08/07/2026
ගෙදර සුවඳ...❤️
දොරකඩ පරණ සෙරෙප්පු දෙක,
තාමත් එහෙමම බලා ඉන්නවා.
හවසට නිවෙන ඉස්තෝප්පුව,
කාව හරි තාමත් බලාපොරොත්තු වෙනවා.
කැලැන්ඩරේ දින මාරු වුණාට,
ගෙදර ඔරලෝසුව හෙමින් යනවා.
මට විතරක් තේරෙන නිහඬකමක්,
බිත්ති හතර ඇතුළෙ කතා කරනවා.
තේ කෝප්පුව තාම උණුයි වගේ,
ඒත් වාෂ්පයක් නැති වෙලා.
ගෙදර සුවඳ තාම එහෙමයි,
ඒත් හුස්මක් අඩුවෙලා.
මං තනියම කියන "ඇවිත්" එකට,
කවුරුත් "ඉන්නවා" කියන්නෙ නෑ.
හිතේ එක කාමරයක්,
හැමදාම ලයිට් නිවලා.
වැස්ස වැටෙන දවස්වල,
වහලෙ සද්දෙ වෙනස් වෙලා.
කෑම මේසෙ පුටුවක් ළඟ,
හිස් ඉඩක් පුරුදු වෙලා.
කවුරුත් නොඅහන ප්රාර්ථනාවක්,
රෑ අහසට හෙමින් යවනවා.
"අදත් හොඳින් හිටියා..." කියලා,
කඳුළු ටික විතරක් අත්සන් කරනවා.
සමහර මිනිස්සු යන්නෙ නෑ...
ඔවුන්ගේ පියවර විතරක් ඇහෙන්න නවතිනවා.
සමහර ආදරවල් ඉවර වෙන්නෙ නෑ...
ඒවා ගෙදරක සුවඳක් වෙලා ඉතුරු වෙනවා.
උදේ ඉර තාම එනවා,
හවසට පාර තාම රතු වෙනවා.
හැමදේම වෙනදා වගේමයි...
ඒත්...
ගෙදර කියන වචනයේ,
අද හරි අමුතු හිස්තැනක් තියෙනවා.
මං තාමත් දොර ඇරලා ඇතුළට එන්නෙ,
කවුරුහරි හෙමින් "පුතේ..." කියයි කියලා.
ඒ නිහඬකම...
තාමත් මාව හඳුනනවා.
