29/11/2022
Sinds kort behaalde ook Eline haar eigen BIV-nummer. Ze werd officieel ingeschreven op de deelkolom syndicus van de beroepsfederatie BIV (Beroepsinstituut voor vastgoedmakelaars) na het slagen van alle nodige examens en is dus erkend als syndicus.
Eline getuigt graag zelf na een uitdagend traject. We delen hieronder haar Linkedinpost:
"Ik ben een syndicus. Officieus én sinds vandaag ook officieel. BIV-titularis 515764, aangenaam.
Anderhalf jaar aan bloed, zweet & tranen. Anderhalf jaar iets tussen vanzelfsprekende evidentie (want “natuurlijk kan jij dat: je bent er in opgegroeid”) en stevige zelftwijfel (“Wat als dit me nu net niet lukt?”)
Regelmatig on the edge of quitting, om dan toch nog maar even door te bijten want ik had iets te bewijzen. Misschien was het dat karakter en doorzettingsvermogen het altijd halen van talent, want dit was regelmatig vér uit mijn comfortzone.
Eerlijk? Ik heb gevloekt. Vervloekt zelfs, want dit was veruit het moeilijkste dat er al is geweest.
De job van syndicus is er immers één waar alle capaciteiten worden uitgedaagd. Een syndicus moet technische antwoorden kunnen bieden, moet op de hoogte zijn van de ecologische ommezwaai die het laatste jaar aan een rotvaart overspoelt, moet wetgeving kennen, moet een boekhoudkundig en administratief Pietje Precies zijn én moet daarnaast ook nog de tijd vinden om transparant en snel te communiceren.
Als dat niet snel genoeg, of efficiënt genoeg gebeurt (vaak omdat ook een syndicus veelal afhankelijk is van externe factoren), volgt er bovendien een overload aan telefoons of mails, waarvan de toon vaak weinig aan de verbeelding overlaat.
Sta me dus toe om, na dit uitdagend traject waar hoofd, lijf en leden anderhalf jaar alles gaven, even een lans te breken. Een lans voor iets meer optimisme. Voor vriendelijkheid en tolerantie. Voor de mens áchter de functie.
Is er een probleem? Bel ons dan gerust op of stuur ons een mailtje. We zullen ons best doen om, binnen de wetgeving, een oplossing te voorzien. Dat is immers onze job.
Vergeet daarbij echter niet dat je mensen aan de lijn hebt die dag in, dag uit het beste van zichzelf geven. Geef ons een glimlach of wat vriendelijk begrip en ik beloof je dat iedereen er beter van wordt.
Ruim zo’n anderhalf jaar lang was een BIV-nummer onderdeel van de dagdagelijkse routine. Altijd in het achterhoofd. Altijd op de schouders.
Ik heb examens afgelegd en procedures gevolgd die nodig zijn om dit beroep die zó complex is, te professionaliseren. Iets wat ik enkel en alleen kan toejuichen.
Wat me daarbij wel van het hart moet, is dat enige flexibiliteit om jonge mensen aan te moedigen, me daarbij geen overbodige luxe lijkt.
Ik heb mijn jeugd doorgebracht in tellerlokalen en filmavonden konden pas starten na de zoveelste Algemene Vergadering.
Ik liep stage bij mijn ouders, wat dus veelal resulteerde in werkdagen die niet in 9-to-5 te vatten zijn. Iets waar diezelfde procedures het veelal moeilijk mee leken te hebben. Ik heb me omgeschoold tot halve makelaar, terwijl die job geheel anders is dan die van syndicus.
Zelfs mijn motivatie is dus heel vaak uitgedaagd. Als ik het al niet doe, wie dan wel nog?
10.000 kilo lichter vandaag en fier. Overlopend van trots eigenlijk, want dit was alles behalve een walk in the park. Gevochten. Gewonnen. Overwonnen. 💪"
Ik ben een syndicus. Officieus én sinds vandaag ook officieel. BIV-titularis 515764, aangenaam. Anderhalf jaar aan bloed, zweet & tranen. Anderhalf jaar iets… | 13 comments on LinkedIn
