15/06/2026
Een vader verliezen, is een stuk van jezelf verliezen.
Er zijn mensen die je hele leven aanwezig zijn. Zo vanzelfsprekend dat je je moeilijk kunt voorstellen hoe het ooit anders zou zijn.
Een vader is meer dan een ouder. Hij is een deel van je geschiedenis, je opvoeding, je waarden en je karakter. In kleine gewoontes, uitspraken en herinneringen leeft hij verder in wie je bent geworden.
Wanneer hij er niet meer is, verdwijnt niet alleen een geliefd persoon. Er verdwijnt ook een stukje van jezelf. Een stukje van je verleden. Een stukje van je houvast.
De voorbije dagen heb ik vaak gedacht aan alles wat mijn vader mij heeft meegegeven: zijn doorzettingsvermogen, zijn humor, zijn ondernemingszin, zijn moed en zijn liefde voor zijn familie.
Verdriet en dankbaarheid gaan hand in hand. Verdriet omdat hij er niet meer is. Dankbaarheid omdat ik het voorrecht heb gehad hem als vader te mogen hebben.
Langs deze weg wil ik ook iedereen oprecht bedanken voor de vele steunbetuigingen, kaarten, berichten, bloemen en blijken van medeleven die wij de voorbije dagen mochten ontvangen. De warmte en betrokkenheid die wij hebben gevoeld, hebben ons diep geraakt en bieden troost in deze moeilijke periode.
Rust zacht, papa.
Je bent weg uit ons zicht, maar nooit uit ons hart.