28/09/2022
Një grua publikon në Facebook fotografinë e djalit të saj dhe shkruan....
“Për këdo që po lufton me kancerin dhe bën kimioterapi. Për këdo që ecën kundër kësaj sëmundje të tmerrshme. Postoje këtë foto për të treguar realitetin e dhimbshem. Kete fotografi e kam bere kete mengjes dhe sherben per te treguar se jeta nuk eshte gjithmone e drejte dhe e bukur.
Këtë fotografi e kam bërë pasi shoqërova Drake në tualet. Po, mban një panoline pasi në 75% të kohës nuk mund t’i kontrollojë nevojat e tij fiziologjike. Është kockë e lëkurë pasi nuk arrin të tretë asgjë. Kjo do të thotë të kesh një fëmijë të sëmurë me kancer. Një fëmijë që vjen të flejë me ju, pasi ka frikë të vdesë i vetëm në shtrat. Do të thotë të besh biseda me një fëmijë 10 vjec, ku të pyet nëse do të shkojë në parajsë, nëse atje do të takojë babin e do mund të flasë e të luajë me të. Do të thotë ta shohësh të pafuqishëm për t’u ngritur nga shtrati, ta shohesh duke e zënë gjumi të lodhur ndërkohë që dikush i flet, ta shohësh çdo ditë duke vjellë çdo ilaç që merr, ta shohësh të marrë 44 pilula gjatë 24 orëve.
Duhet ti japësh morfinë për dhimbjet, e dëgjon të thotë se ka frikë se nuk e arrin ditëlindjen e tij të 11-të. Kjo foto i tregon të gjitha, atë dhe mua ndërsa i them se nuk do të ndaloj kurrë së luftuari me të dhe për të, kur ai s’do mundet më.
Ky është Drake, gjithë bota ime. Që nga dita kur zbulova se isha shtatzanë me të dhe gjithmonë, është dhe do jetë arsyeja e vetme e jetës time. Buzëqeshja ime, dashuria ime, rrahje e zemrës sime. Por dhe loti dhe dhimbja ime! Është jeta ime!”
Në kujtim të të gjithë atyre fëmijëve që ditë pas dite luftojnë kundër kancerit, por mbi të gjitha për ata që ndëruan jetë, qofshi nën Mëshirën e Allahut!
