08/09/2026
Onze gravelroute was geen gravel. Het werd een klim van 15 kilometer die niemand ons had aangekondigd.
Tom en ik zaten deze week in Bobbio, Italië. Fietsers die we zijn, sprongen we zaterdagochtend op de fiets met een mooi uitgestippelde route uit Komoot. Een gravelroute, dachten we.
Wat we niet wisten: een gravelroute hier heeft weinig te maken met wat wij ons erbij voorstelden. Stenen. Keien. Alles behalve een gravelpad. En dan, om het af te maken, een asfaltweg die gewoon rechtdoor de berg op klimt.
Wat je niet weet, verrast je.
's Avonds boekte Marina, de dame van onze B&B, nog snel een tafel voor ons verderop. Wij kwamen binnen in zeer sportieve kledij, volledig onderdressed tussen gasten die duidelijk wél een lange broek en een hak voor die avond hadden voorzien. Maakte niets uit. Primi, secondi, dolci, stuk voor stuk overheerlijk. Vijftig euro per persoon voor een menu waar we nog steeds van nagenieten.
Niet gepland, niet begroot, en toch elke euro waard.
Ik moest eraan denken toen ik een paar weken geleden bij een zaakvoerder zat, zijn 61-rekening open op het scherm. Eén lijn sprong eruit: bijna 30.000 euro. Hij wist niet meteen waarom die zo hoog stond. Alles apart correct geboekt, allemaal op dezelfde lijn terechtgekomen. Navraag bij zijn mensen leerde hem dat hij het hele jaar geld was blijven steken in het oplossen van één probleem. Elke uitgave apart: logisch. Samen: dertigduizend euro voor iets waar hij nooit een budget op had gezet.
Op 19 november zetten we in Squadra (Lier) het systeem op dat die optelling voor jou maakt, vóór je het geld uitgeeft in plaats van erna. Honderdvijftig bedrijfsleiders, honderdvijftig plaatsen. Meer niet, want anders werkt mijn format niet.
Wie wil erbij zijn? Link in bio of via deze weg, https://www.ilsedieltjens.com/winst-revolutie-2026
