Εύα Βασιλάκη Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Προσωπικής Ανάπτυξης

  • Home
  • Greece
  • Kérkira
  • Εύα Βασιλάκη Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Προσωπικής Ανάπτυξης

Εύα Βασιλάκη Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Προσωπικής Ανάπτυξης Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Εύα Βασιλάκη Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Προσωπικής Ανάπτυξης, Consulting Agency, Kérkira.

11/08/2026

Αγαπητοί μου,
αλλη μία χρονιά έφτασε η στιγμή να κάνουμε μια μικρή παύση για ξεκούραση και ανανέωση .

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι το γραφείο θα παραμείνει κλειστό από 14 Αυγούστου έως 13 Σεπτεμβρίου.

Η ξεκούραση είναι μια ουσιαστική ανάγκη, είναι ο χρόνος που επιτρέπει στο σώμα να ανακτήσει δυνάμεις και στον νου να ηρεμήσει για μια επιστροφή με περισσότερη παρουσία, φροντίδα και ισορροπία.

Επίσης, άλλη μία χρονιά δεν ξεχνάμε τους ανθρώπους που το καλοκαίρι δεν ξεκουράζονται αλλά εργάζονται ακόμη περισσότερο. Σε όλους εσάς που δουλεύετε σεζόν εύχομαι μέσα στις απαιτήσεις της καθημερινότητας να βρίσκετε έστω λίγες στιγμές για μια ανάσα, για λίγη ξεκούραση και για τη φροντίδα του εαυτού σας.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε και αυτή τη χρονιά. Ευχαριστώ για κάθε συνάντηση, κάθε συζήτηση, κάθε συναίσθημα που βρήκε χώρο να εκφραστεί και κάθε μικρό ή μεγάλο ταξίδι ψυχής που κάναμε μαζί. Είναι πραγματικά τιμή μου να συνοδεύω τον καθένα από εσάς στη δική του μοναδική διαδρομή.

Εύχομαι σε όλους ένα καλοκαίρι γεμάτο όμορφες στιγμές, γαλήνη, ξεκούραση και ουσιαστική σύνδεση με τον εαυτό σας και τους ανθρώπους που αγαπάτε.

04/08/2026

Στην αρχαιότητα, ο οργασμός θεωρούνταν μια φυσική μορφή ιατρικής για τις γυναίκες. Δεν θεωρούνταν κάτι ντροπιαστικό ή κρυφό, αλλά ένα ουσιαστικό μέρος της γυναικείας ευεξίας και ζωτικότητας.

Εκείνη την εποχή, η σύνδεση μιας γυναίκας με το σώμα της ήταν ιερή. Η απόλαυση δεν ήταν ξεχωριστή από την υγεία - ήταν μέρος της. Ο οργασμός πιστεύεται ότι θρέφει ολόκληρο το σύστημά της, υποστηρίζοντας τη συναισθηματική, σωματική και ενεργειακή της κατάσταση. Τη βοηθούσε να παραμένει ζωντανή, λαμπερή και συνδεδεμένη με τη θηλυκή της ουσία.

Εάν μια γυναίκα δεν βιώσει οργασμό στη ζωή της, μπορεί να νιώσει σαν κάτι μέσα της να σταματάει σιγά σιγά. Όχι με την κυριολεκτική φυσική έννοια, αλλά σε συναισθηματικό και ενεργειακό επίπεδο. Το σώμα της μπορεί να αρχίσει να αισθάνεται μουδιασμένο, αποσυνδεδεμένο ή απομακρυσμένο από την αίσθηση και τη χαρά. Με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να χάσει την επαφή με τη φυσική της ζωτικότητα.

Πολλές γυναίκες σήμερα δεν έχουν πλήρη επίγνωση του τι είναι ένας πραγματικός οργασμός. Εξαιτίας αυτού, συχνά καταλήγουν να προσποιούνται την εμπειρία. Όχι επειδή θέλουν να εξαπατήσουν, αλλά επειδή δεν έχουν ποτέ καθοδηγηθεί για να το νιώσουν πραγματικά στο σώμα τους. Αντιπροσωπεύουν αυτό που πιστεύουν ότι θα έπρεπε να είναι, αντί να βιώνουν αυτό που πραγματικά είναι.

Ένας αληθινός οργασμός δεν είναι απλώς μια στιγμή απελευθέρωσης. Είναι μια εμπειρία ολόκληρου του σώματος που εκδηλώνεται στην αναπνοή, τους μύες, τα συναισθήματα και την ενέργεια. Δεν είναι κάτι που μπορείτε να επιβάλετε ή να μιμηθείτε - έρχεται φυσικά όταν μια γυναίκα αισθάνεται ασφαλής, χαλαρή και βαθιά συνδεδεμένη με τον εαυτό της.

Στη σύγχρονη ζωή, πολλές γυναίκες έχουν αποσυνδεθεί από το σώμα τους λόγω άγχους, τραύματος, ντροπής και κοινωνικής προσαρμογής. Από νεαρή ηλικία, διδάσκονται να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους, να κρύβουν τις επιθυμίες τους και να αποστασιοποιούνται από την αισθησιακή τους φύση. Αυτό δημιουργεί ένα φράγμα μεταξύ αυτών και της ικανότητάς τους να αισθάνονται ευχαρίστηση.

Όταν μια γυναίκα ζει αποκομμένη από το σώμα της, το νευρικό της σύστημα τείνει να παραμένει σε κατάσταση έντασης. Αυτό δυσκολεύει τη χαλάρωση όπως απαιτείται για να βιώσει βαθιά ευχαρίστηση ή οργασμό. Το σώμα μπορεί να είναι παρόν, αλλά η συνείδηση ​​είναι αλλού, απασχολημένη με σκέψεις, φόβους ή προσδοκίες.

Ο αληθινός οργασμός απαιτεί παρουσία. Ζητά από μια γυναίκα να είναι πλήρως στο σώμα της, να ακούει τις αισθήσεις της και να επιτρέπει στον εαυτό της να ανοιχτεί χωρίς έλεγχο. Αυτό το επίπεδο παράδοσης μπορεί να φαίνεται περίεργο ή ακόμα και μη ασφαλές για κάποιον που έχει περάσει χρόνια προστατεύοντας τον εαυτό του.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο πολλές γυναίκες προσποιούνται οργασμούς είναι η πίεση να ανταποκριθούν στις προσδοκίες. Μπορεί να αισθάνονται υπεύθυνες για την ικανοποίηση του συντρόφου τους ή τον φόβο ότι θα κριθεί αν δεν αντιδράσουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Αντί να τιμήσουν τη δική τους εμπειρία, εφαρμόζουν αυτό που πιστεύουν ότι αναμένεται από αυτές.

Η θεραπεία αυτής της αποσύνδεσης ξεκινά με την επίγνωση. Μια γυναίκα πρέπει να ξαναχτίσει σιγά σιγά την αυτοπεποίθησή της στο σώμα της. Αυτό περιλαμβάνει το να μάθει να αισθάνεται ξανά, ξεκινώντας με μικρές αισθήσεις, αναπνοή και μια απαλή παρουσία μέσα της, χωρίς καμία πίεση για εκτέλεση.

Η δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού περιβάλλοντος είναι απαραίτητη. Όταν μια γυναίκα αισθάνεται συναισθηματικά ασφαλής, το σώμα της αρχίζει να μαλακώνει. Καθώς χαλαρώνετε, η φυσική σας ευαισθησία και ανταπόκριση αρχίζουν να επιστρέφουν. Η ευχαρίστηση δεν είναι κάτι που πρέπει να κυνηγάτε - αρχίζει να προκύπτει από μόνη της.

Είναι επίσης σημαντικό να απελευθερώσετε την ντροπή σχετικά με το σώμα σας και τις επιθυμίες σας. Το σώμα σας δεν είναι κάτι που πρέπει να κρύβεται ή να κρίνεται - είναι πηγή νοημοσύνης, σοφίας και ζωτικής δύναμης. Όταν αποδέχεστε πλήρως το σώμα σας, ανοίγετε την πόρτα σε βαθύτερες εμπειρίες.

Με την πάροδο του χρόνου, καθώς επανασυνδέεστε με τον εαυτό σας, ο οργασμός παύει να είναι ένας τελικός στόχος και γίνεται ένα ταξίδι συναισθημάτων. Γίνεται μια φυσική έκφραση της ζωτικότητάς σας, αντί για κάτι που πρέπει να επιτύχετε.

Ο οργασμός δεν είναι απλώς σωματική απόλαυση - είναι σύνδεση. Σύνδεση με το σώμα σας, τα συναισθήματά σας, την αναπνοή σας και τον εσωτερικό σας εαυτό. Όταν αυτή η σύνδεση αποκατασταθεί, μια γυναίκα δεν χρειάζεται να προσποιείται τίποτα. Η εμπειρία της γίνεται πραγματική, αυθεντική και βαθιά ανταποδοτική.

~ Abhikesh

Bogumila Stefaniak
Alexandra Papadopoulou

07/07/2026

Όταν μιλάμε για τον αυτισμό είναι εύκολο να εστιάσουμε στις δυσκολίες. Όμως πίσω από κάθε παιδί και έφηβο στο φάσμα υπάρχει ένας άνθρωπος με συναισθήματα, όνειρα και χαρίσματα που αξίζουν να αναγνωριστούν.

Η διαφορετικότητα δεν είναι έλλειμμα αλλά ένας διαφορετικός τρόπος να αντιλαμβάνεται κανείς τον κόσμο.
Μπορεί να εκφράζει τα συναισθήματά του με διαφορετικό τρόπο όμως η ανάγκη του για αποδοχή, ασφάλεια και αγάπη είναι ακριβώς η ίδια.

Πολλές φορές στεκόμαστε στις δυσκολίες και ξεχνάμε να δούμε τα χαρίσματα. Χαρίσματα όπως η ειλικρίνεια που δεν κρύβεται πίσω από μάσκες, η επιμονή που ξεπερνά τα εμπόδια, η δημιουργικότητα, η ιδιαίτερη σκέψη και η μοναδική ματιά με την οποία αντιλαμβάνονται τον κόσμο.

Κάθε παιδί ανθίζει όταν νιώθει ότι το αποδέχονται γι αυτό που είναι και όχι γι αυτό που οι άλλοι περιμένουν να γίνει. Δεν χρειάζεται να αλλάξει για να χωρέσει στον κόσμο αλλά χρειάζεται έναν κόσμο που να χωρά τη διαφορετικότητά του.

Ίσως, τελικά, η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι να κατανοήσουμε τον αυτισμό αλλά να μάθουμε να βλέπουμε τη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου. Γιατί πίσω από κάθε διάγνωση υπάρχει πάντα ένα παιδί που θέλει να αγαπηθεί, να γίνει αποδεκτό και να πιστέψει στις δικές του δυνατότητες.

Ας μάθουμε, λοιπόν, να κοιτάζουμε πέρα από τη διάγνωση γιατί όταν δούμε τον άνθρωπο πριν από την ταμπέλα ανακαλύπτουμε ότι η μεγαλύτερη δύναμη δεν βρίσκεται στην ομοιότητα αλλά στη μοναδικότητα του καθενός.

24/06/2026

Η σεξουαλικοποίηση είναι η διαδικασία μέσα από την οποία η αξία ενός ανθρώπου συνδέεται υπερβολικά με το σώμα, την εμφάνιση ή τη σεξουαλική του ελκυστικότητα με αποτέλεσμα να παραμερίζονται άλλες σημαντικές πτυχές της προσωπικότητάς του. Όταν κάποιος αντιμετωπίζεται κυρίως μέσα από το πώς φαίνεται, το πόσο επιθυμητός είναι ή το πώς τον βλέπουν οι άλλοι υπάρχει ο κίνδυνος να αρχίσει και ο ίδιος να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μέσα από αυτό το πρίσμα συνδέοντας την αξία, την αποδοχή και την αυτοεκτίμησή του με την εξωτερική εικόνα και την επιβεβαίωση που λαμβάνει από τους άλλους.

Όταν η σεξουαλικοποίηση αφορά παιδιά οι συνέπειες μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Η σεξουαλικοποιηση των παιδιών είναι η πρόωρη έκθεση τους σε σεξουαλικά νοήματα, συμπεριφορές ή ρόλους που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία και στην αναπτυξιακή τους φάση. Συμβαίνει όταν το παιδί εισέρχεται πρόωρα στον κόσμο της σεξουαλικότητας των ενηλίκων, μέσα από σχόλια, αστεία, μηνύματα ή συμπεριφορές που θολώνουν τα φυσιολογικά όρια.

Η σεξουαλικοποίηση μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους μέσα στην καθημερινότητα. Για παράδειγμα όταν οι ενήλικες κάνουν συστηματικά σεξουαλικά ή υποτιμητικά σχόλια για άλλους ανθρώπους μπροστά στο παιδί, όταν σχολιάζουν το σώμα ή την εμφάνισή του λέγοντας φράσεις όπως «μεγάλωσες και θα τρέχουν όλοι από πίσω σου» ή «κοίτα τι κορμάρα έχεις», όταν κάνουν αστεία που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία του ή όταν το εμπλέκουν σε συζητήσεις γύρω από τις σχέσεις και τη σεξουαλικότητα των ενηλίκων.

Σε ορισμένες περιπτώσεις το παιδί μπορεί να συμμετέχει σε αυτές τις συζητήσεις ή τις συμπεριφορές όχι επειδή κατανοεί το περιεχόμενό τους αλλά επειδή προσπαθεί να συνδεθεί με τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής του. Η ανάγκη για αποδοχή και σύνδεση είναι βαθιά και φυσική και πολλές φορές τα παιδιά προσαρμόζονται σε ότι συμβαίνει γύρω τους προκειμένου να νιώσουν ότι ανήκουν.

Μέσα από τέτοιες εμπειρίες ένα παιδί μπορεί να αρχίσει να λαμβάνει ασυνείδητα μηνύματα όπως ότι το σώμα του είναι κάτι που οι άλλοι μπορούν να σχολιάζουν και να αξιολογούν, ότι η εμφάνιση καθορίζει την αξία του ή ότι για να αγαπηθεί χρειάζεται να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των άλλων.
Οι συνέπειες της σεξουαλικοποίησης δεν είναι πάντα εμφανείς στην παιδική ηλικία.

Συχνά εμφανίζονται αργότερα επηρεάζοντας την εικόνα σώματος, την αυτοεκτίμηση, την ικανότητα θέσπισης ορίων αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το άτομο βιώνει την οικειότητα και τις σχέσεις. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να δυσκολεύονται να αισθανθούν άνετα με το σώμα τους, να βιώνουν έντονη ντροπή γύρω από τη θηλυκότητα ή την αρρενωπότητά τους ή να αισθάνονται ότι η αξία τους εξαρτάται από το πώς τους βλέπουν οι άλλοι.

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μεγαλώνουν με τον δικό τους ρυθμό χωρίς να χρειάζεται να εισέρχονται πρόωρα στον κόσμο των ενηλίκων. Χρειάζονται ασφαλή όρια, προστασία και σχέσεις μέσα στις οποίες θα μπορούν να νιώθουν ότι αξίζουν γι αυτό που είναι και όχι γι αυτό που αντιπροσωπεύουν στα μάτια των άλλων.

02/06/2026

Άλλη μια γυναίκα νεκρή . Άλλη μια περίπτωση όπου η αγάπη μπερδεύεται με την κατοχή.
Σε πολλές βίαιες σχέσεις ο πυρήνας δεν είναι η αγάπη αλλά η εξάρτηση και η κυριαρχία. Ο άλλος άνθρωπος παύει να αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή προσωπικότητα με δικαιώματα, ανάγκες και ελευθερία. Μετατρέπεται σε κτήμα,σε προέκταση του εαυτού.
Γι αυτό και πολλές φορές η βία εμφανίζεται όταν η γυναίκα επιχειρεί να απομακρυνθεί, να θέσει όρια, να διεκδικήσει χώρο ή ανεξαρτησία. Για έναν άνθρωπο με βαθιά ανασφάλεια, εύθραυστο εγώ και ανάγκη ελέγχου η απομάκρυνση βιώνεται όχι ως φυσική εξέλιξη μιας σχέσης αλλά ως προσωπική απειλή και ψυχική κατάρρευση.
Η γυναικοκτονία γίνεται τότε η ακραία ψευδαίσθηση διατήρησης της εξουσίας , «αν δεν μπορώ να σε έχω εγώ δεν θα σε έχει κανείς». Είναι το τελικό στάδιο μιας δυναμικής που συνήθως υπήρχε καιρό πριν.
Γι αυτό η πρόληψη δεν ξεκινά όταν εμφανιστεί το πρώτο χτύπημα. Ξεκινά όταν μαθαίνουμε στα παιδιά ότι η αγάπη δεν σημαίνει έλεγχο,όταν σταματάμε να ρομαντικοποιούμε τη ζήλια, όταν ακούμε μια γυναίκα που φοβάται χωρίς να την αμφισβητούμε, όταν παίρνουμε στα σοβαρά τη συναισθηματική κακοποίηση, όταν δημιουργούμε ασφαλείς χώρους για να μπορεί κάποιος να φύγει εγκαίρως.

26/05/2026

Οι αυτοτραυματισμοί στους νέους αποτελούν ένα φαινόμενο που εμφανίζεται όλο και πιο συχνά ιδιαίτερα στην εφηβεία και στη νεαρή ενήλικη ζωή. Πίσω από αυτές τις συμπεριφορές συνήθως δεν κρύβεται η επιθυμία θανάτου οπως , ίσως , λανθασμένα κάποιοι νομίζουν αλλά μια βαθιά ανάγκη εκτόνωσης και ανακούφισης από έντονα συναισθήματα. Ο ψυχικός πόνος γίνεται τόσο δυνατός ώστε ο σωματικός τραυματισμός μοιάζει για λίγο πιο εύκολος να ελεγχθεί.
Στην ουσία ο σωματικός πόνος λειτουργεί συχνά ως αποπροσανατολισμός από τον ψυχικό πόνο προσφέροντας μια προσωρινή αίσθηση ανακούφισης και ελέγχου απέναντι στα έντονα συναισθήματα.

Οι νέοι που αυτοτραυματίζονται συχνά βιώνουν άγχος, θυμό, μοναξιά, συναισθηματικό κενό ή έντονη απόρριψη. Πολλοί δυσκολεύονται να εκφράσουν όσα νιώθουν και χρησιμοποιούν το σώμα τους ως τρόπο έκφρασης του εσωτερικού τους πόνου. Μετά τον αυτοτραυματισμό μπορεί να αισθανθούν προσωρινή ανακούφιση , μετά όμως συνήθως ακολουθούν ενοχές και απομόνωση.

Το φαινόμενο συνδέεται συχνά με την Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από έντονες εναλλαγές συναισθημάτων, φόβο εγκατάλειψης, παρορμητικότητα και ασταθείς σχέσεις. Τα άτομα με Οριακή Διαταραχή δυσκολεύονται να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους και πολλές φορές βιώνουν τον ψυχικό πόνο με υπερβολική ένταση. Μέσα σε αυτή τη συναισθηματική υπερφόρτωση ο αυτοτραυματισμός μπορεί να λειτουργήσει ως τρόπος εκτόνωσης, αυτοτιμωρίας ή προσπάθειας να αισθανθούν ξανά «ζωντανοί».

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κάθε νέος που αυτοτραυματίζεται πάσχει από Οριακή Διαταραχή. Ο αυτοτραυματισμός είναι κυρίως ένα σημάδι ψυχικής δυσφορίας και ανάγκης για βοήθεια. Η κριτική και η υποτίμηση συνήθως επιδεινώνουν την κατάσταση ενώ η κατανόηση, η στήριξη και η ψυχοθεραπεία μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά.

Η έγκαιρη παρέμβαση είναι πολύ σημαντική γιατί δίνει στον νέο τη δυνατότητα να μάθει πιο υγιείς τρόπους διαχείρισης των συναισθημάτων του. Πίσω από κάθε αυτοτραυματισμό υπάρχει ένας άνθρωπος που προσπαθεί να αντέξει τον εσωτερικό του πόνο και έχει ανάγκη να νιώσει ότι κάποιος τον ακούει πραγματικά.

19/05/2026

Γράφει η Σουζάνα Παπαφάγου κλινική και αναπτυξιακή ψυχολόγος MSc, ομαδική αναλύτρια και ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεύτρια

15/05/2026

Ο θάνατος και της δεύτερης 17χρονης στην Αθήνα πέρα από τη θλίψη που σκορπά ανοίγει για άλλη μια φορά τη συζήτηση για τη σιωπηρή κατάθλιψη που βιώνουν πολλοί νέοι άνθρωποι χωρίς κανείς να το καταλαβαίνει.
Υπάρχουν παιδιά που γελούν, πηγαίνουν σχολείο, κάνουν παρέες και όμως μέσα τους κουβαλούν μια βαθιά εξάντληση, μια μοναξιά που δεν λέγεται εύκολα. Η κατάθλιψη δεν φαίνεται πάντα στα μάτια ,πολλές φορές κρύβεται πίσω από τη σιωπή, την απομόνωση ή το συνεχές «είμαι καλά».
Πολλοί λένε πως η κοπέλα πήγε να βρει τη φίλη της. Είναι μια σκέψη που γεννιέται από τον πόνο των ανθρώπων που προσπαθούν να δώσουν νόημα σε κάτι τόσο δύσκολο. Όμως η αλήθεια είναι πως κανένας άνθρωπος δεν θέλει πραγματικά να φύγει από τη ζωή. Συνήθως θέλει να φύγει από τον πόνο που κουβαλά μέσα του και αυτό είναι κάτι πολύ διαφορετικό.
Η σιωπηρή κατάθλιψη κρύβει ανθρώπους που δεν ζητούν εύκολα βοήθεια, που μαθαίνουν να πονάνε αθόρυβα και να παλεύουν μόνοι τους μέχρι να νιώσουν ότι δεν αντέχουν άλλο.
Ίσως λοιπόν το πιο σημαντικό μετά από αυτή την τραγωδία είναι να μάθουμε να ακούμε λίγο πιο βαθιά. Γιατί πίσω από ένα «είμαι καλά» μπορεί να υπάρχει ένας άνθρωπος που περιμένει απλώς κάποιον να τον καταλάβει.

13/05/2026

Υπάρχουν σχέσεις που δεν αποτυγχάνουν επειδή δεν υπήρξε αγάπη αλλά επειδή η αγάπη από μόνη της δεν κατάφερε να θεραπεύσει όσα κουβαλούσαν δύο άνθρωποι μέσα τους.
Γιατί, όπως γράφει και στο βιβλίο του ο Aaron T. Beck, θεμελιωτής της Γνωστικής Θεραπείας, «δεν αρκεί μόνο η αγάπη».

Αυτό συμβαίνει συχνά σε δεσμούς που πολλοί περιγράφουν ως «δίδυμες φλόγες». Μια πνευματική έννοια που περιγράφει την ένωση δύο ψυχών που μοιράζονται την ίδια ουσία , σχέσεις με τεράστια έλξη, βαθιά αναγνώριση και μια αίσθηση μοιραίας σύνδεσης όπου ο ένας μοιάζει να καθρεφτίζει τα πιο φωτεινά αλλά και τα πιο τραυματισμένα κομμάτια του άλλου. Η ένταση είναι τόσο δυνατή που πολλές φορές εκλαμβάνεται ως απόδειξη απόλυτης αγάπης.

Όμως η ένταση δεν σημαίνει πάντα συμβατότητα και το ότι δύο άνθρωποι συναντήθηκαν βαθιά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορούν και να συνυπάρξουν χωρίς να πληγώνονται.

Σε τέτοιες σχέσεις ο καθένας αρχίζει να βλέπει τη δική του αλήθεια σαν να είναι και η αλήθεια του άλλου. Ο φόβος γίνεται βεβαιότητα και η καχυποψία ερμηνεία. Έτσι οι πράξεις αγάπης συχνά δεν αναγνωρίζονται πραγματικά. Αντί να βιώνονται ως φροντίδα, μεταφράζονται σαν κάτι συμφεροντολογικό ή ύποπτο. Ο ένας πιστεύει ότι ο άλλος λειτουργεί μόνο όπως τον εξυπηρετεί ακόμη κι όταν εκείνος προσπαθεί ουσιαστικά να αγαπήσει, να στηρίξει και να παραμείνει παρών.

Τότε ο ένας αρχίζει να εξαντλείται προσπαθώντας συνεχώς να αποδείξει πόσο πιστός, διαθέσιμος και αφοσιωμένος σύντροφος είναι ενώ ο άλλος συνεχίζει να αμφιβάλλει γιατί βλέπει τη σχέση μέσα από τα δικά του τραύματα και φόβους. Και όσο περισσότερο προσπαθεί ο ένας να πείσει τόσο περισσότερο χάνεται η ισορροπία και η αξιοπρέπεια της σύνδεσης.

Το χάσμα μεγαλώνει ακόμη περισσότερο όταν ο ένας έχει δουλέψει πιο βαθιά με τον εαυτό του και ο άλλος όχι. Όταν ο ένας μπορεί να αναγνωρίσει τις προβολές, τις άμυνες και τις πληγές του ενώ ο άλλος συνεχίζει να θεωρεί πως ότι νιώθει είναι αντικειμενική πραγματικότητα.

Και κάπου εκεί, όσο σκληρό κι αν είναι, ίσως η πιο ώριμη πράξη αγάπης να μην είναι η παραμονή αλλά η αποχώρηση.
Να πάρει κάποιος την ευθύνη να τελειώσει μια σχέση που φθείρει και τους δύο, όχι επειδή δεν αγαπά αρκετά, αλλά επειδή αγαπά αρκετά ώστε να μη συνεχίσει να καταστρέφει αυτό που κάποτε υπήρξε όμορφο και αληθινό.

Γιατί μερικές φορές η πραγματική αγάπη δεν είναι να κρατήσεις κάποιον με κάθε κόστος αλλά να προστατεύσεις όσα βιώθηκαν πριν χαθούν ολοκληρωτικά μέσα στον πόνο, την καχυποψία και τη συναισθηματική φθορά.

Και ίσως τελικά το αντίο να είναι από τις πιο δύσκολες λέξεις που μπορεί να ειπωθούν μέσα σε μια σχέση που υπήρξε αληθινή. Πονάει γιατί δεν σβήνει την αγάπη ούτε ακυρώνει όσα μοιράστηκαν δύο άνθρωποι. Όμως υπάρχουν φορές που το τέλος δεν είναι τιμωρία ούτε αποτυχία αλλά λύτρωση. Μια πράξη προστασίας και για τους δύο όταν το μαζί έχει αρχίσει να φθείρει περισσότερο απο όσο θεραπεύει. Γιατί κάποιες αγάπες δεν χάνονται επειδή τελείωσαν, σώζονται ακριβώς τη στιγμή που δύο άνθρωποι βρίσκουν τη δύναμη να αφήσουν ο ένας τον άλλον ελεύθερο.

10/05/2026

Η Γιορτή της Μητέρας δεν είναι μόνο μια ημέρα αφιερωμένη στα λουλούδια και τις ευχές. Είναι μια ευκαιρία να θυμηθούμε τον βαθύ ψυχολογικό ρόλο που έχει η μητέρα στη ζωή κάθε ανθρώπου. Από τα πρώτα μας βήματα μέχρι την ενήλικη ζωή η μητρική παρουσία επηρεάζει τον τρόπο που αγαπάμε, εμπιστευόμαστε και σχετιζόμαστε με τον κόσμο.

Η μητέρα είναι συχνά το πρώτο πρόσωπο που μας προσφέρει ασφάλεια, φροντίδα και αποδοχή. Μέσα από αυτή τη σχέση χτίζεται η αυτοεκτίμηση και η αίσθηση ότι αξίζουμε αγάπη. Ένα ζεστό βλέμμα, μια αγκαλιά ή μια λέξη στήριξης μπορούν να αφήσουν βαθύ αποτύπωμα στην ψυχή ενός παιδιού.

Ωστόσο, η μητρότητα δεν είναι πάντα εύκολη ή ιδανική. Οι μητέρες είναι άνθρωποι με άγχη, κούραση και προσωπικές δυσκολίες. Για αυτο η ημέρα αυτή μπορεί να είναι και μια υπενθύμιση κατανόησης και ευγνωμοσύνης, όχι για την τελειότητα, αλλά για την προσπάθεια και την αγάπη που προσφέρεται καθημερινά.

Παράλληλα, η ημέρα αυτή αγγίζει βαθιά και τις μητέρες που κουβαλούν την απώλεια ενός παιδιού. Για εκείνες, η μητρότητα δεν σταματά ποτέ.Συνεχίζει να υπάρχει μέσα στη μνήμη, στην αγάπη και στη σιωπηλή δύναμη της καρδιάς τους.

Η Γιορτή της Μητέρας μάς καλεί να εκφράσουμε συναισθήματα που συχνά μένουν ανείπωτα. Ένα «ευχαριστώ»,μια αγκαλιά ή λίγος ποιοτικός χρόνος μπορεί να έχουν μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε δώρο.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες του κόσμου.
Σε εκείνες που μεγαλώνουν παιδιά, σε εκείνες που στηρίζουν σιωπηλά αλλά και σε εκείνες που αγαπούν μέσα από την απουσία και τη μνήμη.

Γιατί η μητέρα είναι σαν το φως,μπορεί να μη φαίνεται πάντα αλλά φωτίζει διακριτικά όλη μας τη ζωή.

Address

Kérkira
49100

Opening Hours

Monday 09:00 - 22:00
Tuesday 09:00 - 22:00
Wednesday 09:00 - 22:00
Thursday 09:00 - 22:00
Friday 09:00 - 22:00

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Εύα Βασιλάκη Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Προσωπικής Ανάπτυξης posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category