23/05/2026
⚫ “මිනිසාගේ ශක්තිය වැඩිපුරම නාස්ති වෙන්නේ කොහෙන්ද?”⚫
🔱 ගුරු.-එස්.ජී-. l Luxmi Blessings
අද බොහෝ මිනිස්සුන්ට එකම පැමිණිල්ලක් තිබෙනවා.
“හිතට ශක්තියක් නැහැ...”
“වෙහෙසයි...”
“උදේ නැගිට්ටත් ඇඟ බරයි...”
“මනස කැඩිලා වගේ...”
නමුත්, ගැඹුරින් බලන විට, බොහෝ වෙලාවට මිනිසාගේ ශරීරය පමණක් වෙහෙසට පත් වෙලා නැහැ. ඔහුගේ “ප්රාණ ශක්තිය” — ජීවිතය ගෙනයන අභ්යන්තර බලය — ටිකින් ටික විසිරී යමින් පවතියි.
පුරාණ යෝග, ආයුර්වේද සහ තන්ත්ර ශාස්ත්ර පෙන්වන්නේ — මනුෂ්ය ජීවිතයේ ගුණාත්මකභාවය තීරණය වන්නේ, ඔහු සතුව ඇති ශක්තියේ ගුණාත්මකභාවයෙන් බවයි.
ශක්තිය අඩු මිනිසාට —
සතුටත් ගැඹුරින් දැනෙන්නේ නැහැ.
ආදරයත් දිගටම පවත්වාගන්න බැහැ.
අවධානයත් රඳවාගන්න බැහැ.
භාවනාවත් ගැඹුරු වෙන්නේ නැහැ.
මේ නිසාම, පුරාණ ආචාර්යවරු “ශක්තිය රැකගැනීම” ජීවිත ශාස්ත්රයක් ලෙස ඉගැන්වූහ.
නමුත් අද මිනිසාට නොදැනීම — ඔහුගේ ශක්තිය දිනපතා නාස්ති වෙමින් පවතියි.
පළමු දොරටුව — අධික සිතුවිලි.
මිනිසාගේ මනස එක දවසක් තුළ දහස් ගණනක් සිතුවිලි නිර්මාණය කරයි. බොහෝ ඒවා — අවශ්ය නැති භීතිය, අතීත මතක, අනාගත කනස්සල්ල, අන් අය සමඟ සැසඳීම්, කෝපය, හෝ තවම සිදු නොවූ කල්පිත සංවාදයන්ය.
මනසට කිසිම විවේකයක් නොලැබෙන විට, ප්රාණ ශක්තිය ටිකින් ටික ගිලී යයි.
මේ නිසාම, සමහර මිනිස්සු කිසිම ශාරීරික වැඩක් නොකරත් — ඇතුළෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙහෙසට පත්වෙලා ඉන්නවා.
දෙවන දොරටුව — අවශ්ය නැති කතා.
පුරාණ ශාස්ත්රයන් තුළ “වචනය” ශක්තියක් ලෙස සලකන ලදී.
බොහෝ කතා කරන මිනිසා — බොහෝ ශක්තිය නාස්ති කරයි.
විශේෂයෙන්,
අපහාස,
අන් අය ගැන කතා කිරීම,
තර්ක,
නිතර පැමිණිලි කිරීම,
සහ නිෂ්ඵල සංවාද — මනස සහ ප්රාණය දුර්වල කරයි.
මේ නිසාම, යෝගීන් සහ භික්ෂූන් “මෞන” අභ්යාස කළහ.
නිශ්ශබ්දය — ශක්තිය නැවත එකතු කරයි.
තුන්වන දොරටුව — සැසඳීම් සහ හැඟීම් විසිරී යාම.
තමන්ගේ ජීවිතය, තවත් කෙනෙකුගේ ජීවිතය සමඟ නිතර සසඳන මිනිසා — ඇතුළෙන් සෑම දිනකම ශක්තිය අහිමි කරගනී.
ඊර්ෂ්යාව,
අනුමැතිය සඳහා ඇති ආශාව,
තමන්ව ඔප්පු කිරීමට ඇති උවමනාව —
මේ සියල්ල මනස තුළ නිරන්තර ගැටුමක් නිර්මාණය කරයි.
එවිට, මිනිසාගේ හදවතට සැනසීම අහිමි වෙයි.
හතරවන දොරටුව — විසිරුණු අවධානය.
අද මිනිසාගේ අවධානය සෑම මොහොතකම කෑලි කෑලි වෙමින් පවතියි.
සමාජ මාධ්ය දැනුම්දීම්.
නිරන්තර දුරකථන තිර නැරඹීම්.
ක්ෂණික වීඩියෝ.
නොනවතින උත්තේජනය.
මිනිසාගේ මනස කිසිම දෙයක ගැඹුරට යන්න පෙර — තවත් දෙයකට පැන යයි.
මෙන්න මෙය අතිශය භයානකයි.
පුරාණ ශාස්ත්රයන් තුළ, “අවධානය” යනු පරිශුද්ධ ශක්තියක් ලෙස සැලකුණි.
ඔබේ අවධානය යන තැනට — ඔබේ ජීවිත ශක්තියද ගලායයි.
මේ නිසාම, විසිරුණු අවධානයක් ඇති මිනිසාට — ගැඹුරු සතුටක්, ගැඹුරු ආදරයක්, හෝ ගැඹුරු භාවනාවක් අත්විඳීමට අපහසු වෙයි.
පස්වන දොරටුව — වැරදි ආහාර සහ අසමතුලිත ජීවන රටාව.
ආයුර්වේදය පෙන්වන්නේ — ආහාරය යනු ශරීරයට පමණක් නොව, මනසටද බලපාන ශක්තියක් බවයි.
අධික කෘත්රිම ආහාර,
අධික උත්තේජනය,
අවිධිමත් නින්ද,
සහ අසමතුලිත ජීවන රටාව — ප්රාණ ප්රවාහය අවුල් කරයි.
මේ නිසාම, පුරාණ ශාස්ත්රයන් තුළ —
ආහාරය,
හුස්ම,
නින්ද,
වචන,
සංග්රහය,
සහ සිතුවිලි පවා — අධ්යාත්මික ශාස්ත්රයක් ලෙස සැලකුණි.
මෙන්න මෙතැනදී “ශිව” සංකේතය ගැඹුරු වෙයි.
ශිව යනු — ශක්තිය පිටත විසුරුවා නොහැර, ඇතුළට එකතු කරගත් නිශ්ශබ්ද අවධානයයි.
ඔබේ සිතුවිලි නිරීක්ෂණය කරන්න.
ඔබේ වචන නිරීක්ෂණය කරන්න.
ඔබේ අවධානය කොහෙද ගලායන්නේ කියලා දකින්න.
මන්ද,
ශක්තිය රැකගන්නා මිනිසා — ටිකින් ටික ඇතුළෙන් දීප්තිමත් වෙයි.
ඔහුගේ බැල්ම නිශ්ශබ්ද වෙයි.
වචන බරකින් තොර වෙයි.
හුස්ම සන්සුන් වෙයි.
මනස පැහැදිලි වෙයි.
එවිට,
සතුට පිටතින් හොයන දෙයක් නොව,
ඇතුළේ නිවැරදිව ගලායන ශක්තියක ස්වභාවයක් බව
මිනිසාට දැනෙන්න පටන් ගනී.
මෙන්න එතැනදී “ක්රිෂ්ණ” ලීලාවද විවෘත වෙයි.
ක්රිෂ්ණ යනු — ජීවිත ශක්තිය සංගීතයක්, ආදරයක්, සහ රසයක් බවට පත් කරන අවදිභාවයයි.
එවිට, මිනිසා තේරුම් ගනී —
ජීවිතය ලස්සන වෙන්නේ,
තව තවත් දේවල් එකතු කරගත් විට නොව,
තමන් සතුව ඇති ප්රාණ ශක්තිය
නිශ්ශබ්දව, සන්සුන්ව, සහ සවිඥානිකව
ගලායන්න ඉඩ දුන් විට බව.
🔱ගුරු ආශිර්වාද.....
