05/09/2026
Sommige mensen komen op je pad als patiënt… maar blijven uiteindelijk in je hart als mens. ❤️
Als thuisverpleegkundige geven wij zorg, maar we krijgen zoveel meer terug. We komen bij mensen thuis, vaak op de meest kwetsbare momenten van hun leven. We worden binnengelaten in hun privé, leren hun gewoontes kennen, luisteren naar hun verhalen, delen lief en leed en maken deel uit van hun dagelijkse leven.
En voor je het beseft, voelt het vertrouwde huis waar je binnenstapt een beetje als thuiskomen. 🏡❤️
Er ontstaat een band die moeilijk in woorden te omschrijven is.
Daarom doet afscheid nemen zo’n pijn…
Wanneer iemand naar een woonzorgcentrum moet verhuizen, weten we dat dit soms de beste keuze is. Maar dat maakt het afscheid niet minder moeilijk. Want wij laten niet zomaar een patiënt achter… we nemen afscheid van 2 mensen die ondertussen een stukje van ons dagelijks leven zijn geworden.
Woensdag aanstaande nemen we afscheid van twee mensen die we ontzettend zullen missen. De vaste babbeltjes, de vertrouwde glimlach, de kleine momenten… ineens worden ze herinneringen. 🥹❤️
En dan krijgen we een lief kaartje, een kleine attentie of een paar warme woorden van hun lieve dochter… en beseffen we opnieuw waarom we dit werk zo graag doen. Het raakt ons diep en betekent zoveel meer dan jullie misschien denken. ❤️
Dankjewel dat jullie ons hebben binnengelaten. Dankjewel voor het vertrouwen, voor alle mooie momenten en voor de bijzondere band die we samen hebben opgebouwd.
We gaan jullie missen… echt waar.
Maar we wensen jullie vanuit ons hart een heel mooie nieuwe thuis toe, omringd door goede zorgen, warmte en lieve mensen. ❤️
Een patiënt vergeet je soms nooit… zeker niet wanneer die patiënt een stukje van je hart heeft meegenomen. ❤️
Liefs,
Debby, Shari, Marc, Ken en Cindy 🩷
