25/11/2022
"Όταν οι λύκοι σωπαίνουν,ουρλιάζουν οι άνθρωποι..."
Ας έβλεπα μια φορά εναν Καλό άνθρωπο χωρίς εχθρούς,έστω μια φορά! Μαράζι τό'χω!
Μέσα από την καρδιά μου εύχομαι οι καταγγελίες εναντίον της "Κιβωτού του Κόσμου" να αποδειχθούν ψευδείς...όμως το δημόσιο λυντζάρισμα έχει ΗΔΗ λάβει χώρα και εκτελείται...Απέχω μακράν από το να έχω τους θρησκευτικούς θεσμούς με οποιοδήποτε "χριστιανικό" κλουβί.μαντρί/χαμαιτυπείο στην κορυφή της αξιακής μου κλίμακας.
Η Ιστορία ΟΛΩΝ αυτών ( χωρίς ουδεμία εξαίρεση!) είναι εν μέρει ιστορία σκανδάλων, ίντριγκας, αέναης και λυσσώδους πάλης για την εξουσία και για τον πλούτο. Όσα τα ματωμένα ράσα,( ή κοστούμια) άλλα τόσα τα λεκιασμένα.
Προς τι λοιπόν η αγωνία για τον πατέρα Αντώνιο που,Ως πρόβατον επί σφαγήν το περιφέρουν;
Όσο πιο αθώοι είναι κάποιο άνθρωποι, τόσο περισσότερο τους αξίζει να τουφεκιστούν.Και το κοινό, η μάζα που συνήθως είναι "μπάζα";!Το κοινό είναι ένα ανήμερο θηρίο. Πρέπει είτε να το αλυσοδέσεις είτε να τρέξεις να γλυτώσεις.
Το IQ του όχλου, ισούται με το IQ του πιο ηλίθιου που είναι μέσα σ’ αυτόν, διαιρεμένο δια του πλήθους του.
"Συν όχλω αμαθία πλείστον κακόν..."
Βλέπω μετά μεγάλης μου λύπης το ποιόν εκείνων που τις τελευταίες μέρες τον λιθοβολούν. Που με την πρώτη εναντίον του καταγγελία έσπευσαν να τον ρίξουν στο πυρ το εξώτερον.
Να τον κατατάξουν στους εξουσιομανείς, στους διεφθαρμένους, στους παιδεραστές ακόμα-ακόμα. Το βάρος της απόδειξης ολόκληρο επάνω του.
Αρκεί ένα δάχτυλο να σε δείξει, ένα στόμα να μαρτυρήσει εναντίον σου κι εσύ πρέπει να πείσεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Εάν βγεις δε από τα ρούχα σου, εάν χάσεις έστω και για μια στιγμή την ψυχραιμία σου, "δείτε τον πώς τρέμει για τη λερωμένη του φωλιά!" αγανακτούν, χαιρεκακούν οι αυτόκλητοι εισαγγελείς...
"Των γαρ ηλιθίων απείρων γένεθλα."
Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη των έντιμων ανθρώπων είναι η αποτυχία να αξιολογήσουν πόσο συστηματικά ανέντιμοι είναι κάποιοι άλλοι άνθρωποι.Και...Σε μια κοινωνία εγκληματιών, οι αθώοι πάνε στη φυλακή.
Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.Τον βλάκα όμως μπορείς να τον καταλάβεις από δυο ενδείξεις: μιλάει για πράματα που είναι γι’ αυτόν άχρηστα και εκφράζει γνώμη για κάτι που κανένας δεν τον ρωτάει.
Δεν ανέμενα τον πατέρα Αντώνιο για να τους μάθω. Πρόκειται για "επαγγελματίες της ενημέρωσης" που και τη μάνα τους θα έδειχναν σφαγμένη για να εκτοξευτεί η τηλεθέαση.
Για περσόνες που ψωνίζονται εμπορευόμενες καλοσύνη, ευαισθησία και ψυχικά τραύματα, αληθινά ή επινοημένα, δικά τους ή αλλότρια. Για ψηφοθήρες που φροντίζουν πάντοτε να συμπλέουν με την κοινή γνώμη, λειτουργώντας -πώς αλλιώς;- σαν ανεμόμυλοι.
Τούς γνωρίζω και τους απεχθάνομαι γιαυτό το λόγο, όλα τούτα τα χρόνια έχω κρατηθεί μακριά τους και τους αποφεύγω ,με οποίο Τίμημα συνεπάγεται για μένα αυτό.. Όχι κυρίως επειδή είναι καθάρματα, παράδες κάλπικοι, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα,αλλά διότι κάνουν πολύ μεγάλη ζημιά.
Στην αντίληψη του κόσμου για τον κόσμο.
Κάθε ηλίθιος μπορεί να κριτικάρει, να κατηγορήσει, να παραπονεθεί, και οι περισσότεροι ηλίθιοι το κάνουν.Δεν ήξερα ότι υπήρχαν τόσο πολλοί ηλίθιοι στον κόσμο μέχρι που άρχισα να χρησιμοποιώ το Ίντερνετ και τα λοιπά ΜΚΔ( Μέσα Κοινωνικού Δακνησμού).
Αν λοιπόν λάβουμε υπόψη ότι ο Θεός περιόρισε την ανθρώπινη ευφυΐα, φαίνεται άδικο που δεν περιόρισε και την ανθρώπινη βλακεία.
Τι λένε όλοι αυτοί διαρκώς; Πως πουθενά δεν υπάρχει φως ιλαρό, νερό καθαρό, καλοσύνη ατόφια, προσφορά ανιδιοτελής, που να μην περιμένει ανταπόδοση. "Παντού σκατά, παντού αμαρτίες..." κράζουν στη διαπασών.
Οι ιερείς απατεώνες, αν όχι και ανώμαλοι.
Οι πολιτικοί φαύλοι, αλητήριοι( εδώ δεν έχουν και άδικο!).
Οι επιχειρηματίες κλέφτες και διαπλεκόμενοι.
Οι γιατροί φαύλοι και λαμβάνοντες αργύρια.
Οι εκπαιδευτικοί βολεμένοι υπαλληλίσκοι.
Αν πεις για τους καλλιτέχνες – δεν είδατε τον Λιγνάδη; δεν είδατε τον άλλο, τον συγγραφέα παιδικών βιβλίων που συνελήφθη για παιδοφιλία;
Πλέουμε άρα σε έναν βόρβορο με ανήμερα θηρία. Και οι μόνοι που ξεχωρίζουν θετικά είναι εκείνοι που αενάως καταγγέλλουν, μαστιγώνουν, σκίζουν τα ιμάτια τους δίχως να προσφέρουν άλλο τίποτα, δίχως καν να προσπαθούν .Το παράπονο είναι η πιο καλά,κεκαλυμμένη μορφή επίθεσης και στείρας διαιώνισης της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.
Μήπως γίναμε όλοι καρχαρίες που τριγυρνάμε περιμένοντας να εμφανιστούν ίχνη αίματος στο νερό:!
Η απελπισία του παραπόνου είναι ναρκωτικό. Νανουρίζει και παρασύρει το μυαλό στην απάθεια.Η ανοχή είναι μια τρομερή αρετή, αλλά οι πλησιέστεροι συγγενείς της ανοχής είναι η απάθεια και η αδυναμία.Να δεχτώ πως η ανώτατη εξουσία που εφορεύει τον κόσμο δεν έχει για χαρακτηριστικό της την κακία… Ωραία! Τότε θα έχει για κύριο γνώρισμά της την αναισθησία.
Ο τρόμος του εικοστού πρώτου αιώνα ήταν το μέγεθος κάθε καινούργιου γεγονότος και το πάγωμα των ανακλαστικών του.Και είναι στη φύση μας να καταστρέφουμε αυτό που δεν μπορούμε να αποκτήσουμε, να απορρίπτουμε αυτό που δεν καταλαβαίνουμε και να κακολογούμε αυτό που φθονούμε.
Με εκπλήσσει συνεχώς η απανθρωπιά του ανθρώπου προς τον άνθρωπο.
"Θεριό ’ναι η καρδιά του ανθρώπου. Θεριό ανήμερο… Χριστέ μου, μήτε εσύ μπόρεσες να τη μερώσεις…"
Και όμως… Ακόμα και στις πιο ζοφερές εποχές ακόμα και στη βαθύτερη παρακμή πάντοτε το Καλό του Θεού θα επιμένει.
Κάποιος θα δίνει τον ένα και μοναδικό μανδύα του σε εκείνον που κρυώνει περισσότερο.
Κάποιος θα ιατρευει,θα αγωνίζεται για την υγεία του πλησίον του Δωρεάν, εξ υστερήματος καρδίας.
Κάποιος με ένα μολύβι, με ένα χαρτί, στο χέρι θα θυμίζει στους άλλους τα ωραία της ζωής.
Κάποιος θα μπαίνει θαρραλέα μπροστά, θα ανοίγει τον δρόμο γιατί;
Για το καλύτερο Παρόν,
Για ένα καλύτερο μέλλον, που ο ίδιος πιθανότατα δεν θα χαρεί ποτέ.
Εάν τα ξεχάσουμε αυτά, εάν τα διαγράψουμε από την ψυχή μας, θα είμαστε ήδη ηθικώς νεκροί.
Έχω μάθει στη ζωή μου ότι είναι οι αδύναμοι που είναι ανελέητοι και πως την ευγένεια θα πρέπει να την περιμένουμε μόνο από τους δυνατούς.Αυτή είναι το ένδυμα του πνεύματος, αλλά δεν πρέπει να εμποδίζει το πνεύμα να κινείται ελεύθερα.
Αφόπλισε λοιπόν τους εχθρούς σου σήμερα με την ευγένεια των τρόπων σου, αλλά την ίδια στιγμή κάνε τους να αισθανθούν τη σταθερότητα της απόρριψής σου.
Όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανένας δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του.
Μέχρι χθες ήμουν έξυπνος και ήθελα να αλλάξω τον κόσμο. Σήμερα είμαι σοφός και θέλω να αλλάξω τον εαυτό μου.
Για αυτο φίλε αναγνώστη,μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα!Κι αν θα νικηθούμε δεν ήταν απ’ την τύχη ή τις αντιξοότητες, αλλά απ’ αυτό το πάθος για κάτι πιο μακρινό...
Δεν είναι το μαρτύριο, αλλά ο σκοπός που κάνει τον μάρτυρα.Το μεγαλείο ενός ανθρώπου μετριέται από αυτό που ψάχνει και από τον ζήλο με τον οποίο επιμένει να το ψάχνει.Ήρωας λοιπόν είναι κάποιος που δίνει τη ζωή του σε κάτι που είναι μεγαλύτερο από τον ίδιο.
Τι είναι το ιδεώδες; Είναι η τελείωση της ανθρώπινης ψυχής. Τι είναι η ανθρώπινη ψυχή; Είναι το ύψιστο λουλούδι της φύσης.
Όλα τα σπουδαία πράγματα είναι απλά, και τα περισσότερα μπορούν να εκφραστούν με μια λέξη: ελευθερία, δικαιοσύνη, τιμή, καθήκον, οίκτος, ελπίδα.
Δεν ρωτάω αυτόν τον πληγωμένο άνθρωπο,αυτόν τον ιερέα πώς αισθάνεται,
εγώ ο ίδιος γίνομαι ο πληγωμένος άνθρωπος,γίνομαι σπονδή αμαρτίας αντί για αυτόν,Δεν ρωτάω τον πληγωμένο άνθρωπο πώς αισθάνεται,εγώ ο ίδιος γίνομαι ο πληγωμένος άνθρωπος.εγκολπώνω όλο τον πόνο και θρήνο στην διάνοια μου και η καρδιά μου ραγίζει για εκείνον που τώρα υποφέρει...
Επιθυμώ εκ βαθέων ο άνθρωπος αυτός να αθωωθεί,να λάμψει η αλήθεια και να πάψει το ουρλιαχτό αυτό των ανθρώπων διότι ...μας έχουν φοβηθεί πλέον οι λύκοι.
Ας μην το κρύβουμε. Δεν ξέρω για εσάς ,αλλά δέομαι για κάθε αληθινά,Διψασμένη ψυχή από τούδε...Να...Διψάμε για ουρανό!
Εσείς;!
Κωσταντίνος Ν. Μουρούτης
