13/03/2026
🍇🏺🍷 ჩვენი ოჯახის მევენახეობისა და მეღვინეობის ისტორია პირველი მსოფლიო ომის ტყვეობიდან იწყება. ერთი ქართველი ჯარისკაცის გზით, რომელმაც ტყვეობაში მევენახეობა და მეღვინეობა შეისწავლა.
1914 წელს ჩემი დიდი პაპა, რაჟდენ ნანობაშვილი, გაიწვიეს პირველ მსოფლიო ომში, სადაც ტყვედ ჩავარდა ავსტრიაში. იქ იგი მოხვდა მევენახის ოჯახში და ვენახების მოვლის პარალელურად შეისწავლა მევენახეობა და მეღვინეობა.
1920 წელს სამშობლოში დაბრუნებულმა რაჟდენ ნანობაშვილმა, ავსტრიაში მოჯამაგირეობით დაგროვილი მცირე გასამრჯელოთი და ნასესხები თანხით (რომლის პატიოსნად დაბრუნებაც მოგვიანებით მისი დაჭერის მიზეზი გახდა და ცალკე ისტორიაა), შეიძინა მიწა კარდენახში, წარაფის მიკროზონაში — უნიკალურ ადგილზე, რომელიც ისტორიულად ცნობილია უმაღლესი ხარისხის რქაწითელის ღვინით. სწორედ აქ გააშენა თავისი პირველი ვენახიც.
ამავე 1920 წელს საკუთარი სახლის მარანში ჩაყარა 12 ტონის ქვევრები, რითაც საფუძველი ჩაუყარა ჩვენი ოჯახის მეღვინეობის ისტორიას. საკუთარ ვენახში მოყვანილი ყურძნით მან ქვევრები სრულად მხოლოდ ერთხელ, 1923 წლის მოსავლით გაავსო.
სამწუხაროდ, საქართველოს ისტორიის მძიმე პერიოდმა ეს საქმე მალევე შეაჩერა.
1924 წელს მას ვენახები ჩამოართვეს, ხოლო რეპრესიებს და დახვრეტას უფლის წყალობით შემთხვევით გადაურჩა. ოჯახს მხოლოდ ქვევრები დარჩა, რომელსაც შემდგომში კოლექტივი ყურძნის დასაწურად იყენებდა.
მიუხედავად ყველაფრისა, ნანობაშვილების შთამომავლობამ შეძლო წინაპრის დაწყებული საქმის გაგრძელება. დროთა განმავლობაში ვენახები კვლავ დაბრუნდა ოჯახში და წარაფის მიკროზონაში გაგრძელდა გზა, რომელიც რაჟდენ ნანობაშვილმა 100 წლის წინ დაიწყო.
დღეს ჩვენს ძველ მარანში კვლავ ინახება 1920 წელს ჩაყრილი ქვევრები, რომლებიც უკვე საუკუნეზე მეტი ხნის ისტორიას ატარებს, ხოლო ახალი მარანი ახალი ქვევრებით აგრძელებს დიდი პაპის დაწყებულ საქმეს ✨
---------------------------------------------------------------
🍇🏺🍷 The story of our family’s viticulture and winemaking begins with the First World War — with a Georgian soldier who learned viticulture and winemaking while in captivity.
In 1914, my great-grandfather Razhden Nanobashvili was drafted into the war, where he was captured and taken to Austria. There he ended up in a winemaker’s family, where — while working in the vineyards — he learned the craft of viticulture and winemaking.
In 1920, after returning to his homeland, he used the small wages he had earned while working in Austria together with borrowed money (which he later honestly repaid — a story of its own, one that led to his arrest and nearly cost him his life) to purchase land in the Tsarapi microzone of Kardenakhi, a place historically known for its exceptional Rkatsiteli wines. It was here that he planted his first vineyard.
That same year, 1920, he buried 12 tons of kvevri in the marani of his own home, laying the foundation of a unique Georgian winemaking tradition in our family. With grapes grown in his own vineyard, he managed to fill those kvevri completely only once — with the 1923 harvest.
Unfortunately, Georgian difficult historical period soon interrupted this work.
In 1924, his vineyards were confiscated, and he narrowly escaped repression and ex*****on by God’s grace. Only the kvevri remained in the family cellar, which were later used by the collective farm for pressing grapes.
Despite everything, the descendants of the Nanobashvili family managed to continue the work started by their ancestor. Over time, the vineyards returned to the family, and the path that Razhden Nanobashvili began 100 years ago continues today in the Tsarapi microzone.
Today, the kvevri buried in 1920 are still preserved in our old cellar, carrying more than a century of history, while our new marani continues the legacy begun by my great-grandfather ✨
