https://www.facebook.com/442074345891063/

អ្នកមិនឯកា, Pailin (2026)

29/09/2021

ហេង ហេង

07/04/2021

សូមជួយ like និងជួយshare ផងណា បងប្អូន

អត្ថបទទី២
#ក្រោយស្រមោលអន្ធការ

កើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ជារឿងធម្មជាតិដែលចៀសមិនផុតក្នុងជាតិជាមនុស្ស។ ប៉ុន្តែការបាត់បង់មនុស្សដ៏សំខាន់ម្នាក់នៅក្នុងជីវិតយើងគឺជារឿងមួយដែលពិបាកនឹងទទួលយក ហើយក៏ពុំដឹងថានឹងត្រូវបរិយាយប្រាប់នរណាម្នាក់ដើម្បីឱ្យបានស្រាកស្រាន្តក្នុងចិត្តឡើយ។ វាបានក្លាយជាស្រមោលអន្ធការមួយដែលតាមលងបន្លាចនិងសឹងតែបំផ្លាញជីវិតនិងក្តីសង្ឃឹមរបស់ក្មេងស្រីម្នាក់ទៅហើយ។

ក្មេងស្រីម្នាក់ដែលធ្លាប់តែមានសំណាងខ្លាំងណាស់ ព្រោះនាងតែងតែមានមនុស្សល្អម្នាក់នៅក្បែរខ្លួនជានិច្ច។ មនុស្សល្អម្នាក់នោះបានដើរតួជាបងប្រុសនៅពេលដែលនាងបាក់ទឹកចិត្ត ជាគ្រូបង្រៀននៅពេលដែលនាងបានបង្កើតកំហុស ជាចុងភៅនៅគ្រប់ពេលដែលនាងឃ្លាន ជាអ្នកបើកបរដែលតែងតែជូននាងទៅគ្រប់ទីកន្លែងដែលនាងចង់ទៅ ជាគ្រូពេទ្យដែលមើលថែនាងគ្រប់ពេលនាងឈឺ។ គាត់ដើរតួជាអាណាព្យាបាលនិងមើលថែក្មេងស្រីម្នាក់នោះ បន្ទាប់ពីនាងរស់នៅឆ្ងាយពីក្រុមគ្រួសារ។ “គាត់” សឹងតែជាអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងរបស់ក្មេងស្រីនោះទៅហើយ។

មនុស្សល្អបែបនេះ តើក្នុងមួយជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗអាចមានវាសនាបានជួបច្រើនប៉ុនណាទៅ? ប៉ុន្តែទេព្ដាលោកចិត្តដាច់ណាស់ ធ្វើឱ្យអ្វីៗប្រែប្រួលស្ទើរតែទាំងស្រុង នៅពេលដែលមនុស្សល្អម្នាក់នោះស្រាប់តែលែងមានវត្តមាននៅលើលោកនេះទៀត។ ក្រែងគេតែងតែនិយាយថា “មនុស្សល្អ ទេព្ដានឹងតាមថែរក្សា” ចុះហេតុអ្វីទេព្ដាលោកដាក់ពិន័យលើមនុស្សល្អបែបនេះទៅវិញ? គ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍និងជំងឺឈាមកកក្នុងខួរក្បាលបានឆក់យកមនុស្សល្អម្នាក់នោះចេញពីជីវិតក្មេងស្រីនោះជារៀងរហូត។

អវត្តមានរបស់គាត់នៅក្នុងលោកនេះបានធ្វើឱ្យក្មេងស្រីនោះបាត់បង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។ នាងបានក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ដែលរស់ដូចជាស្លាប់ រស់ទាំងគ្មានវិញ្ញាណ។ ពិភពលោករបស់ក្មេងស្រីនោះបានរលត់បាត់ទៅហើយ ងងឹតហើយ គ្មានគាត់នៅក្បែរដូចមុនទៀតឡើយ។
នៅចុងឆ្នាំ២០១៥ ក្មេងស្រីនោះបានត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍ទទេដោយបាត់បង់គ្រប់យ៉ាងក្នុងជីវិត។ ក្រៅពីយំ ក្មេងស្រីនោះមិនអាចធ្វើអ្វីបានទៀតទេ។ ប៉ុន្តែក្មេងស្រីនោះសំណាងណាស់ដែលនាងនៅមានគ្រួសារដ៏ល្អនៅចាំជ្រោមជ្រែង។ គ្រួសារនាងមិនធ្លាប់បន្ទោសឬទុកនាងចោលនោះទេ ទោះបីបើជីវិតរបស់ក្មេងស្រីនោះស្ថិតក្នុងស្ថានភាពធ្លាក់ដល់បាតយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ម្តាយរបស់នាងបានលើកទឹកចិត្តនិងទិញសៀវភៅលើកទឹកចិត្តជាច្រើនជូនដល់នាង ដែលក្នុងចិត្តសង្ឃឹមថា នាងនឹងមិនបោះបង់ខ្លួនឯងត្រឹមនេះទេ។

ក្រោយពីបានអានសៀវភៅលើកទឹកចិត្តជាច្រើន ក្មេងស្រីនោះចាប់ផ្តើមយល់។ នាងយល់ហើយថាមនុស្សដែលទៅ គេបានសុខហើយ គេបានរួចផុតពីសំណាញ់វាលវដ្តសង្សារហើយ នៅឡើយតែមនុស្សកំពុងមានជីវិតដែលបៀមរាល់ការសោកសៅរកទីបញ្ចប់ពុំឃើញ។ “សៀវភៅ” បានរំងាប់អារម្មណ៍ឈឺចាប់របស់នាង បានធ្វើឱ្យនាងស្រាកស្រាន្តចិត្ត ធ្វើឱ្យនាងចាប់ផ្តើមយល់ពីសង្ខារនិងសេចក្តីទុក្ខរបស់មនុស្ស ហើយក៏បានកែប្រែជីវិតក្មេងតូចម្នាក់នោះពីព្រះនាងតូចមកជាស្រ្តីដ៏រឹងមាំម្នាក់។ វាបានបង្រៀនឱ្យក្មេងស្រីម្នាក់នោះហ៊ានប្រឈមមុខនឹងការពិត មានភាពក្លាហានជាងមុននិងយល់ដឹងពីសង្គមជាងមុន។ ពិសេសជាងនេះ វាបានជួយឱ្យក្មេងស្រីម្នាក់នោះរស់នៅឡើងវិញក្នុងនាមជាស្ត្រីម្នាក់ដែលមានចរិតចាស់ទុំខុសកាលពីមុន។ ក្មេងស្រីនោះចេះរៀនរឹងមាំនិងហ៊ានទៅណាមកណាតែម្នាក់ឯងដោយមិនចាំបាច់ពឹងនរណាដូចមុន ហើយហ៊ានសាកល្បងនូវរឿងដែលពីមុនមកនាងខ្លាចក្នុងការធ្វើ។ ពេលនេះ ទើបក្មេងស្រីនោះយល់ច្បាស់ថា គ្រប់ពេលដែលបញ្ហាចូលមកដល់ មានតែការអានសៀវភៅ ការស្តាប់អត្ថបទលើកទឹកចិត្ត និងការដែលធ្វើឱ្យខ្លួនឯងធំជាងបញ្ហាប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចយកឈ្នះលើបញ្ហាបាន!! ហើយក្មេងស្រីម្នាក់នោះគឺ “ខ្ញុំ” ដែលជាអ្នកសរសេរអត្ថបទនេះឯង។

ភ្ញាក់ផ្អើលណាស់មែនទេ? ផ្លូវជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ គឺ “យើង” ដែលជាម្ចាស់ជីវិតខ្លួនឯងជាអ្នកសម្រេច។ ហេតុនេះហើយ សូមកុំឱ្យសេចក្តីអស់សង្ឃឹម ស្រមោលអន្ធការពីអតីតកាលចូលមកគ្របដណ្តប់លើជីវិតយើងឡើយ ព្រោះយើងពុំបានរស់នៅក្នុងអតីតភាពទៀតនោះទេ។ យើងត្រូវរឹងមាំដោយខ្លួនឯង កុំបណ្តោយឱ្យខ្លួនឯងរស់នៅដោយពឹងផ្អែកលើដង្ហើមអ្នកដទៃដើម្បីដក។ ការពឹងពាក់អ្នកដទៃជ្រុលហួសពេក វានឹងធ្វើឱ្យយើងពិបាករកដំណកដង្ហើមដោយខ្លួនឯងនៅពេលដែលដង្ហើមគេត្រូវបានផុតបាត់ទៅ។ ហេតុនេះ យើងត្រូវចេះរៀនរស់ដោយខ្លួនឯង នោះយើងនឹងអាចធ្វើអ្វីមួយដែលយើងចង់បាននៅក្នុងជីវិតជាក់ជាមិនខាន។

ចូរកុំធ្វើខ្លួនជាព្រះនាងតូចរបស់នរណាម្នាក់ឡើយ ប៉ុន្តែត្រូវតែរឹងមាំដោយខ្លួនឯង នោះយើងនឹងក្លាយជាម្ចាស់ក្សត្រីដោយខ្លួនឯងជាក់ជាពុំខាន។
ត្រូវចាំណា!! គ្មានអ្វីដែលយើងធ្វើមិនបាននោះទេ លើកលែងតែយើងមិនបានធ្វើប៉ុណ្ណោះ!!

----
អត្ថបទដោយ៖ នាគស្មោះស្នេហ៍
ពិនិត្យនិងកែសម្រួលដោយ៖ ជ័ង នីងស៊ាំង

សូមបងប្អូនជួយបោះឆ្នោតគាំទ្រអត្ថបទ #ក្រោយស្រមោលអន្ធការ ដើម្បីឱ្យអត្ថបទនេះជាប់ក្នុងចំណាត់ថ្នាក់ Top 5 ជាអត្ថបទដែលល្អជាងគេនៅក្នុងការប្រកួតសរសេរអត្ថបទរបស់ហាតប៊ុក ដោយគ្រាន់តែ React និង Share។ 1 React = ២ពិន្ទុ 1 Share = ១ពិន្ទុ