06/07/2026
ម្ចាស់អាជីវកម្មភាគច្រើន ពេលកំណត់គោលដៅឱ្យបុគ្គលិក ឬឱ្យខ្លួនឯង ជាញឹកញាប់តែងកំណត់ថា “ខែនេះត្រូវលក់ឱ្យបាន 2,500 ដុល្លារ” “ត្រូវមានអតិថិជនថ្មី 20 នាក់” “ត្រូវ Post Social Media 1 Post ក្នុងមួយថ្ងៃ” បន្ទាប់មកក៏វាស់លទ្ធផលនៅចុងខែរៀងរាល់ខែថា ធ្វើបានគ្រប់ឬអត់ បើធ្វើបានគ្រប់ 100% គេចាត់ទុកថាជោគជ័យ ទទួលបាន Bonus បើធ្វើមិនគ្រប់ ចាត់ទុកថាបរាជ័យ កាត់ Bonus មើលទៅដូចជាវិធីល្អ មានគោលដៅច្បាស់ វាស់លទ្ធផលបាន ប៉ុន្តែរឿងដែលកើតឡើងគឺ បុគ្គលិកធ្វើបាន 100% រៀងរាល់ខែ តែអាជីវកម្មក៏មិនរីកចម្រើន នៅដដែលដូចមុន គ្មាន Innovation ថ្មី គ្មានការអភិវឌ្ឍ គ្មានការសាកល្បងអ្វីថ្មីៗ ព្រោះខ្លាចថា បើសាកល្បងហើយមិនជោគជ័យ នឹងធ្វើឱ្យមិនដល់ 100% ហើយត្រូវបានកាត់ Bonus ខណៈពេលដែលអាជីវកម្មខ្លះ កំណត់គោលដៅដែលមើលទៅលើសលប់ ដូចជា “បង្កើនការលក់ឱ្យបាន 3 ដងក្នុងរយៈពេល 6 ខែ” “ពង្រីកសាខាពី 1 ទៅ 10 ក្នុងឆ្នាំនេះ” “បង្កើតផលិតផលថ្មីដែលមិនធ្លាប់មាននរណាធ្វើពីមុន” បុគ្គលិកព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាព សាកល្បងវិធីជាច្រើន បរាជ័យខ្លះ ជោគជ័យខ្លះ ចុងក្រោយធ្វើបានត្រឹមតែ 70-80% នៃគោលដៅ ប៉ុន្តែអាជីវកម្មរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង រៀនបានអ្វីថ្មីៗជាច្រើន មាន Innovation ថ្មី មានសមត្ថភាពថ្មីដែលមិនធ្លាប់មានពីមុន ការពិតដ៏ឈឺចាប់គឺ ការធ្វើ KPI បាន 100% មិនមានន័យថាអាជីវកម្មនឹងជោគជ័យនោះទេ ពេលខ្លះ ការធ្វើ OKR បានត្រឹមតែ 70% បែរជាធ្វើឱ្យអាជីវកម្មរីកចម្រើនច្រើនជាង នេះគឺជាភាពខុសគ្នារវាង KPI និង OKR ដែលម្ចាស់អាជីវកម្មគ្រប់រូបត្រូវតែយល់។
KPI មកពីពាក្យ Key Performance Indicator ឬសូចនាករសំខាន់សម្រាប់វាស់ភាពជោគជ័យ វាជាការវាស់ថា យើងធ្វើការងារដែលកំពុងធ្វើស្រាប់បានល្អប៉ុណ្ណា វាសមស្របសម្រាប់ការងារដែលត្រូវការភាពស្ថិតស្ថេរ ភាពត្រឹមត្រូវ និងអាចធ្វើដដែលៗបាន ដូចជា អត្រាការលក់ប្រចាំខែ ចំនួនអតិថិជនដែលទទួលសេវាក្នុងមួយថ្ងៃ ពេលវេលាមធ្យមក្នុងការឆ្លើយសារអតិថិជន អត្រាទំនិញខូច គោលដៅរបស់ KPI គឺត្រូវធ្វើឱ្យបាន 100% ឬជិត 100% បំផុត ព្រោះ KPI គឺជាស្ដង់ដារដែលត្រូវធ្វើឱ្យបាន ដើម្បីឱ្យអាជីវកម្មដំណើរការទៅតាមធម្មតា ឧទាហរណ៍ ហាងកាហ្វេកំណត់ KPI ថា “អតិថិជនត្រូវទទួលបានភេសជ្ជៈក្នុងរយៈពេល 5 នាទី បន្ទាប់ពីបញ្ជាទិញ” នេះគឺជាស្ដង់ដារសេវាកម្មដែលត្រូវធ្វើឱ្យបានរៀងរាល់ថ្ងៃ បើធ្វើបានត្រឹមតែ 70% មានន័យថា អតិថិជន 30% ត្រូវរង់ចាំលើសពី 5 នាទី ដែលមិនល្អ ឬហាងអាហារកំណត់ KPI ថា “ត្រូវលក់ឱ្យបាន 100 ដុល្លារ ក្នុងមួយថ្ងៃ” ដើម្បីគ្របដណ្តប់ការចំណាយ បើធ្វើបានត្រឹមតែ 70% មានន័យថា លក់បានត្រឹមតែ
70 ដុល្លារ ក្នុងមួយថ្ងៃ មិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ចំណាយ ខាតបង់ ដូច្នេះ KPI គឺជាតួលេខដែលត្រូវធ្វើឱ្យបាន ដើម្បីរស់រានមានជីវិត មិនមែនជាតួលេខសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែង នោះទេ។
OKR មកពីពាក្យ Objectives and Key Results ឬគោលបំណង និងលទ្ធផលសំខាន់ៗ វាជាការកំណត់គោលដៅដែលមានការប្រកួតប្រជែងខ្ពស់ ជាអ្វីដែលចង់ក្លាយទៅជា ជាអ្វីដែលចង់ផ្លាស់ប្តូរ ឬអភិវឌ្ឍ មិនមែនគ្រាន់តែធ្វើការងារដដែលឱ្យល្អជាងមុនទេ ប៉ុន្តែជាការធ្វើអ្វីថ្មីៗដែលមិនធ្លាប់ធ្វើ ឬធ្វើឱ្យល្អជាងមុន Objectives គឺជាគោលដៅធំដែលចង់សម្រេចបាន ដូចជា “ក្លាយជាហាងកាហ្វេដែលមានឈ្មោះល្បីបំផុតក្នុងតំបន់” Key Results គឺជាលទ្ធផលដែលអាចវាស់បានថា សម្រេច Objective ឬអត់ ដូចជា “មានអតិថិជនថ្មីកើនឡើង 200 នាក់ក្នុងមួយខែ” “ទទួលបាន Review 5 ពិន្ទុ ក្នុង Google Maps ចំនួន 100 Review” “មានអត្រាការលក់ Social Media កើនឡើង 300%” គោលដៅរបស់ OKR មិនមែនត្រូវធ្វើឱ្យបាន 100% ទេ ប៉ុន្តែធ្វើបាន 70-80% ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យហើយ ព្រោះបើកំណត់ OKR ហើយធ្វើបាន 100% ងាយៗ បង្ហាញថាគោលដៅមិនមានការប្រកួតប្រជែងគ្រប់គ្រាន់ ហើយកំណត់ទាបពេក
OKR ល្អត្រូវតែជាគោលដៅដែលមានការប្រកួតប្រជែង ត្រូវសាកល្បងវិធីថ្មីៗ ត្រូវរៀន ត្រូវអភិវឌ្ឍ ត្រូវប្រថុយ ហើយពេលខ្លះក៏ត្រូវបរាជ័យ ប៉ុន្តែពេលធ្វើបាន 70-80% អាជីវកម្មនឹងទទួលបានលទ្ធផលល្អជាងមុនច្រើន រៀនបានអ្វីថ្មីៗ និងត្រៀមខ្លួនបន្តទៅមុខ។
ភាពខុសគ្នាសំខាន់រវាង KPI និង OKR គឺ KPI សួរថា “យើងធ្វើរឿងដែលកំពុងធ្វើស្រាប់បានល្អប៉ុណ្ណា ក្នុងរឿងដែលយើងគួរធ្វើស្រាប់” ខណៈដែល OKR សួរថា “យើងនឹងទៅឱ្យដល់កន្លែងដែលយើងចង់ទៅបានយ៉ាងដូចម្តេច យើងនឹងធ្វើអ្វីថ្មីៗដែលមិនធ្លាប់ធ្វើ” ឧទាហរណ៍ ហាងលក់សម្លៀកបំពាក់ Online KPI គឺ “ឆ្លើយសារអតិថិជនក្នុងរយៈពេល 30 នាទី” “ផ្ញើទំនិញក្នុងរយៈពេល 24 ម៉ោង” “ អត្រាការលក់ 2,500 ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ” រឿងទាំងនេះគឺជាស្ដង់ដារដែលត្រូវធ្វើឱ្យបាន ដើម្បីឱ្យអាជីវកម្មដំណើរការទៅតាមធម្មតា ត្រូវធ្វើឱ្យបានជិត 100% ប៉ុន្តែ OKR គឺ “ក្លាយជាហាងសម្លៀកបំពាក់ Vintage Online លំដាប់លេខ 1 ក្នុងក្រុង នៅ” Key Results គឺ “មាន Facebook ឬ TikTok ដែលប្រជាជនកម្ពុជាប្រើច្រើនជាង កើនឡើងដល់ 50,000 នាក់” “មានអត្រាការលក់ 12,500 ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ” “បានសហការជាមួយ Influencer ល្បីៗ 5 នាក់” សង្កេតថា OKR ជាគោលដៅដែលមានការប្រកួតប្រជែងខ្លាំងណាស់ ត្រូវធ្វើអ្វីថ្មីៗដែលមិនធ្លាប់ធ្វើ ត្រូវសាកល្បង ត្រូវប្រថុយ បើធ្វើបាន 70-80% ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យខ្លាំងហើយ ព្រោះអាជីវកម្មនឹងរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង ទោះបីមិនដល់ 100% ក៏ដោយ។
ឧទាហរណ៍នៃការប្រើ KPI និង OKR ជាមួយគ្នាក្នុងអាជីវកម្មខ្នាតតូច ហាងអាហារមានបុគ្គលិក 5 នាក់ កំណត់ KPI សម្រាប់ការងារប្រចាំថ្ងៃដែលត្រូវធ្វើឱ្យបាន 100% គឺ “អាហារត្រូវចេញក្នុងរយៈពេល 15 នាទី” “តុត្រូវបានសម្អាត និងជូតឱ្យស្អាតក្នុងរយៈពេល 5 នាទី បន្ទាប់ពីអតិថិជនបង់ប្រាក់” “អត្រាការលក់ត្រូវ មិនទាបជាង 250 ដុល្លារ ក្នុងមួយថ្ងៃ” “ត្រូវមានគ្រឿងផ្សំស្រស់ត្រៀមរួចរាល់រៀងរាល់ថ្ងៃ” រឿងទាំងនេះគឺជាស្ដង់ដារដែលត្រូវធ្វើឱ្យបាន ដើម្បីឱ្យហាងបន្តដំណើរការ ត្រូវវាស់រៀងរាល់ថ្ងៃ ឬរៀងរាល់សប្តាហ៍ បើធ្វើមិនបាន ត្រូវកែសម្រួលភ្លាមៗ ប៉ុន្តែហាងដដែលនេះក៏កំណត់ OKR ប្រចាំត្រីមាសថា “ក្លាយជាហាងអាហារដែលគេនឹកឃើញមុនគេ ពេលចង់ញ៉ាំអាហារខ្មែរ ក្នុងតំបន់នេះ” Key Results គឺ “បង្កើនអតិថិជនថ្មី 300 នាក់ក្នុងមួយត្រីមាស” “ទទួលបាន Review 4.5 ពិន្ទុ ឡើងទៅក្នុង Google Maps ចំនួន 50 Review” “បង្កើត Menu សម្ងាត់ពិសេសដែលមានតែនៅទីនេះ ចំនួន 3 Menu ហើយលក់បានយ៉ាងតិចក្នុងមួយ Menu ឱ្យបាន 100 ចានក្នុងមួយត្រីមាស” សង្កេតថា OKR មិនមែនជាការងារប្រចាំថ្ងៃទេ ប៉ុន្តែជាគម្រោងពិសេសដែលត្រូវវិនិយោគពេលវេលាក្នុងការគិត សាកល្បង ត្រូវធ្វើអ្វីថ្មីៗ ដូចជា គិត Menu ថ្មី រកវិធីធ្វើ Marketing ថ្មី បើធ្វើបាន 70-80% ដូចជា បានអតិថិជនថ្មី 220 នាក់ បាន Review 38 Review បង្កើត Menu ឱ្យបាន 2 Menu
ហើយលក់ក្នុងមួយ Menu ឱ្យបាន 75 ចាន ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យហើយ ព្រោះអាជីវកម្មរីកចម្រើនឡើងច្រើន មានអតិថិជនថ្មីច្រើន មាន Review មាន Menu ពិសេស ទោះបីមិនដល់គោលដៅ 100% ក៏ដោយ។
កំហុសដែលជួបញឹកញាប់បំផុត គឺការប្រើ KPI និង OKR ច្រឡំគ្នា គឺកំណត់គោលដៅបែប OKR ដែលមានការប្រកួតប្រជែងខ្លាំង ប៉ុន្តែបែរជាវាស់បែប KPI ដែលត្រូវបាន 100% វាធ្វើឱ្យបុគ្គលិកខ្លាចក្នុងការសាកល្បង ខ្លាចប្រថុយ ខ្លាចបរាជ័យ ចុងក្រោយគ្មាននរណាហ៊ានធ្វើអ្វីថ្មីៗ ឧទាហរណ៍ ម្ចាស់ហាងកំណត់គោលដៅថា “ឆ្នាំនេះត្រូវបង្កើនអត្រាការលក់ឱ្យបាន 2 ដង” ដែលជាគោលដៅបែប OKR ដែលមានការប្រកួតប្រជែង ប៉ុន្តែបែរជាប្រាប់បុគ្គលិកថា “បើធ្វើមិនបាន 2 ដង នឹងកាត់ Bonus ទាំងអស់” ដែលជាការវាស់បែប KPI ដែលត្រូវបាន 100% ដូច្នេះបុគ្គលិកមិនហ៊ានសាកល្បងវិធីថ្មី មិនហ៊ានសាកល្បងធ្វើ Marketing បែបថ្មី មិនហ៊ានបង្កើត Menu ថ្មី ព្រោះខ្លាចថាបើមិនបានលទ្ធផល នឹងធ្វើឱ្យអត្រាការលក់មិនដល់គោលដៅ ហើយត្រូវកាត់ Bonus ចុងក្រោយក៏ធ្វើតាមវិធីដដែលៗដែលមានសុវត្ថិភាព អត្រាការលក់ក៏មិនកើន អាជីវកម្មក៏មិនរីកចម្រើន វិធីដែលត្រឹមត្រូវគឺ បើកំណត់ OKR ថា “បង្កើនអត្រាការលក់ឱ្យបានគុណនឹង 2 ដង” ត្រូវប្រាប់បុគ្គលិកថា “បើធ្វើបាន 70-80% ឬកើនឡើងគុណនឹង 1.5-1.6 ដង ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យខ្លាំងហើយ ទទួលបាន Bonus ពេញ ហើយសំខាន់បំផុតគឺឱ្យសាកល្បងវិធីថ្មីៗ ទោះបីបរាជ័យក៏មិនអីដែរ សុំត្រឹមតែរៀន និងកែលម្អ” បែបនេះបុគ្គលិកនឹងហ៊ានសាកល្បង ហ៊ានធ្វើ ហើយអាជីវកម្មក៏មានឱកាសរីកចម្រើន។
កំហុសមួយទៀតដែលជួបញឹកញាប់ គឺការកំណត់គោលដៅដែលគួរតែជា KPI ប៉ុន្តែបែរធ្វើជា OKR ឬកំណត់គោលដៅដែលគួរតែជា OKR ប៉ុន្តែបែរធ្វើជា KPI ឧទាហរណ៍ ហាង Bakery កំណត់គោលដៅថា “នំត្រូវស្រស់រៀងរាល់ថ្ងៃ គ្មាននំសល់លក់” នេះគួរតែជា KPI ដែលត្រូវធ្វើឱ្យបាន 100% ព្រោះវាជាស្ដង់ដារមូលដ្ឋានរបស់ហាង Bakery មិនគួរកំណត់ជា OKR ដែលធ្វើបាន 70-80% ក៏បានទេ ព្រោះបើធ្វើបានត្រឹមតែ 70% មានន័យថា 30% មាននំសល់លក់ ដែលបំផ្លាញកេរ្តិ៍ឈ្មោះហាង ឬផ្ទុយទៅវិញ ហាងកាហ្វេកំណត់គោលដៅថា “បង្កើត Menu ពិសេសដែលមិនធ្លាប់មាននរណាធ្វើពីមុន 5 Menu” នេះគួរតែជា OKR ដែលមានការប្រកួតប្រជែង បើធ្វើបាន 3-4 Menu ដែលល្អពិតប្រាកដ ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យហើយ មិនគួរកំណត់ជា KPI ដែលត្រូវធ្វើឱ្យបានគ្រប់ 5 Menu ដើម្បីឱ្យគ្រប់ 100% ទេ ព្រោះបើបង្ខំឱ្យបានគ្រប់ 5 Menu បុគ្គលិកអាចគិត Menu មិនល្អចេញមក គ្រាន់តែដើម្បីឱ្យគ្រប់ចំនួន ការបែងចែកឱ្យច្បាស់ថា រឿងអ្វីគួរតែជា KPI និងរឿងអ្វីគួរតែជា OKR នឹងជួយឱ្យអាជីវកម្មដំណើរការបានល្អ ទាំងផ្នែករក្សាស្ដង់ដារ ការរីកចម្រើន និងអភិវឌ្ឍ។
ការប្រើ KPI និង OKR ជាមួយគ្នាយ៉ាងត្រឹមត្រូវ នឹងជួយឱ្យអាជីវកម្មមានតុល្យភាព មានទាំងស្ថិរភាព និងការរីកចម្រើន ឧទាហរណ៍ ហាងកាត់សក់មានបុគ្គលិក 3 នាក់ កំណត់ KPI ប្រចាំសប្តាហ៍ថា “ទទួលអតិថិជនយ៉ាងតិច 100 នាក់ក្នុងមួយសប្តាហ៍” “អតិថិជនត្រូវមិនរង់ចាំលើសពី 15 នាទី” “មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវបានស្វាគមន៍ក្នុងរយៈពេល 1 នាទី” “ចំណូលត្រូវមិនទាបជាង
600 ដុល្លារ ក្នុងមួយសប្តាហ៍” រឿងទាំងនេះវាស់រៀងរាល់សប្តាហ៍ ត្រូវធ្វើឱ្យបានជិត 100% ដើម្បីឱ្យហាងដំណើរការបាន ប៉ុន្តែហាងដដែលនេះក៏កំណត់ OKR ប្រចាំត្រីមាសថា “ក្លាយជាហាងកាត់សក់ដែលយុវវ័យវ័យធ្វើការនឹកឃើញជាលើកដំបូងក្នុងតំបន់នេះ” Key Results គឺ “បង្កើនចំនួនអតិថិជនអាយុ 25-35 ឆ្នាំ ឱ្យក្លាយជា 60% នៃអតិថិជនទាំងអស់” “មាន Follower Facebook ឬ TikTok 5,000 នាក់” “បានធ្វើសក់ឱ្យ Influencer ឬមនុស្សមានឈ្មោះល្បីក្នុងតំបន់ 3 នាក់ ហើយបាន Post Review” សង្កេតថា KPI ជាការងារប្រចាំដែលត្រូវធ្វើរៀងរាល់សប្តាហ៍ ខណៈដែល OKR ជាគម្រោងពិសេសដែលធ្វើបន្ថែមជាមួយគ្នា បើត្រីមាសនេះធ្វើ OKR បាន 70% ដូចជា អតិថិជនអាយុ 25-35 ឆ្នាំ កើនឡើងជា 45% មាន Follower 3,800 នាក់ បានធ្វើសក់ឱ្យបុគ្គល ល្បី 2 នាក់ ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យខ្លាំងហើយ ព្រោះហាងមានក្រុមអតិថិជនថ្មី មាន Online Presence ចាប់ផ្តើមមានឈ្មោះល្បី ទោះបីមិនដល់ 100% ក៏ដោយ។
រយៈពេលរបស់ KPI និង OKR ក៏ខុសគ្នាដែរ KPI វាស់ក្នុងរយៈពេលខ្លីខ្លាំង ដូចជា ប្រចាំថ្ងៃ ប្រចាំសប្តាហ៍ ឬប្រចាំខែ ដើម្បីធានាថាអាជីវកម្មដំណើរការទៅតាមធម្មតា ខណៈដែល OKR វាស់ក្នុងរយៈពេល 3-6 ខែ ឬប្រចាំត្រីមាស ឬកន្លះឆ្នាំ ព្រោះគោលដៅដែលមានការប្រកួតប្រជែងត្រូវការពេលវេលាសម្រាប់ការសាកល្បង ការរៀន និងការអភិវឌ្ឍ
ឧទាហរណ៍ ហាងលក់ទំនិញ Online មាន KPI ប្រចាំថ្ងៃថាត្រូវ “ឆ្លើយសារអតិថិជនគ្រប់សារក្នុងថ្ងៃនោះ” “ខ្ចប់ និងផ្ញើទំនិញគ្រប់ Order ដែលបញ្ជាទិញមុនម៉ោង 3 រសៀល ក្នុងថ្ងៃនោះ” KPI ប្រចាំសប្តាហ៍គឺ “មានអត្រាការលក់យ៉ាងតិច 1,250 ដុល្លារ ក្នុងមួយសប្តាហ៍” “មាន Order ថ្មីយ៉ាងតិច 100 Order” វាស់រៀងរាល់ថ្ងៃ ឬរៀងរាល់សប្តាហ៍ ប៉ុន្តែ OKR ប្រចាំត្រីមាសគឺ “ក្លាយជាហាងដែលលក់ទំនិញប្រភេទនេះបានគ្រប់ និងមានភាពចម្រុះបំផុតនៅក្នុងក្រុង” Key Results គឺ “បង្កើនចំនួន SKU ពី 50 ទៅ 200 ក្នុងត្រីមាសនេះ” “មានអត្រាការលក់មធ្យម 7,500 ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ” “មានអតិថិជនទិញម្តងទៀតយ៉ាងតិច 30% នៃអតិថិជនទាំងអស់” វាស់នៅចុងត្រីមាស មិនមែនរៀងរាល់ថ្ងៃ ឬរៀងរាល់សប្តាហ៍ទេ។
ចំនួនរបស់ KPI និង OKR ក៏ខុសគ្នាដែរ KPI អាចមាន 5-10 ចំណុច ឬច្រើនជាងនេះ ព្រោះវាជាសូចនាករសម្រាប់វាស់ការងារប្រចាំជាច្រើនផ្នែក ដូចជា ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ផ្នែកអតិថិជន ផ្នែកគុណភាព ផ្នែកប្រសិទ្ធភាព ប៉ុន្តែ OKR គួរតែមានតិចចាប់ពី 3-5 ចំណុចប៉ុណ្ណោះ ព្រោះបើមានច្រើនពេក នឹងប៉ះពាល់ដល់ការផ្តោតអារម្មណ៍ ធ្វើឱ្យគ្មានអ្វីសម្រេចបានពិតប្រាកដ ឧទាហរណ៍ ហាងអាហារ KPI អាចមាន “អត្រាការលក់ប្រចាំថ្ងៃ” “ចំនួនអតិថិជនប្រចាំថ្ងៃ” “ពេលវេលាមធ្យមក្នុងការលើកអាហារ” “អត្រារបស់ខូច” “ការចំណាយក្នុងមួយចាន” “ពិន្ទុការពេញចិត្តរបស់អតិថិជន” “ចំនួនអតិថិជនដែលត្អូញត្អែរ” “អត្រាការត្រឡប់មកទិញម្តងទៀត” អាចមានបាន 8-10 ចំណុច ព្រោះត្រូវវាស់ជាច្រើនផ្នែក ដើម្បីធានាថាហាងដំណើរការបានល្អ ប៉ុន្តែ OKR ក្នុងត្រីមាសនេះគួរតែមានតែ 3-4 ចំណុច ប៉ុណ្ណោះ ដូចជា “ក្លាយជាហាងអាហារដែលមានសេវាកម្មល្អបំផុតក្នុងតំបន់” “បង្កើត Menu ពិសេសដែលមានអត្តសញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួន” “បង្កើនអត្រាការលក់ Delivery ឱ្យក្លាយជា 40% នៃអត្រាការលក់ទាំងអស់” មានតែ 3 ចំណុច ដើម្បីឱ្យក្រុមការងារផ្តោត និងធ្វើឱ្យសម្រេចបានពិតប្រាកដ។
ចុងក្រោយ រឿងដែលសំខាន់បំផុត គឺត្រូវយល់ថា KPI និង OKR មិនមែនជារឿងដែលផ្ទុយគ្នាទេ ប៉ុន្តែអាចប្រើរួមគ្នាបាន ហើយគួរតែប្រើរួមគ្នា KPI ជួយឱ្យអាជីវកម្មមានស្ដង់ដារ មានស្ថិរភាព ដំណើរការបានរៀងរាល់ថ្ងៃ ខណៈដែល OKR ជួយឱ្យអាជីវកម្មមានការរីកចម្រើន មានការអភិវឌ្ឍ ឆ្ពោះទៅកន្លែងដែលចង់ទៅ អាជីវកម្មល្អត្រូវមានទាំងពីរ មាន KPI ដើម្បីរក្សាស្ដង់ដារ និងស្ថិរភាព ហើយមាន OKR ដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយខ្លួនឯង និងរីកចម្រើន បើមានតែ KPI អាជីវកម្មនឹងមានសុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែមិនរីកចម្រើន ធ្វើដដែលៗរៀងរាល់ថ្ងៃ រហូតដល់គូប្រជែងវ៉ាដាច់ ប៉ុន្តែបើមានតែ OKR ដោយគ្មាន KPI អាជីវកម្មនឹងរីកចម្រើនលឿន ប៉ុន្តែគ្មានស្ដង់ដារ អតិថិជនមិនពេញចិត្ត ព្រោះសេវាកម្មមិនស្ថិតស្ថេរ ការមានទាំង KPI និង OKR ធ្វើឱ្យអាជីវកម្មមានទាំងស្ថិរភាព និងការរីកចម្រើន ទាំងរក្សាស្ដង់ដារ និងអភិវឌ្ឍទៅមុខ ហើយរឿងដែលសំខាន់បំផុតគឺ កុំភ្លេចថា KPI ត្រូវធ្វើឱ្យបានជិត 100% ប៉ុន្តែ OKR ធ្វើបាន 70-80% ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យហើយ ព្រោះគោលដៅដែលមានការប្រកួតប្រជែង ហើយធ្វើបាន 70-80% ល្អជាងគោលដៅដែលងាយពេក ហើយធ្វើបាន 100% រាល់ពេល។
10 Key Takeaways
1. ការធ្វើ KPI បាន 100% រៀងរាល់ខែ មិនមានន័យថាអាជីវកម្មនឹងរីកចម្រើននោះទេ – ពេលខ្លះ ការធ្វើ OKR បានត្រឹមតែ 70% បែរជាធ្វើឱ្យអាជីវកម្មរីកចម្រើនច្រើនជាង – KPI វាស់ភាពជោគជ័យក្នុងការងារដដែលៗ OKR វាស់ភាពជោគជ័យក្នុងការឆ្ពោះទៅកន្លែងថ្មី
2. KPI សួរថា “យើងធ្វើរឿងដែលកំពុងធ្វើស្រាប់បានល្អប៉ុណ្ណា” – OKR សួរថា “យើងនឹងទៅឱ្យដល់កន្លែងដែលយើងចង់ទៅបានយ៉ាងដូចម្តេច” – KPI = រក្សាស្ដង់ដារ, OKR = បង្កើតអនាគត
3. KPI ត្រូវធ្វើឱ្យបានជិត 100% ព្រោះវាជាស្ដង់ដារ ដែលត្រូវធ្វើដើម្បីរស់រានមានជីវិត – អាហារចេញក្នុងរយៈពេល 15 នាទី, ឆ្លើយសារក្នុងរយៈពេល 30 នាទី, អត្រាការលក់គ្របដណ្តប់ការចំណាយ
4. OKR ធ្វើបាន 70-80% ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យហើយ – បើធ្វើបាន 100% ងាយៗ បង្ហាញថាគោលដៅមិនមានការប្រកួតប្រជែងគ្រប់គ្រាន់ – បង្កើនអត្រាការលក់ឱ្យបានគុណនឹង 3 ដង បើធ្វើបានគុណនឹង 2.2 ដង ក៏ចាត់ទុកថាជោគជ័យហើយ
5. កំហុសដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ គឺកំណត់គោលដៅបែប OKR ប៉ុន្តែវាស់បែប KPI ធ្វើឱ្យបុគ្គលិកខ្លាចសាកល្បង ខ្លាចប្រថុយ – កំណត់ថាត្រូវបង្កើនអត្រាការលក់ 2 ដង ប៉ុន្តែប្រាប់ថាបើធ្វើមិនបាន នឹងកាត់ Bonus ធ្វើឱ្យគ្មាននរណាហ៊ានសាកល្បងអ្វីថ្មី
6. KPI វាស់រៀងរាល់ថ្ងៃ ឬរៀងរាល់សប្តាហ៍ – OKR វាស់រៀងរាល់ 3-6 ខែ – KPI ត្រូវតាមដានញឹកញាប់ដើម្បីរក្សាស្ដង់ដារ OKR ត្រូវការពេលវេលាសម្រាប់សាកល្បង និងរៀន
7. KPI អាចមាន 5-10 ចំណុច – OKR គួរតែមានតែ 3-5 ចំណុច – KPI វាស់ជាច្រើនផ្នែកនៃការងារប្រចាំ OKR ផ្តោតតែលើគោលដៅសំខាន់បំផុត ដើម្បីមិនឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការផ្តោតអារម្មណ៍
8. រឿងដែលគួរតែជា KPI ដូចជា គុណភាព ស្ដង់ដារសេវាកម្ម ភាពស្ថិតស្ថេរ – រឿងដែលគួរតែជា OKR ដូចជា Innovation ថ្មី ការរីកចម្រើន ការផ្លាស់ប្តូរ – នំត្រូវស្រស់រៀងរាល់ថ្ងៃ គឺជា KPI, បង្កើត Menu ដែលមិនធ្លាប់មាននរណាធ្វើ គឺជា OKR
9. KPI និង OKR មិនផ្ទុយគ្នាទេ ប៉ុន្តែអាចប្រើរួមគ្នាបាន – អាជីវកម្មល្អត្រូវមានទាំងពីរ – មានតែ KPI គឺមានសុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែមិនរីកចម្រើន មានតែ OKR គឺរីកចម្រើន ប៉ុន្តែគ្មានស្ដង់ដារ
10. គោលដៅដែលមានការប្រកួតប្រជែង ហើយធ្វើបាន 70-80% ល្អជាងគោលដៅដែលងាយ ហើយធ្វើបាន 100% រាល់ពេល – ការធ្វើ OKR បាន 70% បង្ហាញថា អ្នកកំពុងប្រកួតប្រជែងជាមួយខ្លួនឯង រៀន អភិវឌ្ឍ និងរីកចម្រើនពិតប្រាកដ។
to Treasurer
