22/03/2026
အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ လူတွေ၏ နှလုံးသားထဲမှာ စုပုံလာတာက ကြောက်ရွံ့မှုမဟုတ်တော့ဘူး — နာကြည်းမှုပါ။ မလူများစွာ ဘဝပျက်စီးသွားရတယ်လို့ လူထုအများက ခံစားနေကြတယ်။ မိသားစုတွေ ခွဲခွာရ၊ ကိုယ့်မြေကို စွန့်ခွာပြီး တိုင်းတပါးသို့ ထွက်ပြေးရတဲ့ ပြည်သူတွေ များလာတာဟာ အလွန်နာကျင်စရာ ဖြစ်နေတယ်။
လူတွေက တောင်းဆိုခဲ့တာက အာဏာမဟုတ်ဘူး — လုံခြုံစွာ နေထိုင်ခွင့်၊ အလုပ်လုပ်စားနိုင်ခွင့်၊ မိသားစုနဲ့ အေးချမ်းတဲ့ဘဝပဲ။ ဒါပေမယ့် အကြောင်းမျိုးမျိုးနဲ့ ဖိအားပေးမှုတွေ၊ အခက်အခဲတွေ၊ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ကြားမှာ အသက်ရှင်နေရတဲ့ ပြည်သူများအတွက် နေ့တိုင်းဟာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို ဖြစ်နေတယ်။
တချို့သူတွေ အသက်ဆုံးရှုံးရတာ၊ တချို့သူတွေ နေရပ်စွန့်ခွာရတာတွေက လူသားတန်ဖိုးကို မေးခွန်းထုတ်စေတယ်။ နာကြည်းမှုဆိုတာ မုန်းတီးမှုကနေ မဟုတ်ဘဲ နာကျင်မှုကနေ မွေးဖွားလာတာပါ။ မိဘတွေ မျက်ရည်ကျရတဲ့နေ့တွေ၊ ကလေးတွေ အနာဂတ်မသေချာတဲ့နေ့တွေ များလာတဲ့အခါ လူထုရဲ့ အသံဟာ ပိုပြီး ခံစားချက်ပြင်းထန်လာတတ်တယ်။
တရားမျှတမှု၊ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ လူသားတန်ဖိုးကို လေးစားတဲ့နေ့တစ်နေ့ ရောက်လာမယ်လို့ လူများစွာ မျှော်လင့်နေကြတယ်။ နာကျင်မှုတွေကို မှတ်မိနေသရွေ့ အမှန်တရားကိုလည်း မေ့ပျောက်မသွားနိုင်ပါဘူး။
#နာကြည်းသောအသံ
#ပြည်သူများ၏နာကျင်မှု
#ငြိမ်းချမ်းမှုလိုချင်
#တရားမျှတမှုလိုအပ်
#ပြည်သူအသံ
#အမှန်တရားမပျောက်
Credit to the original owner
