06/07/2022
ზუსტად 2 წელი გავიდა რაც NL აღმოვაჩინე.
თავიდან მეც 'ისერა' მჯეროდა რომ რამე გამოვიდოდა,რას წარმოვიდგენდი კომპანიის ერთ-ერთი ლიდერი თუ გავხდებოდი საქართველოში.
ამდენი მიზანდასახული,აქტიური ადამიანი, ჯანსაღი ამბიციებით, პოზიტივით, ენერგიით, მოტივაციით სავსე,ერთად თავმოყრილი არსად მინახავს.ერთმანეთის წარმატებაც რომ ყველას ახარებს.
ეს 2 წ. არ მქონია დროის პრობლემა. არ მითქვამს "ხვალ ვმუშაობ, ვერ წამოვალ", "შვებულება არ მაქვს" და ა.შ არ ავმდგარვარ დილით იძულებით,ვიყავი საკუთარი თავის უფროსი,გრაფიკს მე ვადგენდი, ნებისყოფა გამოვიმუშავე, მივხვდი ვიღაცის თავზე დგომის,კონტროლის გარეშეც შემიძლია მუშაობა, ნებისმიერი ადგილიდან. ეს ბევრს არ გამოსდის.
გამუდმებით ვეძებ ჩემნაირს ჩემი გუნდისთვის,ვისაც იგივეს ვასწავლი,მივიყვან ჩემს შედეგამდე, შესაბამისად ჩემი კვალიფიკაციაც აიწევს. ეს ძალიან საინტერესო და რთულია.
რატომ უნდა ვთქვა უარი კომპანიაზე,რომელმაც ამდენი რამე მომცა? და წინ კიდევ ამხელა განვითარების პერსპექტივაა.
ცხოვრების ხარისხმა აიწია, გარდა უამრავი დასვენების, შენაძენის, მოძრავი ქონების, გართობის და სიამოვნებისა, საშუალება მომეცა გავაუმჯობესო სხვების ცხოვრებაც. ამდენი მადლიერი, ბედნიერი, კმაყოფილი ადამიანიც არ მინახავს ერთად, რამდენიც აქ.
ჩემი გუნდის ბრუნვამ იმდენს მიაღწია, მცირე ბიზნესის სტატუსი მომენიჭა, 20 წლის ასაკში.
აქ შემოსავალიც მხოლოდ ჩემზეა დამოკიდებული, შემიძლია გავზარდო ულიმიტოდ, ყოველთვე, ყოველდღე. ჰაერიდან არ მოდის, მეტი შრომა სჭირდება. ნამდვილად არვაკეთებ საკმარისს. სიზარმაცე რაღაც დოზით ყველა ჩვენგანშია. საკუთარ თავზე უკეთ კი ვერავინ შემოგვიძახებს.
ჩვენს პროდუქტზე აღარაფერს ვამბობ,ჯანმრთელობა,კანი,თმა, ფრჩხილი,კბილი,იმუნიტეტი, წონა,ხასიათი,ყველაფერი გამიუმჯობესა.
ამ დროს ვიღაც, ვინც აზრზეარარის ჭკუას მარიგებს, არც გარკვევა უნდა,რაღაცებს გვადარებს,აბუჩად გიგდებს ,ცილს გწამებს.თვითონ კი არაფერი გამოუვათ შენს ადგილას.
კაიხანია სხვისი აზრი მეც აღარ მაინტერესებს,პირიქით გამოწვევად ვიღებ ამ უაზრო "პროფესორობას".
ადრე ვიცავდი, ვუმტკიცებდი, ახლა აღარ. მხოლოდ მინდა მალე მივაღწიო მიზანს, რომ თავისით გამოჩნდეს ყველაფერი
"არასოდეს შეწყვიტო საქმის კეთება მხოლოდ იმიტომ, რომ ვინმე არ გაქებს"-
#ქსელურიმოდურია
