیا داروی دردهای عضلانی است که بر روی تمام غشاء سروزی و احشاء موجود در آنها اثر می گذارد. حاوی کوکوربیتاسین است که ساختار شیمیایی مشابه کورتیکوئیدها (پردنیزولون) دارد.

دولکامارا
برای روماتیسم مزمن و برای بزرگ شدن کبد. سفتی عضلانی را کاهش می دهد. معمولاً در صورت وجود بافت‌های فیبری اطراف مفصلی تأثیرگذار با Rhus tox ترکیب می‌شود.

گنافالیوم
داروی ارزشمندی برای سیاتیک است. حاوی مشتقات فلاونوئید است. ساپونین موجود در آن در برابر نقرس، روماتیسم و ​​درماتیت عمل می کند.

کولوسینتیس
به دلیل استفاده از کوکوربیتاسین که برای نورالژی سیاتیک و فمورال استفاده می شود، به عنوان ملین و اختلالات عاطفی استفاده می شود.

سمفیتوم
حاوی ساپونین های استروئیدی است که خاصیت ضد درد و ضد التهابی آن را به حساب می آورد.

همچنین حاوی آلانتوئین است که دارای قدرت التیام سریع (تکثیر سلولی) است.

مقدار مصرف:
شربت بزرگسالان: 2 قاشق چایخوری سه بار در روز.

کودکان: 1 قاشق چایخوری سه بار در روز.

قرص یک قرص دو بار در روز.

30/05/2022

دانستنی‌های لازم در خصوص “آبله میمون” که زنگ‌خطر شیوع جهانی‌اش به صدا درآمده‌است:

معرفی بیماری:
آبله میمون یک بیماری ویروسی است با نشانه‌هایی همچون تب و بثورات پوستی جوش‌مانند. این بیماری معمولا خفیف است اما دو سویه دارد: یکی سویه کنگو که موجب وخامت حال فرد مبتلا می‌شود و با ۱۰ درصد احتمال مرگ همراه است. دیگری سویه غرب آفریقا که نرخ مرگ‌ومیر ناشی از ابتلا به آن حدود یک درصد است.

شیوع:
آبله میمون در ایالات متحده، اروپا، استرالیا و خاورمیانه دانشمندان را شگفت‌زده کرده است و نگرانی‌ها را از سرایت گسترده‌تر این بیماری، افزایش داده است.

نشانه‌های بیماری:
نشانه‌های اولیه آبله میمون شامل تب، سردرد، درد عضلات، تورم و کمردرد است. سپس بین یک تا پنج روز، بثورات پوستی جوش‌مانند روی صورت، دست، پا، چشم، دهان و اندام جنسی ظاهر می‌شود. بثورات می‌تواند به برآمدگی‌هایی بر روی پوست تبدیل شود. این برجستگی‌ها سپس به تاول‌هایی تبدیل می‌شوند که در آنها مایع سفیدی جمع می‌شود. این مایع با ترکیدن تاول رها می‌شود. پوست روی زخم تاول‌ها، پس از خشک شدن می‌افتد.

راه‌های انتقال:
این ویروس می‌تواند از طریق حیوان، انسان یا مواد آلوده منتقل شود. ویروس آبله میمون از طریق پوست آسیب‌دیده، دستگاه تنفسی یا غشاهای مخاطی وارد بدن می‌شود.

چه‌گونه می‌توان وقایه کرد؟!
موارد زیر توصیه‌های جمع‌آوری شده از مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها در آمریکا، خدمات سلامت همگانی بریتانیا و سازمان بهداشت جهانی است:
- از تماس با افرادی که اخیرا به آبله میمون مبتلا شده‌اند یا کسانی که ممکن است به این بیماری مبتلا باشند، دوری کنید.
- در تماس نزدیک با فرد مبتلا و نشانه‌دار، ماسک بزنید.
- در رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید. در صورتی که اخیرا شریک یا شریکان جنسی‌تان را عوض کرده‌اید، حواستان به نشانه‌های ظهور بیماری باشد.
- از تماس با حیواناتی که می‌توانند ناقل آبله میمون باشند دوری کنید؛ از جمله حیوانات مریض یا لاشه جانوران و به ویژه حیواناتی همچون میمون و جوندگان که سابقه ابتلا به این بیماری را دارند.
- دست‌هایتان را به‌ خوبی تمیز کنید، مخصوصا پس از تماس با افراد یا حیواناتی که مبتلا به بیماری یا مشکوک به ابتلا هستند. می‌توانید دستانتان را با آب‌ و صابون بشویید یا از ژل ضدعفونی‌کننده دست استفاده کنید.
- اگر از فرد مبتلا یا مشکوک به ابتلا به آبله میمون نگهداری می‌کنید، لباس محافظتی بپوشید.
- فقط گوشت کاملا پخته‌شده بخورید.

واکسن آبله تا ۸۵ درصد در برابر ابتلا به آبله میمون مصونیت می‌دهد.

#کاپی

15/05/2022

تعریف:
دیسمنوره به علائم قاعدگی دردناک اشاره دارد که به دو دسته تقسیم می شود: اولیه (که در عدم وجود پاتولوژی لگن اتفاق می افتد) و ثانویه (که نتیجه بیماری های ارگانیک قابل شناسایی می باشد).

علائم:
سابقه کامل باید شامل موارد زیر باشد:

سن فرد به هنگام وقوع اولین قاعدگی(menarche)
فراوانی قاعدگی، طول دوره پریودها، تقریبی از جریان خون قاعدگی و وجود یا عدم وجود خونریزی intermenstrual
علائم همراه با آن
شروع، دوره، نوع و شدت درد، هم چنین ارتباط آن با چرخه های قاعدگی
فاکتورهای خارجی که بر درد تاثیر می گذارد
تاثیر دیسمنوره بر فعالیت فیزیکی و اجتماعی
پیشرفت شدت علائم
سابقه زایمان و فعالیت جنسی
ویژگی های بالینی دیسمنوره اولیه عبارت است از:

شروع درد به مدت کوتاهی بعد از اولین قاعدگی (کمتر از شش ماه)
دوره معمول 48 تا 72 ساعت (اغلب چند ساعت قبل یا درست بعد از شروع جریان خون قاعدگی آغاز می شود)
وجود کرامپ
سابقه ای از دردهایی در ناحیه پایینی شکم، رادیوتراپی در ناحیه کمر و یا ران
نتیجه نرمال در معاینه لگن (از جمله معاینه مقعد)
موارد زیر در دیسمنوره ثانویه وجود دارد:

آغاز دیسمنوره در 20s یا 30s، بعد از چرخه های نسبتا بدون درد قبلی
جریان خون سنگین و یا خونریزی های نامنظم
دیسمنوره که در طول چرخه های اول و دوم بعد از نخستین قاعدگی menarche اتفاق افتاده باشد.
وجود ناهنجاری هایی که در اثر معاینه لگن به دست آمده است.
پاسخ ضعیف به داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا NASAID ها و یا کنتراسپتیوهای خوراکی
ناباروری
دیسپارونی
ترشحات واژینال
معاینات فیزیکی کامل باید انجام شود:

معاینه جنیتال خارجی
معاینه vaginal vault
معاینه سرویکس
معاینه Bimanual
تشخیص:
هیچ تستی برای تشخیص دیسمنوره اولیه وجود ندارد. تست های آزمایشگاه ممکن است برای شناسایی یا کنار گذاشتن علل دیسمنوره ثانویه انجام شود:

انجام CBC کامل برای شواهدی مبنی بر عفونت و یا پروسه های نئوپلاستیک
کشت های کلامیدیا و Gonococcal، تست های enzyme immunoassay وDNA probe testing برای کنار گذاشتن احتمال وجود بیماری های مقاربتی جنسی و بیماری التهابی لگن
میزان human chorionic gonadotropin یا hCG برای کنار گذاشتن احتمال بارداری نابه جا
سرعت رسوب اریتروسایت ها برای سالپنژیت حاد (subacute salpingitis)
آنالیز ادرار برای کنار گذاشتن احتمال وجود عفونت های ادراری
گایاک مدفوع (Stool guaiac) برای کنار گذاشتن احتمال خونریزی در مسیر گوارش
تست Cancer antigen 125 assay این تست ارزش پیش بینی کننده منفی نسبتا پایینی دارد بنابراین برای ارزیابی خانم های مبتلا به دیسمنوره استفاده بالینی محدودی دارد.
اگر چه این تست ها می تواند در بررسی تکمیلی دیسمنوره مفید باشد اما می تواند گمراه کننده نیز باشد. برای مثال CBC ممکن است تعداد سلول های سفید خونی را در 56 درصد خانم های مبتلا به بیماری التهابی لگن در حد نرمال نشان دهد. از طرفی تعداد سلول های سفید خونی می تواند در اثر استرسی روانی افزایش پیدا کرده باشد.

در بیماران مبتلا به خونریزی واژینال، هماتوکریت می تواند نرمال باشد حتی زمانی که بیمار هایپوولومیا آشکاری را در طول معاینه نشان می دهد (برای مثال وجود تاکیکاردی و orthostasis). اما در هر حال enzyme immunoassay و DNA probe testing برای تشخیص سوزاک و کلامیدیا حساسیت متغیری در بازه 86 تا 93 درصد دارند. بر این اساس برای تشخیص دیسمنوره تست های آزمایشگاهی شاید نتواند اساس بالینی را برای تشخیص فراهم آورد.

اگر پاتولوژی لگن مشکوک بود، ممکن است تصویر برداری های زیر انجام شود:

اولتراسونوگرافی ترانس واژینال و شکمی (abdominal)
هیستروسالپنگوگرافی (Hysterosalpingography)
Intravenous pyelography
Computed tomography
ام آر آی یا (Magnetic resonance imaging)
در مواردی که بیمار به دیسمنوره اولیه مبتلاست تکنیک های تصویر برداری ارزش کمی دارند اما اگر پاتولوژی لگن مشکوک باشد اولتراسونوگرافی ترانس واژینال و شکمی می تواند روش هایی بسیار کم هزینه و موثری باشد.

اولتراسونوگرافی روشی نسبتا غیر تهاجمی است که می تواند در بخش اورژانس انجام شود و اغلب موارد پاتولوژی لگن را نشان دهد. برای مثال، آندومتریوز به صورت توده های پیچیده با ظاهری خالدار می تواند مشخص شود. اولتراسونوگرافی لگن برای ارزیابی موقعیت هایی مانند بارداری نا به جا، کیست های تخمدانی، فیبروئید و دستگاه های کنتراسپتیو درون رحمی به کار می رود و برای تشخیص توده های لگنی بسیار حساس است.

هیستروسالپنگوگرافی نیز برای کنار گذاشتن احتمال پولیپ، فیبروئید (leiomyomas) و ناهنجاری های مادرزادی رحم به کار می رود.

computed tomography (CT) عموما در بخش اورژانس برای بیماران مبتلا به دیسمنوره انجام نمی شود، اما این روش مزایایی دارد مخصوصا در شناسایی موارد چرخش تخمدان (ovarian torsion). تصویر برداری رزونانس مغناطیسی یا ام آر آی عموما در بخش اورژانس استفاده نمی شود اما در تشخیص آدنومیوز و submucous myomas که اغلب توسط سایر روش های تصویر برداری مشخص نمی شود، موثر است.

سایر بررسی های دیگری که ممکن است انجام شود عبارت است از:

لاپراسکوپی
هیسترسکوپی
اتساع و کورتاژ (Dilatation and curettage)
بسته به موقعیت، سایر روش های تهاجمی از جمله لاپراسکوپی، هیسترسکوپی و اتساع و کورتاژ (D & C) ممکن است مورد نیاز باشد. معاینات لاپراسکوپیک یکی از موثرترین روش هاست و در آن ارزیابی کاملی از لگن و ارگان های باروری انجام می شود تا وجود پاتولوژی در مسیر باروری که ممکن است در بروز علائم بالینی دخیل باشد تعیین شود. هیسترسکوپی و اتساع و کورتاژ نیز ممکن است انجام شود تا ضایعات درون رحمی مشخص شده در تصویر برداری بررسی شود. بیوپسی آندومتر نیز در تشخیص آندومتریوز موثر خواهد بود.

درمان:
التریس کاردیل یکی از موثرترین گزینه های درمانی برای تخفیف دیسنوره می باشد. درمان دیسمنوره ثانویه به اصلاح علت زمینه ای بستگی دارد. بیماری که سابقه بالینی اش به وضوح نشان دهد که به دیسمنوره اولیه مبتلاست می تواند به لحاظ تخفیف علائم درمان شود و تحت پیگیری مناسب قرار بگیرد. خیلی از خانم ها مبتلا به دیسمنوره به دنبال درمان نیستند. خود درمانی با استفاده از ضد دردها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID ها) و هم چنین استفاده از گرمای مستقیم روش هایی است که اغلب خانم ها از آن استفاده می کنند. در درمان دیسمنوره هدف تخفیف علائم و هم چنین مهار کردن فرایندهایی است که می تواند سبب بروز درد شود. درجه بندی دیسمنوره بر اساس شدت درد و میزان محدود شدن در فعالیت های روزمره می تواند به انتخاب استراتژی درمانی کمک کند. داروهایی مانند NSAID ها، ضد دردهای اپیوئیدی هم چنین کنتراسپتیو های خوراکی می تواند مفید باشد. علاوه بر تخفیف درد، اطمینان و آموزش از اجزای اصلی درمان محسوب می شود. درمان های دیگری نیز مطرح شده است(مانند طب سوزنی) اما اغلب آن ها به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

NSAID هایی که توسط اف دی ای برای درمان دیسمنوره تایید شده عبارت است از:

دیکلوفناک Diclofenac
ایبوپروفن Ibuprofen
کتوپروفن Ketoprofen
مکلوفنامات Meclofenamate
مفنامیک اسید Mefenamic acid
ناپروکسن Naproxen
سایر NSAID ها و ضددردهایی که استفاده می شود، عبارت است از:

آسپرین Aspirin
استامینوفن Acetaminophen
COX-2 inhibitors
نارکوتیک ها Narcotics
مونته لوکاست Montelukast
NSAID ها درد قاعدگی را با کاهش فشار داخل رحمی و کاهش میزان پروستاگلاندین F2α در مایع قاعدگی تخفیف می دهند. NSAID هایی که سنتز پروستاگلاندین نوع یک را مهار می کنند و تولید اندوپروکسیدهای حلقوی (cyclic endoperoxides) را سرکوب می کنند (مانند fenamates، پروپیونیک اسید و اسید های استیک ایندول و عوامل انتخابی cox2) علائم را با کاهش غلظت پروستاگلاندین در مایع قاعدگی و آندومتر کاهش می دهند.

اگر NSAID ها به مقدار کافی و در مقادیر کم استفاده شود می تواند در تخفیف علائم موثر باشد. از آن جایی که این داروها برای دوره کوتاهی در خانم های جوان استفاده می شود، عموما به خوبی تحمل شده و فاقد سمیت جدی می باشد. اما خونریزی های گوارشی از علائم شایع این داروهاست و بیماران باید به لحاظ علائمی مانند خونریزی گوارشی و نارسایی کلیوی تحت نظر باشند. تداخلات احتمالی NSAID ها مخصوصا تاثیرت آن ها بر تجمع پلاکتی باید مورد توجه باشد. این داروها در بیماران مبتلا به peptic ulcer، گاستریت، نارسایی کلیوی و یا افرادی که به آسپرین حساسیت دارند، منع مصرف دارد.

آسپرین به اندازه NSIADها موثر نیست هم چنین استامینوفن نیز می تواند در مواردی که کرامپ های خفیفی وجود دارد کمک کننده باشد.

NSAID هایی که ظرف 30 تا 60 دقیقه به پیک غلظت سرمی خود می رسند و شروع اثر سریع تری دارند اولویت بهتری دارد (مانند ایبوپروفن، ناپروکسن). اما پاسخ بیماران متغیر می باشد و ممکن است لازم باشد بیمار چندین دارو را امتحان کند تا دریابد کدام در مورد او بهتر عمل می کند. از مصرف برخی NSAIDها مانند ایندومتاسین باید اجتناب شود زیرا این دارو شیوع عوارض جانبی بالایی دارد.

اگر چه کنتراسپتیوهای خوراکی برای درمان دیسمنوره مورد تایید اف دی ای قرار ندارد، اما برخی از کنتراسپتیوهای به کار رفته عبارت است از:

کنتراسپتیوهای ترکیبی مانند اتینیل استرادیول با پروژستین ویا دروسپیرونون (drospirenone)
دستگاه درون رحمی لونورژسترل
Depot medroxyprogesterone acetate
کنتراسپیتوها به طور ماهانه تخمک گذاری را بلاک می کنند و جریان خون قاعدگی را کاهش می دهند و به این ترتیب به تخفیف علائم کمک می کنند. این داروها برای بیمارانی مناسب است که قصد باردار شدن ندارند. کنتراسپتیوهای ترکیبی محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- تخمدان را سرکوب می کند و تخمک گذاری را مهار کرده مانع از تولید پروستاگلاندین در اواخر فاز لوتئال می شود.

NSAID ها و کنتراسپتیوها اغلب برای کنترل دیسمنوره اولیه استفاده می شود. فقدان پاسخ به NSAID ها و کنتراسپتیوها احتمال وجود دیسمنوره ثانویه را افزایش می دهد. برای درمان دیسمنوره ثانویه اصلاح علت زمینه ای مطرح می شود. اقدامات دارویی و جراحی برای برطرف کردن پاتولوژی لگن (مانند اندومتریوز) ضروری است و منجر به بهبودی دیسمنوره می گردد. استفاده کمکی از ضد دردها نیز می تواند موثر باشد.

اقدامات پیشگیرانه عبارت است از:

اصلاح روش زندگی
قطع مصرف سیگار
ورزش
پیش زمینه:
دیسمنوره به قاعدگی دردناک اشاره دارد و یکی از مشکلات شایع در بین خانم های جوان می باشد. درمان بهینه علائم بستگی به درک علت بیماری دارد. دیسمنوره همان طور که عنوان شد به دو نوع اولیه (اسپاسمودیک) و ثانویه (کنجستیو) تقسیم می شود.

دیسمنوره اولیه درد قاعدگی است که همراه با پاتولوژی ماکروسکوپیک در لگن نیست (یعنی در این حالت بیماری لگنی وجود ندارد) و معمولا در چند سال اول بعد از نخستین قاعدگی اتفاق می افتد و 50 درصد خانم هایی که در دوران بعد از بلوغ قرار دارند را تحت تاثیر قرار می دهد. دیسموره ثانویه قاعدگی دردناکی است که ناشی از پاتولوژی ماکروسکوپیک لگن می باشد و در خانم های مبتلا به اندومتریوز و یا بیماری التهابی لگن دیده می شود. دیسمنوره ثانویه اغلب در خانم های 30 تا 45 ساله شایع است.

فاکتورهای خطر اپیزودهای شدید دیسمنوره عبارت است از:

شروع قاعدگی در سنین پایین
دوره های قاعدگی طولانی مدت
خونریزی های سنگین در حین قاعدگی
سیگار کشیدن
سابقه خانوادگی در ابتلا به دیسمنوره
برخی مطالعات نشان داده است که چاقی و مصرف الکل با دیسمنوره ارتباط دارد. فعالیت فیزیکی و دوره چرخه های قاعدگی به نظر نمی رسد با افزایش درد قاعدگی ارتباطی داشته باشد.

اگر چه دیسمنوره خطر مرگ به همراه ندارد اما می تواند به لحاظ روانی خیلی از خانم ها را درگیر کند. برخی خانم ها ترجیح می دهند خودشان در منزل داروهایی مصرف کنند و هرگز برای دردشان به پزشک مراجعه نمی کنند. دیسمنوره سبب غیبت خانم ها از محل کار و هم چنین غیبت نوجوانان از مدرسه می شود.

سابقه درد در بحث تشخیص دیسمنوره اهمیت دارد و عبارت است از ارزیابی شروع، دوره، نوع و شدت درد. تاریخ دقیق قاعدگی ضروری است. معاینات فیزیکی باید به طور کامل انجام شود. در مورد نوجوانانی که به لحاظ جنسی فعال نیستند، معاینه دقیق شکم مناسب می باشد. در مورد نوجوانان بزرگتر و یا آن هایی که به لحاظ جنسی فعال هستند، معاینه لگن ضروری است.

در نظر گرفتن تعداد بارداری ها، سابقه قبلی در ابتلا به عفونت لگن، دیسپارونی، ناباروری و هر گونه آسیب به لگن و یا جراحی لگن در بحث تشخیص اهمیت دارد. هم چنین ارزیابی علائمی مانند تهوع، استفراغ، نفخ، اسهال و خستگی، که ممکن است در بیماران مبتلا به دیسمنوره مشاهده شود نیز از اهمیت برخوردار است. در بحث تشخیص اهمیت دارد تا دیسمنورده اولیه و ثانویه را از هم تمیز داد. علاوه بر موارد تشخیص های افتراقی که درادامه لیست می شود، باید موارد زیر را نیز در نظر گرفت:

آدنومیوز
نئوپلاسم تخمدان
پریتونیت (Peritonitis)
بارداری
نئوپلاسم رحم
تشخیص افتراقی:

نارسایی آدرنال و بحران آدرنال یا Adrenal Crisis
وجود کیست در خانم ها
بارداری نا به جا
سقط انتخابی
آندومتریوز
بیماری التهابی روده
سندرم روده تحریک پذیر
کیست های تخمدانی
بیماری التهابی لگن
هیچ تست مخصوصی برای تشخیص دیسمنوره اولیه وجود ندارد. مطالعات نشان داده است که علل دیسمنوره ثانویه می تواند با استفاده از تست های آزمایشگاهی، اولتراسونوگرافی ترانس واژینال و یا شکمی، هیستروسالپنگوگرافی (hysterosalpingography)، هیسترسکوپی یا لاپراسکوپی بررسی شود.

پاتوفیزیولوژی:
نگرش تاریخی به دردهای قاعدگی اغلب بی اهمیت بوده است. این دردها به حالات عاطفی و روانی خانم ها نسبت داده می شده و یا این که آن را به درک اشتباه از رفتار جنسی و رابطه جنسی مربوط می دانستند. امروزه اگرچه اتیولوژی و پاتوفیزیولوژی دیسمنوره به خوبی درک نشده است اما تحقیقات از توضیحات فیزیولوژیک در مورد دیسمنوره پشتیبانی می کنند که تئوری های قبلی را بی اعتبار می سازد.

دیسمنوره اولیه

شواهد فعلی نشان می دهد که پاتوژنز دیسمنوره اولیه به دلیل وجود پروستاگلاندین F2α (PGF2α) می باشد، این ترکیب محرک قوی میومتر می باشد و خاصیت تنگ کننده عروق (vasoconstrictor) در اندومتریوم ترشحی دارد. پاسخ بیماران مبتلا به دیسمنوره به مهارکننده های پروستاگلاندین از این نکته حمایت می کند که در دیسمنوره پروستاگلاندین دخالت دارد. شواهد قابل توجه نشان می دهد که در دیسمنوره انقباضات رحم طولانی شده و جریان خون به میومتر کاهش می یابد.

افزایش میزان پروستاگلاندین در مایع اندومتر خانم های مبتلا به دیسمنوره یافت شده که با درجه درد ارتباط دارد. افزایش سه برابری در پروستاگلاندین های اندومتر از فاز فولیکولار به فاز لوئتال اتفاق می افتد و این افزایش در طول قاعدگی بیشتر نیز می شود. افزایش پروستاگلاندین ها در اندومتریوم بعد از افت پروژسترون در اواخر فاز لوتئال منجر به افزایش تون میومتر و انقباض بیش از حد رحم می شود.

فرض شده است که لکوترین ها (Leukotrienes) حساسیت فیبرهای درد را در رحم افزایش می دهند. مقدار قابل توجهی از لکترین ها در اندومتر خانم های مبتلا به دیسمنوره اولیه اثبات شده است که به درمان با آنتاگونیست های پروستاگلاندین پاسخ نمی دهد.

هورمون وازوپرسین از هیپوفیز خلفی می تواند در هایپرسنسیتیویتی میومتر، کاهش جریان خون رحم و درد در دیسمنوره اولیه ارتباط داشته باشد. نقش وازوپرسین در اندومتریوم می تواند به سنتز و آزادسازی پروستاگلاندین ارتباط داشته باشد.

علاوه بر آن یک فرضیه عصبی وجود دارد که از پاتوژنز دیسمنوره اولیه دفاع می کند. نورون های درد از نوع C با متابولیت های بی هوازی تولید شده توسط اندومتریوم ایسکمیک تحریک می شوند. خانم های مبتلا به دیسمنوره به نظر می رسد در مقایسه با خانم هایی که به دیسمنوره مبتلا نیستند، با افزایش حساسیت نسبت به درد روبه رو هستند و این حتی در فازهای چرخه قاعدگی زمانی که آن ها درد قاعدگی را تجربه نمی کنند نیز صادق است. افزایش حساسیت به درد می تواند ریسک سایر شرایط مزمن از جمله فیبرومیالژی را افزایش دهد هم چنین به طور منفی بر کیفیت زندگی تاثیر بگذارد.

دیسمنوره اولیه با فاکتورهای روانی و رفتاری ارتباط دارد. اگر چه اثبات نشده این فاکتورها به طور موثری در بروز دیسمنوره اولیه دخالت دارند اما در صورتی که درمان های پزشکی موثر واقع نشود باید آن ها را لحاظ کرد.

در دیسمنوره اولیه فعل و انفعال بسیار پیچیده ای بین هورمون ها و میانجی ها، دمای بدن بازال، الگوهای خواب و سیستم عصبی مرکزی وجود دارد به طوری که گستردگی آن به طور کامل درک نشده است.

افزایش پروستاگلاندین ها در دیسمنوره ثانویه نیز نقش دارد اما آسیب شناسی لگن نیز همزمان وجود دارد. فاکتورهایی وجود دارد که در پاتوژنز دیسمنوره ثانویه دخالت دارد، این فاکتورها عبارت است از:

اندومتریوز
بیماری التهابی لگن (PID)
تومور و کیست های تخمدانی
انسداد سرویکس
آدنومیوز
فیبروئید
پولیپ های رحمی
چسبندگی های داخل رحمی
ناهنجاری های مادرزادی (مانند bicornuate uterus و subseptate uterus)
دستگاه کنتراسپتیو درون رحمی (IUCD) یا دستگاه درون رحمی (IUD)
سپتوم واژن عرضی یا Transverse vaginal septum
سندرم احتقان لگن
سندرم Allen-Masters
تقریبا هر فرآیندی که بتواند احشا لگنی را تحت تاثیر قرار دهد می تواند درد چرخه ای در لگن تولید کند.

اتیولوژی:
فاکتورهای خطر دیسمنوره اولیه عبارت است از:

شروع اولین قاعدگی در سنین کمتر از 12 سالگی
عدم بچه دار شدن و انجام زایمان (Nulliparity)
جریان خون سنگین و طولانی در طول قاعدگی
سیگار کشیدن
سابقه خانوادگی در ابتلا به دیسپارونی
چاقی
فاکتورهای خطر مربوط به دیسمنوره ثانویه عبارت است از:

فیبروئید
بیماری التهابی لگن یا PID
آبسه هایی در لوله های فالوپ و تخمدان ها
اندومتریوز
چرخش تخمدان (Ovarian

04/02/2022

مقالات
10 علائم تیروئید خطرناک چیست؟ تیروئید پرکار چه خطراتی دارد؟
تیروئید کم کار

آیا تیروئید خطرناک است؟ علائم تیروئید خطرناک چیست؟
سریع پیدا کنید

آیا تیروئید خطرناک است؟ علائم تیروئید خطرناک چیست؟
علائم شایع
علائم تیروئید پرکار می تواند شامل موارد زیر باشد:
علائم رایج
تیروئید پرکار همچنین می‌تواند علائم جسمی زیر را ایجاد کند:
۱۰ مورد از مهم‌ترین علائم پرکاری تیروئید در بدن
۱- مشکلات قلبی
۲- پوکی استخوان از علائم دیگر تیروئید خطرناک یا همان پرکار
۳- ضعف عضلات
۴- کاهش وزن در تیروئید پرکار
۵- مشکلات عاطفی و روحی
۶- حرکات مکرر روده‌ای
۷- مشکلات چشمی
۸- مشکلات پوستی
۹- مشکلات تیروئید پرکار در باروری
۱۰- بحران تیروتوکسیک
تشخیص پرکاری تیروئید
درمان پرکاری تیروئید
تیروئید بیش از حد فعال یا پرکاری تیروئید می‌تواند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کند، اگرچه بعید است همه این علائم تیروئید را تجربه کنید. علائم ممکن است به تدریج یا به طور ناگهانی ایجاد شود. ممکن است برای برخی از افراد خفیف و برای برخی دیگر شدید باشند و به طور قابل توجهی بر زندگی آن‌ها تأثیر بگذارند.

بنابراین در نظر داشته باشید که بیماری پرکاری تیروئید با اینکه ممکن است آهسته‌ آهسته نمایان شود و گاهی تا مدت‌ها شما متوجه آن نشوید ولی این یک بیماری ساده نیست و می‌تواند تاثیر زیادی بر زندگی افراد بگذارد، در ادامه در مورد این‌که آیا پرکاری تیروئید خطرناک است و یا علائم تیروئید خطرناک بر روی بدن چیست و چگونه باید آن را کنترل کرد، توضیح داده شده است.

علائم تیروئید خطرناک و درمان تیروئید پرکار

علائم شایع
علائم تیروئید پرکار می تواند شامل موارد زیر باشد:
عصبی بودن، اضطراب و تحریک پذیری
بیش فعالی – ممکن است بدون حرکت بودن و ثابت ماندن برای‌تان سخت باشد و انرژی عصبی زیادی داشته باشید.
نوسانات خلقی
مشکل خوابیدن
احساس خستگی مداوم
حساسیت به گرما
ضعف عضلانی
اسهال
نیاز به ادرار کردن بیشتر از حد معمول
تشنگی مداوم
خارش
از دست دادن علاقه به رابطه جنسی
علائم رایج
تیروئید پرکار همچنین می‌تواند علائم جسمی زیر را ایجاد کند:
تورم در گردن ناشی از بزرگ شدن غده تیروئید (گواتر)
ضربان قلب نامنظم و یا سریع غیر عادی (تپش قلب)
لرزش یا لرزیدن
پوست گرم و تعریق زیاد
قرمزی کف دست
ناخن های شکننده
کهیر زدن
ریزش و نازک شدن موها
کاهش وزن – اغلب علیرغم افزایش اشتها
مشکلات چشم، مانند قرمزی، خشکی یا مشکلات بینایی (در ادامه بیشتر در مورد این علائم تیروئید توضیح داده شده است.)
در صورت مشاهده علائم پرکاری تیروئید به پزشک عمومی مراجعه کنید. این علائم و نشانه ها می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. اما آزمایش خون اغلب می‌تواند کمک کند تا مشخص شود که آیا آن‌ها به دلیل مشکل تیروئید ایجاد شده‌اند یا خیر. در ادامه در مورد این علائم بیشتر توضیح می دهیم.
۱۰ مورد از مهم‌ترین علائم پرکاری تیروئید در بدن
با این‌که تیروئید یک عضو کوچک و البته به نوعی نادیده گرفته شده در بدن است و در موارد زیادی افراد توجه چندانی به آن ندارند ولی عوارضی که بیماری تیروئید می‌تواند ایجاد کند گاهی بسیار جدی و خطرناک هستند، در حقیقت تیروئید یک کنترل کننده بسیار مهم در بدن می‌باشد که همه قسمت‌های مختلف بدن به آن وابسته هستند، از سوخت و ساز بدن گرفته تا کنترل حرارت، عواملی هستند که تیروئید آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اگر تیروئید پرکار شود و نسبت به درمان آن اقدامی نشود عوارض پرکاری تیروئید به شکل خفیف تا شدید، بسته به میزان بیماری گریبان گیر بیمار می‌شود.

بارها با کسانی مواجه شده‌ام که تصورشان این است که اگر تیروئیدشان پرکار شود لاغر می‌شوند و حتی بعضا می‌پرسند آیا می‌توانند برای لاغری از هورمون تیروئید استفاده کنند؟

در این مقاله برخی از مهم‌ترین عوارض پرکاری تیروئید را آورده‌ایم تا با دانستن عوارض تیروئید پرکار از خطراتی که می‌تواند برای بدن شما داشته باشد جلوگیری کنید و اگر با چنین علائمی رو به رو شدید سریعا با همکاران متخصص غدد مشورت کنید.

۱- مشکلات قلبی
سرعت و شتاب تپش قلب یکی از علائم خطرناک پرکاری تیروئید است. نتایج برگرفته از آزمایشات و تحقیقات بر روی بیماران تیروئید، پالپیتیشن و افزایش تعداد ضربان قلب را به عنوان نشانه هایی برای پرکاری تیروئید در نظر می‌گیرد، چنین علائمی خطرناک هستند، در واقع با گذشت زمان عوارض بیشتری متوجه بیمار می‌شود و مشکلات به شکل جدی تری نمود می‌کنند.

از جمله موارد جدی که این عارضه به وجود می‌آورد فشار خون بالا، نارسایی احتقانی قلب و همچنین ضربان‌های نامنظمی هستند که زندگی بیمار را تهدید می‌کنند، فیبریلاسیون دهلیزی که می‌تواند به عنوان یکی از عوارض پرکاری تیروئید ظاهر شود خطر سکته قلبی و نارسائی احتقانی قلب را افزایش می‌دهد. بنابراین پرکاری تیروئید خطرناک است، حتما به فکر باشید.

۲- پوکی استخوان از علائم دیگر تیروئید خطرناک یا همان پرکار
پوکی و یا شکنندگی استخوان از علائم دیگر یک تیروئید پرکار است، در واقع بافت استخوان‌ها یک بافت فعال است که همیشه در حال بازسازی است، بافت قدیمی استخوان حل شده و بافت جدید جایگزین می شود، تیروئید پرکار باعث می شود تا در میزان جذب کلسیم توسط استخوان اختلال ایجاد شود و این بافت به سمت نرمی و شکنندگی برود، کنترل تیروئید پرکار باعث می‌شود تا مسئله حل شود و بیمار از این خطر در امان قرار بگیرد و حتی در برخی مواقع روند جذب کلسیم برعکس شود.

تیروئید پرکار چه خطراتی دارد

۳- ضعف عضلات
عضلات نیز مانند استخوان‌ها با تیروئید پرکار در معرض ضعف قرار می‌گیرند، به این عارضه میوپاتی ناشی از هایپرتیروئیدی گفته می‌شود، میوپاتی بر روی عضلات شانه‌ها، بازوها، ران‌ها و باسن تاثیرگذار است، عضلات صورت، گلو، عضلات تنفسی و چشم‌ها نیز از دیگر عضلاتی هستند که تحت تاثیر این بیماری واقع می‌شوند، درمان پرکاری تیروئید کمک می کند تا این عارضه رفع و به شکل درست بازگردد.

۴- کاهش وزن در تیروئید پرکار
در بین بیمارانی که علائم تیروئید پرکار را دارند با اینکه اشتها افزایش می یابد ولی وزن آنها افزایش نیافته و حتی در مواردی با کاهش وزن رو به رو خواهند بود، این نکته به خودی خود خطری ایجاد نمی‌کند ولی عدم تعادل بین اشتها و مصرف کالری در کنار افزایش سوخت و ساز و متابولیسمی که نتیجه افزایش هورمون تیروئید است با کاهش وزن، احساس خستگی و ضعف به همراه دارد، به بیان ساده شما همیشه خسته و کسل هستید و این به دلیل فعالیت بالایی است که سلول‌های بدن شما تجربه می‌کنند.

۵- مشکلات عاطفی و روحی
سیستم عصبی بیماران هایپرتیروئید ( تیروئید پرکار ) همواره به شکلی با حساسیت بالا عمل می کند و این افراد همواره خود را در حالت بیش فعالی روانی احساس می کنند، چنین امری همواره منجر به اضطراب، تحریک پذیری، لرزش و عصبانیت می شود، همچنین این عارضه باعث می‌شود تا نا آرامی و بی‌خوابی بیمار را در بر بگیرد و بیمار در زمان استراحت نیز آرامش نداشته باشد، این علائم حالت‌هایی از مشکلات روحی را نیز تقلید می‌کند.

اعصاب تحریک پذیر و مشکلات خلقی که برای بیمار به وجود می‌آید در روند رفتارهای فردی و اجتماعی نیز اثر گذاشته و بیمار نمی‌تواند به خوبی از پس کارهای روزمره خودش بر بیاید که از علائم تیروئید خطرناک است.

۶- حرکات مکرر روده‌ای
افزایش حرکات روده ای در بین بیماران با تیروئید پرکار از دیگر علائم تیروئید خطرناک است که باعث آزار و اذیت بیمار می‌شود، این عارضه به دلیل هضم سریع‌تر غذا و فعالیت بیشتر سیستم گوارشی است که علاوه بر آزار در افزایش این حرکات و احساس ناخوشایندی که به بیمار می دهد، با دفع بیش از حد می‌تواند منجر به از دست رفتن آب بدن و دهیدراته شدن (کم آب شدن) آن و یا منجر به عدم جذب مواد مغذی در بدن شود بنابراین بیمار با اشتهای بیشتر و غذای بیشتری که مصرف می‌کند دریافتی کمتری داشته و باعث لاغری و خستگی می‌شود.

۷- مشکلات چشمی
برخی از بیماران هیپرتیروئیدیسم مبتلا به مشکلات چشمی، قرمزی، تورم، بیرون زدگی چشم و سوزش می‌شوند، این بیماری به نام گریوز نامیده می‌شود، برخی از علائمی که تیروئید پرکار بر روی چشم‌ها می‌گذارد پس از درمان آن رفع شده و از بین می‌روند.

۸- مشکلات پوستی
اگر چه این مشکلات در تیروئید پرکار به طور نادر اتفاق می‌افتد ولی با این‌حال در برخی افراد باعث قرمزی، تورم و تغییر بافت پوست می شود، که اغلب بر روی ساق پا و قسمت بالایی پا اثر می‌گذارد و در برخی مواقع پیدا کردن کفشی که به شکل فیت باشد برای بیمار مشکل می‌شود، در مواردی درمان تیروئید باعث از بین رفتن این عارضه می‌شود ولیکن در مواردی هم، دیگر درمان‌ها از جمله پوشیدن جوراب فشرده لازم است.

۹- مشکلات تیروئید پرکار در باروری
تیروئید پرکار می‌تواند بر روی تمامی جنبه‌های بهداشت باروری زنان تأثیرگذار باشد، دوره‌های عادت ماهیانه نامنظم و غیر واقعی و مشکلات در باروری (بارداری را سخت‌تر می‌کند) از علائم خطرناک تیروئید است، پرکاری تیروئید مادر و جنین را در معرض خطر قرار می‌دهد.

افزایش احتمال سقط، زایمان زودرس، تولد نوزادی با وزن کم و فشار خون بالا یا پره اکلامپسی (یکی از مهم‌ترین عوامل مرگ و میر مادران باردار) در مادر از مشکلات هیپرتیروئیدیسم است، بنابراین خانم‌هایی که قصد بارداری دارند باید پیش از همه به بررسی شرایط تیروئید خود بپردازند تا اگر دچار پرکاری و یا کم کاری تیروئید هستند قبل از تأثیر بر روی جنین و یا خودشان به درمان آن بپردازند.

ی

علائم تیروئید خطرناک
ت

۱۰- بحران تیروتوکسیک
طوفان تیروئیدی یکی از عارضه‌های نادر ولی بالقوه خطرناک و کشنده تیروئید است، این عارضه بسیار شدید، و می‌تواند کشنده باشد، تب بالا، ریتم تند قلب، اسهال، استفراغ، بی قراری و لرزش بدن از نشانه‌های این عارضه کشنده تیروئید هستند، در این مورد ممکن است نارسایی قلبی و یا سکته قلبی اتفاق بیافتد که بیمار جان خود را از دست بدهد.

زمینه های بروز طوفان تیروئیدی یا بحران تیروتوکسیک در افرادی که برای پرکاری تیروئید تحت درمان بوده‌اند و درمان خود را متوقف کرده‌اند و یا افرادی که درمان به آن‌ها پاسخ گو نبوده و یا در افرادی با پرکاری خفیف تیروئید که دچار عفونتی شده باشند رخ می‌دهد.

آیا کم کاری تیروئید خطرناک است؟ علائم و خطرات کم کاری تیروئید چیست؟
تشخیص پرکاری تیروئید
برای تشخیص تیروئید پرکار، بررسی و آزمایش‌های مختلفی پیشنهاد می‌شود که بسته به شرایط بیمار پزشک مختصص در نهایت بیماری قطعی را تشخیص می‌دهد. چندین موارد تشخیص پرکاری تیروئید در ادامه آورده شده است:
معاینات فیزیکی و سوابق پزشکی بیمار
آزمایش خون
تست جذب رادیواکتیو
اسکن تیروئید
سونوگرافی تیروئید
بعد از تشخیص بیماری پزشک با توجه به عواملی مثل سن و شرایط فیزیکی بهترین درمان را پیشنهاد می‌دهد.
درمان پرکاری تیروئید
پرکاری تیروئید بر اساس علت ایجاد آن و سطح هورمون ترشح شده مورد درمان قرار می‌گیرد، از جمله درمان‌های دارویی، ید رادیواکتیو، RF تیروئید، ماکروویو و جراحی از جمله این درمان‌هاست، مرکز سونوگرافی تیراد به عنوان اولین مرکز فوق تخصصی تصویربرداری تیروئید در ایران در زمینه درمان بیماری‌های تیروئید از جمله درمان‌های کم تهاجمی تیروئید در خدمت هم‌وطنان عزیز است