Mangala Munasinghe

22/08/2021

picture without context ❤️

20/01/2021

- Your job is the dream of the unemployed
- Your house is the dream of the homeless
- Your smile is the dream of the depressed
- Your health is the dream of those who are sick

16/01/2021

07/12/2020

ජපානයේ එක්තරා සබන් කර්මාන්ත ශාලාවකි. එහි අමුද්‍රව්‍ය අඹරණ යන්ත්‍රයට දැමු විට ඒවා ඇඹරී, සබන් කැට සෑදී බෙල්ට් එකක් දිගේ පැමිණේ. ඊට පහළින් තවත් බෙල්ට් එකක් දිගේ හිස් සබන් පෙට්ටි පැමිණේ. හිස් සබන් පෙට්ටි වලට සබන් කැටය වැටෙන පරිදි ටයිමින් සකස් කර ඇත. ඉන් පසුව ස්වයංක්‍රීයව සබන් පෙට්ටි සීල් වන අතර ඒවා සබන් කැට 100 ක් වන පරිදි ලොකු පෙට්ටි වලට ඇසිරේ. එම පෙට්ටි අළෙවි අංශයෙන් ජපානය පුරා බෙදා හරිනු ලැබේ.
ටික කලකින් අළෙවි අංශයෙන් පැමිණිල්ලකි. සබන් කැට 100 ලොකු පෙට්ටියක සබන් නොමැති හිස් පෙට්ටි 10% ක් 15 % ක් පවතින බව ඉන් කියැවිණ. ඉන් අදහස් වන්නේ බෙල්ට් එක දිගේ පැමිණෙන හිස් සබන් පෙට්ටියට හරියටම ⁣සබන් කැටය නොවැටීමේ සම්බාවිතාව 10% ක් 15% ක් වන බවය.

මෙම ගැටළුව ඇති වූයේ හිස් සබන් පෙට්ටි පැමිණෙන වේගය හා ඊ⁣ට අනුරූපව සබන් කැටය එම පෙට්ටියට වැටෙන වේගය මිලි තත්ත්පර ගණනකින් වෙනස් වීම නිසාය. තේරෙන්න කීවොත් ටයිමින් අවුලක් නිසාය. කර්මාන්තශාලාවේ තාක්ෂණික අංශයට මෙය විසදිය නොහැකි විය. පිටතින් ගෙන්වාගත් විශේෂඥ කණ්ඩායම් වලටද බැරි විය. විදෙස් රටවලින් ගෙන්වාගත් අයටද බැරි විය. කර්මාන්තශාලා හිමිකරු අසරණ වී සිටියේය. බැරිම තැන ඔහු, කර්මාන්ත ශාලාවේ සියළු සේවකයන්ගේ රැස්වීමක් කැදවා ඔවුන් සියළු දෙනාගේ අදහස් විමසා සිටියේය. ඔවුන් අදහස් ලබා දුන් අතර, ඒවා සියල්ල කලින් කවුරුන් විසින් හෝ ඉදිරිපත් කර අසාර්ථක වූ ඒවා විය. අයිතිකරු තවත් අසරණ විය.

මේ අතර, තේ පැන් පිළියෙළ කර පිළිගැන්වීමේ වාරය උදා විය. ⁣රැස්වීමට සහභාගී නොවූ එකම සේවකයා වූ තේ පැන් පිළිගන්වන සුළු සේවකයා අයිතිකරු අමතා එකී තාක්ෂණික ගැටළුව ඔහුට විසදිය හැකි බව පැවසීය. අයිතිකරු මුලදී කෝපයට පත් විය. ලොව පුරා විශේෂඥයන්ට කෝටි ගණනක් වියදම් කර විසදිය නොහැකි වූ ගැටළුව මෙම සුළු සේවකයා විසදන්නේ කෙසේදැයි අයිතිකරුට සිතෙන්නට ඇත. කෙසේ වෙතත් වෙන කළ හැකි යමක් නොමැති නිසා ඔහුගෙන් අයිතිකරු විමසා සිටියේ "ඔබට මේ ගැටළුව විසදා දීමට මිලියන කීයක් ඕනෑද?" යනුවෙන් පමණි. සේවකයා එය අසා පැවසූයේ "මට මිලියන ගණනක් ඕනෑ නැහැ; මට ඕන හොද ස්ටෑන්ඩ් ෆෑන් එකක් විතරයි" යනුවෙනි.

පුදුමයට පත් වූ අයිතිකරු උපහාසයෙන් සිනා සී හොද ෆෑන් එකක් ලබා දුන්නේය. සුළු සේවකයා එය රැගෙන ගොස් ප්ලග් එකට ගසා සබන් වැටී බෙල්ට් එක දිගේ එන සබන් පෙට්ටි දෙසට දමා ෆෑන් එක ක්‍රියාත්මක කළේය. සබන් කැටය නොවැටී පැමිණෙන හිස් සබන් පෙට්ටි ෆෑන් එකේ සුළගෙන් විසි වී ගිය අතර වසර ගණනාවක් විසදිය නොහැකි ගැටළුව විසදිණ. වැය වූයේ යෙන් තුන්දහසක මුදලක ෆැන් එකක් පමණි !!!

ආදර්ශය :-
ඔබ ව්‍යවසායකයෙකු නම්, හොද ඇහුම්කන් දෙන්නෙකු විය යුතුය. නොසිතෙන පුද්ගලයන්ගෙන් ඔබට මිල කළ නොහැකි ප්‍රයෝජන ගත හැක්කේ එවිටය. කිසි ⁣දිනෙක කිසිවෙකු අවතක්සේරු නොකරන්න. එවිට ඔබ අසමසම ව්‍යවසායකයෙකු වනු ඇත.
උපුටා ගැනීමකි. අයිතිය මුල් රචකයා සතු වේ.

06/12/2020

https://fb.watch/2cLoZJWxrn/

09/11/2020

https://www.facebook.com/nasdaily/videos/2630064790583364/?vh=e

07/11/2020

බ්‍රේල්
*******
ඔහුට ළමා කාලයේදීම මෙලොව එලිය දැකීමට ඇති අවස්තාව අහිමි වුනා.

නමුත් අන්ධකාර ලෝකයේ සිට ඔහු අදුරට ශාප කරමින් සිටියේ නැහ.සුවහසක් තමා වැනි අසරනයින් හට සහනයක් ලබා දීමට ඔහු සමත් විය.

ඒ ලුයිස් බ්‍රෙල් ය.ප්‍රංශ ජාතිකයෙක් වූ බ්‍රේල් උපත ලබන්නේ 1809 ජනවාරි 04 වන දින ප්‍රංශයේ කෝප්ව්‍රෙයි වලය.
කුඩා කාලයේදි නිරෝගි දරුවෙක් වූ බ්‍රේල් නිතර කෙලි දොලෙන් කල් ගත කිරීමට කැමති සාමාන්‍ය ක්‍රියාශීලි දරුවෙක් විය.ඔහු පුරුද්දක් විදියට ඔහුගෙ පියාගේ වැඩපොලෙහි විවිධ උපකරණ ගෙන සෙල්ලම් කිරීමට වැඩි කැමත්තක් දැක්වූවා.

දිනක් ඔහු තියුනු උල් ආයුධයක් ගෙන ලෙදර් පටියක් සිදුරු කිරීමට උත්සහ දරමින් සිටියා.ඔහුට නොදැනීම එය ඔහුගේ මූනට ඉතා ආසන්නයෙන් සිදු වෙමින් තිබුනා.සැනකින් ලෙදර් පටිය සිදුරු කරගෙන මතු වූ තියුනු ආයුධය ඔහුගේ එක් ඇසක් පසාරු කරගෙන ගියා.ඉක්මනින් ක්‍රියාත්මක වු ඔහුගේ පියා බ්‍රේල් ව රෝහල් ගත කලා.නමුත් ඒ වන විටත් ඔහුට එක් ඇසක් අහිමි වී අවසානයි.නැවතත් එම ඇසට පෙනීම ලබා දීමට නොහැකි බව දොස්තරලා පැවසුවා.

ඉතින් ඔය විදියට ඔහුගෙ ඇසෙ තුවාලයට බෙහෙත් කරමින් සිටියා.නමුත් බ්‍රේල්ගේ ජීවිතය තව දුරටත් අසරණ කරමින් තුවාල වූ ඇසෙන් ඇතුලු වූ විශ බීජයක් ඔහුගේ අනික් ඇසට ඇතුලු වුනා.ඉන් පසුව උනේ ඔහුට Sympathetic ophthalmia නම් රෝගය වැලදීමයි.එයින් සිදු වූයේ ඔහුගේ එම ඇසත් සදාකාලිකවම අන්ධ වීමයි.බ්‍රේල් සදාකාලික අන්ධ භාවයට පත් වුනා.නමුත් ඔහු ජීවිතය අත හැරියෙ නැහ.

ඔහු මහන්සි වෙලා අන්ධ වූ පුද්ගලයන් සදහා සුවිශේශි වූ පාසලක ඉගෙනුම ලැබුවා.ඔහු ඉතාමත් දක්ශ සහ නිර්මානශීලි මනසකින් යුක්තව ඉගෙන ගනු ලැබීම නිසා ශිශ්‍යත්වයක් ලබා ගැනීමට හැකි වුනා.ඒ ලෝකයෙ අන්ධ තරුණයන් සදහා වෙන් වූ ප්‍රථම ආයතනය වූ රෝයල් ඉන්ස්ටිටියුට් ෆො බ්ලින්ඩ් යූත්(royal institute for blind youth) ඉගෙනුම ලැබීමටය.එහි ඉගෙනුම ලබන කාලයේ අන්ධභාවයට පත් අය සදහා ඉගෙනීමට තිබු ක්‍රමය ඉතා දුශ්කර මෙන්ම ප්‍රායෝගික ගැටලු බොහොමයක් සහිත එකක් වුනා.

ඉතින් බ්‍රේල් හිතුවා මේකට විසදුමක් හොයන්න.මේ කාලයේ ප්‍රංශ යුධ හමුදාවේ භාවිතා වූ ඩොට් 12 කින් යුක්ත ස්පර්ශ කර ඉගෙන ගත හැකි ක්‍රමයක් පිලිබද බ්‍රේල් ගේ අවධානය යොමු වුනා.
බ්‍රේල් ඒක කලා.ඔහු ඩොට් දොලහක් තිබූ එක ඩොට් හයට අඩු කරලා පහසුවෙන් අන්ධ භාවයට් පත් අයට ඉගෙන ගැනීමට ක්‍රමයක් සොයා ගත්තා.ඒක අදටත් සුවහසක් අන්ධ භාවයට පත් අපේමා මිනිසුන් හට සාමාන්‍ය පරිදි අධ්‍යාපනය ලැබීමට විශාල පිටුවහලක් වෙනවා.බ්‍රේල් තමන් සොයා ගත් ක්‍රමය තව දුරටත් දියුණු කරමින් සංගීතය පවා ඉගෙනගත හැකි පරිදි එය වැඩි දියුණු කලා.බ්‍රේල් සංගීතයට ඉතා දක්ශ පුද්ගලයෙක් වුනා.ඔහු පොත් පවා රචනා කලා.

Method of Writing Words, Music, and Plain Songs by Means of Dots, for Use by the Blind and Arranged for Them. ඇතුලු පොත් කිහිපයක් ඔහු විසින් රචනා කරනු ලැබිය.ඔහු පසුව ඔහු ඉගෙන ගත් පාසලේම ගුරුවරයෙක් බවටද පත් වුනා.
1852 දී එනම් ඔහුට වයස අවුරුදු 43 දී සුවහසක් අන්ධභාවයට පත් අය වෙනුවෙන් ආලොකය ලබා දී ඔහු මෙලොවින් සමු ගන්නවා.ඒ ක්ශය රෝගය වැලදීමෙන්.

මෙලොවදි ඔහුට සෑම විටම මුහුණ පෑමට සිදු වූයේ අවාසනවන්ත් සිදු වීම් වලටය.නමුත් ඔහු පසු බැස්සේ නැහ.ඔහු බ්‍රෙල් ක්‍රමය සොයා ගත්තා.ඔහු ජීවත් ව සිටි කාලයේදි මෙම ක්‍රමය භාවිතා වුනේ නැහ.ඔහු මිය ගොස් වසර දෙකක් ගත වු පසු ලොව පුරා බ්‍රේල් ක්‍රමය ජනප්‍රිය වුනෙර් බ්‍රේල් සදා අමරණිය පුද්ගලයෙකු බවට පත් කරමිනි.

ඉතිං බ්‍රේල් දෙඇස නොපෙනෙන අසරණයින් සදාකාලිකවම අදුරේ සිටිමට ඉඩ නොදී ඔවුන් හට ආලෝකය ලබා දී ඔබ නික්ම ගියත් ලෝකය පවතින තුරාවටම අන්ධභාවය යනු ඉගෙනීමට බාධාවක් නොවේ.ඔබ අන්ධ අය අතර් විතරක් නොවේ අප හදවත් තුලද සදා අමරනීය වේ.

ස්තූතියි බ්‍රේල්

බ්‍රේල්ගේ ජීවිතය දුක් කම්කටොලු වලින් පිරී ගිය එකක් වුනත් ඔහු ඒවාට සැලුනේ නැහ.ඔහු තමාගේ මාර්ගයත් අලොක්මත් කරගෙන අන් අයටද ආලෝකය ලබා දී දිවියෙන් සමු ගත්තේ සදා අනුස්මරනීය චරිතයක් වීමෙනි.ප්‍රශ්න අභියෝග වලට මුහුණ දෙන්න බ්‍රේල්ගේ චරිතය ඉතා ආදර්ශමත් කතාවක්.

Positive Thinking-ධනාත්මකව සිතමු.

උපුටා ගැනීමකි.

07/11/2020

https://www.facebook.com/nasdaily/videos/2566227483691521/?vh=e

03/11/2020

භාහිර පෙනුමෙන් මිනිස්සුන් මනින උන්ට හොද පාඩම...

හීන්බන්ඩාගේ රැවුල හා ගැමි පෙනුම නිසා ඔහුට ඇත්තේ වයසට වඩා මහලු පෙනුමක්. ජාතික ඇඳුම ඇන්දත් නිතර බුලත්විට කෑම නිසා පිරිසිදු බවක්නම් පෙන්නුම් නොකරයි.

කුරුනෑගල දිසාවේ ඈත පිටිසර ගමක හැදී වැඩී තාමත් එහිම පදිංචි හීන්බන්ඩා සති අන්තයේ සුපුරුදු පරිදි ගෙදර එනවිට ඔහුගේ තිරික්කලයේ බඳින නාම්බන් වස්සා හොරු ගෙනිහින් තිබුනි.

සෑම සෙනසුරාදාවකම උදේ නගරයේ පොලට ගොස් ගෙදර අයට සතියක් කෑමට අවශ්‍ය එලවලු, තුනපහ, සමග බුලත් විට කෑමට අවශ්‍ය හුනු දුම්කොල ආදිය ගෙන ඒම ඔහුගේ සිරිතයි.

ගොන් වස්සා නැතිවීම ගැන පැමිනිලි කිරීමට පොලිසියට යාමට සිතා හිටි හෙයින් ඔහු උදයෙන්ම නගරයට ගියේය.

නගරයේ කුඩා කඩයකින් ලැවරියා දෙකක් කා තේ කෝප්පයකින් සප්පායම් වී රට දුම්කොල බුලත් විටක්ද කටේ රුවා ගත්තේය….
පොලිසියට ගොඩවනවිට උදේ නවයත් පසුවි ඇතිබව දුටුවේ එහි බිත්ති ඔරලෝසුවෙනි.

පැමිනිලි අංශයට දුර තියාම එබිකම් කල හීන්බන්ඩා එහි ආලින්දයේ වූ පුටු දෙකින් එකක වාඩි විය. එහා මෙහා ගමන් කරන පොලිස් නිලධාරීන් හැරුනුවිට මේසයක පුටුවක සිට රාජකාරි කරන නිලදාරියෙක් ඔහු දුටුවේ නැත.

සෑහෙන වෙලාවක් ගිය පසු පොලිස් නිලධාරියකු ඔහු ඇමතීය…
“ඇයි ලොකු උන්නැහේ…”
“පැමිනිල්ලක් දාන්ට රාලහාමි…”
“පැමිනිලි ලියන රාලහාමි තාම ඇවිල්ල නෑ… එනකම් ඉන්ට වෙයි. හා… බුලත් විට කනව නේද…. මිදුලෙ කෙල ගහනවා හෙම නෙවෙයි….”

තවත් පැය බාගයක් පමන ගියවිට පොලිස් කාන්තාවෝ දෙදෙනෙක් අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදෙමින් හිමින් ගමනින් ඔහු සිටින තැනට ආහ.
එහි වූයේ පුටු දෙකකි. එකක හීන්බන්ඩා ඉඳගෙනය….
“ලොකු උන්නැහැ පොඩ්ඩක් ඔතන ඕනෑ..” කියන්ටත් ඔහු නැගිට පුටුව ඉඩ දුනි.

විනාඩි දහයක් පමන ඕපාදූප කතාකිරීමෙන් පසුව එක් පොලිස් කාන්තාවක් හීන් බන්ඩා දෙස බැලීය….
“මේ උන්නැහැ මොකද…”
“පැමිනිලි ලියන රාලහාමි එනකම් නෝනා….”

“අද පැමිනිලි ලියන්නේ මමයි… මොකක් ගැනද පැමිනිල්ල….”

“මගෙ හරකෙක් හොරු ගෙනිහිං නෝනා….”
“හයියෝ ලොකු උන්නැහේ… හරකෙක් නැති උනානම් ගමේ ඇවිදල හොයාගන්නව මිසක් මෙහෙ ආවෙ අපිට වද දෙන්නද….”
“හා.. හා… එනව බලන්න…”

මෙසේ කියූ පොලිස් කාන්තාව ඇගේ මේසයේ පුටුවේ ඉන්දගත්තාය. පැමිනිලි කරුට ඉඳ ගැනීමට පුටුවක්ද එහි නැත.
හීන් බන්ඩා හිටගෙනම පැමිනිල්ල ඉදිරිපත් කලේය

“ලොකු උන්නැහේ ඉස්සරහට ඇවිල්ලා කෙලින් ඉන්න…. වටපිට බලන්නයි වැනෙන්නයි එපා… මට තව වැඩ තියෙනවා…”

“තමාගේ නම…?”

“දිසානායක මුදියන්සේලාගේ හීන්බන්ඩා”

“පදිංචිය…?”

“හෙට්ටිපොල…”

“වයස…?

“54 යි…”

“රැකියාවක් කරනවද…”

“ඔව් නෝනා…”

“මොකක්ද….?”

“මොනරාගල නෝනා….”

“”හයියෝ… වද දෙනවා… ලොකු උන්නැහේ… අහන ප්‍රස්නෙට උත්තරේ දෙනවකො… රැකියාව මං ඇහුවෙ …?”
“දිසාපති කන්තෝරුවෙ නෝනා….”

“හයියෝ… හැමනෙනවා… සාජන් මහත්තයා මේ බලන්නකෝ…. පැමිනිලි ලියන්නෙ කොහොමද අහන ප්‍රස්නෙට නෙවෙයිනෙ උත්තර දෙන්නෙ….

ඇතුලේ ශාලාවෙන් එලියට ආ සාජන් මහතාද ඇයට සහාය විය….
“මේ නාකියා… අපිට වැඩ තියෙනවා…. ඔය නෝන අහන ප්‍රශ්නෙට උත්තරේ දෙනවා….”

“මොකක්ද රැකියාව…?”
“දිසාපති කන්තෝරුවෙ නෝනා….”

“දිසාපති කන්තෝරුවෙ කියල බෑ ලොකු උන්නැහේ…. එතන මොකක්ද කරන්නෙ කියල කියන්න ඕනැ…
ලොකු උන්නැහැ එතන පියන් කෙනෙක්ද, කම්කරුවෙක්ද, ක්ලාක් කෙනෙක්ද, එහෙම නැත්තං මහ දිසාපතිද කියල කියන්න ඕනැ….”
“නෝන එහෙම ලියාගන්නකො…”
“මොකක්ද…”
“මහ දිසාපති කියලා…”
“ලොකු උන්නැහැ මේ…. විහිලු කරන්ටත් ගත්තද…. එතන කරන රස්සාව කියනවා මට ලියාගන්ට….”
“නෝන… මහ දිසාපති කියල ලියාගන්ටකෝ…. ” කියමින් හීන් බන්ඩා මහ හඬින් සිනාසුනේය…

හීන් බන්ඩාගේ මහා සිනාවටත්, අවසන් පිලිතුරටත් නලල රැලි ගන්වාගත් පොලිස් නිලධාරිනියට දෙපතුල දිගේ දැනුනු හිරි වැටීමක් මුලු සිරුර පුරාම ගමන් කරනු දැනුනි….

අසුනෙන් නැගිටගත් පොලිස් නිලධාරිනිය වහා දිවගියේ ස්ථානාධිපතිවරයාගේ කාමරයටයි….
තත්පර ගනනකින් ස්ථානාධිපතිවරයා හීන් බන්ඩා ඉදිරියට පැමිනියේය….

“මේ මහත්තය කවුද….” ස්ථානාධිපතිවරයා විමසීය…

“මම ඩී ඇම් හීන් බන්ඩා…. මොනරාගල මහ දිසාපති. මම පදිංචිය හෙට්ටිපොල. මම උදේ නවයට පොලිසියට ආවෙ මගෙ හරකෙක් නැතිවෙලා පැමිනිල්ලක් දාන්න. දැන් වෙලාව එකොලහමාරයි.. දැන්නම් මගෙ හරක මට නැති උනත් කමක් නෑ… ඕවයිසී මහත්තයා ඔයාගෙ නිලධාරීන්ට කියාදෙන්න මිනිස්සුන්ට ආචාරශීලීව රාජකාරි කරන හැටි….”

“අනේ… දහස් වාරයක් සමාවෙන්න සර්….
සර් ගෙදර යන්න…. මම හරකා හොයලා දෙන්නම්….”

හීන්බන්ඩා මහ දිසාපති තුමා පොලටත් ගිහින් ගෙදරට එනවිට නැතිවූ හරකා කඩුල්ලේ කනුවක බැඳ සිටිනු දක්නට ලැබුනි….

උපුටාගැනීමකි

02/11/2020

https://www.facebook.com/nasdaily/videos/354168119148382/

17/10/2020

සමෝසා වෙළඳාම නොහොත් නුතන රැඩිකල්වාදය...

"ගනේෂ් " ඉන්දියාවේ කාර්යබහුල නගරයක වෙසෙන සමෝසා වෙළෙන්දෙකි. නගරය තුල ගමන්කරන ඔහුගේ ජංගම අවන්හලේ දිනකට සමෝසා 500ක් ඉතා පහසුවෙන් විකිණීම සිදුකෙරිනි. පසුගිය වසර 30 තුල ඔහු කොයි කා අතරත් අතිශයින්ම ජනාධරයට පත්වුයේ ඔහුගේ සමෝසා වෙළඳාම නිසයි. ඒ මක්නිසාද යත් ඔහු සනීපාරක්ෂාව සහ ගුණාත්මකභාවය ගැන ඉතා විශාල සැලකිල්ලක් දැක්වූ නිසාය. ඉස්තරම් තෙල් සහ අමුද්‍රව්‍ය ඔහු ඒ සඳහා යොදාගත්තේය. සමෝසා මිලදී ගන්නන් හට නොමිලයේ චට්නි ලබා දුන්නේය. ඉතුරුවන සමෝසා දුප්පතුන්ට බෙදාදෙන අතර තවත් ඒවා වේ නම් බල්ලන්ට සහ හරකුන්ට කෑමට ලබා දුනි. ගනේෂ් මේ ව්‍යාපාරය තුලින් සැලකිය යුතු මුදලක් මාසිකව ඉපයීමට සමත් විය. ඔහුගේ එකම පුතාගේ මුලික අධ්‍යාපනයට, උපාධියට සහ ඔහුගේ MBA උපාධිය සඳහාද සියලු වියදම් දැරුවේ ගනේෂ්ගේ සමෝසා ව්‍යාපාරය තුලින් ලැබූ මුදලිනි. ඔහු කිසිඳු ණයකින් තොර පුද්ගලයෙක් විය. ඔහුගේ පුත් සන්දීප් තම MBA උපාධියෙන් පසුව නිවසට පැමිණුනේය. ඔහු තම පියාගේ සමෝසා ව්‍යාපාරය සඳහා උදව් කිරීමට කැමති බව ගනේෂ්ට දැන්වීය. නමුත් මින් පෙර කිසිදිනෙක ඔහු තම පියාගේ සමෝසා ව්‍යාපාරය සඳහා උදව් කර තිබුනේ නැත. ඔහුගේ ආගමනය ගැන ගනේෂ් අතිශයින් සතුටු විය. තම ව්‍යාපාරය තවදුරටත් වැඩිදියුණුකිරීමට මෙය අනගි අවස්ථාවක් යයි ගනේෂ් සිතුවේය.

ගෝලීය ආර්ථිකය, ව්‍යාපාර කළමනාකරණය සහ රැකියා වෙළඳපොල ගැන සන්දිප්හට ඉමහත් දැනුමක් තිබුණි. ඒ ගැන ඔහු පරීක්ෂණ කල අතර ඒ පිලිබඳ ප්‍රබන්දනයන් සහ දේශනයන් පවා කර තිබුණි. ව්‍යාපාර ශුද්ධ ලාබය වැඩිකරගනීමට කලයුත්තේ මොනවාදැයි ඔහු විසින් ලියු පොත්පත්ද ඒ අතර විය.

පියාගේ ව්‍යාපාරය දියුණුකිරීමේ අරමුණින් ඔහු පරිපාලනයට ඍජු දායකත්වයක් දැක්විය. ව්‍යාපාරය විධිමත්කිරීමේ ක්‍රමයතුල සමහරවිට දෛනිකව විකුණන සමෝසා ඒකක ගණන 500 සිට පහල බසියහැකි නමුත් ශුද්ධ ලාභය ඉහලයනබව ඔහු තම පියාට විස්තර කළේය. තම පුතුගේ විශිෂ්ට දැනුම ගැන ගනේෂ් අසීමාන්තික සතුටකට පත්විය.

එහි පළමු පියවර ලෙස සමෝසා පිසීමට ගන්නා තෙල් ඔහු මෙසේ වෙනස් කළේය. නව සහ නැවුම් තෙල් 80% සමග වරක් පාවිච්චිකරනලද තෙල් 20% මිශ්‍ර කර සමෝසා බැදීමට බාවිතා කළේය. පාරිභෝගිකයන්ට එහි වෙනසක් නොතේරුනි. ඔවුන් පෙර මෙන් සමෝසා 500ක් අලෙවි කලෝය. ඔවුන්ගේ ලාභය යම් ප්‍රමාණයකින් ඉහල ගියේය. ගනේෂ් සතුටට පත්විය. ඊළඟ දිනයේදී නැවුම් තෙල් 70% භාවිතා කල අතර වරක් පාවිච්චිකරනලද තෙල් 30% මිශ්‍ර කර සමෝසා බැදීමට බාවිතා කළේය. එදින ඔවුනට විකුණාගත හැකිවුයේ සමෝසා 400ක් පමණි. ඉතිරිය දුප්පතුන්ට සහ සතුන්ට ආහාරපිනිස ලබාදුනි. තම පුතු කී දෙය එලෙසින්ම සිදුවීම ගැන ගනේෂ් සතුටුවිය.

ඊළඟ දිනයේදී නාස්තිය වලක්වාගැනීමට සමෝසා 400ක් පමණක් සැදීමට සන්දීප් උපදෙස් දුනි. ඒ සඳහා 60% නව තෙල් සමග පාවිච්චිකරනලද තෙල් 40% මිශ්‍ර කර සමෝසා බැදීමට බාවිතා කළේය. එදින සමෝසා 400 විකුණා ගැනීමට හැකිවූ නිසා ඔවුන්ගේ ලාභය ඉහල ගියේය. ගනේෂ් ඉමහත් සතුටට පත්විය. නමුත් එදින රසය පිලිබඳව පරිභෝගිකයන්තුල කැමැත්තක් තිබුනේ නැත. පසුදින සමෝසා බැදීමට 50% නවුම්තෙල් සහ 50% බාවිතා කරනලද තෙල් යොදාගැනීමට සන්දීප් උපදෙස් දුනි. නමුත් එදින විකුණාගත හැකිවතිබුනේ සමෝසා 300ක් පමණි. ඉතිරිය විසිකරනු හෝ නොමිලේ දෙනු වෙනුවට නැවත බැද පසුදින අලෙවිකිරීමට සන්දීප් කටයුතු කළේය. මෙය තමාටත් කලින් කළහැකිව තිබුනා නොවේදැයි ගනේෂ් පසුතැවිලි විය. නමුත් තම පුතු ගැන ආඩම්බර විය.

පසුදින අලුතෙන් සමෝසා 200ක් සැකසු අතර පෙරදින ඉතුරුවූ සමෝසා100ක් සමග සමෝසා 300ක් විකිණීමට ඔවුන්ට හැකිවිය. නොමිලයේ ලබාදුන් චට්නි නොමිලයේ ලබා නොදීමෙන් සිදුවන ලාභය ගැන සන්දීප් තම පියාට විස්තර කළේය. එය බාදාවක් නොවේනම් එසේ කරනමෙන් ගනේෂ් කීවේය. එසේ කලදිනට පසුදින සිට ඔවුනට විකුණාගත හැකිවුයේ සමෝසා 100ක් පමණි. දින කීපයක්ම ඔවුනට විකුණාගත හැකිවුයේ සමෝසා 100ක් පමණි. දින කීපයක් අධ්‍යයනය කිරීමෙන් පසු ආර්ථික අවපාතයක් සිදුවී ඇතිබව වටහාගත සන්දීප් මෙසේ පැවසිය.

"මිනිස්සුන්ගේ අතේ සල්ලි නෑ. ඒක නිසා Business අඩුයි. අපි free දෙන ටිෂු එක නොදී ඉමු". එසේ කී සන්දීප් නොමිලයේ දුන් ටිෂු කඩදාසිය නැවැත්විය.

දිනකීපයකින් සමෝසා ව්‍යාපාරය ඒකක 50ක් දක්වා පහත වැටුණි. දැන් සමෝසා ව්‍යාපාරය නවතා නව ව්‍යාපාරයක් ආරම්භකිරීමට කාලය පැමිණ ඇතිබව සන්දීප්, ගනේෂ්ට පැවසිය. මෙතෙක් දින නිශ්ශබ්දව සිටි ගනේෂ් තම හඬ අවදි කළේය.

"උඹ ඉගනගෙන තියෙන්නේ business කරන්ඩ නෙවෙයි. වංචා කරන්ඩ. අපුරුවට සමෝසා 500ක් වික්ක මම, අද උඹව ලංකරගෙන විකුනන්නේ සමෝසා 50ක් විතරයි. මම මේක අවුරුදු 30ක්ම කලේ උඹ වගේ ඉගෙනගෙන නෙවෙයි. උඹල ඉගෙනගෙන තියෙන්නේ වංචා කරන්ඩ මිසක් business දියුණු කරන්ඩ නෙවෙයි. කරුණාකරලා මේක මට කරගන්ඩ දීලා උඹ පැත්තකට වෙයන්. උඹට කැමතිනම්. පිටි අනන, සමෝසා බදින වැඩේට මම උඹව පඩියක් දීලා ගන්නම්".

නැවත සුපුරුදු පරිදි ඉහල ගුණාත්මක භාවය ගැන සිතු ගනේෂ් පෙරටත් වඩා හොඳින් සමෝසා සැකසීම ඇරඹීය. සති කීපයකින්ම නැවතත් සමෝසා 600ක් දිනකට විකුණන මට්ටමට තම ව්‍යාපාරය ඉහල නැංවිය.

පසු වදන:

අද බොහොමයක් රජයේ සහ පුද්ගලික ආයතනවල පමණක් නොව, බොහෝ තැන්වල සිදුවන්නේ මෙය නොවේද?

System change කරන්ඩ නම් මුලින්ම තමන්ගේම ආකල්ප වෙනස්විය යුතු නොවේද? එකිනෙකාට බැනගනිමින් නොදරුවන් ලෙස හැසිරෙමින්, මං මුලාවී දුවනා ඔබත් මමත් කෙසේනම් system වෙනස්කරන්ඩද ?

සිතීම ඔබට භාරයි.

උපුටා ගැනීමක්