19/05/2026
Αγαπάμε τα παιδιά μας όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.
Και ταυτόχρονα υπάρχουν φορές, και κυρίως βράδια... που πιάνουμε "κόκκινο".
Φτάνουμε στα όριά μας αν δεν τα ξεπερνάμε κιόλας.
Ξεκινά η ρουτίνα ύπνου και ήδη το απόθεμα της ενέργειάς σου έχει μια τελευταία γραμμή που αναβοσβήνει.
Και το γλυκάκι σου ξεκινά:
«Κι άλλο παραμύθι.»
«Νερό.»
«Δεν μπορώ να κοιμηθώ.»
«Να παίξουμε λίγο ακόμα.» (Ήδη όρθιο να χοροπηδάει)
Ξεκινάς κι εσύ γλυκά και ήρεμα να βάζεις τα όρια.
Και μέχρι εδώ νιώθεις καλός γονέας, παράδειγμα προς μίμηση.
Αλλά συνεχίζει.
Τα αιτήματα γίνονται πιο απαιτητικά, πιο έντονα.
Έχεις αρχίσει να κουράζεσαι. Πολύ.
Και η ένταση κλιμακώνεται μέσα σε δευτερόλεπτα.
Τώρα φωνάζεις.
Τώρα κλαίει.
Στράφι τα μαθήματα θετικής γονεϊκότητας, σκέφτεσαι. Ανεπίδεκτος γονέας, 0 στον έλεγχο. Και οι τύψεις σε κατακλύζουν.
Το παιδί σου δεν έχει κακή συμπεριφορά.
Εσύ δεν είσαι ανεπίδεκτος γονέας.
Πίσω από αυτή τη συμπεριφορά κρύβονται ανάγκες που το παιδί δεν μπορεί ακόμη να εκφράσει διαφορετικά.
Έγραψα ένα νέο άρθρο γύρω από τις βραδινές δυσκολίες ύπνου και τι μπορεί πραγματικά να συμβαίνει πίσω από αυτές τις στιγμές 🤍
https://mariabesini.com/paidi-antisteketai-ston-ypno/