28/04/2026
De grootste fout die ik maakte in de samenwerking
met mijn allereerste advocaat...
Bijna twee jaar geleden overleed mijn moeder.
Rouw bracht geen stilte. Het gaf chaos.
Haar vechtscheiding met mijn vader bleek nooit vereffend.
Mijn vader zat al jaren in een woonzorgcentrum.
Gedoe van ouders wordt gedoe voor de volgende generatie.
Een systemische wet.
De afwikkeling met bank, notaris, boekhouder
en schatter verliep stroef.
Ieder had zijn rol. Mensen werden onder druk gezet.
De chaos werd een dossier. Meerdere dossiers.
In moeilijke tijden hoop je op integriteit.
Maar op hoop bouw je weinig….
Mijn omgeving duwde me richting een advocaat.
Ik aarzelde.
Nog nooit had ik een advocaat nodig gehad.
Ik begeleidde zelf jarenlang advocaten
en wist hoe hard die wereld kan zijn.
Toch koos ik voor een gerespecteerde naam.
Met de verwachting dat hij het gedoe zou klaren.
Daar legde ik de lat erg hoog.
Ik kwam terecht in een spel van
manipulatie en verborgen agenda’s.
De druk van de tegenpartij werd opgevoerd.
Mijn lichaam wist het: Dit klopt niet en toch bleef ik staan.
Ik zag hoe ervaren professionals worstelden
om hun scherpte te behouden onder die druk.
Hoe ze wisten wat klopte, maar het niet volgden.
Hoe grenzen vervagen als de stress toeneemt.
Het is dat moment dat je jezelf kwijt raakt in dat spel.
Zeker in dossiers waar familiepijn en geld samenkomen.
In complexe dossiers word je soms als professional meegezogen.
Vier advocaten in zestien maanden stapten uit het dossier.
De druk werd té zwaar.
Toen werd het veld rustiger.
Niet makkelijker. Zuiverder.
Pas daar, kon ik opnieuw kiezen.
Niet vanuit angst. Vanuit leiderschap.
Dit gaat niet over mijn dossier. Het gaat over iets diepers.
Ik deel het omdat ik begrijp hoe zwaar druk kan zijn.
Het is menselijk en geen zwakte om dit te erkennen dat je worstelt.
De kunst is wel om stevig te blijven staan.
Voor het dossier en vooral voor je client.
Om je innerlijke autoriteit te doorvoelen
en je strategie te volgen.
Ook al heerst er chaos en stress.
Is dit herkenbaar?
Vertel me dan:
Hoe blijf je verbonden met je scherpte zelfs
als alles onder druk staat?
