06/12/2024
*तु गेलास तेंव्हा...*
बाबा तु गेलास आणि माझ्या लोकांनी बरीच प्रगती केलीय..ओढ्याजवळच्या गलिच्छ वस्तीपासुन ते प्राइम लोकेशनपर्यंतच्या 2BHK पर्यंत, गांवकुसाबाहेरच्या मोडक्या झोपडीपासुन ते अलीशान रो हाऊसपर्यंत, अनवानी पायापासुन ते अदिदास, पुमाचे जोडे घालुन मिरवीणाऱ्या पायापर्यंत, खरकट्या पत्रावळीपासुन ते पंचतारांकित हॉटेलच्या पंचपक्वानपर्यंत,फाटक्या लुगड्यापासुन ते कांजीवरमच्या साडीपर्यंत, कमरेच्या झाडुपासुन ते बुडाखालच्या एसी गाडीपर्यंत, गळ्यातल्या मडक्यापासुन ते दहा तोळ्याच्या राणीहारापर्यंत, प्रचंड दरिद्रयापासुन ते पाच आकडी पगारापर्यंत, पशुपेक्षा जास्त हीनतेपासुन ते ताठ मानने जगण्यापर्यंत, एक वेळच्या अन्नास मोताज असन्यापासुन ते रोजच्या लेटनाइट पार्टीपर्यंत, बाई म्हणुन दासीपासुन ते वडिलांच्या संपत्तीमध्ये समान वाट्यापर्यंत, चूल आणि मुल या बेडीपासुन ते प्रत्येक क्षेत्रात समान संधीपर्यंत, स्पर्शाच्या आणि सावलीच्या विटाळापासुन ते स्वतंत्र अस्तित्वापर्यंत....
तु सगळा आनंदी आनंद करुन गेलास..🙏🏻🙏🏻 मुळात तुझ्या जाण्याचे दु:ख नाहीच मला..बाप म्हणुन तु सगळ्या कुटुंबाची घडी बसवुन गेलास..
फक्त तुझ अपूर्ण कार्य आणि तुझ्या समतेच्या चळवळीला मी टिकवून ठेवु शकलो नाही याचे मात्र दु:ख कायम राहील बाबा...
असो... तुझ्या अपुर्ण मिशनसाठी मातीत जाईपर्यंत हा देह झिजवील या ईमानदार वचनासह तुला अभिवादन बापा....!!!💐💐
✍🏻✍🏻✍🏻
*आयु. अनिल मोतीरामजी इंगळे,
सिव्हिल इंजिनियर, वर्धा
