09/09/2026
Το πρώτο μας άρθρο σε συνεργασία με το smassingculture.gr είναι γεγονός. Μπορείτε να το βρείτε στο https://smassingculture.gr/anazitontas-ti-galini/ και να διαβάσετε τις σκέψεις σχετικά με το έργο Γαλήνη του Ηλία Βενέζη.
Παρακάτω παραθέτουμε μερικές σκέψεις μας:
Τι σημαίνει πραγματικά να ανήκεις κάπου; Τι είναι αυτό που δημιουργεί τον δεσμό με έναν τόπο; Είναι η ιδιοκτησία, ο χρόνος ή τα δικαιώματα που αποκτά κανείς πάνω του;
Ίσως να είναι κάτι πιο εύθραυστο. Η προσπάθεια να ζήσεις πάνω στη γη, να την ακούσεις, να αφήσεις κάτι από τον εαυτό σου μέσα της. Κάθε τοπίο κουβαλά στρώσεις μνήμης. Άλλες είναι ορατές και άλλες παραμένουν σιωπηλές, θαμμένες κάτω από την επιφάνεια.
Ίσως γι’ αυτό η Γαλήνη του Ηλία Βενέζη παραμένει τόσο διαχρονική. Η αρχαιοκαπηλία εμφανίζεται στο έργο ως μια παράνομη πρακτική, αλλά η σημασία της ξεπερνά την παρανομία. Γίνεται μια μορφή λήθης. Τη στιγμή που ένα εύρημα αποσπάται από το πλαίσιό του, διακόπτεται η συνομιλία του παρελθόντος με το παρόν. Το αντικείμενο παύει να είναι φορέας μνήμης και μετατρέπεται σε εμπόρευμα.
Κι όμως, μέσα σε αυτή την αντίφαση αναδύεται μια άλλη σκέψη. Εκείνος που φτάνει ως «ξένος» και προσπαθεί απλώς να ριζώσει μπορεί, άθελά του, να προστατεύσει τον ίδιο τον τόπο όπου βρέθηκε. Όχι επειδή αυτός είναι ο σκοπός του, αλλά επειδή η παρουσία του διαταράσσει τη λογική της εκμετάλλευσης και δημιουργεί μια νέα σχέση με τη γη. Μια σχέση που γεννιέται από την ανάγκη να ζήσει μαζί της, όχι να την αποσπάσει από τη μνήμη της.
Μήπως, τελικά, οι ρίζες να μην είναι πάντοτε κληρονομιά; Να είναι και επιλογή. Η επιλογή να αναλάβεις την ευθύνη να σεβαστείς ό,τι προϋπήρξε, ακόμη κι αν δεν σου ανήκει.
