27/11/2016
Domethenese cdo fjale.....
âŠcdo ditĂ« pĂ«rpiqemi ti kĂ«naqim tĂ« gjithĂ«. Ju buzĂ«qeshim, edhe kur jemi mirĂ«, por edhe pĂ«r tâi fshehur tĂ« tjerĂ«ve qĂ« shpirtin e kemi copĂ« nga problemet tona; kujdesemi mos lodhim tĂ« tjerĂ«t me dĂ«shpĂ«rimin tonĂ«; tĂ«rhiqemi, fshihemi, vritemi nĂ« marrĂ«zinĂ« tonĂ« pĂ«r tĂ« kursyer gjithkĂ«nd! PĂ«r se? CfarĂ« âmarrim ne fund? ZhgĂ«njimin! Askush nuk do tâia dijĂ« câbĂ«het me ne. Askush nuk do tĂ« mbajĂ« frymĂ«n pĂ«r tĂ« kuptuar cfarĂ« ndodh brenda nesh. Askush nuk do tĂ« na mbajĂ« mend pĂ«r buzeqeshjet dhe dashamirĂ«sinĂ« tone! Dhe, nĂ«se rĂ«zohemi, nĂ«se na shuhet âDielliâ, tĂ« tjerĂ«t do tĂ« na kthejn shpinĂ«n! Do tĂ« na harrojnĂ«! Do tĂ« largohen njĂ«herĂ«sh nga ne tĂ« gjithĂ«, si tufa e trembur e zogjve ikĂ«n njĂ«herĂ«sh nga pema, dhe secili nĂ« rrugĂ«n e vet! ShumĂ« do tĂ« na ndĂ«shkojnĂ« me harresĂ«, me shpĂ«rfillje. Disa, herĂ«t a vonĂ«, do tĂ« na shesin, do thyejnĂ« premtimet e dhĂ«na, do na lenĂ« vetĂ«m. Prandaj mos u shkrini pĂ«r tĂ« tjerĂ«t; shumĂ« pak njerĂ«z e meritojnĂ« kĂ«tĂ« gjĂ«. Noshta askush! Duajeni veten! GĂ«zojuni vetes! Mos lejoni tâi shuhet asaj buzĂ«qeshja e funditâŠ
| Artan Mullaj |
