Venetis Consulting & Training Services

03/09/2026

Καλησπέρα σε όλους
Απαραίτητη προϋπόθεση το λευκό ποινικό μητρώο.
Η ουσία της ασφάλειας επισήμων, αλλά και της προσωπικής μας ασφάλειας
Διαδικτυακά Σάββατα πρωί 08:00 το πρωί και Κάθε Σάββατο(τρία απαραίτητα για την ολοκλήρωση της θεωρίας).

30/08/2026

Σήμερα μεγάλη εορτή του Αγίου Αλεξάνδρου,
Θα σας μιλήσω για δύο μεγάλους Αγίους ο πρώτος και αρχαιότερος χρονολογικά
Ο Αλέξανδρος καταγόταν από την Καλαβρία της Ιταλίας και από μικρός αφιερώθηκε στο Θεό. Το 314 διαδέχθηκε τον Μητροφάνη στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως και το 325 ήταν ένας από τους 318 Πατέρες της Εκκλησίας, που έλαβαν μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας για την καταδίκη της αίρεσης του Αρείου.

Ο Άγιος Αλέξανδρος απεβίωσε ειρηνικά το το 337

Ο δεύτερος χρονολογικα Άγιος Αλέξανδρος του Σβίρ (1448—1533)[1].

Το νεκρό, αλλά χαριτωμένο σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα!

Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8).

Καί αυτά έπειτα από... 477 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του (30 Αυγούστου 1533)!

Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν Φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και πολυτέκνων γονέων του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το όνομα Αμώς, επειδή γεννήθηκε στη Μνήμη του Αγίου Προφήτη (15 Ιουνίου).
Από μικρός ήταν εγκρατής, απλός και φιλόπτωχος, τρεφόμενος μόνο με ψωμί και προσευχόμενος με αγρυπνίες. Κοντά στον ποταμό Σβίρ άκουσε μία φωνή: «Πήγαινε στη Μονή Βαλαάμ να αγωνισθής και αργότερα θα επιστρέψεις εδώ και θα κτίσεις Μοναστήρι και πολλοί θα σωθούν από σένα».

Όταν επέστρεψε στο Σβίρ, αξιώθηκε να ιδεί οφθαλμοφανώς τρεις όμοιους Αγγέλους, την Αγία Τριάδα, όπως ο Πατριάρχης Αβραάμ! Εκτισε τη Μονή Του με Ι. Ναό της Αγίας Τριάδος, καθώς και Ι. Ναό της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου, έπειτα από εμφάνιση Της σε Αυτόν. Υπηρετούσε τους πολλούς Μοναχούς, που είχαν συγκεντρωθή, με πολλή ταπείνωση και πρίν κοιμηθή, αφού τους υποσχέθηκε ότι θα τους προστατεύει στις πνευματικές και σωματικές ανάγκες τους, πρόσθεσε:

«Να δέσετε το αμαρτωλό σώμα μου από τα πόδια με σχοινί, να το ρίψετε επάνω στα βρύα(=μούσκλα) και να το τσαλαπατήσετε με τα πόδια σας»!

Τόσο ήταν ταπεινός, για να υψωθή από τον Ύψιστο, που λέγει: «Όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται» (Ματθ. 23, 12. Ανάλογο περιστατικό αναφέρεται ατό Βίο του Αγιορείτου Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλήτου, 8η Ιουλίου).

Το λείψανο του ταπεινού Αγίου Αλεξάνδρου έμεινε άφθαρτο, μυροβλύζον και πηγή θαυμάτων, μέχρις ότου επικράτησε ο άθεος Κομμουνισμός στη Ρωσία. Τότε το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για... πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη..

Αλλ’ «ου φέρει το μυστήριον έρευναναν πίστει μόνη τούτο δοξάζεται»! Ήδη το ι. λείψανο έχει επιστραφή στην ι. Μονή του Αγίου από το 1998, όπου και πάλι μυροβλύζει και θαυματουργεί, «θαυμαστός ο θεός εν τοις Αγίοις Αντού» (Ψαλμ. 67, 36), «πάντοτε, νυν και αεί καί εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

27/08/2026

Ο Άγιος Φανούριος είναι από τους πιο αγαπητούς Αγίους της Ορθοδοξίας, αν και για τη ζωή του γνωρίζουμε ελάχιστα.

Η μορφή του έγινε γνωστή όταν, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, στη Ρόδο βρέθηκε παλαιά εικόνα του μέσα στα ερείπια ναού. Ο Άγιος εικονιζόταν νέος στρατιώτης, κρατώντας σταυρό, ενώ γύρω του υπήρχαν παραστάσεις από τα βασανιστήρια και το φρικτό μαρτύριό του. Από αυτές φάνηκε ότι ήταν Χριστιανός μάρτυρας που υπέμεινε με γενναιότητα διωγμούς και τελικά έδωσε τη ζωή του για τον Χριστό. Αυτοί οι Άγιοι της εποχής εκείνης, τι πίστη είχανε ρε παιδιά;

Από τότε ο λαός τον αγάπησε ιδιαίτερα και τον επικαλείται για να«φανερώσει» ό,τι έχει χαθεί, όχι μόνο αντικείμενα, αλλά πολλές φορές και λύσεις, δρόμους και απαντήσεις σε δύσκολες καταστάσεις.

Γι’ αυτό συνδέθηκε και με τη γνωστή φανουρόπιτα, που προσφέρεται με προσευχή προς τιμήν του Αγίου και για ανάπαυση της μητέρας του, σύμφωνα με παλαιά λαϊκή παράδοση. Και ναι εχει κάνει άπειρα θαύματα....

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 27 Αυγούστου.

Άγιε Φανούριε, πρέσβευε υπέρ ημών και φανέρωσέ μας τον δρόμο που οδηγεί στον Χριστό.

21/08/2026

Το λέει ο ίδιος ο Χριστός στο Κατά Ματθαίον 25:40:

«Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.»

Δηλαδή σε απλά ελληνικά:

«Αλήθεια σας λέω, ό,τι κάνατε σε έναν από αυτούς τους ελάχιστους αδελφούς μου, το κάνατε σε Εμένα.»

https://praxiagapis.gr/el/home/campaign/j3886192-666a-5889-c543-ee7089674876?utm_source=fb&utm_medium=paid&utm_campaign=%7B%7Bcampaign_name%7D%7D&utm_content=%7B%7Bad_name%7D%7D_%7B%7Bad_id%7D%7D&utm_term=%7B%7Badset_name%7D%7D_%7B%7Badset_id%7D%7D&fbclid=IwdGRzaAT1Ae1wZG9mAWV4dG4DYWVtATAAYWRpZAGrNNDKa21pc3J0YwZhcHBfaWQMMzUwNjg1NTMxNzI4AAEeDDZ3Qe2Vi-Emm1bOBkB3zjnCxhoJIBbmOeaif1xK9jeQunTKHqjlrZD2YPQ_aem_4ngNIMpa7s1wbaNqQFalcA&utm_id=120247884651970025

Πρέπει να υποβληθεί άμεσα σε νέο χειρουργείο!

20/08/2026

Πριν & Μετά...

Προσπαθώ να γράψω μια ανάρτηση που να μην έχει καθόλου «ορθόδοξο» χαρακτήρα. Να είναι, ρε παιδί μου, καθαρά επαγγελματική.

Αλλά τελικά δυσκολεύομαι.

Γιατί, όσο κι αν προσπαθώ να διαχωρίσω τα πράγματα, καταλήγω πάλι στο ίδιο συμπέρασμα: όλα έχουν σχέση με τον Χριστό.

Και θα σας εξηγήσω τι εννοώ.

Σκέφτηκα να γράψω ένα άρθρο για τους managers και τους διευθυντές στον χώρο της ασφάλειας. Για τη διαχείριση προσωπικού. Για το πόσο ανεκτικοί μπορούμε να είμαστε απέναντι στα λάθη των υφισταμένων μας και, κυρίως, μέχρι ποιο σημείο πρέπει να φτάνει αυτή η ανοχή.

Κάπου εκεί θυμήθηκα τον εαυτό μου όταν ήμουν διευθυντής σε ένα μεγάλο ελληνικό καζίνο.

Θυμήθηκα πώς διοικούσα τότε.

Και μετά έκανα τη σύγκριση με τον εαυτό μου, χρόνια αργότερα, όταν διοικούσα σε ένα άλλο καζίνο έχοντας πλέον γνωρίσει τον Χριστό.

Καμία σχέση.

Μα καμία σχέση.

Όταν μπει ο Χριστός στην καρδιά σου, η επαγγελματική δεοντολογία δεν εξαφανίζεται. Οι κανόνες δεν παύουν να υπάρχουν και οι ευθύνες σου δεν γίνονται μικρότερες.

Αλλά αρχίζεις να αποφασίζεις διαφορετικά. Πιο ανθρώπινα.

Και, τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση, πριν από μια δύσκολη απόφαση άρχισε να εμφανίζεται όλο και συχνότερα μια ερώτηση:

«Αυτό που αποφάσισα είναι κατά Χριστόν ή όχι;»

Στην ασφάλεια, βέβαια, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα: ορισμένα λάθη μπορεί να έχουν τεράστιες συνέπειες.

Ένας σερβιτόρος μπορεί, για παράδειγμα, να ρίξει δύο ποτήρια κάτω. Αν επί έναν μήνα είναι σωστός και αποδοτικός στη δουλειά του, σε λίγο καιρό κανείς δεν θα θυμάται τα δύο ποτήρια.

Στην ασφάλεια όμως ένα και μόνο λάθος μπορεί να κοστίσει πολύ ακριβά. Αν, για παράδειγμα, επιτρέψεις σε κάποιον να μπει οπλισμένος σε ένα καζίνο επειδή δεν έγινε σωστά ο έλεγχος, οι συνέπειες μπορεί να φτάσουν ακόμη και στην απώλεια ανθρώπινης ζωής.

Άρα πού τελειώνει η κατανόηση και πού αρχίζει η ευθύνη;

Θυμάμαι μια συγκεκριμένη περίπτωση.

Μετά από αναφορά του τμήματος επιτήρησης, πληροφορήθηκα ότι είχε κλαπεί ένα αντικείμενο μικρής αξίας από την τσέπη ενός εργαζομένου, ο οποίος είχε αφήσει τα ρούχα του στα αποδυτήρια.

Οι υποψίες έπεσαν σε έναν νεαρό, μόλις 22 ετών.

Τον κάλεσα για συνέντευξη.

Μέσα σε περίπου τριάντα λεπτά ομολόγησε και κατάφερα να τον πείσω να επιστρέψει αυτό που είχε πάρει.

Το παρέδωσα στη διευθύντρια επιτήρησης. Με κοίταξε έκπληκτη και με ρώτησε:

«Πώς τον έκανες να το ομολογήσει και να σου το φέρει πίσω;»

Εγώ όμως εκείνη τη στιγμή σκεφτόμουν κάτι άλλο.

Τον λυπήθηκα.

Ήταν 22 χρονών και δεν ήθελα να στιγματιστεί για όλη του τη ζωή εξαιτίας μιας βλακώδους πράξης.

Παρακάλεσα λοιπόν τον φίλο αλλά και επικεφαλής μου να του δώσουμε ακόμη μία ευκαιρία.

Αν το ίδιο περιστατικό είχε συμβεί στα χρόνια που εργαζόμουν στο ελληνικό καζίνο, πιθανότατα θα τον είχα απολύσει την ίδια στιγμή.

Αυτή τη φορά επέλεξα την επιείκεια.

Και;

Δέκα περίπου ημέρες αργότερα, ο ίδιος νεαρός πήρε ξανά κάτι που δεν του ανήκε: τσιγάρα και πούρα που είχε ξεχάσει ένας πελάτης πάνω σε ένα τραπέζι.

Η δεύτερη ευκαιρία δεν είχε λειτουργήσει.

Σε άλλη περίπτωση, στη Ρωσία, ένας εργαζόμενος αφαιρούσε χρήματα από το ταμείο.

Του έδωσα και εκείνου την ευκαιρία να ομολογήσει και να επιστρέψει τα χρήματα. Θα μπορούσα πολύ εύκολα να είχα καλέσει την αστυνομία.

Γιατί το έκανα;

Γιατί όσο περνούσαν τα χρόνια, πίσω από το παράπτωμα άρχισα να βλέπω περισσότερο τον άνθρωπο.

Έβλεπα ανθρώπους δυστυχισμένους, ανθρώπους που έκαναν λάθη, και σκεφτόμουν:

«Αν είχα μεγαλώσει όπως μεγάλωσαν αυτοί, αν είχα ζήσει όσα έζησαν αυτοί, ποιος μου λέει ότι εγώ θα ήμουν καλύτερος; Ίσως να ήμουν και χειρότερος.»

Αυτό όμως μου έμαθε και κάτι ακόμη.

Η αγάπη προς τον άνθρωπο δεν σημαίνει κατάργηση της ευθύνης.

Η συγχώρεση δεν σημαίνει ότι προσποιούμαστε πως ένα σοβαρό λάθος δεν συνέβη.

Και η δεύτερη ευκαιρία δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει πάντοτε και τρίτη και τέταρτη.

Ιδίως στον χώρο της ασφάλειας, ο επικεφαλής έχει ευθύνη όχι μόνο απέναντι στον άνθρωπο που έκανε το λάθος, αλλά και απέναντι σε όλους εκείνους που έχει αναλάβει να προστατεύει.

Ίσως τελικά αυτή να είναι μία από τις δυσκολότερες ισορροπίες της διοίκησης:

Να εφαρμόζεις τον κανόνα χωρίς να ξεχνάς τον άνθρωπο.
Και να αγαπάς τον άνθρωπο χωρίς να καταργείς τον κανόνα.

Μετά από περίπου 35 χρόνια στον χώρο της ασφάλειας, αποφάσισα να αλλάξω κατεύθυνση και να περάσω στον χώρο του Health & Safety.

Σήμερα προσπαθώ, όσο μπορώ, να συμβάλλω ώστε να υπάρχουν τα προβλεπόμενα μέτρα για την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων.

Ως επικεφαλής μεν...

αλλά το κουπί το τραβάω κι εγώ.

Και, για να πω την αλήθεια, μου αρέσει κιόλας.

Όπως και να το κάνουμε, ακόμη κι αυτή η δουλειά θεόσταλτη ήταν.

Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Και, πρώτα ο Θεός, θα σας την πω σε ένα επόμενο άρθρο.

Ο Θεός να σας έχει όλους γερούς.

20/08/2026

Για όσους ενδιαφέρονται για την ασφάλεια επισήμων στο θεωρητικό επίπεδο, ακολουθεί η παρακάτω εκπαίδευση.
Με Ισραηλινή πιστοποίηση από την MA-1 International.

Δυνατότητα συμμετοχής έχουν οι κάτοχοι λευκού ποινικού μητρώου

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους σας

17/08/2026

Καλή κι εβδομάδα σε όλους σας

16/08/2026

Θέλω να μου πείτε αν σας θυμίζει κάτι η απάντηση που έλαβα.

Ρώτησα το Chat Gpt

"Άρα για να τα βάλουμε σε μια τάξη ως Διάβολος ποια βήματα θα έκανες στην κοινωνία για να την αλλάξεις από Χριστιανική σε φίλο Διαβολική"?

Η απάντηση του....

Αν το θέσουμε ως θεολογική αντιστροφή —δηλαδή όχι ως πραγματικό σχέδιο χειραγώγησης μιας κοινωνίας, αλλά ως τρόπο να αναγνωρίσουμε τι, σύμφωνα με την Ορθόδοξη αντίληψη, θα την απομάκρυνε σταδιακά από τον Χριστό— θα το έβαζα σε αυτή τη σειρά:

Θα απομάκρυνα τον Θεό από την καθημερινότητα, όχι απαραίτητα απαγορεύοντας την πίστη, αλλά κάνοντάς την να φαίνεται άχρηστη, παρωχημένη ή καθαρά ιδιωτική υπόθεση.

Θα αποδυνάμωνα την έννοια της αμαρτίας. Όχι λέγοντας «κάνε το κακό», αλλά πείθοντας τον άνθρωπο ότι δεν υπάρχει αντικειμενικά καλό και κακό: «Αν εσύ αισθάνεσαι καλά, είναι σωστό».

Θα αντικαθιστούσα τη μετάνοια με την αυτοδικαίωση. Το «έσφαλα, πρέπει να αλλάξω» θα γινόταν «έτσι είμαι και κανείς δεν έχει δικαίωμα να με κρίνει».

Θα έβαζα το Εγώ στο κέντρο. Δικαίωμα χωρίς ευθύνη, επιθυμία χωρίς εγκράτεια, ελευθερία χωρίς αυτοπεριορισμό.

Θα χτυπούσα την οικογένεια μέσω της διάλυσης των σχέσεων. Θα καλλιεργούσα εγωισμό, απιστία, έλλειψη συγχώρεσης, σύγκρουση γονέων και παιδιών και φόβο απέναντι στη δέσμευση.

Θα επηρέαζα ιδιαίτερα τα παιδιά, όχι με εξαναγκασμό, αλλά κάνοντας την πνευματική ζωή να τους φαίνεται αδιάφορη και προσφέροντας συνεχώς ισχυρότερα υποκατάστατα νοήματος, αποδοχής και ευχαρίστησης.

Θα μετέτρεπα την απόλαυση σε σκοπό ζωής. Κατανάλωση, χρήμα, σεξ, εικόνα, κοινωνική αναγνώριση και συνεχής διασκέδαση θα γίνονταν σημαντικότερα από την αρετή.

Θα δημιουργούσα συνεχή θόρυβο. Ο άνθρωπος να μην αντέχει ούτε λίγα λεπτά σιωπής. Οθόνη, πληροφορία, αντιπαράθεση, ειδήσεις, κοινωνικά δίκτυα — ώστε να μην εξετάζει ποτέ πραγματικά τον εαυτό του.

Θα δίχαζα ακόμη και τους Χριστιανούς. Ο ένας να θεωρεί τον άλλον εχθρό, αιρετικό ή ανάξιο για κάθε διαφωνία· πολύς θυμός «για τον Θεό», αλλά όλο και λιγότερη αγάπη, ταπείνωση και διάκριση.

Τελευταίο και σημαντικότερο: δεν θα εξαφάνιζα αναγκαστικά τον Χριστιανισμό. Θα άφηνα εκκλησίες, σταυρούς, γιορτές και το όνομα «Χριστιανός», αλλά θα προσπαθούσα να αδειάσω το περιεχόμενό τους.

Έτσι, στο τέλος, δεν θα χρειαζόταν μια κοινωνία να δηλώνει «διαβολική». Θα μπορούσε ακόμη και να αυτοπροσδιορίζεται ως χριστιανική, ενώ οι κυρίαρχες αξίες της θα ήταν εγωισμός αντί ταπείνωσης, ηδονή αντί εγκράτειας, εκδίκηση αντί συγχώρεσης, ψέμα αντί αλήθειας και αυτοδικαίωση αντί μετάνοιας.

Και εδώ βρίσκεται μια σημαντική ορθόδοξη διάκριση: δεν είναι κάθε κοινωνική αλλαγή ή διαφωνία με μια παραδοσιακή αντίληψη έργο του διαβόλου. Το κριτήριο είναι οι καρποί: αν κάτι γεννά αλήθεια, αγάπη, ελευθερία από τα πάθη και ταπείνωση ή, αντίθετα, μίσος, υπερηφάνεια, δουλεία στα πάθη και απομάκρυνση από τον Θεό.

16/08/2026

Ήταν Ιούνιος του 2018, πρώτη μέρα έναρξης του Καζίνο της Κύπρου.

Η παραίτησή μου είχε δοθεί δύο μέρες πριν στην τότε Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού, Βικτώρια. Ο Θεός να την έχει γερή και δυνατή, παρόλο που ήταν ο κύριος λόγος της παραίτησής μου.

Τότε, με τα χρήματα που έλαβα, έκανα έναρξη της κυπριακής εταιρείας που μέχρι σήμερα κατέχω.

Επειδή έπρεπε να γυρίσω στην Ελλάδα, άφησα μια κούτα με βιβλία στον φίλο μου τον Γιώργο, που ακόμα εργάζεται εκεί.

Οκτώ χρόνια μετά, επιστρέφω στην Κύπρο και παραλαμβάνω την κούτα μου και κάποια ρούχα που είχα αφήσει. Παραδόξως, μου κάνουν ακόμα... 😁

Μέσα στην κούτα είχα βιβλία που εκείνον τον καιρό διάβαζα, μεταξύ των οποίων Αριστοτέλη, Έμετ Φοξ, βιβλία αυτογνωσίας και διάφορα άλλα.

Τώρα που τα βλέπω, μετά από οκτώ χρόνια, λέω: Τι έψαχνα ο ανόητος;

Έψαχνα τον Θεό μέσα στη γνώση.

Πίστευα απόλυτα στη γνώση και στη φιλοσοφία. Πίστευα πως η φώτιση είναι καθαρά δικό μας, ανθρώπινο επίτευγμα. Πίστευα πως η γνώση θα φέρει το φως...

Πόσο ανόητος.

Πλάνη. Και ο Θεός επέτρεψε να κάνω τον κύκλο μου, ώσπου το 2021 με γύρισε στις «εργοστασιακές μου ρυθμίσεις» 😁, δείχνοντάς μου τα χάλια μου, αλλά με έναν λεπτό τρόπο.

Η μετάνοια, φίλοι μου, ακόμα και η μετάνοια, είναι δώρο Θεού...

Απίστευτο και όμως αληθινό. Όταν ο Θεός δει έστω και κάποια θετική προαίρεση από έναν άπιστο, αιρετικό, όπως ήμουν εγώ, τραβά την κουρτίνα από τους οφθαλμούς της ψυχής και σου δείχνει ποιος πραγματικά είσαι.

Δεν μπορείς να το αντέξεις. Τότε συντρίβεσαι και έρχεται η μετάνοια.

Μετά, η ανάγκη για εξομολόγηση και το «φάρμακο» της ψυχής, η Θεία Κοινωνία.

Και μετά ξεκινά ο αγώνας για τη διατήρηση της μετάνοιας.

Προσέξτε: η μετάνοια είναι μια συνεχής διαδικασία. Γι' αυτό και στο Ευαγγέλιο αναγράφεται «Μετανοείτε». Εννοεί συνεχώς, καθημερινά.

Είμαστε με σάρκα και οστά και καθημερινά υποκύπτουμε και πέφτουμε ως άνθρωποι. Αλλά όταν είμαστε σε πνευματική εγρήγορση, ή Νήψη όπως λένε οι Άγιοι Πατέρες, αμέσως μετανοούμε.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν ο άνθρωπος παραμένει αμετανόητος. Εκεί είναι το πρόβλημα.

Και άντε, αυτοί που δεν έλαβαν το δώρο της μετάνοιας από τον Θεό έχουν το ελαφρυντικό. Όλοι εμείς όμως, που ο Θεός έντεχνα μας έδειξε τον δρόμο, έχουμε μεγαλύτερη ευθύνη.

Και να θυμάστε: δεν οδηγεί η γνώση στο Φως. Το Φως είναι αυτό που σου δίνει τη γνώση.

Και όπου Φως, η Αγία Τριάδα.

Σήμερα η ευχή μου προς όλους είναι μία:

Ο Θεός να μας χαρίζει μετάνοια.

Αμήν.

16/08/2026

Σήμερα τιμάται ο Σύγχρονος αγαπημένος Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής.
Αν και εκοιμήθη 15 Αύγουστου όπως του είχε προείπει η ίδια η Θεοτόκος, η εκκλησία μας τον τιμά σήμερα λόγω της μεγάλης αυμπίπτουσας εορτής
Τις ευχές του να έχουμε και χρόνια πολλά σε όσους εορτάζουν

Σκληρός ασκητής, ίσως γι αυτό τον αγαπώ και τόσο αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε ούτε στο νύχι να τον φτάσουμε....
Μιλώ για μένα κυρίως
Καλη κι ευλογημένη εβδομάδα σε όλους!!!