26/09/2026
បុរសម្នាក់នោះធ្លាប់មានមោទនភាពលើខ្លួនឯងយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះតែរូបគេតែងតែសម្រេច #ផែនការលក់ បានជាប្រចាំ រហូតដល់ថ្នាក់អាចឈោងចាប់តំណែងជា «ប្រធានគ្រប់គ្រងផ្នែកលក់» ក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ពេលឡើងកាន់តំណែងជាមេគេ គាត់ក៏បន្តធ្វើការងារនេះបានយ៉ាងល្អប្រសើរទៀតផង។
ប៉ុន្តែ ភាពជាអ្នកដឹកនាំតែងតែអមមកជាមួយនូវ #សម្ពាធ ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។ ដោយសារតែទ្រាំទ្រនឹងសម្ពាធទាំងនោះមិនបាន គាត់ក៏សម្រេចចិត្តលាឈប់ពីការងារ ដើម្បីចេញមក «បើកអាជីវកម្មផ្ទាល់ខ្លួន» ដោយមានជំនឿយ៉ាងមុតមាំក្នុងចិត្តថា ខ្លួនជាមនុស្សពូកែលក់ស្រាប់ទៅហើយ ហេតុអ្វីក៏ខ្លាចរអាការរកស៊ីខ្សត់ខ្សាយនោះ?
តែផ្ទុយស្រឡះពីការរំពឹងទុក ពេលដែលបោះជំហានមកធ្វើជាម្ចាស់អាជីវកម្មខ្លួនឯង គាត់បែរជាជួបប្រទះការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការលក់ រហូតដល់ថ្នាក់អង្គុយងឿងឆ្ងល់ និងសួរខ្លួនឯងទាំងត្រដាបត្រដាសថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាវាពិបាកបែបនេះ?»
មេរៀននៅពីក្រោយរឿងនេះ៖
រឿងរ៉ាវនេះគឺជាការពិតដ៏ឈឺចាប់មួយដែលតែងតែកើតមានចំពោះបុគ្គលដែលមានជំនាញ និងបទពិសោធន៍ខ្ពស់ ប៉ុន្តែខ្វះការក្រឡេកមើលទិដ្ឋភាពរួមរបស់អាជីវកម្ម៖
ជំនាញលក់ផ្ទាល់ខ្លួន មិនមែនជាប្រព័ន្ធអាជីវកម្មទាំងមូល៖ ការជាបុគ្គលិកឆ្នើម ឬជាអ្នកលក់ពូកែ គឺអាស្រ័យលើកម្លាំង និងសមត្ថភាពបុគ្គលផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែការរកស៊ីខ្លួនឯង គឺទាមទារនូវ «យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមហ៊ុន» ដ៏ទូលំទូលាយ។
អំណាចនៃខ្នងបង្អែកក្រុមហ៊ុន៖ ពេលដែលបុរសនោះស្ថិតក្រោមដំបូលក្រុមហ៊ុនចាស់ ភាពងាយស្រួលក្នុងការលក់កើតចេញពីកត្តាជាច្រើនរួមផ្សំគ្នាដូចជា៖
1. កេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងទំនុកចិត្តលើម៉ាកយីហោ (Brand Trust) ដែលក្រុមហ៊ុនបានសាងឡើងយ៉ាងយូរអង្វែង។
2. ប្រព័ន្ធគាំទ្រខាងក្រោយ (Back-office Support) ដូចជាផ្នែកទីផ្សារ ផ្នែកដឹកជញ្ជូន សេវាបម្រើអតិថិជន និងធនធានហិរញ្ញវត្ថុ។
3. យុទ្ធសាស្ត្រកំណត់តម្លៃ និងការស្រាវជ្រាវទីប៉ុស្តិ៍ (Market Research) ដែលថ្នាក់ដឹកនាំជាន់ខ្ពស់បានរៀបចំទុកជាមុន។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ > ពេលយើងនៅធ្វើការឱ្យគេ យើងច្រើនតែគិតថាជោគជ័យដែលយើងទទួលបានគឺមកពីសមត្ថភាពសុទ្ធសាធរបស់យើង។ តាមពិតទៅ សមត្ថភាពចេះលក់គឺជាគ្រាប់ពូជដ៏ល្អមួយ ប៉ុន្តែដីដែលធ្វើឱ្យគ្រាប់ពូជនោះដុះលូតលាស់បាន គឺប្រព័ន្ធ និងយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុមហ៊ុន។ ដូច្នេះហើយ កុំទាន់ប្រញាប់ហ៊ាន ឬវាយតម្លៃខ្លួនឯងថាស្តេចពូកែពេក ប្រសិនបើយើងមិនទាន់បានស្គាល់ពីភាពលំបាកនៃការរៀបចំប្រព័ន្ធអាជីវកម្មទាំងមូលពីក្បាលដល់កន្ទុយទេ។
