Quel est le site Web ?

http://www.atelierconnecter.be/

Atelier Connecter, Europalaan 88, Wevelgem (2026)

08/10/2026

We zijn vaak verrassend goed in gedachten lezen. Of dat denken we toch.

“Hij reageert niet, dus hij zal wel…”
“Ze bedoelde daar waarschijnlijk mee dat…”
“Hij trekt zich terug omdat…”

En voor we het weten, reageren we niet meer op wat iemand werkelijk zegt of doet, maar op het verhaal dat we er zelf rond gebouwd hebben.

Tijdens een recente teamsessie kwam een team daarom zelf met een eenvoudige afspraak:

𝗩𝘂𝗹 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗶𝗻 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗱𝗲 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿.

Als je twijfelt over iemands intentie? Vraag het. Rechtstreeks aan de persoon over wie het gaat.

Het klinkt bijna té eenvoudig. Maar net daar ontstaan in teams heel wat misverstanden, frustraties en stiltes.

We interpreteren.
We bespreken het met iemand anders.
We trekken conclusies.
En soms trekken we ons uiteindelijk helemaal terug.

Terwijl één vraag misschien voldoende was geweest.

Goede samenwerking vraagt niet dat we elkaar altijd begrijpen.
Wel dat we bereid zijn om te checken of wat we dénken te begrijpen, ook klopt.

🌱 Hoe vaak checken jullie bij elkaar: “Klopt het wat ik nu denk?”

30/09/2026

“𝗛𝗼𝗲 𝗶𝘀 ’𝘁 𝗺𝗼𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸?”

Is dat (ook) jouw eerste reactie als een medewerker vertelt dat er iets is misgelopen?

Wat hoort die medewerker dan?
𝗛𝗼𝗲 𝗵𝗲𝗯 𝗷𝗶𝗷 𝗱𝗶𝘁 𝗸𝘂𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗻 𝗴𝗲𝗯𝗲𝘂𝗿𝗲𝗻?

Wat als je zou vragen: “𝗪𝗮𝘁 𝗶𝘀 𝗲𝗿 𝗴𝗲𝗯𝗲𝘂𝗿𝗱?”

Niet om een fout zomaar te aanvaarden.
Wel om eerst te begrijpen voor je (be)oordeelt.

- Wat speelde er mee?
- Welke perspectieven mis ik?
- Wat kunnen we hieruit leren?

En vooral: benoem dat je het waardeert hij/zij de fout op tafel durft te leggen.

Want als openheid over fouten telkens leidt tot een afrekening, leren mensen niet om minder fouten te maken. Ze leren vooral om ze minder snel te delen.

Wil je dat fouten bespreekbaar blijven? Let er dan eens op hoe je er zelf op reageert.

22/09/2026

Een teamsessie hoeft niet te eindigen met een actieplan van drie pagina’s.

Soms zijn enkele afspraken genoeg om iets in beweging te zetten.

Tijdens een recente teamsessie onderzochten we met het team wat hen zou helpen om een veiligere context voor elkaar te creëren.

→ communiceren vanuit je ‘ik’
→ bij twijfel, rechtstreeks checken wat iemand bedoelt
→ de ander vertrouwen op z’n antwoord
→ niet invullen voor de ander

Geen nieuwe procedures.
Geen groot verandertraject.
Geen garantie dat het vanaf morgen altijd goed gaat.

Wel 𝗲𝘅𝗽𝗲𝗿𝗶𝗺𝗲𝗻𝘁𝗲𝗿𝗲𝗻.

Kijken wat werkt. En waar het nog schuurt.
En daar opnieuw over praten.

Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van duurzame transformatie, blijvende verandering.

Niet alles vooraf willen oplossen, maar een context creëren waarin mensen nieuw gedrag veilig kunnen uitproberen.

Want verandering ontstaat niet alleen door te begrijpen wat er misloopt.

Ze ontstaat vooral door samen te oefenen met wat je anders wilt doen.

17/09/2026

“𝗭𝗼 𝗯𝗲𝗻 𝗶𝗸 𝗻𝘂 𝗲𝗲𝗻𝗺𝗮𝗮𝗹.”

Soms kan een label veel duidelijk maken.

- Waarom bepaalde situaties zoveel energie vragen.
- Waarom communicatie soms moeilijk loopt.
- Waarom iemand behoefte heeft aan meer structuur of voorspelbaarheid.

Dat inzicht kan enorm waardevol zijn.

Het kan helpen om jezelf beter te begrijpen én om aan anderen duidelijk te maken wat je nodig hebt.

Maar is dat inzicht een 𝗽𝘂𝗻𝘁?

Of eerder een 𝗸𝗼𝗺𝗺𝗮?

Want begrijpen waar bepaald gedrag vandaan komt, betekent niet dat we niet meer hoeven te kijken naar wat dat gedrag doet in de samenwerking.

Misschien begint daar net het volgende gesprek:
- Wat heb ik nodig om goed te kunnen functioneren?
- Wat betekent mijn manier van werken voor de ander?
- Welke duidelijkheid of afspraken kunnen ons helpen?
- En wat mogen we tegelijk van elkaar blijven verwachten?

Een label hoeft dus geen eindpunt te zijn.

Het kan net een vertrekpunt zijn om bewuster te kijken naar jezelf, de ander én wat jullie nodig hebben om goed samen te werken.

𝗕𝗲𝗴𝗿𝗶𝗽 𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗮𝗻𝘁𝘄𝗼𝗼𝗿𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗵𝗲𝗶𝗱 𝗸𝘂𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗻𝗮𝗮𝘀𝘁 𝗲𝗹𝗸𝗮𝗮𝗿 𝗯𝗲𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻.

14/09/2026

Spanning in een team ziet er niet altijd uit als ruzie.

Soms ziet ze eruit als een grapje.
Als een gesprek dat nog even wordt uitgesteld.
Als een mail waarop niemand reageert.
Als iemand die denkt: “Laat maar.”

Tijdens een teamsessie brachten we in kaart wat mensen doen wanneer samenwerking moeilijk wordt.

Niet iedereen gaat de confrontatie aan.
Integendeel.
Veel mensen trekken zich terug.

Vermijden.
Stellen uit.
Of verpakken wat ze eigenlijk willen zeggen in sarcasme.

Op korte termijn haalt dat misschien de druk van de ketel.
Maar de spanning verdwijnt niet.
Ze krijgt een ander vorm.
Ze wordt minder zichtbaar.

En precies daar zit een belangrijk aandachtspunt voor teams: niet alleen kijken naar de conflicten die je 𝘇𝗶𝗲𝘁, maar ook naar wat er stilaan uit de samenwerking 𝘃𝗲𝗿𝗱𝘄𝗶𝗷𝗻𝘁.

Gesprekken.
Openheid.
Contact.
Vertrouwen.

Niet elke stilte is een bevestiging dat het goed gaat.
Welke stilte is dat wel?

10/09/2026

Soms lijkt het als extern begeleider logisch om bij spanningen in een team eerst met iedereen apart te praten.

Het voelt veiliger.
Mensen durven vrijuit spreken.
En je krijgt zicht op verschillende perspectieven.

Maar er zit ook een risico in.

Want als alles via de extern begeleider passeert, hoeven teamleden het moeilijke gesprek nog altijd niet mét elkaar te voeren.

“Ik heb het tegen de begeleider gezegd.”
“Zij weet hoe ik erover denk.”
“Hij kent mijn bezorgdheid.”

Maar weet de collega over wie het gaat dat ook?

En denk je dit alleen maar? Of weet je het zeker?

Aparte gesprekken kunnen een waardevolle eerste stap zijn. Maar ze mogen geen alternatief worden voor rechtstreekse communicatie.

Uiteindelijk wil je naar een context waarin mensen elkaar zelf durven aanspreken, vragen stellen en verschillen bespreekbaar maken.

Niet via mij. Maar met elkaar.

Want dáár moet de samenwerking uiteindelijk gebeuren. 🌱

08/09/2026

𝗟𝗲𝘀𝘀 𝘁𝗲𝗮𝗺𝗯𝘂𝗶𝗹𝗶𝗻𝗴. 𝗠𝗼𝗿𝗲 𝗯𝘂𝗶𝗹𝗱𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗲𝗮𝗺𝘀.

Een teambuilding mag leuk zijn.

Maar wat als ze daarnaast ook zichtbaar maakt wat anders onbesproken blijft?

Hoe mensen hun plaats innemen.
Waar het vertrouwen al sterk is.
Welke verschillen moeilijk op tafel komen.
Wat een team belangrijk vindt, maar nooit echt samen heeft uitgesproken.

Dat hoeft niet in een zware teamsessie.

Soms ontstaat een waardevol inzicht net terwijl mensen bewegen, samen een opdracht uitvoeren of tijdens een wandeling met elkaar in gesprek gaan.

Vanuit die gedachte ontwikkelden Sharon Vandousselaere en ik drie nieuwe teamervaringen op De Zinhoeve.

Licht en toegankelijk, maar niet vrijblijvend.

Teams hoeven geen groot probleem mee te brengen. Nieuwsgierigheid naar de eigen samenwerking is voldoende.

Want je hoeft niet altijd te wachten tot iets vastloopt om even stil te staan bij hoe jullie samenwerken.

Dit volledige aanbod vind je nu via Funkey.be.

04/09/2026

Drie teamervaringen.
Drie manieren om anders naar samenwerking te kijken.

Van een verrassende blik op jullie team tot een concreet kompas voor de dagelijkse samenwerking.

🌱 𝗭𝗼 𝘃𝗲𝗿𝗯𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻 𝘇𝗮𝗴 𝗷𝗲 𝗷𝗲 𝘁𝗲𝗮𝗺 𝗻𝗼𝗴 𝗻𝗼𝗼𝗶𝘁

Een verrassende teambuilding waarin jullie letterlijk anders gaan staan en zo met nieuwe ogen naar jullie eigen team kijken. Je werkt elke dag samen. Je kent elkaars functie, weet wie al jaren meedraait en wie officieel de leiding heeft. Maar… is dat ook hoe jullie team écht in elkaar zit?

🌱 𝗢𝗻𝘁𝗱𝗲𝗸 𝗵𝗲𝘁 𝘀𝘂𝗰𝗰𝗲𝘀𝗿𝗲𝗰𝗲𝗽𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗷𝗲 𝘁𝗲𝗮𝗺

Hoe sterk staat jullie team? Ontdek samen vijf ingrediënten die het verschil maken, niet via een saaie vragenlijst, maar door ze letterlijk te beleven en te proeven. Een sterk team ontstaat niet vanzelf. Elkaar vertrouwen. Verschillen durven uitspreken. Samen keuzes maken. Elkaar kunnen aanspreken. En uiteindelijk samen voor resultaat gaan. Klinkt logisch. Maar hoe zit dat eigenlijk bij jullie?

🌱 𝗡𝗲𝘂𝘇𝗲𝗻 𝗶𝗻 𝗱𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳𝗱𝗲 𝗿𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 - 𝘁𝗲𝗮𝗺𝗰𝗵𝗮𝗿𝘁𝗲𝗿

Maak samen zichtbaar waar jullie als team voor willen staan en vertaal dat naar een helder en gedragen kompas voor jullie dagelijkse samenwerking. Een sterk team weet niet alleen wat het samen wil bereiken. Het weet ook hoe het wil samenwerken, maar wanneer hebben jullie daar voor het laatst écht samen bij stilgestaan?

Sharon zorgt voor de gastvrije ontvangst op De Zinhoeve. Ik begeleid het teamproces.

Super trots hier 🤩, want deze drie teamervaringen zijn NU te boeken via Funkey.be.

Welke van deze drie zou het beste bij jouw team passen?

03/09/2026

“𝗠𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗴𝗿𝗮𝗮𝗴 𝗺𝗲𝗲𝗿 𝗺𝗲𝘁 𝗵𝗮𝗮𝗿 𝘀𝗮𝗺𝗲𝗻.”

Dat was één van de eerste dingen die ik hoorde bij de start van een traject.

Een medewerkster met meer dan 15 jaar anciënniteit.
Samen met de zaakvoerder gestart toen het bedrijf nog klein was.

Vandaag telt de organisatie meer dan 100 medewerkers.
Nieuwe collega’s werden ondertussen al gewaarschuwd voor haar.
In meetings communiceerde zij hard en direct.
Sommigen omschreven haar aanwezigheid zelfs als toxisch voor het team.

En toch zag ik tijdens de gesprekken iets anders. Geen onverschilligheid of afhaken, maar een enorme betrokkenheid.

Iemand die het bedrijf mee heeft opgebouwd.
Die jarenlang rechtstreeks schakelde met klanten, leveranciers en beslissingen.
Die vandaag moet functioneren in een structuur waar veel meer tussenlagen bestaan.

Waar zij vroeger zelf kon handelen, moet zij nu “via via”.

En net daar zat veel van de frustratie.

Want ervaring brengt ook iets anders mee:
- Je ziet sneller welke fouten eraan komen.
- Je herkent patronen nog voor anderen ze zien.
- Je weet hoeveel tijd verloren gaat wanneer dingen blijven aanslepen.

En tegelijk moet je leren ruimte laten zodat anderen hun eigen leerproces kunnen doorlopen.

Dat is geen comfortabele positie.

Zeker niet in groeibedrijven, waar rollen verschuiven terwijl betrokkenheid daarom niet minder groot wordt.

Binnen het traject werkten we daarom niet alleen rond communicatiestijl.

Maar ook rond iets fundamentelers:
- waar ligt vandaag nog haar invloed?
- wat hoort nog bij haar rol?
- welke verantwoordelijkheid mag zij teruggeven?
- en hoe maak je ervaring zichtbaar, zonder alles opnieuw zelf te dragen?

Soms wordt gedrag heel snel persoonlijk gemaakt.

In groeibedrijven gaat spanning niet alleen over individuele communicatiestijl.
Vaak gaat het ook over veranderende rollen, verschuivende invloed en opnieuw zoeken hoe mensen zich kunnen verhouden tot de organisatie van vandaag.

En precies dat bespreekbaar maken, creëert opnieuw ruimte.

Heb je ook een strenge tante in je team?

Denk dan eens hierover na.

01/09/2026

Een andere omgeving maakt andere gesprekken mogelijk.

Op kantoor verval je vaak ook in je vaste patronen.

Dezelfde vergadertafel.
Dezelfde plaats.
Dezelfde mensen die als eerste het woord nemen.
Dezelfde onderwerpen die uiteindelijk toch niet besproken worden.

Daarom kozen Sharon Vandousselaere en ik er bewust voor om onze nieuwe teamervaringen te organiseren in haar Zinhoeve.

Midden in het groen, weg van de dagelijkse werkcontext, ontstaat ruimte om anders te kijken en andere gesprekken te voeren.

Samen zorgen we voor een teamervaring die al voor jullie aankomst begint. Met voorbereidende vragen, een inhoudelijk programma op maat, professionele begeleiding én een warme ontvangst op De Zinhoeve te Oostkamp.

Binnen, in de tuin, tijdens een wandeling tussen de weilanden of onder de treurwilgen.

De omgeving is daarbij geen mooie achtergrond. Ze maakt deel uit van wat er gebeurt.

Want soms moet je letterlijk uit je vertrouwde omgeving stappen om te kunnen zien wat daarbinnen moeilijk zichtbaar wordt.

Wanneer stapte jouw team voor het laatst bewust uit de dagelijkse werkomgeving?

Atelier Connecter

08/10/2026

30/09/2026

22/09/2026

17/09/2026

14/09/2026

10/09/2026

08/09/2026

04/09/2026

03/09/2026

01/09/2026

Adresse

Site Web

Notifications

Raccourcis

Partager

Catégorie

Demande de retrait de la fiche