05/05/2026
Wat als alle ruis wegvalt - en alleen het ruisen van de bomen overblijft?
Als je al een tijdje met me meeloopt, weet je dat ik twee jaar geleden naar Frankrijk ben verhuisd. Naar een vallei in het zuiden van de Bourgogne, waar wij het enige huis zijn van onze "straat" — wat eigenlijk een wandelpaadje is. Het uitzicht is 'époustouflant'. Mijn favoriete Franse woord voor adembenemend.
Naast ons huis heeft Florus eigenhandig een tiny house gemaakt. Van de fundering uithakken met een pikhouweel tot de laatste subtiele details van de afwerking. Tien maanden werk. Zijn handen, zijn oog voor detail, zijn liefde voor materiaal en iets creëren — het zit in elke plank, in elke hoek, in de manier waarop het licht 's ochtends door de openslaande deuren valt.
Een jaar lang hebben we gezocht naar mooie, vaak authentieke oude spulletjes om het in te richten. En een paar weken geleden was het klaar. Zo ruim en zo fijn dat we het hebben omgedoopt tot de Tiny Villa.
Voor ons is het inmiddels bijna normaal geworden. Wij wonen hier. Dit is ons leven. Maar toen de eerste gasten kwamen, zag ik het weer met nieuwe ogen. Met hun ogen.
"Het is zó mooi geworden en we hebben genoten van alles: de vogels, het uitzicht, het heerlijke bed — alles overtrof onze verwachting."
"Het voelde meteen heel vertrouwd. Je voelt echt dat er met liefde en aandacht aan gewerkt is."
"Aan alles is gedacht."
Ik gloei van trots. Op Florus. Op ons. Op de durf om deze stap te wagen en onze dromen gewoon waar te maken.
Al die tijd dat ik hier woon, werk ik online. Dat is normaal voor me — ik heb klanten over de hele wereld. Maar wat ik miste, was het samen optrekken. Letterlijk en figuurlijk. Diep duiken in design en astrologie, met iemand naast me aan tafel of samen op de vloer in een opstelling.
Mijn gevoel was altijd dat deze plek dat op een nieuwe manier mogelijk zou maken. Dat mensen hier kunnen komen om weer even bij nul te beginnen. Om te horen wat er onder de ruis zit. Want het dagelijkse leven — hoe mooi ook — maakt het soms moeilijk om te komen bij wat je werkelijk wil.
Ik heb daar een uitnodiging voor gemaakt. Vier nachten en drie dagen in onze vallei. Jij, de stilte, en ik — met jouw Human Design en horoscoop op tafel. Geen strak programma. Wel richting.
Als je de uitnodiging voelt (of gewoon nieuwsgierig bent naar de foto's :-)), ben je van harte welkom om te lezen wat het inhoudt (link in het eerste opmerkingenveld)