Behi.133

Hi everyone, my name is behnaz, Mom of one lovely girl, financial manager and financial advisor.

همسر هستم و مادر یک دختر کوچولوی پر از هیاهو و کنجکاو ، 24سال سابقه کار حسابداری، مدیریت و مشاوره مالی دارم . درحال کسب مهارتی هستم که توی این دنیای تکنولوژی می تونم پا به پای دخترم در مسیر رشدش پیش برم و براش همراه و پشتیبانی باشم مطلع از تکنولوژی روز دنیا . آموزش توی این مهارت هیچ وقت پایان نداره و بصورت مداوم در حال آپدیت هست...
البته با این مهارت به همسرم برای تامین مخارج زندگی و آینده دختر کوچولومون کمک خیلی خوبی هستم و خواهم بود

04/05/2026

خدایا…
با تمام وجود تو را صدا می‌زنم،
از عمق دل مردمی خسته اما امیدوار به درخشش نور تو در سرزمین شان ،
ای مهربان‌ترین،
دست رحمتت را بر سر ایران عزیزمان بکش،
و شر هر آنچه ظلم و رنج و تاریکی است
از این سرزمین کهن دور کن.
خدایا،
مردم این خاک سال‌هاست که درد را تاب آورده‌اند،
اشک ریخته‌اند و ایستاده‌اند…
دیگر بیش از این، طاقت آزمون ندارند.
پس تو، ای دانای مطلق،
سرنوشت ایران را به دستانی بسپار
که قدر این همه صبر و رنج را بدانند،
دلشان برای مردم بتپد،
و نگاهشان پر از مهر و عدالت باشد.
کسانی را بر این سرزمین حاکم کن
که نخستین آرزویشان
لبخند بر لب‌های مردم باشد،
و اولین قدمشان
آرامش و رفاه برای هر خانه ایرانی.
خدایا،
روزی را نزدیک کن
که ایران، دوباره سرشار از صدای خنده مردمش شود،
و دل‌های مهربان مردمش
در آرامش و امنیت،
طعم زندگی را از نو بچشند …
به نام خداوندی که در همه باورها زنده است و قادر مطلق ، آمین.

03/20/2026

نوروز از راه می‌رسد…
انگار بهار هم آهسته‌تر قدم برمی‌دارد،
مبادا دل‌هایی را که خسته‌اند، بیشتر بلرزاند.
امسال، بهار را آرام‌تر صدا می‌زنیم…
با نگاهی عمیق‌تر، با دلی که دردها را دیده،
اما هنوز به فردا ایمان دارد.
نوروز یعنی همین:
یعنی حتی اگر زمستان طولانی باشد،
باز هم زمین راه شکفتن را بلد است.
در میان تمام نگرانی‌ها و روزهای سنگین،
این نوروز یادآور یک حقیقت ساده اما قدرتمند است:
که زندگی، هرگز متوقف نمی‌شود…
و امید، حتی در خاموش‌ترین لحظه‌ها، نفس می‌کشد.
نوروز یادآور دوباره برخاستن است،
حتی وقتی زمینِ دل، ترک خورده باشد.
آرزو می‌کنم سال نو،
برای مردم سرزمین‌مان و ایرانیان سراسر دنیا ،
نه فقط تقویم‌هایمان،
که حال دل‌هایمان هم نو شود...
امسال ، سال آرامش‌ باشد کوچک و بزرگ اما واقعی باشد،
سال لبخندهایی که از دل می‌آیند،
و روزهایی که سبک‌تر از دیروز می‌گذرند.
با امیدی آرام،
اما ریشه‌دار و پر نور 🍀
بهناز
نوروز ۲۵۸۵ شاهنشاهی

03/08/2026

International Women's Day,
we honor women whose courage shines even in difficult times.
When fear tries to silence voices, women rise with dignity and hope.
A woman can carry pain, protect life, and still create hope.
we remember that even in the middle of struggle and uncertainty, the strength of women keeps the light of the future alive.
A woman is not only the heart of a family; she is the courage of a nation.
On this Day, we salute the women who stand for truth, dignity, and a brighter tomorrow.

Behnaz,
Toronto

03/04/2026

پروردگارا،
اگر اراده‌ی تو بر آن قرار گرفته که آزادی ایران از دلِ این تلاطم و جنگ سر برآورد،
پس چنان تقدیر را هدایت فرما
که این گذرگاهِ سخت،
کوتاه و روشن به پایان رسد.
دست تدبیرت را بر این سرزمین بگستران،
و حضور شریر و اهریمن را از ایران‌زمین برچین؛
ریشه‌های ظلم را بخشکان،
و سایه‌ی سنگین ستم را از آسمان این خاک دور ساز.
مردم این دیار
دیریست این آرزو را در دل دارند:
آزادی بی‌هراس،
آرامش بی‌دغدغه،
و برکتی که از دلِ امنیت می‌جوشد.
خدایا،
صبحی رقم بزن که در آن
هیچ مادری نگران فردای فرزندش نباشد،
هیچ جوانی از رؤیای ساختن وطنش محروم نماند،
و هیچ دلی از ترس، خاموش نگردد.
چنان کن که ایران
با جهانیان دست دوستی دهد،
درهای گفت‌وگو گشوده شود،
و مردمش از نعمت ارتباط آزاد و سربلند با تمام دنیا بهره‌مند گردند.
این سرزمین سزاوار روشنایی است،
سزاوار نفَسی تازه پس از سال‌ها غبار.
پس ای خدای داد و رهایی،
راه را هموار ساز،
دل‌ها را به هم نزدیک کن،
و فردایی بیافرین
که نام ایران با آزادی
و شکوفایی همراه باشد.
آمین بر امید مردمی که هنوز ایستاده‌اند.
Lord,
If it is Your will that the freedom of Iran rise from the heart of this turmoil and war,
then guide destiny in such a way
that this difficult passage
may come to a swift and bright end.
Stretch forth Your guiding hand over this land,
and remove the presence of evil and wickedness from Iran;
dry up the roots of oppression,
and lift the heavy shadow of injustice from the sky of this homeland.
The people of this land
have carried only one desire in their hearts for years:
freedom without fear,
peace without anxiety,
and a blessing that flows from security.
God,
bring forth a morning in which
no mother worries about her child’s tomorrow,
no young person is deprived of the dream of building their homeland,
and no heart is silenced by fear.
Grant that Iran
may extend a hand of friendship to the world,
that the doors of dialogue may be opened,
and that its people may benefit from the blessing of free and dignified connection with all nations.
This land deserves light,
it deserves a fresh breath after years of dust.
So, O God of justice and deliverance,
smooth the path,
draw hearts closer together,
and create a tomorrow
in which the name of Iran is accompanied by
freedom and flourishing.
Amen to the hope of a people who are stil standing.

02/20/2026

چهل روز گذشت؛
چهل طلوع و چهل غروب،
و هنوز داغ آن دو روز سردِ دی‌ماه از دل سرزمین مان پاک نشده است.
۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴،
نه فقط دو تاریخ در تقویم،
بلکه زخمی شدند بر پیکر ایران؛
زخمی که با نامِ فرزندانش شناخته می‌شود،
با صدای ناتمام فریادشان،
و با آرزوهایی که ناتمام بر زمین ماند.
چهل روز است که جای جای سرزمین مان ،
امانت‌دار خون جوانانی شده
که جز آزادی و کرامت انسانی چیزی نخواستند.
اما چهل، پایان نیست.
در فرهنگ ما، چهل روز یعنی عبور از سوگ به عهد.
یعنی اشک را به پیمان تبدیل کردن.
یعنی به یاد سپردن، نه برای ماندن در اندوه،
بلکه برای زنده نگه داشتن حقیقت.
آن‌ها رفتند،
اما آرمانشان در کوچه‌ها نفس می‌کشد.
در نگاه کودکانی که آینده را می‌جویند،
در صدای زنانی که سکوت را نمی‌پذیرند،
در دل مردانی که هنوز به فردای روشن ایمان دارند.
امروز، در چهلمین روز،
ما تنها سوگوار نیستیم؛
ما شاهدان تاریخیم.
شاهدانی که اجازه نخواهند داد
نام‌ها به عدد تبدیل شوند،
و انسان‌ها به آمار.
ایران،
با همه زخم‌هایش،
هنوز ایستاده است
و خون بی‌گناهان،
روزی نه چندان دور،
بذر آزادی را در این خاک خواهد رویاند.
یادشان جاودان،
راهشان روشن،
و عهد ما با آنان،
پایدار.

۱۹ فوریه ۲۰۲۶
تورنتو
یکی از میلیونها ایرانیِ منتظرِ طلوع خورشید آزادی

02/14/2026

در روزی که جهان از عشق می‌گوید،
ما از عشقی بزرگ‌تر سخن می‌گوییم؛
عشق به آزادی…
عشق به سرزمینی که سال‌هاست نفس‌هایش را شمرده‌اند.
در چهاردهم فوریه، در قلب Toronto،
گرد هم می‌آییم نه فقط برای یک راهپیمایی،
بلکه برای ایستادن کنار نسلی که
با دستان خالی و قلب‌های پرشور،
در خیابان‌های ایران
فریادِ زندگی سر داده‌اند.
ما صدای مادرانی هستیم که چشم به در دوخته‌اند،
صدای پدرانی که غرورشان را پشت اشک پنهان کرده‌اند،
صدای جوانانی که رؤیایشان
نه قدرت است، نه انتقام،
که تنها «حقِ زیستن آزاد» است.
۱۴ فوریه،
دست در دست هم،
نشان می‌دهیم که فاصله‌ی جغرافیا
نمی‌تواند فاصله‌ی دل‌ها باشد.
تورنتو،
پُل می‌شود میان خیابان‌های اینجا
و خیابان‌های خسته اما امیدوارِ ایران.
بیایید تا سکوت را بشکنیم.
بیایید تا جهان بداند
که صدای اعتراض، خاموش‌شدنی نیست.
بیایید تا به جوانان ایران بگوییم:
شما تنها نیستید.
یک ظهر،
چهاردهم فوریه،
در تورنتو؛
جایی که عشق،
این بار
نام دیگرش «آزادی» است.
On a day when the world speaks of love,
we speak of a greater love;
the love of freedom…
the love of a homeland whose breaths have been counted for years.
On February 14, in the heart of Toronto,
we gather not merely for a march,
but to stand beside a generation that,
with empty hands and courageous hearts,
has cried out for life
in the streets of Iran.
We are the voice of mothers who wait at the door,
the voice of fathers who hide their pride behind tears,
the voice of young people whose dream
is neither power nor revenge,
but simply the right to live free.
On February 14,
hand in hand,
we show that geography
cannot distance our hearts.
Toronto becomes a bridge
between the streets here
and the weary yet hopeful streets of Iran.
Come, so we may break the silence.
Come, so the world may know
that the voice of protest cannot be silenced.
Come, so we may tell the youth of Iran:
You are not alone.
At one o’clock in the afternoon,
on February 14,
in Toronto—
where love,
this time,
is another name for freedom.

Behnaz, one of the millions of Iranians who long to see a free Iran.
13 Feb 2026
Toronto

02/10/2026

February 14, 2026, is not merely a date on the calendar;
it is a day that can be recorded as one of the most significant turning points in the contemporary history of Iran—and even of the world.
On this day, freedom-seeking Iranians across the globe will come together to be the voice of a nation in chains;
the voice of a people who, for years, have been deprived of their most basic human rights under the rule of the regime.
February 14 is a day of rightful demand;
a day to shout the truth into the ears of the free world, governments, international institutions, and influential powers.
A day to remind the world of this reality:
that the freedom of Iran is not merely a national demand,
but a human, global, and moral cause.
On this day, Iranians living abroad carry a historic responsibility—
to stand united, informed, and present, and to call on the world to stand with the people of Iran
and to take effective action to put an end to the tyranny, repression, and systematic injustice of the Islamic Republic.
February 14, 2026,
is the day of standing on the right side of history.

10.feb.2026
Toronto

02/04/2026

سخنرانی برای ایران امروز

01/25/2026

او در خانه‌ای بزرگ شد که پنجره‌هایش همیشه باز بود؛
نه فقط به هوای تازه،
که به اندیشه، پرسش، گفت‌وگو.
پدرش به او آموخته بود آزادی ترس ندارد
و مادرش گفته بود انسان اگر سکوت کند،
ظلم صدا پیدا می‌کند.
جوانی‌اش آرام بود،
کتاب‌خوان، مهربان،
و سرشار از ایمانی ساده:
این‌که حق، اگر گفته شود، شنیده می‌شود.
روزی که به خیابان رفت
نه سنگی در دست داشت
نه خشم در نگاه.
فقط صدایی بود
که می‌گفت:
«من زندگی آزاد می‌خواهم،
نه فقط برای خودم،
برای همه.»
گلوله، اما
منطق نمی‌فهمد.
بدنش زخمی شد
و امید خانواده‌اش
به تخت سرد بیمارستان گره خورد.
گمان می‌کردند
آن‌جا امن است،
پناه است،
آخرین خط انسانیت.
اما تاریکی
حتی به بیمارستان هم رحم نکرد.
گلوله‌ای دیگر
نه فقط شکم او،
که دل یک خانواده
و قلب یک ملت را شکافت.
او رفت،
بی‌آنکه خداحافظی کند.
و حتی پس از رفتن
او را تنها نگذاشتند.
جسدش را پنهان کردند
انگار حقیقت را می‌شود
در کیسه‌ای سیاه خفه کرد.
روزها گذشت.
پدر و مادر
در میان ده‌ها، صدها کیسه
به دنبال تکه‌ای از جانشان می‌گشتند.
هر کیسه
دنیایی از فریاد خاموش بود.
هر باز شدن
مرگی تازه.
آن‌ها هزار بار مردند
تا یک‌بار
فرزندشان را پیدا کردند.
و آنگاه
برای تحویل پیکر او
از آن‌ها بهای گلوله‌ها را خواستند؛
انگار مرگ هم
فاکتور دارد
و ظلم، حسابداری بلد است.
او را به خاک سپردند،
اما خاک
سنگین‌تر از همیشه بود.
و خانواده ماند
با چشمانی که
دیگر مثل قبل
دنیا را نمی‌دید.

چه انسان‌هایی در این جهان هستند
که این همه درد،
این همه مادر،
این همه کیسه‌های سیاه را
نمی‌بینند
یا نمی‌خواهند ببینند؟
خدا؛
در شگفت است
از آفرینش چنین شیاطینی
که میلیون‌ها انسان
را فقط به جرم
خواستن آزادیِ زندگی
در اسارت نگه داشته‌اند،
با قطع صدا،
با قطع ارتباط با جهان.
خدایا
تو گفتی:
«مرا بخوانید تا اجابت کنم شما را»
ما فریاد زدیم،
گریستیم،
سکوت کردیم،
با این همه درد ، باز هم نامت را صدا زدیم.
بگو
چگونه باید تو را بخوانیم
تا
اجابتت را
نه فقط در آسمان،
که روی زمین ببینیم؟

یکی از میلیون ها ایرانی - بهناز

01/21/2026

Statement to All Member States of the United Nations
In accordance with the Responsibility to Protect (R2P), as affirmed in Paragraphs 138 and 139 of the 2005 World Summit Outcome Document, adopted by the United Nations General Assembly on 16 September 2005 (Resolution A/RES/60/1), all Member States recognized that sovereignty entails responsibility, and that the international community has a duty to act when a state manifestly fails to protect its population.
Today, the people of Iran are facing grave and ongoing violations of their fundamental human rights. When national authorities fail to protect their population, or become the source of harm, the responsibility shifts to the international community.
We therefore call upon all governments, international institutions, and United Nations bodies to uphold their legal and moral obligations under R2P and to take timely, peaceful, and decisive collective action to protect the people of Iran, using diplomatic, humanitarian, and international mechanisms provided under the Charter of the United Nations.
Silence and inaction contradict the commitments made in 2005.
The responsibility to protect must be honored — not postponed.

Behnaz,
One of millions of Iranians.

01/20/2026

Subject:
An Urgent Appeal on Iran: Silence Is Not Neutral.

To the United Nations and the Government of the United States of America,
In the name of human conscience,
Today, the people of Iran stand in the streets with empty hands and unwavering courage, demanding nothing more than their most basic human rights. What is happening in Iran is not a domestic or regional issue. It is a global test of integrity of the world’s true commitment to freedom, human dignity, and justice.
Dr. Martin Luther King Jr. warned the world with clarity and foresight:
“Injustice anywhere is a threat to justice everywhere.”
The silence and inaction of international institutions and governments that claim to defend human rights do not represent neutrality. They represent complicity. As Dr. King stated:
“He who passively accepts evil is as much involved in it as he who helps to perpetrate it.”
The people of Iran no longer need symbolic sympathy, hollow statements, or endless “expressions of concern.” Justice delayed is justice denied:
“Justice too long delayed is justice denied.”
One of the deepest wounds inflicted on the Iranian people today is not only repression, but the silence of those who have the power to act and choose not to. Dr. King spoke directly to this moral failure:
“In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends.”
We ask the United Nations and the Government of the United States: If not now, when? If the voices of the Iranian people do not matter today, then where does human rights advocacy truly begin?
History will judge this moment. Dr. Martin Luther King Jr. reminded us:
“History will have to record that the greatest tragedy of this period was not the clamor of the bad people, but the appalling silence of the good people.”
Today is a moment of choice: Silence or moral courage
Inaction or responsibility
Complicity with oppression or solidarity with the oppressed
The people of Iran have chosen to stand.
Now, the world must choose whether it will stand with them.

Behnaz,
One of millions of Iranians.

Address

North York, ON

Website

http://www.behi133.com/

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Behi.133 posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Want your business to be the top-listed Business in North York ?