24/04/2025
De Molen van Kaulille
In het dorp Kaulille stond een oude molen, met stenen muren en de verse kalkpleister die in de ochtendzon als mist oplichtte. Wat hem bijzonder maakte, waren de "oren" bovenaan—een mysterie voor de dorpelingen. Ze zeiden dat hij nu kon luisteren naar de wind, het gefluister van bomen, vogels, en de beek in het dal.
Op een avond stond jean paul voor de molen. De westenwind streek langs zijn gezicht en de wieken begonnen te draaien. Toen hoorde hij een stem, die van de overleden molenaar die vroeg om een nieuwe jas: "Soms moet je stil zijn om te horen wat materieel erfgoed je wil zeggen."
Vanaf die dag kwam Jean Paul elke dag terug, luisterend naar de fluisteringen van de wereld. En de molen, als een oude vriend, en deelde zijn eeuwenoude geheimen met de oude molen.
