Vida Sa

11/10/2026

09/10/2026

شاهزاده رضا پهلوی از نگاه من، وطن‌پرستی است که عشق به ایران و دغدغهٔ آیندهٔ مردمش را همواره در قلب و اندیشهٔ خود داشته است. او در مسیر مبارزه برای آزادی، سربلندی و آینده‌ای بهتر برای ایران، تلاش کرده است صدای مردم کشورش باشد و برای رهایی ایران از استبداد و رسیدن به کشوری آزاد و آباد، از هیچ تلاشی دریغ نکند.
وطن‌پرستی واقعی، یعنی فراتر از منافع شخصی اندیشیدن، برای سربلندی میهن تلاش کردن و امید به آینده‌ای روشن‌تر را زنده نگه داشتن. برای من، عشق به ایران یعنی دفاع از تمامیت ارضی، آزادی، کرامت انسانی و حق مردم برای تعیین سرنوشت خودشان.
ایران، خانهٔ همهٔ ماست؛ سرزمینی با تاریخی پرافتخار، فرهنگی غنی و مردمی شایستهٔ آزادی و آرامش. آرزوی من این است که روزی ایران از چنگال استبداد رها شود و مردمش بتوانند در صلح، آزادی، امنیت و سربلندی زندگی کنند؛ ایرانی که هیچ‌کس به خاطر عقیده‌اش سرکوب نشود و هیچ ایرانی مجبور نباشد برای داشتن آینده‌ای بهتر، وطنش را ترک کند.به امید روزی که ایران دوباره بدرخشد و پرچم سه‌رنگ شیر و خورشید، نمادی از آزادی، اتحاد و سربلندی ملت ایران باشد. ❤️🇮🇷 #رضاپهلوی ضا

06/10/2026

«این اقا چشماش هیچ چیزی رو نمیبینه می‌دونم ساده‌لوح نیست، ولی چون مردم مسخره‌اش کردن و این‌قدر بهش دروغ گفتن، دیگه حتی وقتی کسی واقعاً بخواد کمکش کنه هم باورش نمی‌شه»، این‌طوری طبیعی‌تره:

03/10/2026

با شروع دوباره‌ی مدارس، بچه‌ها اعتراض می‌کنند؛ از آینده‌ای می‌گویند که آرزویش را دارند و فریاد می‌زنند: «این آخرین نبرد است؛ پهلوی برمی‌گردد.»
اما دردناک‌تر از همه این است که همان مدیر و معلمی که باید پناه و حامی این بچه‌ها باشند، به جای شنیدن صدایشان، آنها را کتک می‌زنند.
واقعاً کجای دنیا، مدرسه‌ای که باید امن‌ترین جای یک کودک باشد، به جایی برای سرکوب و خشونت علیه او تبدیل می‌شود؟
کجای دنیا با دانش‌آموزی که فقط صدایش را بلند کرده و خواسته‌اش را بیان می‌کند، چنین برخوردی می‌شود؟
این فقط یک اعتراض نیست؛ تصویری تلخ از نسلی

02/10/2026

کابوس رژیم به واقعیت پیوست🔥 اینقدر که رژیم از این کلیپ و این حس ملی گرایی اونم در این سن وحشت داره ، از بمب اتم که روی سرش بزنند نداره🥴 با شروع شدن مدارس در قزوین بچه ها شروع کردن به اعتراض و مدیر با شلنگ به پچه ها میزده اسم مدیرم رقیه گل علیپوره و یکی از معلم ها به نام مریم زیرک بازداشت شد. #مدرسه #قزوین

30/09/2026

دردناک‌ترین تصویر یک کشور، شاید همین باشد؛ وقتی یک کودکِ کوچک، به‌جای اینکه دغدغه‌اش بازی و خنده و آرزوهای کودکانه باشد، آن‌قدر از زندگی‌اش خسته و دل‌شکسته شده که اشک می‌ریزد.
هیچ کودکی نباید برای زندگی‌ای که هنوز حتی فرصت نکرده آن را بشناسد، این‌گونه گریه کند.
چشم‌های یک بچه باید پر از شوقِ فردا باشد، نه پر از اشک و ترس و ناامیدی.
وقتی یک کودک برای زندگی خودش گریه می‌کند، فقط اشک‌های او نیست که باید ما را به گریه بیندازد؛ باید از خودمان بپرسیم چه بر سر جامعه‌ای آمده که یک کودک، به جای رؤیای آینده، از همین امروزِ زندگی‌اش درد می‌کشد.
کودکان مقصر هیچ‌چیز نیستند. آن‌ها فقط حق دارند کودکی کنند، بخندند، بازی کنند و به فردایی بهتر امید داشته باشند.
دیدن اشک یک کودک، باید قلب هر انسانی را به درد بیاورد. 💔

25/09/2026

وقتی ثروت و سرمایه‌ی یک کشور را به غزه و کشورهای دیگر می‌بخشند، اما دختران و زنان همان کشور جایی برای خوابیدن و سقفی برای زندگی ندارند و مجبورند شب را در قبرستان به صبح برسانند، واقعاً باید پرسید: کجای دنیا و کدام منطق می‌گوید در یک کشور اسلامی، دخترانِ خودمان باید بی‌خانمان باشند و شب را در قبرستان بخوابند؟ مگر اولویتِ یک کشور، امنیت، رفاه و عزتِ مردم خودش نیست؟ چطور می‌شود کشوری این‌همه ثروت داشته باشد، اما دخترانش حتی یک جای امن برای خوابیدن نداشته باشند؟ این دردِ مردم خودمان است؛ مردمی که حق دارند از ثروت کشورشان سهمی از امنیت، آرامش و زندگی شایسته داشته باشند.

25/09/2026

پشت هر زباله‌ای که تو خیابون می‌بینیم، شاید یه قصه باشه... قصه‌ی پیمانِ ۱۴ ساله و فرهادِ ۱۰ ساله دو برادر کوچیک از کرج که حالا توی شهریار زندگی می‌کنن... پدرشون زندانه، و بار زندگی رو دوش این دو کودک افتاده. با دست‌های کوچیکشون توی سطل‌های زباله دنبال یه لقمه نون می‌گردن... نه واسه خودشون، واسه مادرشون... واسه زنده موندن. 📍 این قصه واقعی‌ـه... بچه‌هایی که باید مدرسه برن، بازی کنن، بخندن... ولی توی خیابون دنبال تیکه‌پلاستیک و کارتن می‌گردن. 🔴 بیاید صداشون باشیم... شاید کمک کوچیک من و تو، آینده پیمان و فرهاد 🧡 لایک و اشتراک‌گذاری فقط چند ثانیه زمان می‌بره ممنون میشم حمایت کنید ‪.ostovar‬ --- . . . . . . . . #نیازمندان #کودک #کار #شهریار samishow⁩⁩⁩

23/09/2026

ایران کشوری است که ثروت کمی ندارد؛ نفت دارد، گاز دارد، معادن دارد، طلا دارد و سرمایه‌های طبیعی فراوانی دارد. اما درد بزرگ اینجاست که ثروت یک کشور، وقتی به رفاه مردمش تبدیل نشود، دیگر برای مردم معنای واقعی ثروت ندارد. تأسف‌آور است که در سرزمینی با این همه منابع، عده‌ای از مردم برای داشتن یک خانه و یک زندگی آبرومندانه درگیر ابتدایی‌ترین نیازهایشان باشند. ثروت واقعی یک کشور، مقدار نفت و طلا و منابع زیرزمینی آن نیست؛ ثروت واقعی، مردمی هستند که بتوانند با امنیت، آرامش، کار و عزت زندگی کنند. کشوری زمانی واقعاً ثروتمند است که مردمش هم سهمی از ثروت سرزمینشان در زندگی روزمره خود ببینند.