Khaki Depot, Ακαδημίας 77, Athens (2026)

22/10/2026

Ο Μιχάλης Χαλικουτάκης, γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου. Η κήρυξη του πολέμου θα τον βρει στο 43ο Σύνταγμα Πεζικού να εκπαιδεύεται στο στρατόπεδο της Νεάπολης Λασιθίου. Στις 12 Φεβρουαρίου 1941, το Σύνταγμα έλαβε την Ημερήσια Διαταγή να επιτεθεί και να καταλάβει το στρατηγικής σημασίας ύψωμα Μάλι Σαντέλι ( ύψωμα 1198) στην Αλβανία. Η 13η Φεβρουαρίου 1941 ήταν η ημέρα που η V Μεραρχία Κρητών δεχόταν σφοδρή ιταλική πίεση και βομβαρδισμούς στην ευρύτερη περιοχή της Τρεμπεσίνας και του υψώματος Μάλι Σαντέλι και η ημέρα που ο Μιχάλης θα χαθεί. Δεν έγινε δυνατό να εντοπιστεί η καταγραφή του στο ψηφιοποιημένα αρχεία της ΔΙΣ καθώς τα ψηφιακά ευρετήρια πεσόντων καθώς οι εγγραφές βασίστηκαν στις δακτυλογραφημένες λίστες της δεκαετίας του '80 όπου πολλές φορές τα ονόματα παραλάσσονταν.

Infantryman Michalis Chalikoutakis was born in Agios Nikolaos, Lasithi. When the war broke out, he was serving with the 43rd Infantry Regiment, undergoing training at the military camp in Neapoli, Lasithi. On February 12, 1941, the Regiment received an order to attack and capture the strategically important height of Mali Santeli (Hill 1198) in Albania. February 13, 1941, was the day the V Cretan Division faced intense Italian pressure and bombardment in the wider area of Trebeshine and the Mali Santeli height—and it was the day Michalis would lose his life. It was impossible to locate his record within the digitized archives of the DIS (Directorate of Army History), as the digital indices of the fallen—and the entries themselves—were based on typewritten lists from the 1980s, in which names were frequently subject to variations.

21/10/2026

Ο στρατιώτης του 44ου Σύνταγματος Πεζικού, Κωνσταντίνος Προδρόμου Αράθωμας, από το Μονοφάτσι Ηρακλείου τραυματίστηκε στις 9 Μαρτίου 1941 στην περιοχή της Κλεισούρας την ημέρα που ξεκίνησε η μεγάλη Ιταλική Εαρινή Επίθεση (Operazione Primavera) στο αλβανικό μέτωπο. Η ιταλική διοίκηση θεωρούσε το Σεντέλι ως τον βασικό πυλώνα της ελληνικής άμυνας που έπρεπε να πέσει πάση θυσία για να ανοίξει ο δρόμος προς την Κλεισούρα.
Στις 06:30 το πρωί, οι θέσεις του 44ου Συντάγματος δέχτηκαν το κύριο βάρος του ιταλικού σφυροκοπήματος. Λόγω του υψομέτρου και του γυμνού, βραχώδους εδάφους, οι στρατιώτες δεν είχαν τη δυνατότητα να σκάψουν βαθιά χαρακώματα. Προφυλάσσονταν κυρίως πίσω από πρόχειρα πέτρινα ταμπούρια και φυσικές σχισμές των βράχων. Μόλις σταμάτησε ο βομβαρδισμός, το ιταλικό πεζικό (η επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών «Κούνεο" και τμήματα της Μεραρχίας «Μπάρι») επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά των υψωμάτων του 44ου Συντάγματος. Οι Κρητικοί, παρά τις απώλειες από το πυροβολικό, κράτησαν τις θέσεις τους και απέκρουσαν όλες τις ιταλικές εφόδους με καταιγιστικά πυρά.

Private Konstantinos Prodromou Arathomas of the 44th Infantry Regiment, from Monofatsi, Heraklion, was wounded on March 9, 1941, in the Kleisoura region, on the very day the major Italian Spring Offensive (Operazione Primavera) was launched on the Albanian front. The Italian command considered Snteli (Sendeli) to be the backbone of the Greek defense, which had to fall at all costs to open the way to Kleisoura. At 06:30 in the morning, the positions of the 44th Regiment bore the brunt of the Italian bombardment. Due to the high altitude and the barren, rocky terrain, the Greek soldiers were unable to dig deep trenches. Instead, they sought cover mainly behind makeshift stone breastworks (tampouria) and natural rock crevices. As soon as the bombardment ceased, the Italian infantry (the elite 'Cuneense' Alpini Division and elements of the 'Bari' Division) launched a fierce assault against the heights held by the 44th Regiment. Despite suffering casualties from the artillery barrage, the Cretans held their ground and repelled all Italian charges with a hail of devastating fire.

20/10/2026

Ο έφεδρος Ανθυπίατρος Ν.Γ. Μαρκομιχελάκης τραυμαρίστηκε την 20η Φεβρουαρίου 1941 στο ύψωμα Άρτα ντι Σόπρα (Arta di Sopra) στην περιοχή της Κλεισούρας στην Αλβανία, το οποίο αποτέλεσε πεδίο σφοδρότατων και αιματηρών μαχών κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Την ημέρα εκείνη οι ελληνικές δυνάμεις —και ιδιαίτερα η 5η Μεραρχία Κρητών— διεξήγαγαν σκληρές επιθετικές επιχειρήσεις για την κατάληψη και διατήρηση των υψωμάτων της Άρτα ντι Σόπρα και Άρτα ντι Σόττο, προκειμένου να εξασφαλίσουν το πέρασμα της Κλεισούρας, αντιμετωπίζοντας σφοδρά εχθρικά πυρά και κάτω από εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες.

Reserve Second Lieutenant (Medical Corps) N. G. Markomichelakis was wounded on February 20, 1941, at the Arta di Sopra height in the Kleisoura region of Albania—a battlefield that served as the theater for extremely fierce and bloody battles during the Greco-Italian War. On that day, Greek forces—and in particular the 5th Cretan Division—conducted intense offensive operations to capture and hold the heights of Arta di Sopra and Arta di Sotto, in order to secure the Klisura Pass, while facing heavy enemy fire and enduring extremely adverse weather conditions.

19/10/2026

Ο στρατιώτης πεζικού Ιωάννης Λασιθιωτάκης του Χαριδήμου, με καταγωγή από τις Κάτω Αρχάνες Ηρακλείου, υπήρξε ένας από τους ήρωες του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.
Την 8η Μαρτίου 1941, η περιοχή όπου βρισκόταν το 43ο Σύνταγμα Πεζικού (και γενικότερα η V Μεραρχία Κρητών) στην Αλβανία, βίωνε τις πιο κρίσιμες, εφιαλτικές και αιματηρές ώρες πριν από τη μεγάλη ιταλική «Εαρινή Επίθεση».
Εκείνη την ημέρα σκοτώθηκε, καθώς οι Ιταλοί εκτελούσαν σφοδρότατους προσχεδιασμένους βομβαρδισμούς με στόχο να «ισοπεδώσουν» τις ελληνικές θέσεις στα υψώματα πριν ξεκινήσει η γενική ιταλική αντεπίθεση (η οποία εκδηλώθηκε επίσημα την επόμενη ημέρα, 9 Μαρτίου).
Τα άλλα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του, Ευάγγελος και Νικόλαος σκοτώθηκαν μαχόμενοι στη Μικρά Ασία το 1922.

Infantryman Ioannis Lasithiotakis, son of Charidimos—hailing from Kato Archanes in Heraklion—was one of the heroes of the Greco-Italian War.
On March 8, 1941, the area in Albania where the 43rd Infantry Regiment (and, more broadly, the V Cretan Division) was stationed was enduring some of the most critical, nightmarish, and bloody hours leading up to the major Italian "Spring Offensive."
He was killed that day, as the Italians unleashed intense, pre-planned bombardments aimed at "leveling" the Greek positions on the heights before the launch of the general Italian counter-offensive (which officially commenced the following day, March 9).
His two other, older brothers, Evangelos and Nikolaos, were killed while fighting in Asia Minor in 1922.

18/10/2026

Ο Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Ιωάννης Σουσάρης ήταν τραπεζικός υπάλληλος στην Κρήτη πιθανότατα στο Ηράκλειο. Κατά την επιστράτευση του 1940, οι τραπεζικοί υπάλληλοι που είχαν περάσει από Σχολές Εφέδρων Αξιωματικών επιστρατεύθηκαν αμέσως με τον βαθμό τους. Εκείνη την περίοδο, οι Κρήτες έφεδροι αξιωματικοί και στρατιώτες επάνδρωναν κυρίως την V (5η) Μεραρχία Κρητών (με τα θρυλικά Συντάγματα Πεζικού 14ο Ηρακλείου, 43ο Ρεθύμνου και 44ο Χανίων).
Την ημερομηνία που τραυματίστηκε (13 Φεβρουαρίου 1941), η Μεραρχία Κρητών διεξήγαγε μερικές από τις πιο αιματηρές και ηρωικές μάχες ολόκληρου του πολέμου στα υψώματα της Τρεμπεσίνας και στην περιοχή Μπούμπεσι.
Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 1941, η εφημερίδα ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ του Ηρακλείου δημοσιεύει μια επιστολή του Σουσαρη 4 ημέρες μετά τον τραυματισμό του.." Ο Εφεδρος ανθυπολοχαγός κ. Ιω. Σουσάρης μάς γράφει άπό τό μέτωπον:
Κάπου έν ΑλβανΙα. Αγαπητέ μου κ. Διευθυντά.
από κάποια χιονισμένη βουνοκορυφή τής Άλβανίας σας απευθύνω τούς θερμότερους φιλικούς χαιρετισμούς. Εμείς τα Κρητικόπουλα
ήμαστε υπερήφανα γιατΙ μας έλαχεν η τιμή νά πετάξουμε άπό την Αλβανίαν τόν ύπουλον και άτιμον επιδρομέα."

Reserve Second Lieutenant Ioannis Sousaris was a bank employee in Crete, most likely in Heraklion. During the mobilization of 1940, bank employees who had graduated from Reserve Officer Training Schools were immediately called up with their respective ranks. At that time, Cretan reserve officers and soldiers primarily manned the V (5th) Cretan Division (comprising the legendary 14th Heraklion, 43rd Rethymno, and 44th Chania Infantry Regiments).
On the day he was wounded (February 13, 1941), the Cretan Division was engaged in some of the bloodiest and most heroic battles of the entire war on the heights of Trebeshina and in the Boubesi area.
On Sunday, February 16, 1941, the Heraklion newspaper "Anorthosis" published a letter from Sousaris, written four days after he was wounded: "Reserve Second Lieutenant Mr. Ioannis Sousaris writes to us from the front:
Somewhere in Albania. My dear Editor,
From a snow-capped mountain peak in Albania, I send you my warmest, friendly greetings. We, the sons of Crete,
are proud, for the honor has fallen to us to drive the treacherous and dishonorable invader out of Albania."

17/10/2026

Ο Ευάγγελος Προεστάκης, ο οποίος ανήκε στην κλάση στρατολογίας του 1930 (γεννηθείς το 1909) και απεβίωσε από τις κακουχίες του πολέμου στις 2 Νοεμβρίου 1942 στο Πεύκο Βιάννου.

Private Evangelos Proestakis, who belonged to the 1930 conscription class (born in 1909) and died from the hardships of war on November 2, 1942, in Pefkos, Viannos.

16/10/2026

Ο τραγικός στρατιώτης Γιώργος Φαζός του Ιωάννη. Γεννήθηκε στις Κάτω Αρχανες, επιστρατεύτηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941) και κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Ιταλούς. Με τη λήξη των εχθροπραξιών και την κατάρρευση του μετώπου, μεταφέρθηκε μαζί με εκατοντάδες άλλους αιχμαλώτους στη Λάρισα.
Εκεί τους βρήκαν οι Γερμανοί κατακτητές, οι οποίοι τους μετέφεραν στην Κοκκινιά του Πειραιά, όπου κρατήθηκαν για περίπου έναν μήνα, λίγο μετα ξεχώρισαν 117 Κρητικούς (ανάμεσά τους και τον Γεώργιο Φαζό) προκειμένου να τους επιστρέψουν στην Κρήτη. Το ιταλικό πλοίο που τους μετέφερε ονομαζόταν «Città di Agrigento» (Πόλη του Αγκριτζέντο) και ο τορπιλισμός του έγινε στις 18 Νοεμβρίου 1941. Καθώς το πλοίο έπλεε μέσα στη νύχτα στα ανοιχτά του Κρητικού Πελάγους (κοντά στη νήσο Δία, βόρεια του Ηρακλείου), εντοπίστηκε από το βρετανικό υποβρύχιο "Tetrarch" (ή σύμφωνα με άλλες αναφορές από το "Thunderbolt"). Οι Σύμμαχοι δεν γνώριζαν ότι στο αμπάρι υπήρχαν εκατοντάδες Έλληνες αιχμάλωτοι και τορπίλησαν το εχθρικό πλοίο που βυθίστηκε ταχύτατα. Λέγεται ότι οι Ιταλοί και οι Γερμανοί φρουροί κλείδωσαν τα αμπάρια για να σώσουν τις δικές τους ζωές στις σωσίβιες λέμβους, εγκλωβίζοντας τους Έλληνες στρατιώτες στο σκοτάδι. Ελάχιστοι κατάφεραν την τελευταία στιγμή να πέσουν στη θάλασσα. Ο Φαζός και δεκάδες άλλοι δεν τα κατάφεραν...λίγα μίλια μόνο μακριά από τα σπίτια τους.

The ill-fated soldier Giorgos Fazos, son of Ioannis. Born in Kato Archanes, he was mobilized for the Greco-Italian War (1940–1941) and was taken prisoner by the Italians during the early months of the conflict. Following the cessation of hostilities and the collapse of the front, he was transferred—along with hundreds of other prisoners—to Larissa. There, they were found by the German occupying forces, who transferred them to Kokkinia in Piraeus; they were held there for approximately one month before 117 Cretans (including Georgios Fazos) boarded the Italian ship to return to Crete. The Italian ship transporting them was named "Città di Agrigento" (City of Agrigento). As the ship sailed through the night in the open waters of the Cretan Sea (near the island of Dia, north of Heraklion), it was spotted by the British submarine "Tetrarch" (or, according to other reports, the "Thunderbolt"). Unaware that hundreds of Greek prisoners were in the hold, the Allies torpedoed the enemy vessel, which sank rapidly. It is said that the Italian and German guards locked the holds to save their own lives in the lifeboats trapping the Greek soldiers in the darkness. Only a very few managed to jump into the sea at the last moment. Fazos and dozens of others did not make it... just a few miles away from their homes.

15/10/2026

Ο Ηλίας Ζαχαριουδάκης του Φανουρίου, γεννηθείς το 1915, πολέμησε στην Αλβανία κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940-1941) με το 43ο Σύνταγμα Πεζικού (43ο ΣΠ). Η Μεραρχία μεταφέρθηκε στις αρχές του 1941 στο αλβανικό μέτωπο και ανέλαβε δράση στον σκληρότατο τομέα του Τεπελενίου (ιδιαίτερα στις αιματηρές μάχες γύρω από το ύψωμα 731, την Τρεμπεσίνα και την Μπουράτο), επιδεικνύοντας τεράστιο ηρωισμό κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες.
Επιβίωσε του πολέμου.

Ilias Zacharioudakis, son of Fanourios, born in 1915, fought in Albania during the Greco-Italian War (1940–1941) with the 43rd Infantry Regiment. The division was deployed to the Albanian front in early 1941 and saw action in the fiercely contested Tepelene sector—particularly during the bloody battles around Hill 731, Trebeshina, and Bouraito—displaying immense heroism amidst adverse weather conditions.
He survived the war.

14/10/2026

Τότε ήταν στους "αφανείς".
Ανθυπολοχαγός Πεζικού Ξυλούρης Μενέλαος γεννηθείς στον Κρουσώνα Ηρακλείου το 1914. Υπηρέτησε στο 43ο Σύνταγμα Πεζικού (43ο Σ.Π.) και έλαβε μέρος σε μερικές από τις πιο φονικές συγκρούσεις του πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της ιστορικής και εξαιρετικά σκληρής μάχης στο ύψωμα Μάλι Σεντέλι, όπου η Μεραρχία Κρητών κράτησε τις θέσεις της απέναντι στις σφοδρές ιταλικές επιθέσεις με βαρύτατο τίμημα σε απώλειες. Με την κατάρρευση του μετώπου τον Απρίλιο του 1941, ο Ξυλούρης παρέμεινε εγκλωβισμένος στην Αθήνα μέχρι τον Νοέμβριο του 1941. Κατά το διάστημα αυτό, εκμεταλλεύτηκε την παραμονή του στην πρωτεύουσα για να δώσει τα τελευταία μαθήματα που χρωστούσε στη Νομική Σχολή (τα οποία είχαν διακοπεί λόγω της επιστράτευσής του) και να λάβει το πτυχίο του. Επιστρέφοντας στην Κρήτη βγήκε στο βουνό και διετέλεσε συναρχηγός της Αντιστασιακής «Ομάδας Σατανά» του Κρουσώνα (μαζί με τον Καπετάν Αντώνη Γρηγοράκη «Σατανά»). Για το λόγο αυτό, ο πατέρας του, Ιωάννης Ξυλούρης, συνελήφθη, βασανίστηκε άγρια και εκτελέστηκε από τη Βέρμαχτ το 1942. Μετά την Απελευθέρωση έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του Εθνικού Στρατού κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο (στις επίλεκτες δυνάμεις καταδρομών), όπου και τραυματίστηκε σοβαρά στις μάχες του Γράμμου και του Βίτσι. Λόγω του τραυματισμού του τέθηκε σε πολεμική διαθεσιμότητα και αποστρατεύτηκε τιμητικά με τον βαθμό του Ταγματάρχη ε.α., έχοντας παρασημοφορηθεί.
Εκλεγόταν Βουλευτής Ηρακλείου για περίπου μία εικοσαετία με τα κεντρώα κόμματα (Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και μετέπειτα Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις / ΕΔΗΚ). Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974) ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση μέσα από τις τάξεις της οργάνωσης ΔΕΚΑ.
Πέθανε το 1991.

At the time, he was among the "unsung."
Second Lieutenant Menelaos Xylouris was born in Krousonas, Heraklion, in 1914. He served in the 43rd Infantry Regiment and took part in some of the war's deadliest clashes, including the historic and exceptionally fierce battle at the Mali Sendeli height, where the Cretan Division held its ground against intense Italian assaults at the cost of extremely heavy casualties. Following the collapse of the front in April 1941, Xylouris trapped in Athens . During this period, he took advantage of his stay in the capital to complete the final exams required for his Law degree—which had been interrupted by his conscription—and to graduate. Upon returning to Crete, served as co-leader of the Krousonas-based Resistance unit known as the "Satanas Group" (alongside Captain Antonis Grigorakis, nicknamed "Satanas"). Consequently, his father, Ioannis Xylouris, was arrested, brutally tortured, and executed by the Wehrmacht in 1942.
After the Liberation, he took part in the National Army's operations during the Civil War (serving in elite commando units), where he was seriously wounded in the battles of Grammos and Vitsi. Due to his injury, he was placed on wartime reserve status and was honorably discharged with the rank of retired Major, having received decorations for his service. He was elected Member of Parliament for Heraklion for approximately twenty years representing centrist parties (Georgios Papandreou’s Centre Union and, subsequently, Centre Union – New Forces / EDIK). During the dictatorship (1967–1974), he was actively involved in the resistance against the regime through the organization DEKA.
He passed away in 1991.

13/10/2026

Ο στρατιώτης πεζικού Νικόλαος Νταντουδάκης του Ιωάννου, με καταγωγή από τον Σφενδύλο (ή Σφενδολιανό) του Δήμου Πλατανιά στα Χανιά βρέθηκε με το 43ο Σύνταγμα Πεζικού της V Μεραρχίας Κρητών στα υψώματα βορειοανατολικά του Σεντέλι στην Αλβανία. Οι στρατιώτες του 43ου ΣΠ, παρά την εξάντληση, εργάζονταν νύχτα-μέρα μέσα στο χιόνι και το παγωμένο έδαφος για να οργανώσουν αμυντικά τα χαρακώματα, τα πολυβολεία και τις θέσεις μάχης στα υψώματα κάτω από συνεχείς παρενοχλησεις αναγνωριστικών ιταλικών περιπόλων της μεραρχίας Πινερόλο που προσπαθούσαν να εντοπίσουν αδύναμα σημεία. Παράλληλα οι ελληνικές θέσεις βομβαρδίζονταν συστηματικα από το πυροβολικό του 18ου Συντάγματος Πυροβολικού της Μεραρχίας Πινερόλο (18° Reggimento Artiglieria «Pinerolo») και του 3ου Συνταγματος Ορειβατικού Πυροβολικού (3° Reggimento Artiglieria Alpina «Julia»), συν το 43ο Σύνταγμα Πυροβολικού Σώματος Στρατού (43° Reggimento Artiglieria di Corpo d'Armata) η βαριά δύναμη πυρός που υποστήριζε απευθείας το VIII Σώμα Στρατού με τα βαριά πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς (105/28 και 149/13), τα οποία εκτελούσαν τους μαζικούς βομβαρδισμούς «ισοπέδωσης» των μετόπισθεν και των γραμμών επικοινωνίας των Κρητικών. Έπεσε την 1η Μαρτίου του 1941 κατά τη διάρκεια των σφοδρών συγκρούσεων του 43ου Συντάγματος στην περιοχή του Σεντέλι, ακριβώς λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της μεγάλης ιταλικής «Εαρινής Επίθεσης».

Infantryman Nikolaos Dantoudakis, son of Ioannis—originally from Sfendylos (or Sfendoliano) in the Municipality of Platanias, Chania—was stationed with the 43rd Infantry Regiment of the V Cretan Division on the heights northeast of Senteli, Albania. Despite their exhaustion working in -20 C, the soldiers of the 43rd Infantry Regiment labored day and night amidst the snow and frozen ground to fortify their trenches, machine-gun emplacements, and combat positions on the heights, all while facing constant harassment from Italian reconnaissance patrols of the Pinerolo Division, which were attempting to identify weak points in the line. At the same time, Greek positions were being systematically bombarded by the artillery of the Pinerolo Division’s 18th Artillery Regiment (18° Reggimento Artiglieria "Pinerolo") and the 3rd Mountain Artillery Regiment (3° Reggimento Artiglieria Alpina "Julia"), as well as the 43rd Army Corps Artillery Regiment (43° Reggimento Artiglieria di Corpo d'Armata)—the heavy firepower unit directly supporting the VIII Army Corps with long-range heavy guns (105/28 and 149/13) which carried out the massive "leveling" bombardments of the 43rd rear areas and lines of communication. He fell on March 1, 1941, during the fierce clashes involving the 43rd Regiment in the Sedeli area—just a few days before the launch of the major Italian "Spring Offensive."

Khaki Depot

22/10/2026

21/10/2026

20/10/2026

19/10/2026

18/10/2026

17/10/2026

16/10/2026

15/10/2026

14/10/2026

13/10/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Listing takedown request