Buro Collectief, Weldadigheidsstraat 85, Hove (2026)

11/05/2022

Het is een punt waar je vroeg of laat aankomt, als je bezig bent met persoonlijk leiderschap. Het punt waarop je eerlijker wil worden naar anderen (maar eigenlijk naar jezelf). Een verlangen naar verdiepen in je integriteit, om je buitenkant nog meer op je binnenkant af te stemmen. Om dichter bij je eigen kern te komen en niet meer te doen alsof.

Dat is zelden een makkelijk en comfortabel proces. Onvermijdelijk zal er wel eens iemand emotioneel getriggerd geraken door jouw eerlijkheid. Dingen niet uitspreken of boodschappen bedekken onder een suikerlaag bewaart vaak (schijn)harmonie, daarmee stoppen kan de boel opschudden.

Ik kijk er zo naar: elke keer wanneer ik mijn eigen eerlijkheid verstop of versuiker laat ik niet alleen mezelf in de kou staan, maar belast ik ook de relatie met de ander. Want alles wat ik niet uitspreek zoekt op een andere manier een uitweg.

In het bijna onmerkbaar terugtrekken uit de relatie. In heel subtiel geweld dat begint te sluimeren in de vorm van oordelen. In het beeld waarin ik de ander vastzet, waardoor het vertrouwen en echte connectie uit het contact verdwijnt.

Wat als het geen probleem is dat sommige mensen emotioneel getriggerd zullen raken door je eerlijkheid?

Wat als er iets veel belangrijker gebeurt, nl. dat er een veld van veiligheid, transparantie en integriteit rond jou voelbaar wordt waardoor mensen zelf in hun kracht gezet worden? Waardoor ze zelf uitgenodigd worden in hun maturiteit om ook eerlijk te delen in plaats van te pleasen?

Wat als het riskeren van de relatie door eerlijkheid soms het meest zorgzame is dat je kan doen voor anderen?

Als jij graag dichter bij jezelf wil blijven en vaker eerlijker wil zijn, en graag een veilige plek wil om dat proces samen te bewandelen, is mijn 1:1 coaching aanbod iets voor jou. Contacteer me via [email protected] of stuur een PM en we bekijken het samen.

29/04/2022

Sinds een maand doe ik iets zot. Ik vind het superlastig en moeilijk. En ik blijf volhouden, want het gaat volgens mij steeds minder lastig worden.

Elke keer ik tegen mezelf vertel dat ik niet achter mag geraken, dat ik moet doorduwen, presteren, afvinken, stop ik met wat mijn doorduwer me zegt te doen en neem ik rust.

Ik ga wandelen. Ik speel met mijn kinderen. Ik kijk Netflix. Ik doe een dutje.

In het midden van de dag een dutje doen of Netflix kijken is vaak totaal niet ontspannend. Mijn doorduwer blijft namelijk op repeat zeggen in mijn hoofd dat ik nu nog meer achter geraak. Soms voelt rusten kei rottig.

Waarom blijf ik volharden? Omdat ik er steeds meer van overtuigd geraak: hoe vaker ik dingen beslis, doe, de wereld in stuur vanuit gejaagde doorduw energie, hoe minder impact ik maak. Het is niet dat het niet werkt, dat doorduwen, het is niet dat daar geen waardevolle output uit komt, maar het mist vaak iets.

Het mist vreugde. Het mist diepe integratie. Unieke creativiteit. Want dat vraagt ruimte. Tijd. Om neuronen nieuwe verbindingen te laten leggen, om mijn onderbewuste slimme oplossingen te laten bedenken, om tot inzichten te komen die alleen komen als er efkes niks is.

Het is wat Stephen Covey zegt: persoonlijke effectiviteit zit in bewust tijd en ruimte maken voor dingen die belangrijk zijn maar niet dringend. En dat doe je enkel als er ademruimte is.

Ik wens het jou ook toe. Jouw versie van ruimte creëren voor de dingen die je belangrijk vindt. Misschien is het voor jou iets anders van vreugde, creativiteit of integratie. Waarschijnlijk, want we zijn allemaal anders.

Wat het ook is: zet het maar vanboven op je prioriteitenlijst.

En als het eerst rottig of onwennig voelt om er tijd voor te maken, weet dan da je perfect op schema zit. Het deconditioneren van je innerlijke doorduwpatronen vraagt tijd.

Het is een soort daad van rebellie tegen een systeem dat gebouwd is op doorduw energie. Wees maar een rebel. Je wordt er een pak effectiever door.

14/04/2022

Ken je die kantjes van jezelf waar een randje van schaamte op zit? Dingen die je ergens als 'raar' of 'afwijkend' beschouwt, en die je liever wegstopt om normaal over te komen?

Zo'n thema bij mij is lang geweest hoe ik me in een groep beweeg. Een groep kennissen. Een opleidingsgroep. Een team op het werk. De ouders aan de schoolpoort. Familie. Enzovoort.

Ik wil er graag bij horen, bij zo'n groep, maar tegelijkertijd ook helemaal niet. Alsof ik bang ben om erdoor opgeslokt te worden.

Ik wil deel zijn van de inner circle, maar tegelijkertijd ook veel afstand bewaren. Het engagement van zo'n binnencirkel voelt voor mij vaak verstikkend.

Gevolg: in heel wat groepen zit ik aan de rand. Een beetje erbij en een beetje er niet bij.

Soms kom ik groepen tegen van allemaal randzitters, en dan kan ik mee in het midden. Daar word ik dan superblij van.

Mijn rare kantje is tegelijkertijd mijn kracht. Want het ironische is dat ik als teamcoach constant met groepen werk.

En dan helpt het me enorm dat ik comfortabel ben aan de rand, en dat de plek van tegelijkertijd verbonden en tegelijkertijd alleen zo vertrouwd is voor mij. Dat maakt dat ik er stevig en met veel zelfvertrouwen kan staan. Het is mijn plek.

Ik schaam me er dus steeds minder voor, voor het feit dat ik een randzitter ben in groepen, en zie steeds meer het goud in dat rare kantje van mij.

Aan dat kantje van jou dat je soms liever wegstopt zit ook een gouden randje. Sterker nog: daar zit vaak net het meeste goud. Jouw unieke genialiteit. Daar waar net jij het meeste verschil kan maken.

Pak er maar eigenaarschap over, over dat goud. Laat de schaamte maar los. Het is voor niks nodig.

Wil je graag ondersteuning in de vorm van 1:1 coaching om jouw rare kantjes volop in goud om te zetten? Stuur me een DM of een mailtje naar [email protected] en we bekijken het samen.

21/03/2022

90% van de goede voornemens over hoe we onze dochter zouden opvoeden zijn mislukt. Ze eet meer suiker dan goed voor haar is, ze kijkt meer scherm dan we wilden, en ze vindt K3 leuker dan Kapitein Winokio.

De 10% die we niet hebben losgelaten is nog veel belangrijker. Wij gebruiken de woorden stout of flink niet. We zetten haar niet int straf en ze krijgt geen beloning voor goed gedrag. We proberen haar als gelijkwaardig te behandelen en keuze te geven, waar het kan.

Ik heb ongeveer 20 jaar nodig gehad na de lagere school om al het flink zijn en binnen de lijntjes lopen en stickertjes als ik het goed deed uit mijn systeem te krijgen. Want als ik iets goed kon dan was het dat: scannen wat van mij verwacht werd, en me daar helemaal op afstemmen. Een flink, braaf kameleonmeisje.

Ik bespaar onze dochter graag die jaren, en gun haar zo dat ze goedkeuring niet buiten zichzelf zoekt. Dat ze niet zoekt naar gouden sterren, maar naar voldoening vanuit integriteit met haar waarden. Haar standaarden. De impact die zij wil maken.

Dat is wat de professionele wereld nodig heeft. Mensen die zichzelf onvoorwaardelijk graag zien en daardoor moeilijke dingen niet uit de weg gaan. Mensen die negatieve patronen op de werkvloer openbreken. Die afwijzing durven riskeren om in integriteit te blijven staan. Die de werkplek menselijk en veilig maken, gewoon door hun aanwezigheid.

Deprogrammeren van een oud paradigma van goed en fout, gebaseerd op wat anderen vinden, is niet niks. Het vraagt dat je de spanning die gepaard gaat met radicale eigen verantwoordelijkheid nemen leert hanteren. Want als anderen niet meer de referentie zijn, word je dat zelf.

Dat is best beangstigend. Maar de weg die zich dan opent, is de moeite waard. Het is de weg waar jij echt in je leiderschap gaat staan. Je potentieel naar buiten laat komen. Waar je je volle impact maakt.

Wil je graag ondersteuning in de vorm van 1:1 coaching om in je leiderschap te gaan staan en je potentieel volop naar buiten te laten komen? Stuur me een PM of een mail naar [email protected] en we bekijken het samen.

11/03/2022

Hun sensitiviteit en vermogen om emoties van anderen accuraat aan te voelen.
Hun gedrevenheid om impact te maken.
Hun hands-on en resultaatgerichte aanpak.
De emotionele intelligentie en empathie waarmee ze in verbinding gaan met anderen.
Hun grote drang naar persoonlijke ontwikkeling.

Ik zie het in mijn coachees, en ik kan niet anders dan voortdurend in hen te herkennen wat een sterke leiders ze zijn. Ik zie het zo scherp.

Vaak zien ze zichzelf nog niet op de manier waarop ik of anderen hen zien. Hun zelfconcept is nog beperkt door allerlei gedachten die ze over zichzelf hebben. Dat ze niet zo speciaal zijn. Dat ze maar wat doen. Dat ze in vergelijking met X of Y toch nog niet zo bekwaam zijn.

Het werk dat ik met hen doe is altijd hetzelfde: hen helpen hun zelfconcept uit te breiden zodat het recht doet aan wie ze zijn en wat ze kunnen. Zodat ze volle bak eigenaarschap nemen over hun kracht en potentieel en keuzes maken vanuit hun eigen integriteit.

Je zelfconcept uitbreiden lijkt een weg van positiviteit en groei en joepie, maar kan vaak kei rottig voelen. Want vaak was dat oude, kleinere zelfconcept ook een comfortabele beschermlaag.

Het is zoals met een kreeft die haar exoskelet afwerpt en een tijd naakt rondloopt. Zo voelt het vaak. Want je kan maar je eigen kracht voelen als je alles voelt. Ook het verdriet. Ook de oude pijn. Het rouwen om keuzes of gebeurtenissen uit het verleden.

Maar eens ze dat echt beginnen doen, met mijn ondersteuning, hun gevoelens voelen, weet ik dat transformatie onvermijdelijk is. Hun beperkende gedachten worden overbodig, want hun zenuwstelsel leert dat het veilig is om alles te voelen.

Ook hun kracht wordt dan veilig om te voelen. Ook hun ambities die beangstigend voelen. Ook de mogelijkheden die zich plots tonen.

En dan is er vaak geen stoppen aan.

Als jij ook graag ondersteuning wil in de vorm van 1:1 coaching om je oude exoskelet af te gooien en ruimte te maken voor iets groter en vrijer, contacteer me op [email protected] of stuur een DM.

29/01/2022

Ik voelde al een hele tijd dat ik niet tot de essentie kwam.

Het boek dat ik schrijf zou over groepsdynamica in teams en psychologische veiligheid en vertrouwen gaan.

Tijdens het schrijven werd het gaandeweg helder: mijn boek moet in de eerste plaats over leiderschap gaan. En dan bedoel ik niet leiderschap gelinkt aan positie, maar aan hoe sterk je de cultuur in je team en organisatie durft te beïnvloeden:

Leiderschap dat negatieve patronen in teams en in organisaties openbreekt en veiligheid en vertrouwen installeert.

Leiderschap dat ingrijpt op negatieve groepsdynamische processen.

Leiderschap dat mensen helpt zich uit te spreken en naar elkaar te luisteren.

Dat is niet makkelijk. Het vraagt dat op je eigen grond staat, dat je je eigen angst op afwijzing leert reguleren en durft stevig je plek te pakken. Maar het is zo nodig. Als iedereen veilig onder de radar blijft, verandert er niks.

Om psychologische veiligheid en vertrouwen te installeren, om een teamcultuur te bouwen waar mensen thriven en geweldige resultaten neerzetten, is er nood aan liefdevolle leiders met lef. (Met dank aan Claartje Schouten die de term coinde).

Ik heb er maar meteen mijn status van gemaakt. Binnenkort ga ik naast teamcoaching ook 1:1 coaching doen. Voor liefdevolle leiders met lef, om nog steviger en met meer zelfvertrouwen hun plek te pakken, zodat ze anderen kunnen helpen hetzelfde te doen.

Is er iets in dit bericht dat resoneert en wil je graag exploreren of ik de juiste coach voor je ben? Stuur me een PM of een mailtje naar [email protected].

10/01/2022

Vandaag begeleidde ik een team waar heel wat verdriet leefde. 2 mensen werden emotioneel en begonnen te huilen tijdens de sessie.

Mensen zeggen vaak een versie van hetzelfde, als ze beginnen te huilen in bijzijn van hun team: ‘ik wou eigenlijk helemaal niet wenen’. Of ‘sorry’.

Ik wens het iedereen toe: een team waar je je zo op gemak voelt bij elkaar dat je niet de neiging voelt je te verontschuldigen voor hoe je je voelt.

Dat zou voor mij de norm mogen zijn voor elk team: durven huilen in bijzijn van je collega’s zonder je te schamen.

Niks sterk houden of zogenaamd professioneel doen. Gewoon echt kunnen zijn bij elkaar, met verdriet en al.

Wat denk jij?

05/01/2022

Ik zie vaak heel scherp welk obstakel mijn groei in de weg staat. En ik denk het ook scherp bij anderen te zien.

Op dit moment is mijn grootste obstakel: het beeld dat anderen van me hebben willen managen. Zorgen dat anderen me tof/bekwaam/aangenaam/inspirerend vinden, en vooral ook zorgen dat niemand me vervelend/te aanwezig/te dominant/te verkoperig/te … (vul aan met 100 andere negatieve eigenschappen) vindt.

Nog te vaak doe ik dingen niet, of stel ik ze uit, uit angst dat anderen er iets slechts van gaan vinden.

‘Jouw belangrijkste taak is om zoveel mogelijk mensen teleur te stellen, zodat je jezelf niet teleur stelt’, zegt Glennon Doyle.

Ik neem me voor om me steeds minder te bemoeien met iets dat niet mijn zaak is: het beeld dat anderen van me hebben.

Als hier iets van resoneert, en jij ook vaak je plek niet helemaal pakt als professional en leider door te people pleasen, keep watching this space!

03/01/2022

Doe je mee?

07/12/2021

Bang zijn om te dominant te zijn.
Om te sturend te zijn.
Om jezelf teveel in de spotlight zetten.

Het is iets waar ik veel professionals en teamleiders mee zie worstelen, en dan vooral vrouwen.

Sturen en leiderschap nemen betekent in de spotlight gaan staan, en ons reptielenbrein signaleert dan gevaar en brult dat we niet teveel mogen opvallen want dat de groep ons dan gaat afwijzen.

Hoe zou het zijn om toch die vergadering stevig te faciliteren, ook als je denkt dat het niet je plek is om dat te doen. Om toch dat voorstel te doen waarvan je weet dat het de discussie verder zal helpen. Om toch feedback te geven aan die ene collega.

Hoe vaker jij leiderschap durft nemen op momenten dat dat spannend is, hoe meer bedding je creëert waar anderen tegen kunnen leunen. En hoe makkelijker het voor hen wordt om zelf ook leiderschap op te nemen in plaats van veilig onder de radar te blijven.

Een team heeft niks aan jouw angst om te dominant te zijn. Pak je plek, en help anderen daardoor om datzelfde te doen.

18/11/2021

Dat ene ding dat altijd meteen op jouw scherm verschijnt en vaak onzichtbaar is voor anderen: dat is jouw professionele purpose. Het ding dat jij altijd haarscherp ziet, of je nu wil of niet. Die patronen die zo ‘in-your-face’ zijn voor jou dat het je telkens verbaast als anderen het niet zien.

Als ik een groep binnenstap, zie ik meteen patronen in de groepsdynamiek. Of mensen op hun gemak zijn bij elkaar, of dat er een boel onuitgesproken spanning hangt. Of ze in gesprek echt luisteren, of het eerder wat duwen is tegen elkaar. Of ze oogcontact maken. Of er ruimte is voor verschil en gezond conflict, of dat er schijnharmonie hangt.

Het is een soort X-Ray vision van het relationele weefsel in een groep. Handig in mijn werk als teamcoach, vaak vermoeiend op familiefeesten en andere sociale situaties.

Ik ben benieuwd wanneer jij X-ray vision hebt (iedereen heeft het!), en of je die superskill kan inzetten in je professionele rol. Ik gun het je zo, want vooral dan maak je keiveel impact.

29/10/2021

Ken je dat, dat je je in de ene groep klein en onzeker voelt, en in een andere groep plots superstevig en zelfverzekerd?

Je komt bijvoorbeeld uit een vergadering waar je telkens drie keer nadacht voor je iets zei (want wat gaan de anderen denken van mijn inbreng?), waardoor het moment vaak al voorbij was en jij je mond maar hield. Om een kwartiertje later met andere mensen in een meeting te zitten waar je helemaal in je element was en volop waarde hebt bijgedragen aan het gesprek.

Jij bent niet wezenlijk veranderd in dat kwartiertje, dus wat is er aan de hand? Een wetmatigheid uit de groepsdynamica is dat de kracht van de groep altijd groter is dan de kracht van een individu. Hoe jij je voelt, hoeveel plek je durft innemen in een groep, wat je wel of niet zegt, is rechtstreeks afhankelijk van de dynamiek van de groep waarin jij je bevindt.

Dat betekent dat de groepsdynamiek die er in jouw team hangt, rechtstreeks zal bepalen welke inbreng jij en je collega’s zullen doen. Of jullie volop waarde toevoegen, of die waarde zelf censureren.

Hoe voel jij je al het team samen is? Als het antwoord iets anders is dan: op mijn gemak, content, verbonden en levendig: hoe zou jij het gesprek daarover kunnen aangaan met het team en kijken wat het team nodig heeft om het juiste klimaat samen te creëren?

Als je graag aan de slag wil met het klimaat in je team en daar wat ondersteuning bij kan gebruiken: stuur me even een berichtje of een mailtje op [email protected] en dan bekijken we samen wat een slimme volgende stap zou kunnen zijn.

Buro Collectief

11/05/2022

29/04/2022

14/04/2022

21/03/2022

11/03/2022

29/01/2022

10/01/2022

05/01/2022

03/01/2022

07/12/2021

18/11/2021

29/10/2021

Adres

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type