24/01/2026
🥺අනුන්ට දුන් ගින්දර තමන්ටම ලැබෙන දවස
අපේ ජීවිතය හරියට දෝංකාරයක් වගේ. අපි ලෝකයට දෙන දේම තමයි අපිට ආපහු ලැබෙන්නේ. හුඟක් වෙලාවට අපි අනිත් අයගේ හිත රිද්දද්දී, කාට හරි කරදරයක් කරද්දී ඒක අපිට එතරම් ලොකුවට දැනෙන්නේ නැහැ. මොකද ඒ වෙලාවේ ඒ ගින්නෙන් පිච්චෙන්නේ අපි නෙවෙයි, වෙන කෙනෙක් නිසා.
නමුත් කාලය කියන්නේ පුදුමාකාර දෙයක්. අපි අද අනුන් වෙනුවෙන් අවුලවන ඒ ගින්දර, කවදා හරි දවසක කැරකිලා ඇවිත් අපේම ජීවිතය වටා ඇවිලෙන්න පටන් ගන්නවා. එතෙක් කල් අනුන්ගේ වේදනාව දෙස බලලා උපහාසයෙන් හිනා වුණු අපිට, එදාට තමයි ඒ "ගින්නේ රස්නේ" ඇත්තටම දැනෙන්නේ.
👉අපි මතක තබා ගත යුතු දේ:
⚡කර්මය යනු සෙවණැල්ල වැනිය:
අපි කරන හොඳ වගේම නරකත් අපේ පස්සෙන්ම එනවා.
⚡වේදනාව පොදුයි:
තව කෙනෙකුගේ හිතක් රිද්දන්න කලින්, ඒ වේදනාව මට ලැබුණොත් කොහොමද කියලා මොහොතක් හිතන්න.
⚡ප්රමාද වී ලැබෙන පාඩම:
ගින්දරට අත තිබ්බට පස්සේ පිච්චෙනවා කියලා දැනගන්න එක ප්රමාද වැඩියි. ඒ නිසා ජීවත් වන ටිකේ අනුන්ට ගින්දර දෙනවට වඩා සෙවනක් වෙන්න උත්සාහ කරන්න.
🥺👉අපිට ඉතිරි වෙන්නේ මොනවාද?
😞පසුතැවීම: "එදා මම එහෙම නොකළා නම්" කියලා හිතෙනකොට හුඟක් වෙලාවට පමා වැඩියි.
😔හුදෙකලාව: ගිනි දෙන මිනිස්සුන්ව ලෝකය අතහරිනවා. අන්තිමට තමන් හදපු ගින්න මැද තමන්ටම තනි වෙන්න සිද්ධ වෙනවා.
💜🤔අනුන්ව රිදවලා ලබන සතුට තාවකාලිකයි. නමුත් එදාට ලැබෙන වේදනාව හරිම බරපතලයි. ඒ නිසා අද දවසේ අපි අනුන්ට ආදරය සහ කරුණාව දෙමු. එතකොට අපිට ආපහු ලැබෙන්නෙත් ඒ සැනසීමම විතරයි.
♥️😍අනුන්ව හඬවලා ලබන සතුටට වඩා, අනුන්ගේ ඇස්වල කඳුළු පිසදාලා ලබන සැනසීම කොයිතරම් වටිනවද?
✍️ ClamSpace