04/07/2014
یک مطلب خوب برای دوست داران بونسای
تکنیک ها و روش های پرورش بونسای :
Kokutan bonsai
در این روش از گیاه با نام علمی Rhaphiolepsis indica که توسط بذرهایش تکثیر می یابد ، استفاده می کنند . این روش در سال 1974 میلادی توسط Haruo kaneshiro ابداع گردید . وی از این روش برای آموزش تکنیک های بونسای بوفور استفاده نمود زیرا نیازی به هرس سنگین ساقه ها و شاخه ها که موجب ایجاد زخم بر تنه گیاه می شوند ندارند و از این طریق به موفقیت های زیادی در خلق بونسای های زیبا با تنه (stock) ، ساقه ها (trunks) و شاخه های (branches) خارق العاده دست یافت .
Penjing Type
در این روش با اجرای هرس سنگین بر بخش های بالایی درختان بونسای باعث تحریک رشد شاخه های زیرین آن گردیده و ریشه دهی آنها افزایش می یابد بطوریکه تولید گیاهان کج را می نماید و بر ناهمواریهای تنۀ آنها افزوده شده و از زیبایی خاصی برخوردار می گردند .
Cascade Type
با هرس مناسب شاخه ها می توان گیاهان را بصورت آبشاری یا نیمه آبشاری (semi-cascade) تربیت نمود .
Exposed the root
برای خلق این نمونه ها باید درخت بونسای را در محل خود اندکی بطرف بالا کشیده و از محل استقرارش حرکت داد و عملیات لازم را بر روی تاج آنها بهمراه روند معمولی نگهداری گیاه اجرا نمود .
Die-back
زیبا ترین بونسای ها زمانی بوجود می آیند که آنها را برای مدتی در شرایط سخت رشد داده تا بخش هایی از تنه آنها بمیرند و سپس با ایجاد شرایط مناسب ، آنها را وادار به رشد در این اندام ها (grow - back) می کنند . اینگونه سیکل رشد و مرگ (grow and die-back cycle) منجر به تولید درختانی با خصوصیات غیر معمول می گردند که ظرفیت های استثنایی خواهند داشت .
Fuku bonsai (Sumo)
برای پرورش این گونه بونسای از گیاهانی استفاده می شود که دارای تنه های ستبر (stout trunks) و خیلی سنگین ، شاخه های اندک و قوی و جوانه انتهایی باریک و بلند باشند که اغلب تولید تنه های چندگانه (multiple trunks) با ریشه دهی قابل توجه و تعداد زیادی شاخه نموده و رشد زیادی می کنند بطوریکه بهترین کیفیت را از نظر ارزشگذاری بین المللی خواهند داشت .
Shin type
اغلب نهال های جوان بصورت نازک و طویل رشد می نمایند امّا پرورش دهندگان بونسای می کوشند تا از آنها گیاهان بالغ ولی کوتوله ای بسازند که دارای نمای ستبر و گسترده ای باشند . تکنیک shin در مورد نوک درختانی اتلاق می شود که دارای تعادل در نقطه رشد انتهایی خود هستند . در این روش ابتدا بزرگترین شاخه سازندۀ تنه را شناسایی و از آن محافظت می نمایند و سپس با هرس سنگین و بموقع آنرا بصورت چنگالی تربیت می کنند . نقطه shin را می توان با یک خط فرضی به انتهای پائین ترین شاخه ها متصل کرد و طول مورد نظر شاخه ها را مشخص نمود و بقیه را هرس کرد زیرا در صورت رشد یافتن شاخه های بالایی ، شاخه های زیرین گیاه ضعیف شده و میمیرند.
