Coaching for Entrepreneur - C.F.E

13/09/2017

02/09/2017

သင်ဘာလို့ ထွန်းထွန်းပေါက်ပေါက် မဖြစ်သေးတာလဲ
++++++++++++++++++++++++++++++++

၁။ ဆင်ခြေအရမ်းများတယ်။

တစ်ခုခုကို မလုပ်ချင်ရင်၊ လုပ်လိုစိတ်မရှိရင် အကြောင်းပြချက်တွေ၊ ဆင်ခြေတွေ ရာထောင်မက ရှာတွေ့နိုင်ပါတယ်။ တကယ့်လုပ်ချင်တဲ့လူတွေအတွက်ကျတော့ နည်းလမ်းအမြဲရှာတွေ့ပါတယ်။

၂။ တစ်ခုခု ကို အမြဲကြောက်တယ်။

ဆုံးရူံးမှာကြောက်တယ်။ ဂုဏ်ငယ်မှာကြောက်တယ်။
သူများဟားမှာကို ကြောက်တယ်။ အဆင်မပြေမှာ ကြောက်တယ်။ ခေတ်ပျက်မှာက်ိုကြောက်တယ်။ စသည်ဖြင့် ကြောက်ခြင်းများစွာနဲ့ ဘယ်တော့မှ အကြောက်သံတရာကနေ ရုန်းမထွက်တော့ပါဘူး။

၃။ သင်ယူဖို့ ငြင်းဆန်တယ်။

လုပ်လည်းမလုပ်တတ်ဘူး၊ သင်ဖို့လည်းအချိန်မပေးချင်ဘူး။ ပိုက်ဆံတော့ များများရချင်တယ်။ အခုေ၇တွင်းတူး၊ အခုရေကြည်သောက်ချင်တယ်။

၄။ ချီတုံချတုံ ဖြစ်တယ်။

နားယောင်လွယ်တယ်။ သူများကို အကြံတောင်းလွန်းတယ်။ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို ချီတုံချတုံ ဖြစ်တယ်။

၅။ အချိန်ဆွဲတယ်။

မပြီးဆုံးနိုင်တော့တဲ့ မနက်ဖန်များစွာနဲ့ ဘယ်တော့မှ မစဖြစ်တော့ပါဘူး။

၆။ ကောက်ရိုးမီးဆန်တယ်။ အဖျားရူးတယ်။

ဘာလုပ်လုပ်၊ အစပိုင်းအရမ်းတက်ကြွတယ်။ ကောက်ရိုးမီးလိုပါပဲ၊ ခဏလေးတောက်တယ်။ အဖျားရူးရူးသွားတယ်။

ရ။ သူများငြင်းဆိုမှာကို အမြဲစိုးရိမ်တယ်။

သူများ No ပြောမှာကို အရမ်းကြောက်တယ်။ အရမ်းစိုးရိမ်ကြီးတယ်။ မစခင်မှာပဲ လက်လျှော့သွားတတ်တယ်။

၈။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘောင်ခတ်တယ်။

ဟိုအလုပ်တော့ မသင့်တော်ဘူး၊ ဒီအလုပ်တော့ ငါ့အဆင့်နဲ့ဆိုရင် သိမ်ငယ်တယ်။ ခရီးဝေးဝေးသွားဖို့ မိဘနဲ့ မခွဲနိုင်ဘူး။ အနီးအနား စက်ရုံတွေကျတော့ လုပ်ခနည်းတယ်။ မျက်နာငယ်မှာ ဆိုးလို့၊ အမျိုးပြောမှာကြောက်လို့ စသည်ဖြင့် ဘောင်အမျိုးမျိုး ကနေ ရုန်းမထွက်တော့ပါဘူး။

၉ ။ လက်တွေ့မဆန်ဘူး

အမြဲစိတ်ကူးယဉ်တယ်။ စိတ်ကူးယဉ်တာအပြစ်မပြောလိုပေမဲ့ ပထမခြေလှမ်း မစဖြစ်တာကပြသနာပါ။ ကံကောင်းမူတွေ၊ လဘ်လာဘတွေ တစ်ခါထဲ နတ်သကြားဆီက ကျလာတော့မဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ကံကောင်းအောင် အမြဲမျော်လင့်နေတဲ့လူစားမျိုးပါ။ ဗေဒင်မေး ဝါသနာပါတဲ့လူစားမျိုးပါ။ အမြဲထီထိုးတတ်ပါတယ်။

ကျနော်ကတော့ အချို့အချက်တွေငြိနေသလိုပဲ၊ ပြုပြင်ရတော့မှာပေါ့၊ သင်ကော တစ်ချက်ချက်နဲ့ တိုက်ဆိုင်မိပါသလား။

Jobs4U မှာ ကျွမ်းကျင်မှု့နယ်ပယ်ဆိုင်ရာ ပညာရပ်များကို လေ့လာသင်ယူရင်း…. ပိုမိုထိရောက်သော လုပ်ငန်းခွင်နယ်ပယ်များသို့သွားကြစို့….။
▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄
▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲
Jobs4U (Jobs Hunting Agency & Organization Development Consultant)
အမှတ်(၃)၊ ၃-လွှာ၊ လှည်းတန်း (၃) လမ်း၊ ဦးထွန်းလင်းခြံလမ်းနှင့် စျေးလမ်းကြား၊ လှည်းတန်း၊ ကမာရွတ်မြို့နယ်၊ ရန်ကုန်။
Email: [email protected], [email protected]
Phone: 09 450 541 444, 09 2549 17366, 09 767 00 2230, 09 767 00 2210
www.Facebook.com/Jobs4Uall
▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄
▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲
Ref: WeChat
-Sayar Aung Ko Latt

22/06/2017

#ရာထူးတစ္ခုမွာ #ဘယ္လိုတာ၀န္ယူလုပ္ကိုင္ရမလဲ #ေလ့လာျပီးမွ
#သင္အလုပ္ေလၽွာက္ပါ #
=============================================
ယေန႔ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းအ၇ာေလး တစ္ခုကို Business Career
မွာက်င္လည္ေနၾကတဲ့လူငယ္လူရြယ္မ်ားအားလံုးကို ဗဟုသုတရရွိေစရန္
ရည္ရြယ္ျပီးေရးသားတင္ျပလိုက္ပါတယ္။

ဒီေန႔ စာေရးသူရဲ ႔ Employment Agency မွာ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္
အလုပ္လာေလွ်ာက္တယ္။
Senior Accountant Position နဲ႔ဆိုပါေတာ့။ဒါနဲ႔ ကိုယ္လည္းသူ႔
CV FORM ကိုဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့Company တစ္ခုမွာ လုပ္သက္ (၁နွစ္ေက်ာ္)ေလာက္လုပ္ခဲ့ဖူးတာကိုေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ရာထူးေနရာက Assistant Accountant နဲ႔ လုပ္ရျပီးJD ကေတာ့ Sale Invoice ေတြ ေန႔စဥ္စာရင္းသြင္းတယ္၊Sale Report ထုတ္ေပးတယ္ဆိုတာေတြကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။အဲ့ဒီမွာစေတြ႔ပါျပီ…

စာေရးသူကေမးတယ္ သမီး Senior Accountant Position ကို ဘာေၾကာင့္ေလွ်ာက္တာလဲလို႔ ေမးေတာ့ ဒီရာထူးနဲ႔လုပ္ရတာ မလုပ္ခ်င္ေတာ့လို႔ ေျပာင္းေလွ်ာက္ၾကည့္တာတဲ့…..
ဒါဆိုရင္ Senior Accountant တစ္ေယာက္ ဘာေတြလုပ္ရတယ္ ဘာတာ၀န္ေတြယူရတယ္ဆိုတာ သမီးသိသလားေမးေတာ့ မသိဘူးတဲ့ ဒီလိုပဲ လက္ရွိ Assistant Account ရာထူးနဲ႔မလုပ္ခ်င္တာနဲ႔ senior ေျပာင္းေလွ်ာက္ၾကည့္တာတဲ့။ဒီေနရာမွာ စာေရးသူအေနနဲ႔ ေျပာစရာေတြ အမ်ားၾကီးၾကံဳလာပါျပီ။
လူငယ္လူရြယ္ေတြရဲ ႔အလုပ္တစ္ခုေလွ်ာက္တဲ့အခါမွာ ကိုယ္တတ္ကၽြမ္းတဲ့ပညာနဲ႔ကိုယ့္ရဲ ႔ကၽြမ္းက်င္မႈေတြက ဘာေတြလည္း၊အလုပ္ပံုစံတစ္ခုမွာ သူ႔ရဲ ႔သေဘာသဘာ၀က ဘာေတြလည္း ၊ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလည္း၊ ဘယ္ရာထူးနဲ႔ဆိုရင္ သူ႔ရဲ ႔အလုပ္တာ၀န္ ၀တၱရားေတြက ဘာေတြျဖစ္မလည္းဆိုတာမ်ဳိးကို ၾကိဳတင္ေတြးေခၚ ေလ့လာထားတာမ်ဳိးမရွိဘဲ အလုပ္ပံုစံ တစ္ခုရဲ ႔ေခၚစာျမင္ရင္ ဘာမွန္းညာမွန္းမသိေလွ်ာက္ခ်င္ ေဖာင္တင္ခ်င္၊
လစာမ်ားတာျမင္ရင္ အဲ့အလုပ္တာ၀န္ ၀တၱရားေတြက ဘာေတြျဖစ္ႏုိင္မည္ မသိဘဲနွင့္ ရမ္းျပီးအလုပ္ေဖာင္တင္ခ်င္ေနတာမ်ဳိးေတြ ေန႔စဥ္ဆိုသလို ေတြ႔ျမင္ေနရလို႔ ဒီလိုလုပ္ရပ္မ်ဳိးေတြက တအားမွားယြင္းေနတယ္ဆိုတာကို လူငယ္လူရြယ္ေတြကို သိေစခ်င္မိပါတယ္။

စီးပြားလုပ္ငန္းတစ္ခုရဲ ႔စာရင္းဌာနမွာ Senior Accountant ဆိုတာ Chief Accountant တစ္ေယာက္ရဲ ႔အကူအျဖစ္လုပ္ကိုင္ရမွာျဖစ္လို႔ ခုေခတ္ လူေတြေျပာေနတဲ့ ေတာ္ရံုစေကးနဲ႔ေတာ့ မရပါဘူး။
ေအာက္ေျခက တက္လာတဲ့ စာရင္းအစိတ္အပိုင္းမ်ားအားလံုးကို Senior Account ဆီမွာ ျပန္ေပါင္းရမွာျဖစ္သလို ေအာက္ေျခမွာလုပ္ကိုင္ေနသူ Assistant Accountant မ်ားရဲ ႔စာရင္းမွတ္တမ္းမ်ား ပံုစံက်နမွႈရွိေအာင္ ၊ျပည့္စံုမွန္ကန္တဲ့စာရင္းေတြရရွိေအာင္လည္း စီမံခန္႔ခြဲေပးရသလို၊ စစ္ေဆးေပးျခင္း၊ထိန္းေက်ာင္းျပဳျပင္ေပးျခင္း၊လုိအပ္သလို သင္ျပေပးျခင္း မ်ားအျပင္၊ျဖစ္သမွ်ျပသနာရပ္အားလံုးကိုလည္း ေျဖရွင္းႏုိင္စြမ္းရွိရပါမယ္။ ဒါမွသာ Assistant Accountant မ်ားရဲ ႔အထက္လူၾကီးအျဖစ္ Senior Accountant ဆိုတဲ့ ဂုဏ္္ပုဒ္နဲ႔လိုက္ဖက္ညီမွာျဖစ္ပါတယ္။

စာရင္းေတြေရးဆြဲတဲ့ အခါမွာလည္း Assistant ေတြဆီက တက္လာတဲ့ စာရင္းေတြကို ျပန္လည္ Review Check မလုပ္ဘဲ စာရင္းအမွားအယြင္းေတြရွိေနလို႔ စာရင္း Report ေတြ မွားလာတဲ့အခါ ေအာက္ကလူေတြ လုပ္ေနတာ ကၽြန္မလည္း မသိဘူးလို႔ ေျပာလို႔မရသလို၊ေအာက္ကတက္လာတဲ့ စာရင္းေတြကို သူတို႔ေပးတဲ့ ကိန္းဂဏန္းအတိုင္းစာရင္းထဲထည့္ဆြဲလိုက္တာပဲလို႔လည္း ေျပာလို႔မရပါဘူး။ကိုယ္က အထက္လူၾကီးျဖစ္တဲ့အတြက္ Assistant ေတြ ဆီက မွားတဲ့စာရင္းကို ကိုယ့္စာရင္းထဲ အမွားအတိုင္းထည့္ဆြဲရင္ ကိုယ့္မွာတာ၀န္အျပည့္ရွိတာကို နားလည္ထားဖုိ႔လိုပါတယ္။ေနာက္တစ္ခုက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ တကယ္တမ္းအတတ္ပညာတစ္ခုနဲ႔အလုပ္လုပ္ျပီ ဆိုရင္ ဘယ္လိုအတတ္ပညာနဲ႔ဆိုတာရဲ ႔ေနာက္မွာ ဘယ္လိုကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့သေဘာကပါ တြဲလ်က္ပါလာတာမို႔၊အလုပ္ရာထူး တစ္ခုဆိုတာကလည္း ဘယ္လိုလုပ္ႏိုင္ရင္ ဘယ္လိုတာ၀န္ယူႏိုင္ရင္ ဘယ္လိုရာထူးအဆင့္ဆိုတာမ်ဳိးနဲ႔ ကန္႔သတ္သတ္မွတ္ရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ Assistant Accountant ကေတာ့စာရင္းပညာအဆင့္ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိျပီး ဘယ္ေလာက္ပဲလုပ္တတ္ရင္ ရတယ္္ဆိုတာမ်ဳိးနဲ႔ သတ္မွတ္ျပီး၀န္ထမ္းေခၚၾကပါတယ္။ ၊Senior Accountant ဆိုရင္ေတာ့ စာရင္းပညာအဆင့္ ဘယ္ေလာက္ထိရွိျပီး ဘယ္လိုစာရင္းတာ၀န္မ်ဳိးေတြယူႏိုင္ရမယ္ဆိုတဲ့ ကန္႔သတ္ခ်က္ကလည္း ရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ဒီေတာ့ စာရင္းပညာနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ကိုယ္က ဘယ္အဆင့္ထိရတယ္ ဘယ္ေလာက္နားလည္ကၽြမ္းက်င္တယ္ ဆိုတာမ်ဳိးကိုေတြးျပီးမွ အလုပ္တာ၀န္ကို ကိုယ္ဘယ္အဆင့္ထိယူႏိုင္မလဲေတြးပါ။

ျပီးရင္ေတာ့ ကိုယ္ယူႏိုင္တဲ့အလုပ္တာ၀န္ပံုစံကို လုပ္ငန္းေတြဘက္က ဘယ္လိုရာထူးေပးျပီး ေခၚထားသလဲ ဆိုတာမ်ဳိးကို ေလ့လာျပီးမွ ကိုယ္နဲ႔အပ္စပ္ သင့္ေတာ္မယ့္ အလုပ္ေနရာ ရာထူးမ်ဳိးကို ေလွ်ာက္လႊာတင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ ဒီေနရာမွာ အလ်င္းသင့္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္ Senior Accountant ဆိုတာမ်ဳိးဟာ Account Department မွာ လူ(၁၀)ေယာက္ရွိရင္ Chief Accountant ကိုကိုယ့္အထက္ကထားၾကည့္ ဒါဆိုကိုယ္က က်န္လူ (၈)ေယာက္ရဲ ႔အထက္မွာေနရတဲ့ တာ၀န္ခံတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားပါျပီ။ဒီေတာ့ဘာျဖစ္လည္း ကိုယ္အင္တာဗ်ဴးသြား၀င္ရင္ Chief Accountant ကအင္တာဗ်ဴးပါလိမ့္မယ္၊Senior Accountant ရာထူးနဲ႔ထိုက္တန္သူျဖစ္ရဲ႔လား Senior နဲ႔လိုက္ေလ်ာညီေထြတဲ့အရည္အခ်င္းေတြရွိရဲ႔လားဆိုတာကိုစမ္းစစ္ေတာ့မေပါ့။ဒီအတြက္ေမးလာပါတယ္Final Account ထိဆြဲနိုင္လားေပါ့။ဒီအခ်ိန္မွာ ရွင္ Final Account ထိဆြဲရမွာလား ကၽြန္မက တစ္ခါမွ မဆြဲဖူးပါဘူးဆိုျပီး ဘူးတစ္လံုးေဆာင္လိုက္တဲ့အခါ Chief Accountant ကမ်က္နွာသိပ္မသာမယာျဖစ္ျပီး ဒါဆိုလည္း Trial Balance ထိဆြဲခိုင္းရင္ေကာရမလားထပ္ေမးေတာ့ Trial ကစာမွာေတာ့ သင္ဖူးတယ္ တခါမွေတာ့ ဆြဲလည္းမဆြဲဖူးဘူး၊ကၽြန္မလုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္မွာကTrial မဆြဲခဲ့ရဘူးဆိုတာမ်ဳိးနဲ႔ ဘူးခံလိုက္ျပန္ေတာ့ Chief Accountant စိတ္ညစ္သြားပါျပီ။ငါအားကိုးလို႔ရမယ့္သူ မဟုတ္ပါလားေပါ့ေတြးပါျပီ။

ဒါေတာင္ စာရင္းဆြဲရမယ့္ အဆင့္ Level ကိုပဲရည္ရြယ္ေမးတာပါ။တကယ့္ စာရင္းဆြဲမယ့္အခါမွာ သံုးရမယ့္ စာရင္းပညာရပ္ နည္းစနစ္ေတြကို ေသခ်ာမေမးရေသးပါဘူး။ေန႔စဥ္စာရင္းကိုင္တြယ္ထိန္းသိမ္းနည္းေတြ မပါေသးပါဘူး။ Senior Accountant ေလွ်ာက္ျပီဆိုတာနဲ႔ စာရင္းကို Final Account ထိဆြဲႏိုင္ေစခ်င္တာ၊အနည္းဆံုးေတာ့ ေအာက္ေျခကတက္လာသမွ်ေသာ စာရင္းအစိတ္အပိုင္းေတြကို ျပန္ေပါင္းစည္းျပီး Trial Balance အဆင့္ထိ ဆြဲေပးေစခ်င္တာေတြေၾကာင့္ ဒီ(၂ခ်က္ပဲ)ေမးလိုက္ေသးတာပါ။
ဒီမွာတင္ ကၽြန္မ Final Account ထိလည္းမဆြဲတတ္ဘူး၊မဆြဲႏိုင္ဘူး၊Trial Balance အဆင့္ထိလည္း တခါမွ မဆြဲဖူးပါဘူးဆိုေတာ့ကာ Chief Accountant တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ကေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္ ေျပာင္းဗ်ဴးၾကည့္ရေတာ့မေပါ့လို႔သာ စိတ္ထဲေတြးလိုက္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ကာ ဒီေန႔မွာ Assistant Account လုပ္ရတာ မလုပ္ခ်င္ေတာ့လို႔ Senior Account ေျပာင္းေလွ်ာက္ၾကည့္တာဆိုတဲ့ ကေလးရဲ ႔အျဖစ္မ်ဳိးက ဆင္ကန္းေတာတိုး ဆိုသလိုမ်ဳိးျဖစ္ေတာ့မွာပါ။ေသခ်ာတာကေတာ့ အလုပ္ထဲကို သူလိုခ်င္တဲ့ ရာထူးမ်ဳိးနဲ႔အလုပ္ရဖုိ႔မေျပာနဲ႔ အင္တာဗ်ဴး၀င္ခြင့္ကို ရမွာမဟုတ္။CV FORM ေပၚမွာ ေျပးၾကည့္မွ လုပ္သက္ေလး (တစ္နွစ္ေက်ာ္)သာရွိေနတဲ့အတြက္ရယ္၊Sale Invoice သာစာရင္းသြင္းဖူးတယ္လို႔ ေရးထားတဲ့အတြက္ရယ္ Senior Accountant ေခၚတဲ့အလုပ္ေတြက သူ႔ကို အင္တာဗ်ဴး၀င္ခြင့္ေပးမွာမဟုတ္တာ အေသအခ်ာပါဘဲ။ဒီအတြက္ စာရင္းပညာနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ရာထူးေနရာေတြ အတြက္အလုပ္ေလွ်ာက္မယ့္သူေတြ အတြက္ေရာ၊တျခားတျခားေသာ အလုပ္ပံုစံ ရာထူးေတြကို ေလွ်ာက္ထားၾကမယ့္ Business Career ေတြ အတြက္လည္း ဗဟုသုတရေစရန္ မီွျငိမ္းကိုးကားႏိုင္ရန္ ေရးသားေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အလုပ္တစ္ခုေလွ်ာက္ဖို႔ဆိုရင္ အလုပ္ေခၚစာေတြကို စိတ္၀င္တစ္စားဖတ္ပါ။ဘယ္လိုရာထူးမ်ဳိးေတြကို ဘယ္လို အရည္အခ်င္းကန္႔သတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ေခၚ တတ္တယ္၊ ဘယ္လိုအလုပ္တာ၀န္ေတြလုပ္ႏိုင္ရမယ္လို႔ ကန္႔သတ္ထားတတ္တယ္ဆိုတာမ်ဳိးေတြကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ ငါ့မွာဒီလို အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီႏိုင္သလား၊ဒီလိုအခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့သူျဖစ္ေအာင္ ငါဘာေတြျပင္ဆင္ၾကိဳးစားရမလည္းဆိုတာမ်ဳိးေတြ ေတြးေတာၾကည့္ပါ။ ဒီအခါမွာ ကိုယ္လုပ္သင့္တာေတြကို လမ္းေၾကာင္းေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ ဒီရာထူးေတြကို ေလွ်ာက္သင့္မေလွ်ာက္သင့္လည္း သိလာပါလိမ့္မယ္။ အဓိကကေတာ့ လူငယ္ေတြ အလုပ္ေခၚစာေတြကို ေသခ်ာဖတ္ရွဳ ႔ေလ့ လာဖုိ႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စာရင္းကိုင္ေတြအတြက္ အပိုင္းကို ျပန္လွည့္ပါ့မယ္။ စာရင္းပညာနဲ႔ အလုပ္မယ့္လူတိုင္းဟာ စာရင္းပညာရပ္ေတြကို ေလ့လာသင္ယူဖူးသူေတြပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ဒီအတြက္ကိုယ္ေလ့လာသင္ယူခဲ့ရတဲ့စာရင္းပညာ သီအိုရီေတြ၊စာရင္းပညာနည္းဗ်ဴဟာေတြ၊စာရင္းစည္းမ်ဥ္းေတြကိုေလးေလးနက္နက္ေလ့လာထားျပီး ဒါေတြကို လက္ေတြ႔လုပ္ငန္းခြင္မွာ ျပန္အသံုးခ်ရတာပါဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးရွိဖုိ႔ အရမ္းလိုအပ္ပါတယ္။စာလိုသာ သင္လိုက္တယ္ အဓိကက စာေမးပြဲေအာင္ဖုိ႔ လက္မွတ္ရဖုိ႔သာ အေရးၾကီးတာဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ သင္ယူခဲ့ျပီး လုပ္ငန္းခြင္သာေရာက္လာတယ္ သင္ယူခဲ့တဲ့ စာရင္းပညာေတြကို ျပန္လည္အသံုးမျပဳႏိုင္၊ထပ္မံေလ့လာမႈလည္းဘာမွမလုပ္ဘဲ စာကတျခား အလုပ္က တျခားပါဘဲလို႔ ေတြးထင္ေနတာေတြေၾကာင့္ ေမးလိုက္ရင္ LCCI ေအာင္ျပီးျပီလားေမး ေအာင္ျပီးျပီစာရင္းပိုင္းမွာ ဘာေတြလုပ္ေပးတတ္မလဲေမး ဘာမွေရေရရာ ရာလုပ္မေပးတတ္ဘဲ အလုပ္ေတြလိုက္ေလွ်ာက္ ရတဲ့အလုပ္ေလးလုပ္ျပီး ကိုုယ့္ကိုယ္ကို စာရင္းကိုင္လို႔ တရားေသသတ္မွတ္ထားေနၾကပါေတာ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ စာရင္းကိုင္တစ္ေယာက္မွာ အရွိသင့္ဆံုးအရည္အခ်င္းက ဘာလဲေမးရင္ (Accounting Concept) လို႔ေခၚတဲ့ စာရင္းပညာနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့အေတြးအေခၚအယူအဆ၊အသိပညာဗဟုသုတေတြျပည့္စံုဖုိ႔က အဓိကပါဘဲ။Accounting Line နဲ႔အသက္ေမြးမယ့္သူ Accountant တစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔ ရပ္တည္ျပီး Career Life ကိုျဖတ္သန္းမယ့္လူတစ္ေယာက္က စာ၇င္းပညာနဲ႔သက္ဆိုင္တာေတြကို ဘာမွမသိ ဘာမွမေတြးတတ္ သင္ၾကားခဲ့ဖူးသမွ်ေတြကိုလည္း ဘာမွေခါင္းထဲမက်န္ဘဲနဲ႔ စာရင္းပညာေတြကို အသံုးခ်ျပီးလုပ္ရမယ့္ မည္သည့္အလုပ္ကိုမွ ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ႏိုင္မွာမဟုတ္သလို ထူးခၽြန္တဲ့ ကၽြမ္းက်င္စာရင္းကိုင္တစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ စာရင္းကိုင္တစ္ေယာက္္ဆိုတာ.......
Accounting ပညာေတြကို အသံုးခ်ျပီးအလုပ္လုပ္ႏိုင္မွ စာရင္းကိုင္ျဖစ္မွာပါ။Accounting ပညာကိုမသံုးဘဲ စာရင္းကိုင္လုပ္ေနရင္ေတာ့ စာေရးမေတြ စာေရးေတြပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ဘာလို႔ဒီစကားေျပာသလဲဆိုရင္ ဥပမာ အေရာင္းဆိုင္တစ္ခုခု၊ပြဲရံုတစ္ခုခု၊စက္ရုံတစ္ခုခု၊လုပ္ငန္းတစ္ခုခုမွာ စာရင္းနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ေရးမွတ္မႈေလး တစ္ခုခုအတြက္သာ လုပ္ကိုင္ေပးမယ့္လူလိုလို႔ အလုပ္ေခၚရင္ စာရင္းဘြဲ႔ေတြ၊စာရင္းဒီပလိုမာေတြ မရွိတဲ့သူေတြကို ေခၚျပီးခိုင္းလိုက္တာပါပဲ၊ျပီးရင္ အဲ့ဒီလူကို ေခၚၾကပါတယ္ (စာေရးမ)တဲ့…ေနာက္ စာရင္းပညာဘြဲ႔ရမဟုတ္ဘဲ၊စာရင္းဒီပလိုမာေတြ ရထားသူမဟုတ္ဘဲ အလုပ္စ၀င္ကထဲက ရံုးပိုင္းရာထူးနဲ႔ေလွ်ာက္သူကိုလည္း တခ်ဳိ ႔လုပ္ငန္းေတြက Computer ထဲမွာ စာရင္းေတြထည့္ေပးဆိုျပီး ခိုင္းလိုက္တာပါပဲ၊အဲ့လို Computer ထဲစာရင္းေတြထည့္ေပးရတဲ့သူကို စာရင္းကိုင္လို႔ ရာထူးသတ္မွတ္သလားေမးေတာ့ မသတ္မွတ္ပါဘူး၊ ရာထူးက ရံုးစာေရးပါဘဲ။ဒီေတာ့ စာရင္းပညာေတြကို အတြင္းက်က်သင္ယူျပီး စာရင္းဘြဲ႔ေတြ ၊ ဒီပလိုမာေတြ ယူထားျပီး လုပ္ေနတဲ့ပံုစံက စာရင္းပညာေတြကို ေသခ်ာအသံုးခ်ျပီးလုပ္ေနတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ စာအုပ္ထဲ Computer ထဲ စာရင္းေလးေတြထိုင္ေရးထည့္ေနတာကို စာရင္းကိုင္လို႔ ထင္ရင္ေတာ့ စာရင္းကိုင္နဲ႔အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳမယ့္လူတစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ္ဟာ စာရင္းကိုင္ အစစ္မဟုတ္မွန္း စာေရးအဆင့္ ၊စာေရးမ အဆင့္ျဖစ္ေနတာကို ကိုုယ့္ကိုယ္ကိုမသိဘဲ ကိုယ့္ဘ၀တက္လည္း ပိတ္မိေနတာကို သတိမျပဳမိဘဲ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေပးခ်င္တဲ့ အဓိက message ေလးကေတာ့ စာ၇င္းကိုင္ပညာနဲ႔အသက္ေမြးမယ့္လူတိုင္းသည္ စာရင္းကိုင္ပညာေတြကို ေသခ်ာေလးေလးနက္နက္ေလ့လာႏိုင္ဖုိ႔လိုသလို ၊ထဲထဲ၀င္၀င္ေလ့လာသိရွိဖုိ႔၊ ေလ့လာသမွ်ကိုလည္း ျပန္အသံုးခ်ႏိုင္ဖုိ႔ လိုပါမယ္။Account ဆိုတာ ဘာလဲ၊ Accounting ဆိုတာဘာလဲ၊ Accountant ဆိုတာဘာလည္း၊ဘာေတြလုပ္ရတာလည္း ၊ဘယ္လိုတာ၀န္၀တၱရားေတြရွိသလဲ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြက Accountant ေတြဘာလို႔ ခန္႔ထားရသလဲဆိုတာမ်ဳိးေတြကို ေသခ်ာမသိဘဲ စာရင္းကိုင္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလြယ္လြယ္သတ္မွတ္ျပီး စာရင္းကိုင္အလုပ္ကို လြယ္လြယ္ေလးလို႔ ထင္ျပီး ေန႔စဥ္အလုပ္နဲ႔ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းမေနသင့္ပါဘူး။
ဘ၀ရပ္တည္ဖုိ႔အတြက္ အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္ျပီး ေငြရွာရမွာပါဘဲ၊ဒါေပမယ့္ အလုပ္ေတြမွာ ပညာအဆင့္အတန္း၊ကၽြမ္းက်င္မႈအဆင့္အတန္း၊ရာထူးအဆင့္အတန္းေတြကို ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားတဲ့အတြက္ ေငြရရံုသက္သက္နဲ႔ အလုပ္မလုပ္ဘဲ အလုပ္ခြင္မွာ ကိုယ့္အဆင့္အတန္းက ဘယ္အဆင့္မွာ၀င္ေနတယ္ ဆိုတာကလည္း ကိုယ့္ဘ၀အဆင့္အတန္းတစ္ခုကို ထင္ဟပ္ေစတဲ့အတြက္ ကိုယ္ဟာ အလုပ္မွာေရာ ဘ၀မွာပါ အဆင့္အတန္းတစ္ခု (သို႔မဟုတ္)အဆင့္ျမင့္ရာထူးတစ္ခုနဲ႔ ရပ္တည္ႏိုင္တဲ့သူလည္းျဖစ္ေအာင္ ၾကံေဆာင္ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ကၽြန္မတို႔ ေန႔စဥ္ျဖတ္သန္းေနတဲ့ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ေငြရဖုိ႔အတြက္ဆို ေစ်းထဲက ေစ်းသည္ေတြလည္း ေငြရေအာင္ရွာႏိုင္တာပါဘဲ။ကားသမားေတြလည္း ကားေမာင္းျပီး ေငြရွာႏုိင္တာပါဘဲ။ဆိုက္ကားနင္းတဲ့သူလည္း သူ႔နည္းနဲ႔သူေတာ့ ေငြရွာႏိုင္တာပါဘဲ။

ဒါေပမယ့္ ဘ၀ရပ္တည္မႈနဲ႔ အဆင့္အတန္းသတ္မွတ္မႈမွာေတာ့ စီးပြားလုပ္ငန္းၾကီးေတြမွာ ပိုင္ရွင္မဟုတ္ေပမယ့္ အဆင့္ျမင့္ရာထူးတာ၀န္ေတြယူထားၾကတဲ့ လူေတြနဲ႔ ေငြရွာနည္းမတူသလို ဘ၀ရပ္တည္မႈအဆင့္အတန္းလည္း မတူၾကပါဘူး။ဒီေတာ့ စီးပြားလုပ္ငန္းေတြမွာ ၀န္ထမ္းအျဖစ္နဲ႔လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့အခါ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းမဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ္က အဆင့္ျမင့္ရာထူးတစ္ခုနဲ႔ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ကိုယ့္အထက္က လူေတြေနရာကို ကိုယ္ေကာ တခ်ိန္မွာ ရေအာင္မၾကိဳးစားသင့္ဘူးလား၊မၾကိဳးစားႏိုင္ဘူးလား ဆိုတာမ်ဳိးေတြးေတာျပီးေန႔စဥ္ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းသင့္ပါတယ္။ဒီလို ရာထူးေနရာေတြရဖုိ႔ေတာ့ ေတာ္ရံုပညာ ေတာ္ရံုကၽြမ္းက်င္မႈနဲ႔ မရတတ္သလို ဒီလိုေနရာေတြရေတာ့ဘာျဖစ္လည္း အလုပ္တိုင္းမွာ သူ႔ရာထူးနဲ႔ သူ႔တာ၀န္ခြဲျပီး လစာကို အဆင့္လိုက္သတ္မွတ္ေပးၾကတာ မဟုတ္လား။ဒီေတာ့ရွင္းပါတယ္ ရာထူးၾကီးေတြရေတာ့ တာ၀န္လည္းမ်ားသလို လုပ္ခလစာလည္း မ်ားတယ္ေလ။စာရင္းကိုင္ပညာရပ္နဲ႔ ရာထူးၾကီးလစာၾကီးရေနတဲ့ လူေတြကိုပဲ ေလ့လာၾကည့္ပါ (အနည္းဆံုးဆိုတာ ၈သိန္းကေန-သိန္း ၃၀ထိ)ရေနၾကသူူေတြကိုၾကည့္ရင္ ကိုယ္ေရာ ဒီလိုမရခ်င္ဘူးလား၊ရခ်င္မွာပါဘဲ။ဒါေပမယ့္ ေငြကိုပဲ မၾကည့္ပါနဲ႔....
ေငြကိုပဲ မလိုခ်င္ပါနဲ႔ ၊အဲ့ေလာက္ လစာေငြေတြလိုခ်င္ရင္ ကုမၸဏီလုပ္ငန္းၾကီးမွာ လုပ္ငန္းရွင္ကိုယ္စား ကိုယ္က ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို တာ၀န္ယူလုပ္ကိုင္ေပးရမယ့္ အေျခအေနဆိုက္လာပါလိမ့္မယ္။ဒီအခါ ေတာ္ရံုအသိပညာ၊အတတ္ပညာ၊အေတြ႔အၾကံဳ၊ဗဟုသုတ၊ကၽြမ္းက်င္မႈေတြနဲ႔ေတာ့ မရႏိုင္ေတာ့တာကို သတိျပဳပါ။

အခ်ဳပ္္အားျဖင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ၀န္ထမ္းအျဖစ္လုပ္ကိုင္ အသက္ေမြး ရမယ့္ သူေတြဟာ ကိုယ္စိတ္သန္ရာ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ အလုပ္ လမ္းေၾကာင္းအလိုက္ လိုအပ္မယ့္ အတတ္ပညာေတြကို ေလ့လာဆည္းပူးျပီး လုပ္ငန္းခြင္၀င္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္သင္ယူခဲ့တဲ့ ပညာရပ္ေတြကို လက္ေတြ႔မွာအသံုးခ်လုပ္ကိုင္တတ္ဖုိ႔၊လုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖုိ႔ ၾကိဳတင္ေတြးေခၚရမွာ ၾကိဳးစားရမွာျဖစ္ျပီး၊လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ကေန ေနာက္တစ္ခုကိုေျပာင္းႏိုင္ဖို႔ဆို၇င္ ကိုယ့္မွာ ဘာေတြလုပ္ဖူးထားလဲ၊ ဘာကၽြမ္းက်င္မႈေတြ ကိုယ့္မွာရွိေနျပီလဲဆိုတာ အျမဲဆန္းစစ္ထားျပီး၊အလုပ္ေခၚစာေတြကို ဖတ္ရွဳေလ့လာၾကည့္ ဘယ္လိုရာထူးမ်ဳိးကို ဘယ္လိုကန္႔သတ္ခ်က္ေတြ ရွိတတ္သလဲ။

ဘယ္လိုအလုပ္တာ၀န္ေတြကို လုပ္ႏိုင္ရမယ္လို႔ ကန္႔သတ္ထားသလဲဆိုတာေတြ ေလ့လာ ထားျပီး တခ်ိန္မွာ ကိုယ္ဒီလိုရာထူးကိုေလွ်ာက္ဖုိ႔ ဘာေတြျပင္ဆင္ထားရမလဲဆိုတာေတြ ေတြးေတာဆင္ျခင္ျပီး တဆင့္ခ်င္း အစီစဥ္ခ်ျပီးျပဳလုပ္သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္မွာလည္း ရသမွ်ပညာယူ၊ေရွ ႔ဆက္ျပီးလည္း ကိုုယ့္အလုပ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ပညာရပ္ေတြ (Accountingဆို Accounting ၊HR ဆို လည္းHR၊ Marketing ဆိုလည္းMarketing ပညာ) စတာေတြကို စဥ္ဆက္ မျပတ္ ေလ့လာ၊ဗဟုသုတရွာမွီးျပီး၊တခ်ိန္မွာ ကိုယ္ရည္မွန္းထားတဲ့ အလုပ္ပံုစံ ရာထူးပံုစံတစ္ခုကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေလွ်ာက္လႊာတင္၊အင္တာဗ်ဴး၀င္ျပီး ထူးခၽြန္ထက္ျမက္တဲ့၀န္ထမ္းေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္၊ရာထူးလစာ အဆင့္အတန္းျမင့္မားတဲ့ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ဘ၀မွာ အေျခအေနတခုနဲ႔ ေအာင္ျမင္စြာရပ္တည္ႏိုင္ဖုိ့ ႔ ၾကိဳးစားသင့္လွပါေၾကာင္းေစတနာစကားနဲ႔ အၾကံေပးေရးသားလိုက္ရပါတယ္။
စကားခ်ပ္။ ။ဒီေဆာင္းပါးထဲတြင္ စာရင္းကိုင္အေနျဖင့္ အသက္ေမြး ၀မ္းေၾကာင္းျပဳသူမ်ားအတြက္ ပညာယူစရာ အေၾကာင္းအရာေတြ အဓိကပါေနတဲ့အတြက္ စာရင္းကိုင္လုပ္လိုသူမ်ားေသခ်ာဖတ္ရွဳေစလိုပါတယ္)

#လူသားအားလံုးကို #ေအာင္ျမင္ေစလိုေသာ ဆနၵျဖင့္
Writer #
Hanni Thaw (Founder & CEO) #
Best Choice Professional Training

21/06/2017

ကုမၸဏီမႇာ ၀န္ထမ္းေတြ စည္းစနစ္က်က် အလုပ္လုပ္ေအာင္ ဘယ္လိုစီမံခန္႔ခြဲသင့္ပါသလဲ . . .
----------------------------
ေဒါက္တာတင္မမစိုး - HR Consultant cm MD, Billion Force Services Co Ltd
---------------------------
ကုမၸဏီမႇာ ၀န္ထမ္းေတြ စည္းစနစ္က်က် အလုပ္လုပ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုေတာ့ ပထမဆံုး ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ Position ေတြ၊ Department ေတြအလိုက္ JD (Job Description) ေတြ ေသခ်ာသတ္မႇတ္ခြဲေ၀ထားေပးသင့္တယ္။ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ တာ၀န္ယူရမယ့္ Role နဲ႔ Responsibility ေတြကိုလည္း ရႇင္းရႇင္းလင္းလင္း သတ္မႇတ္ထားသင့္တယ္။ ဒါအျပင္ ေပၚလစီေတြေပါ့။ HR ဆိုလည္း HR Policy နဲ႔ဆိုင္တဲ့ ေပၚလစီေတြ ဆြဲထားသင့္တယ္။ Finance ဆိုလည္း Finance နဲ႔ဆိုင္တဲ့ ေပၚလစီေတြ၊ Procedure ေတြ ေရးထားမယ္။ ေရးဆြဲထားၿပီးရင္လည္း ေရးဆြဲထားတဲ့အတိုင္း တိတိက်က်လိုက္နာၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမယ္။ ဥပမာ- Finance က ေငြထုတ္ၿပီးသြားရင္ ေငြပမာဏဘယ္ေလာက္ဆိုရင္ ဘယ္ႏႇရက္အတြင္း ျပန္ရႇင္းရမယ္လို႔ သတ္မႇတ္ထားရင္ သတ္မႇတ္ထားတဲ့ရက္အတြင္း ျပန္ရႇင္းရမယ္။ စည္းကမ္းေတြကို ခ်လည္းခ်မႇတ္မယ္၊ လုိက္လည္း လုိက္နာမယ္ဆိုရင္ စနစ္က်လာမယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈနဲ႔ တာ၀န္ခံမႈေတြလည္း လိုအပ္ပါတယ္။ စနစ္ေတြအတုိင္း သြားရဲ႕လား၊ စည္းကမ္းေတြအတိုင္း သြားေနရဲ႕လားဆိုတာၾကည့္ရမယ္။ စနစ္ေတြ၊ စည္းကမ္းေတြအတုိင္းလိုက္နာရင္ Reward ေပးတာ၊ အသိအမႇတ္ျပဳတာေတြ လုပ္ေပးသင့္တယ္။သူတို႔က ဒီစည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာရင္ ဒီလို Reward ေတြ ရႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့အသိကို ရလာမယ္။ SOP (Standard Operation Procedure) ေတြ ေရးဆြဲထားၿပီး အဲဒီ SOP ေတြအတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးမယ္ဆိုရင္ စနစ္က်တဲ့အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္မႇာပါ။ အဲဒီလိုသြားတဲ့အခါမႇာလည္း အၿမဲတမ္း ေစာင့္ၾကည့္ေနေပးဖို႔ လုိပါတယ္။ Review ေတြ ျပန္လုပ္ေပးဖို႔ လိုတယ္။ Review ျပန္လုပ္ၿပီး လိုအပ္ရင္ Corrective Action လုပ္ေပးရမယ္။ ဆိုလိုတာက အလုပ္တစ္ခုကို ငါးရက္နဲ႔ၿပီးရမယ္လို႔ သတ္မႇတ္ထားေပမယ့္ ခုနစ္ရက္မႇ ၿပီးႏိုင္တဲ့အလုပ္ဆိုရင္ ခုနစ္ရက္လို႔ ေနာက္ဆုတ္သတ္မႇတ္ေပးၿပီး သံုးရက္နဲ႔ ၿပီးႏုိင္တယ္ဆိုရင္လည္း သံုးရက္လို႔ ေျပာင္းလဲသတ္မႇတ္ေပးရမယ္။ ဒါေတြကို စစ္ေဆးတဲ့ Inspection လိုမ်ဳိး Team လည္း ရႇိသင့္တယ္။ အဲဒီ Team က သတ္မႇတ္ထားတဲ့စည္းကမ္း၊ Procedure ေတြကို ၀န္ထမ္းေတြက လိုက္နာၾကရဲ႕လားဆိုတာ Check List ေတြနဲ႔ Check လုပ္ၿပီး Management Team ကို Report တင္တယ္၊ Management Team ကလည္း Report ေတြကို ေကာင္းေကာင္း Action ယူေပးတယ္ဆိုရင္ စနစ္က်တဲ့ အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္သြားမႇာပါ။

ဦးမ်ိဳးသန္း၊ Head of HR and Learning and Development, PUMA Energy Myanmar
-----------------------------
ဘယ္ကုမၸဏီမွ စည္းစနစ္က်မႈပိုင္းမွာ ျပည့္စံုတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ကုမၸဏီတိုင္းမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ နည္းစနစ္မက်ေသးတဲ့ ကုမၸဏီေတြကို နည္းစနစ္က်လာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ နည္းစနစ္က်ၿပီးသားကုမၸဏီေတြကို ဒီထက္ပိုၿပီး စည္းစနစ္က်ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လုပ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ကုမၸဏီတစ္ခုက နည္းစနစ္က်ၿပီး အဲဒီကုမၸဏီက အေတာ္ဆံုး၊ အေကာင္းဆံုးဆိုတာမ်ဳိးေတာ့ မရႇိပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ရႇားပါတယ္။ စည္းစနစ္မက်ေသးတဲ့သူကို စည္းစနစ္က်ေအာင္ သင္ေပးရမယ္။ စည္းစနစ္က်ၿပီးသားသူေတြကိုလည္း Role Model အျဖစ္ တင္ေပးရမယ္။ စည္းကမ္းကို ေျပာျပရမယ္။ မလုိက္နာရင္ သူ႕ကို အသိေပးရတယ္။ မဟုတ္ရင္ သူ႕ကို ေခါင္းေဆာင္တင္ေပးလိုက္ရတယ္။ စည္းစနစ္ က်လား မက်ဘူးလားဆိုတာက ရႇိေနတဲ့ System ကို သိေန႐ံုမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္လည္ပတ္ရတယ္။ ကုမၸဏီတိုင္းက စည္းစနစ္က်ဖို႔က ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲပါတယ္။

ကိုယ့္ကုမၸဏီက လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရႇိေသးတယ္ဆိုတာ သိရမယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမယ္။ စည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာရမယ္။

19/06/2017

27/02/2017

စာသားေလးကုိၾကဳိက္လုိ႔
တင္လုိက္တာ ျမင့္မား ဖုိ႔ၾကဳိးစားမႉ့က
ဘဝကုိမေမ့တက္ဖုိ႔ဆုိတာ
သိပ့္မွန္တာဘဲ
လကာစားျဖစ္ပါေစ
ေအာက္ေျခကကူလီလုပ္သားျဖစ္ပါေစ
ဒီဘဝမွာ ဒီအေျခေနနဲ႔ေပ်ာ္ေနမဲ့အစား
ဒီထက္မကသာသြားႏုိင္ေအာင္
ၾကဳိးစားႏုိင္ရင္
သင့္ရဲ႕ဘဝ ဒီထက္မက
အလုပ္သမားဘဝကေန
သူေဌးတေယာက္အဆင့္ကုိ
ေရာက္သြား ႏုိင္မယ္
ၾကဳိးစားျခင္းသည္။
ကုိအတြက္တန္ဖုိးျဖစ္ေပသည္။
ဘဝကုိျမင့္မားတုိးတက္ရာ😐😐💪

crd

26/01/2017

#20

EES( Employee Engagement Survey) ဆိုတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြကိုယ့္အလုပ္အေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ပါလက္ပါလုပ္ေနၾကသလဲဆိုတဲ့ သုေတသနအလုပ္ေတြ လုပ္ရင္း ဒါေလးမွီျငမ္းေရးျဖစ္ပါတယ္။

♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️♻️
"လုပ္ငန္းတိုးတက္ေအာင္ျမင္လာဖို႔ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္ေမးၾကည့္ရမည့္ ေမးခြန္း (၁၀)ခု

✅၁၀၀% စိတ္ပါလက္ပါ ႀကိဳးႀကိဳးစားစားႏွင့္ အလုပ္လုပ္မည့္၀န္ထမ္းေတြရွိေနျခင္းက မိမိလုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ဖို႔ေတြထဲက အခ်က္တစ္ခုပါ။
ျမန္မာျပည္မွာ အေအာင္ျမင္ဆံုးဆိုတဲ့ ကုမၸဏီႀကီးေတြမွာေတာင္ ၆၀% မေက်ာ္တာေတြ႕ရပါတယ္။

လုပ္ငန္းရွင္ေတြဒီေန႔အႀကီးမားဆံုးရင္ဆိုင္ေနက်ရတဲ့ျပသနာတစ္ခုဟာ
အရည္အခ်င္းရွိ၀န္ထမ္းရွားပါးျခင္းပါ။ ၀န္ထမ္းအမ်ားစုက မိမိ၀ါသနာပါရာမွာ
တိုးတက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ထက္ လက္ရွိအလုပ္အကိုင္တစ္ခုရေရးနဲ ့
စား၀တ္ေနေရးေျပလည္မႈကိုအဓိကထားလုပ္ကိုင္ ၾကပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ
ေခါင္းေဆာင္သူ(၀ါ)လုပ္ငန္းရွင္(၀ါ)မန္ေနဂ်ာေတြရဲ ့ အခန္းက႑က
အေရးပါလာပါတယ္ အလုပ္တစ္ခုရရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီး လုပ္ေနတဲ့၀န္ထမ္းေတြကို
ဒီအလုပ္ကိုခ်စ္တတ္လာေအာင္ မိမိဘ၀ရဲ ့ တက္လမ္းတစ္ခုလို
အလုပ္ေပၚမွာျမင္တက္လာေအာင္ စီမံခန္႔ခြဲလမ္းညႊန္ေပးရမွာပါ။ ဒီအတြက္
ေအာက္ပါေမးခြန္းေလးေတြကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ေမးၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။
🍁
၁။သင့္၀န္ထမ္းေတြရဲ႔ တစ္ဦးျခင္းအရည္အခ်င္းေတြ တိုးတက္လာေစဖို႔သင္ဘယ္လိုအခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြလုပ္ေပးၿပီးၿပီလဲ။
ဒါဟာ နံပါတ္(၁)အေရးႀကီးဆံုးကိစၥတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ဟာ ၄-၅
ႏွစ္ဆက္တိုက္လုပ္ေပးၿပီး အလြန္ေတာ္တဲ့
၀န္ထမ္းျဖစ္ေနရင္ေတာင္မွအခ်ိ္ိန္တစ္ခုေရာက္လို႔ သူ႔အတြက္
တိုးတက္ဖြြံ႔ၿဖိဳးႏိုင္ဖို႔(ရာထူး၊ေငြေၾကး၊ပညာ၊
အေတြ႔အႀကံဳသစ္)အခြင့္လမ္းမရွိေတာ့ဘူးလို႔ ျမင္လာရင္ အလုပ္ေပၚမွာ
စိတ္ပ်က္ၿငီးေငြ႔လာၿပီး လုပ္ႏိုင္စြမ္းအားေတြေလ်ာ့က်
လာတက္ပါတယ္။သူတို႔ကိုု လုပ္ပိုင္ခြင့္ပိုေပးျခင္း၊သူတိုု ့ရဲ့အဓိကလုပ္ငန္းကြ်မ္းက်င္မုဳ နယ္ပယ္ကို ပိုမိုၿမင့္တင့္ေပးၿခင္း (ဥပမာ
အေရာင္းကြ်မ္းက်င္သူကို တဆင့္ၿပီးတဆင့္
ျမင့္တဲ့သင္တန္းမ်ဳိးေတြတက္ေစျခင္း ၊ သူတို႔ဟာလုပ္ငန္းရဲ႕အေရးႀကီးတဲ့အစိတ္အပိုင္းလို ့ၿမင္တတ္လာေအာင္ အသိအမွတ္ၿပဳေပးျခင္း)
ေတြလုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္။သူတို႕ေတြတိုးတက္လာေအာင္လုပ္ေပးနိုင္တာနွင့္အမွ် သင္သူတို႕ကိ္ုတကယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြလို ျမင္ၾကည့္ေပးရပါမယ္။
🍁
၂။၀န္ထမ္းေတြရဲ႕အသံ (ခံစားခ်က္)ကိုသိေအာင္လုပ္ထားရဲ႕လား ။

လုုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္အေနနဲ ့၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ခံစားခ်က္ (အသံ)ကိုု
တစ္လကိုဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ နားေထာင္ၾကည့္ဖူးပါသလဲ။ နားလည္နိ္ုင္ေအာင္
ႀကိဳးစားၾကည့္ဖူးပါသလား။ ” ငါေျပာသလိုလုပ္ ၊ ဘာမွျပန္မေျပာနဲ႕ ၊
မင္းတို႕ထက္ေတာ္လို႕ သူေဌးလုပ္ေနတာ”
ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးနဲ႕ဆိုရင္ေတာ့အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕အသံကို
နားေထာင္ၿပီး သူတို႕ေတာင္းဆို သမွ်လိုက္ေလ်ာရပါမယ္လို႕မဆိုလိုပါ။
၀န္ထမ္းေတြအတြင္းမွာလဲ လိုတာထက္ပိုေတာင္းမယ့္သူေတြရွိေနနိုင္လို႕ပါဘဲ။
ေျပာခ်င္တဲ့အဓိကအခ်က္က…….၀န္ထမ္းေတြအားလံုးရဲ႕အေျခအေနကိုသိေအာင္လုပ္ထားမွကိုယ္ကမွန္ကန္တဲ့စီမံခန္႕ခြဲမႈေတြ လုပ္နိုင္မွာမို႕လို႕ပါဘဲ။
တခ်ိဳ႕မန္ေနဂ်ာေတြလုပ္ေလ့ရွိတာက ျပသနာ (သို႕)
အေၾကာင္းအရာေတြက္ိုစုၿပီးရွင္းတတ္ျခင္းနွင့္ မျဖစ္မေနအေၾကာင္းကိစၥေပၚလာမွ လုပ္တတ္ျခင္းေတြပါ။ အႏၱရယ္မ်ားပါတယ္ ။
၀န္ထမ္းေတြရဲ႕အသံကို နားေထာင္ျခင္းဆိုတာ သူတို႕ရဲ႕အေလ့အက်င့္/
အျပဳအမႈအေတြးအေခၚမွားေနရင္ေျပာင္းလဲေပးဖို႕ပါဘဲ။ အေတြးအေခၚအျပဳအမႈမွားေနတာကို အခ်ိန္နွင့္တေျပးညီသိေအာင္လုပ္ၿပီး
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးရပါမယ္။
🍁
၃။၀န္ထမ္းေတြကိုအသိမွတ္ျပဳရဲ႕လား ။

၀န္ထမ္းေတြဟာသူတို႕ရဲ႕ႀကိဳးစားမႈ၊ ေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္မႈတစ္ခုခုရွိတိုင္း အလုပ္ရွင္ရဲ႕အသိမွတ္ျပဳမႈကိုလိုခ်င္တတ္ၾကပါတယ္
နွဳတ္ကေလးနဲ႕မင္းေတာ္တယ္ကြာ ဆိုတာမ်ိဳးေလာက္ေတာင္မလုပ္ေပးနိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ သူတို႕ေတြရဲ႕စိတ္ပ်က္အားငယ္မႈ ဟာ
အလြန္မင္းက်ဆင္းသြားေတာ့တာပါဘဲ ။ ဘယ္ေလာက္လုပ္ေပးလုပ္ေပးမထူးေတာ့ပါဘူးကြာ ၊ ကိုယ့္မွအသိအမွတ္မျပဳတာ ေတာ္ရံုေလးလုပ္ၿပီး
လစာမ်ားတဲ့အလုပ္ေတြ႕ရင္ေရြ႕တာေပါ့
ဆိုတဲ့အေတြးမ်ားဝင္ကုန္ၾကပါတယ္။အသိမွတ္ျပဳတယ္ဆိုရာမွာ ဂုဏ္ျပဳလက္မွတ္ ၊
ေငြေၾကး ၊ ဆုပစၥည္း ဆိုတာမ်ိဳးအျပင္ သံုးစကၠန္႕ေလာက္ပဲ အခ်ိန္ကုန္တဲ့ ``
မင္းလုပ္တာေတာ္တယ္ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္”
ဆိုတာေလာက္ေတာ့ေျပာေပးနိုင္ၾကမယ္ထင္ပါ တယ္။
🍁
၄။အေပၚေအာက္အုပ္ခ်ဳပ္သူ (ၾကားခံ) မန္ေနဂ်ာ မ်ားနွင့္ဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္ၾကပါရဲ႕လား။

သုေတသနေတြ ေတြ႕ရွိခ်က္ေတြအရ မန္ေနဂ်ာေေတြဟာလုပ္ငန္းရွင္နွင့္၀န္ထမ္းၾကားဆက္သြယ္ေပးေနရသူေတြ ၿဖစ္တဲ့အျပင္
သူတို႕ရဲ႕ေစ့စပ္ညိွနိွဳင္းေပးနိုင္မႈ ဟာ ၇၀ %ခန္ ့ အေရးပါတာေတြ႕ရပါတယ္ ။
အလယ္အဆင့္ (Mid – Level)မန္ေနဂ်ာေတြဟာ
ခက္ခဲတဲ့အေနထားတစ္ခုမွာရပ္တည္ၾကရပါတယ္ ။ ကိုယ္ Team မေကာင္းရင္အလုပ္ရွင္ရဲ႕အဆူပူကိုခံရသလို
ေအာက္က ၀န္ထမ္းေတြက
သူတို႕ရဲ႕အဆင္မေျပမႈေတြအတြက္ ပုဏၰတိုုင္ လုပ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။
ကိုယ့္အလုပ္ကိုပီးေအာင္၊ တာ၀န္ေက်ေအာင္လုပ္ရတဲ့အျပင္ ၊ကိုယ့္ Team ရဲ့
Motivation အတြက္ပါ ၾကိဳးစားလုပ္ေနရပါတယ္။
မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္အေနနဲ႕
ကိုယ့္လက္ေအာက္ငယ္သားတစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို အခ်ိန္ေပးရပါမယ္။
တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္နားလည္ေအာင္လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။ ၀န္ထမ္းေတြဟာ
သူတို႕ရဲ႕ဂရုစိုက္တာ၊ တန္ဖိုးထားဆက္ဆံတာလိုခ်င္ၾကပါတယ္။
သူတို.ရဲ.ရင္ဘတ္ထဲက ခံစားခ်က္ ( Emotion ) ကိုနားလည္ပီး တက္ၾကြေအာင္
လုပ္ေဆာင္ေပးနိုင္ရပါမယ္။
🍁
၅။၀န္ထမ္းေတြ အလုပ္ခြင္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ဘာေတြလုပ္ေပးထားသလဲ ။

၀န္ထမ္းေတြအလုပ္လုပ္ေနရတာ ေပ်ာ္ၾကရဲ႕ လား။
ဒီေမးခြန္းကနည္းနည္းရွဳပ္ပါတယ္။ မိမိအိမ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရေနတဲ့၀န္ထမ္းဟာ အလုပ္ခြင္ေရာက္လာရင္ အေပ်ာ္ေတြကူးစက္လာပီး အလုပ္လုပ္ရတာ
ေပ်ာ္ေနပါသလား။ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ အလုပ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ
အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေကာ ေပ်ာ္ေနနိုင္ပါသလား။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။
ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြသိပ္မပါေစတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြကို အလုပ္ခြင္မွာေကာ
အလုပ္ခြင္ျပင္ပမွာပါသူတို႕ကိုေပ်ာ္ရႊင္မႈရေအာင္
ဘာလုပ္ေပးနိုင္မလဲစဥ္းစားေပးပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ဟာ
ပံုမွန္အားထက္ ၁၂% တိုးၿပီးအလုပ္လုပ္ပါတယ္တဲ့။
🍁
၆ ။က်န္းမာေရးအတြက္ေရာ ဘာေတြ ဂရုစိုက္ ထားေပးပါလဲ ။

လုပ္ငန္းခြင္ က်န္းမာေရးဆိုတာ အလြန္ၾကီးမားတဲ႔ ျပႆနာတစ္ခုပါ။ Gym
ေဆာ႔ဖို႕ ပိုက္ဆံထုတ္ေပးတာ ၊ခြန္အားျဖစ္ေစတဲ့ အစားအစာ၊ ဓာတ္ဆားထုတ္
အလကားေပးတာေလာက္ကို ေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ဟာအရမ္းပင္ပန္းၿပီး
Work Life Balance ဆိုတဲ့ အလုပ္နဲ႔ဘ၀
ေနထို္င္မႈမမွ်တေတာ့ဘူးဆိုရင္သူအလုပ္လုပ္နိုင္ စြမ္းေတြ က်ဆင္းလာပါၿပီ။
လုပ္ငန္းခြင္အားကစားၿပိဳင္ပြဲအေသးစား(အေျပးၿပိဳင္ တာ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ျခင္း ၊ ေဘာလံုးကန္ျခင္း) အစရွိတာေလးေတြ လုပ္ေပးရပါမယ္။
၀န္ထမ္းေတြက္ိုအလုပ္ဒဏ္ မပိပါေစနဲ ့။
🍁
၇ ။သင့္၀န္ထမ္းဟာသင့္လုပ္ငန္းရဲ႕ Ambassdor (သံတမန္ျဖစ္ေနရဲ႕လား)

လက္ေတြ႕ အလြယ္ကူဆံုး စမ္းစစ္န္ိုင္တဲ့အခ်က္က သင့္၀န္ထမ္းဟာ သူ႕မိတ္ေဆြတစ္ဦးဦးကို
သူနွင့္အတူအလုပ္လာဖို႕ဖိတ္ေခၚခ်င္စိတ္ရွိရဲ႕လားဆိုတာပါ။
ဒီအလုပ္ကေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္၊ တိုးတက္နိုင္တယ္လို႕ ကိုုယ္ဝန္ထမ္းက ေၿပာလာ
တာဟာ တန္ဖိုးအရွိဆံုးတိုင္းတာနည္း တစ္ခုပါဘဲ။
လက္ရွိလုပ္ကိုင္ေနတဲ့၀န္ထမ္းကမွ
သူ႕မိတ္ေဆြကိုအလုပ္လာေလွ်ာက္ဖို႕ဖိတ္ေခၚခ်င္စိတ္မရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့သင့္လုပ္ငန္းက ၀န္ထမ္းေတြရဲ ့ စိတ္ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ
အေၿခအေနကိုသိနိုင္ပါၿပီ။
🍁
၈။လုပ္ငန္းခြင္စိတ္ေက်နပ္မႈရွိရဲ႕လား။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႕မတူပါ။ လုပ္ငန္းခြင္မွာသက္ေတာင့္သက္သာ အလုပ္လုပ္ေနမွကုန္ထုတ္စြမ္းအားတိုးပါ့မယ္ ။ အလြန္ပူအိုက္တဲ့ အခန္းမ်ိဳးထဲမွာ
ဘယ္သူမွေခါင္းေအးေအးနဲ႕မလုပ္နိုင္ၾကပါဘူး ။ အလုပ္ခြင္ဧရိယာအကုန္လံုးကို
အခ်ိန္နွင့္အမွ် ေနထိုင္လုပ္ကိုင္လို႕ ေကာင္းေအာင္ လိုုအပ္တာေတြကိုု
ျပဳျပင္ညိွနိွဳင္းေပးဖို႕ လိုပါတယ္။
🍁
၉ ။လုပ္ငန္းခြင္နဲ ့ ကိုုက္ညီတဲ့ ၀န္ထမ္းမ်ိဳးေတြကိုခန္႕ထားရဲ႕လား။

Culture Fit လို႕ဆိုတဲ့ မိမိလုပ္ငန္းရဲ႕ပံုုစံ ၊ ဓေလ့ နဲ႔ကိုက္ညီတဲ့၀န္ထမ္းမ်ိဳးေတြ ခန္႕ထာနိုင္မွ ၊ ထုတ္လုပ္နိုင္စြမ္းအားျမင့္ တက္လာသလို ၊
၀န္ထမ္းကလည္း အလုပ္ခြင္ေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ေက်နပ္ မႈရနိုင္ပါတယ္။
ဥပမာ-
၀န္ေဆာင္မႈေပးရတဲ့ ဟိုတယ္/ စားေသာက္ဆိုင္ လုပ္ငန္းေတြမွာ
စကားေျပာဆိုခ်ိဳသာတဲ့ ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာစိတ္ရွည္တဲ့ ၀န္ထမ္းမ်ိိဳးနဲ႕မွကိုက္ညီပါလိမ့္မယ္။
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က မိမိလုပ္ငန္း က အဓိကတန္ဖိုး (ဓေလ့ထံုးစံကို)စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ကိုင္စြဲထားရပါမယ္။ကိုယ္နဲ႕အတူရင္ဘတ္ခ်င္းအတူတူ လုပ္မဲ့
၀န္ထမ္းမ်ိဳးကိုသာရွာခန္႕ပါ။
🍁
၁၀ ။လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္၀န္ထမ္းအခ်င္းခ်င္းနဲ႕ ဆက္ဆံေရးေတြေကာေကာင္းမြန္ပါရဲ႕လား။

သင့္၀န္ထမ္းကိုေမးၾကည့္ပါ။
"အလုပ္ခြင္အတြင္းမွာသူ႕အတြက္အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရထားၿပီးၿပီလားလို႕ " ကိုယ္နဲ႕တိုင္ပင္ေဖာ္တိုင္ပင္ဖက္
လုပ္ငန္းခြင္မိတ္ေဆြ ဆိုတာလိုအပ္ပါတယ္။ အဆင္မေျပမႈ ေတြက္ုိ
ရင္ဖြင့္နိုင္ရင္ ဖိအားေတြေလ်ာ့သြားေစမွာပါ။ အဖြဲ႔လိုက္ခရီးသြားျခင္း ၊
Team Buildy Game ေဆာ့ေပးျခင္း ေတြနဲ႔ တိုးတက္လာေစနိုင္ပါတယ္။ အဓိက ကေတာ့
အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုဆက္ဆံမႈ တိုးလာေစဖို႔ အလုပ္ခ်ိန္ျပင္ပ အတူသြားအတူစား
အတူေသာက္ၾက ေပ်ာ္ပါးၾက ေစျခင္းဟာသူတို႕ရဲ႕ဆက္ဆံေရး
ေတြပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစတာပါဘဲ။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္

ေကာင္းၿငိမ္းစိုး- Kudos To You!

CEO and Principal
Kudos Business School and Recruitment Agency

Managing Director
Mahar Shopper - Mystery Shopping Services

Director
HeptaMix Creative Media and Advertising

Sr. Consultant
Simitri International Group(Hong Kong)

26/01/2017

လုပ္ငန္းခြင္ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ စီမံခန္႔ခြဲမွဳပညာ နွင့္
IQN(UK) ဒီပလိုမာမ်ား အေၾကာင္းေဟာေျပာပြဲ

========================
***၀င္ေၾကးအခမဲ႔***
***FREE Coffee & Snacks***
========================
Call us: 09-772234982, 09-773889125
========================

Speaker: U Zaw Ye Hein
Co-principal cm Executive Director
Myanmar Management Institute, Registered Training Center of IQN-UK

ေန႔ရက္။ ။ ၂၉.၁.၂၀၁၇ (တနဂၤေႏြေန႔)
အခ်ိန္။ ။ ေန႔လည္ ၁၂း၃၀ နာရီ မွ ေန႔လည္ ၂း၃၀ နာရီ ထိ
ေနရာ ။ ။ ခ်မ္းသာပလာဇာ (၃)လႊာ အထက္ပုစြန္ေတာင္လမ္း (ပုစြန္ေတာင္ေစ်းအနီး) ရန္ကုန္ျမိဳ႕။

***တက္ေရာက္လိုသူမ်ား ထိုင္ခံုအေရအတြက္ ကန္႔သတ္ထားပါသျဖင့္
ၾကိဳတင္စာရင္းေပးသြင္းၾကပါရန္။***

21/11/2016

ကၽြန္မကိုအေတာ္ၾကမ္းတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္လို႔ေအာက္ကလူေတြကေျပာၾကတယ္။ဟုတ္ပါတယ္။ကၽြန္မကိုယ္တိုင္အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားေနသလို သူ႔တို႔ကိုလဲအေကာင္းဆံုးလုပ္ၾကဖို႔ခိုင္းတယ္။
ကၽြန္မသူတို႔ကိုခ်စ္လို႔ခိုင္းတာပါ။သူတို႔ကိုတစ္ ေန႔ကၽြန္မလိုထိပ္ဆံုးေနရာမ်ိဳး
ေရာက္ေစခ်င္လို႔ပါ။

အင္ဒရာႏူယီ (CEO of Pepsi company)

16/11/2016

07/11/2016

စီးပြားေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ ေသာ့ခ်က္မ်ား (Credit to original uploader)
Copy from စြန္​႔ဦးတီထြင္​ လုပ္​ငန္​း႐ွင္​

05/11/2016

လူတိုင္းဖတ္သင့္တဲ့ Comfort Zone

တစ္ခါက.. ဥာဏ္ပညာနဲ႕ျပည့္စံုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ တပည့္တစ္ေယာက္နဲ႕အတူ ခရီးၾကမ္းတစ္ခုကို ထြက္ခြာခဲ့ပါသတဲ့..။ အဲဒီလို ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေျခက်င္ခရီးထြက္လာရင္းမွာပဲ ညဥ့္အေမွာင္ဟာ တျဖည္းျဖည္း ၀င္ေရာက္လာပါသတဲ့..။ ညရဲ႕အေမွာင္ထုဟာ ပိုမိုၿပီးႀကီးစိုးလာျပန္တာေၾကာင့္ ဆရာက တပည့္ကိုဒီလိုေျပာတယ္
-
"တပည့္ ငါတို႕တည္းခိုဖို႕ေနရာေလးဘာေလးရွာမွာျဖစ္မယ္၊ ဒီအတိုင္းအိပ္လို႕ေတာ့မျဖစ္ဘူး။ ဟိုဟိုဒီဒီသြားၿပီး တည္းဖို႕ခိုဖို႕ေနရာေလးရွာစမ္းပါဦး"
-
အဲဒီအခါ တပည့္လုပ္သူလည္း အနီးအပါးလွည့္လည္သြားလာၿပီး တည္းခိုေနႏိုင္တဲ့ ေနရာကိုလိုက္ရွာတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ဖုန္းဆိုးေျမတစ္ခုရဲ႕ အစပ္မွာေတာ့ အင္မတန္ေသးငယ္စုတ္ခ်ာလွတဲ့ တဲပုပ္တစ္လံုးကိုေတြ႕ခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္းသူဟာ ဆရာကို ျပန္လည္ေခၚေဆာင္ၿပီး သူေတြ႕ခဲ့တဲ့ တဲပုပ္ေလးဆီကို ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ သြားေရာက္ခဲ့ၾကတယ္။
-
အဲဒီလို စုတ္ခ်ာလွတဲ့တဲပုပ္ေလးမွာ အင္မတန္ဆင္းရဲႏံုခ်ာလွတဲ့ မိသားစုတစ္စုေနထိုင္တယ္။ အေဖ၊ အေမနဲ႕ ကေလးငယ္ေတြအကုန္လံုးဟာ အေရာင္မြဲလြန္းလွၿပီး အဖာရာေတြ ဗရပြနဲ႕ အ၀တ္အစားေတြကို ၀တ္ဆင္ထားရရွာတယ္။ ပညာရွိရဲ႕တပည့္ဟာ ဆင္းရဲလွတဲ့မိသားစုကို အားနာလွေပမယ့္ ဒီတစ္ညအဖို႕ဒီမွာအိပ္မွသာျဖစ္မွာမို႕ သူက တည္းခိုခြင့္ေတာင္းခဲ့တယ္
-
"ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆရာတစ္ပည့္ႏွစ္ေယာက္ ဒီတစ္ညေတာ့ ဒီမွာအိပ္ပါရေစ" လို႕ တပည့္က ခြင့္ေတာင္းလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ သူဆင္းရဲမိသားစုရဲ႕ဖခင္က
-
"အိုး..ခရီးသြားဧည့္သည္ေတြပဲဗ်။ ဧည့္သည္လာတာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္က အင္မတန္၀မ္းေျမာက္လွပါတယ္။ တည္းပါဗ်ာ။ တည္းပါ။ အိမ္ထဲကိုၾကြၾကပါ" လို႕ ျပံဳးရႊင္စြာပဲဆီးႀကိဳလိုက္တယ္။
-
အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ဆင္းရဲမြဲေတလွတဲ့မိသားစုဟာ ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ညစာအျဖစ္ အစားအေသာက္ေတြနဲ႕ေကၽြးေမြး ဧည့္ခံခဲ့တယ္။ သူတို႕ေကၽြးေမြးတဲ့ အစားအေသာက္ထဲမွာေတာ့ သူတို႕ဟာ ဒိန္ခဲေတြ၊ ႏို႕မလိုင္ေတြ၊ ႏြားႏို႕ေတြကို အေကာင္းဆံုးျပင္ဆင္ေကၽြးေမြးၾကရွာတယ္။
-
အဲဒီလို ပ်ဴငွာေဖာ္ေရြလြန္းတဲ့ သူဆင္းရဲမိသားစုကိုျမင္ရတဲ့အခါ တပည့္လုပ္သူဟာ အင္မတန္မွ သနားမိတယ္။ သူတို႕ဟာ ဆင္းရဲႏံုခ်ာလွေပမယ့္ သဒၵါတရားမွာေတာ့ ေဇာတိက၊ အနာထပိဏ္တို႕ထက္ မနည္းဘူးလို႕သူေတြးေတာေနမိတယ္။
-
အဲဒီလို ညစာစားေသာက္အၿပီးမွာေတာ့ ဆရာျဖစ္သူက ဒီလိုေမးတယ္
-
"ခင္ဗ်ားတို႕ေတြ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံတာကို ေက်းဇူးတင္လို႕မဆံုးပါဘူး။ ဒါနဲ႕ ဒီလို ေခါင္လွတဲ့ေနရာမွာ ဘာအလုပ္အကိုင္ေတြနဲ႕မ်ား လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကတာတုန္းဗ်"
-
အဲဒီအခါ အိမ္ရွင္ေယာက္်ားက
-
"ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ ႏြားတစ္ေကာင္ရွိတယ္ေလ၊ ကၽြန္ေတာ္က ေန႕တိုင္းႏြားႏို႕ညွစ္ၿပီး သိပ္မေ၀းတဲ့ေနရာမွာရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အိမ္နီးနားခ်င္းဆီမွာ သြားေပးတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္လိုအပ္တဲ့ အ၀တ္အထည္၊ ဆန္ ေတြျပန္ေပးတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဟင္းလ်ာကေတာ့ ဒီႏြားကရတဲ့ ဒိန္ခဲ၊ ဒိန္ခ်ဥ္၊ ႏြားႏို႕ ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႕ မိသားစုအသက္ေမြးရတာေပါ့ က်န္တဲ့ရေပါက္ရလမ္းေတာ့မရွိပါဘူး"
-
အဲဒီလိုနဲ႕ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွာေတာ့ ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ဟာ ခရီးဆက္လက္ ထြက္ခြာခဲ့တယ္။ ဆရာျဖစ္တဲ့ပညာရွိႀကီးဟာ တစ္စံုတစ္ခုမွ ေျပာဆိုျခင္းမရွိေပမယ့္ တပည့္လုပ္သူကေတာ့ ဆင္းရဲလွတဲ့မိသားစုအေပၚ သနားစိတ္၊ စာနာစိတ္ေတြသာ ႀကီးစိုးေနတယ္။ ဒီမိသားစုေလးကို ကယ္တင္လိုစိတ္၊ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေစလိုစိတ္ေတြနဲ႕ တႏံု႕ႏံု႕ ျဖစ္လို႕လာတယ္။ တစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ သူက ဆရာပညာရွိႀကီးကို ဒီလိုေျပာလိုက္တယ္
-
"ဆရာ ကၽြန္ေတာ္တို႕တည္းခဲ့တဲ့အိမ္က မိသားစုေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အင္မတန္သနားမိပါတယ္ဗ်ာ။ သူတို႕ကို တစ္နည္းနည္းနဲ႕ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့နည္းလမ္းေလးမ်ား မရွိဘူးလား" လို႕ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ ပညာရွိႀကီးက
-
"မင္းသူတို႕ကို တကယ္ခ်မ္းသာေစခ်င္လား"လို႕ျပန္ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ တပည့္က
-
"ဘယ္လိုေျပာလိုက္ပါလိမ့္ဆရာရယ္။ ခ်မ္းသာေစခ်င္တာေပါ့ဗ်" လို႕ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ ဆရာပညာရွိက
-
"ဒါဆို သူတို႕ပိုင္တဲ့ ႏြားမကို ေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်ၿပီး သတ္ေပးလိုက္" လို႕ျပန္ေျပာတယ္။ အဲဒီအခါ တပည့္က
-
"မဟုတ္တာဆရာရယ္၊ သူတို႕မွာပိုင္တာဆိုလို႕၊ ဒါေလးပဲရွိတာကို၊ ဒါေလးမရွိရင္ ဒုကၡေရာက္သြားမွာေပါ့" လို႕ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ ဆရာက
-
"တကယ္ခ်မ္းသာေစခ်င္ရင္၊ ငါေျပာတဲ့အတိုင္းသာလုပ္စမ္းကြာ" လို႕ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
-
အဲဒီလိုနဲ႕တပည့္ဟာ ေလးလံတဲ့စိတ္ႏွလံုးနဲ႕ တဲပုပ္ေလးရွိရာကို ျပန္လာတယ္။ အိမ္သားေတြမသိေအာင္ သူတို႕ရဲ႕ႏြားမေလးကို ေခ်ာက္ကမ္းပါးအစြန္းကိုဆြဲလာခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ သူဟာ ႏြားကို ေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်ၿပီးသတ္ခဲ့လိုက္တယ္။
-
-
အဲဒီလိုနဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအၾကာမွာေတာ့ ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ဟာ အဲဒီလမ္းအတိုင္းဘဲ ခရီးတစ္ေခါက္ ထြက္ခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ သူတို႕ေတြဟာ အရင္တည္းခိုခဲ့ဖူးတဲ့ တဲပုပ္ေလးေနရာမွာ ေကာင္းမြန္သပ္ယပ္တဲ့ အိမ္တစ္လံုးကိုေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီအိမ္ေဘးမွာ မ်က္ေစ့တဆံုးက်ယ္၀န္းတဲ့ သီးႏွံစိုက္ခင္းေတြနဲ႕တကြ၊ ႏြားေပါင္း တစ္ဒါဇင္ေလာက္ ေမြးျမဴထားတဲ့ ႏြားတင္းကုပ္ႀကီးတစ္ခုကိုပါေတြ႕ၾကရတယ္။ အဲဒီအိမ္ထဲမွာလည္း တစ္ခ်ိန္က ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့စြာေနခဲ့ရတဲ့မိသားစုဟာ ေကာင္းမြန္သပ္ယပ္တဲ့ အ၀တ္အစားေတြနဲ႕တကြ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေနၾကတာကိုလည္း ေတြ႕ရျပန္တယ္။ ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ဟာ အရင္နည္းအတိုင္းပဲ အိမ္ရွင္ကိုတဲခိုခြင့္ေတာင္းၿပီး တည္းခိုခဲ့တယ္။ ညစာစားအၿပီးမွာေတာ့ တပည့္လုပ္သူဟာ သူတို႕ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီလိုအေျခအေနကို ေရာက္လာလာလဲဆိုတဲ့ သိခ်င္စိတ္ကို ထိန္းမရတဲ့အတြက္
-
"အစ္ကို ခင္ဗ်ားတို႕မိသားစုဟာ အရင္က အင္မတန္ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့ခဲ့တယ္၊ ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပေနပါလား၊ ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး ဒီဘ၀ ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ ေျပာျပပါလားအစ္ကို" လို႕ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါ အိမ္ရွင္ေယာက္်ားက ဒီလိုျပန္ေျပာလိုက္တယ္-။
-
"ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ အရင္က ဆရာတို႕သိတဲ့အတိုင္း ႏြားတစ္ေကာင္ရွိတယ္ေလ။ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ဆရာတို႕ႏွစ္ေယာက္ျပန္သြားတဲ့ ေန႕မွာပဲ အဲဒီႏြားေလးက ေခ်ာက္ထဲက်ၿပီးေသသြားရွာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစု အရမ္းေသာက ေရာက္ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီႏြားေလးမွီခိုေနရတာကို၊ ႏြားကေသသြားေတာ့ ငါတို႕ေတာ့ ဒုကၡေရာက္ၿပီေပါ့။ ဒါေပမယ့္လည္း လူဆိုတာမ်ိဳးက ဒီအတိုင္း အေသခံပါရိုးလားဆရာရယ္။ ႏြားအားကိုးလို႕မရေတာ့လည္း ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၾကရတာေပါ့။ တစ္မိသားစုလံုး ညီတူညာတူ စိုက္ၾကပ်ိဳးၾက၊ ရရာအလုပ္ လုပ္ၾကနဲ႕ အသက္ရွင္ရပ္တည္ဖို႕ ရုန္းကန္ၾကရတာေပါ့။ အရင္ကေတာ့ တစ္ႏွစ္ၾကာေအာင္ အလုပ္လုပ္ ပိုက္ဆံစု ႏြားျပန္၀ယ္မယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တစ္ႏွစ္ၾကာတဲ့အခါ အလုပ္လုပ္လို႕ရတဲ့ေငြက ႏြားတစ္ေကာင္တင္မဟုတ္ဘူးဆရာေရ၊ ႏြားသံုးေကာင္စာေလာက္ ၀ယ္လို႕ရေနတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႕သိလိုက္ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ႏြားျပန္၀ယ္ရံုတင္မကဘူး ရွိသမွ်ေျမေတြ၊ စိုက္လို႕ရသမွ်ေျမေတြကို အကုန္စိုက္၊ လုပ္လို႕ရသမွ် အကုန္လုပ္နဲ႕ ဒီဘ၀ေရာက္လာတာပဲ၊ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အကုန္လံုး သေဘာေပါက္လာတယ္။ ဘာမွမလုပ္ရင္၊ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ တစ္ခုခုလုပ္ရင္။ တစ္ခုခုျဖစ္လာမယ္ေပါ့ဗ်ာ"
-
ကၽြန္ေတာ္တို႕လူသားတိုင္းဟာ Comfort Zone လို႕ေခၚတဲ့ သက္ေတာင့္သက္သာ ေနရတဲ့ဘ၀ကိုသာ မွီတြယ္ေန၊ သာယာေနတဲ့သဘာ၀ရွိသူေတြပဲျဖစ္တယ္။ ဆိုလိုတာက သူဆင္းရဲမိသားစုဟာ ႏြားကိုမွီခိုေနရင္းနဲ႕ သူတို႕ဘ၀ကို ဒီထက္ပိုမိုျမွင့္တင္ေကာင္းမြန္ေစဖို႕ သတိမရၾကသလို၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဟာလည္း လက္ရွိဘ၀ေရစီးေၾကာင္းထဲမွာသာ အလိုက္သင့္ေလး စီးဆင္းလိုက္ပါေနၾကသူမ်ားပဲျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို အလိုက္သင့္ေျမာပါေနရင္းနဲ႕ပဲ လက္ရွိဘ၀ထက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ ဘ၀တစ္ခု၊ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုကို ရုန္းထြက္ႀကိဳးစားဖို႕ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကတယ္လို႕ဆိုတယ္။
-
ေလာကုတၱရာသေဘာအရလည္း သူဆင္းရဲ မိသားစုရဲ႕ ႏြားကိုမွီခိုျခင္းလို ၊ ေလာကလူသားတိုင္းဟာ "ဘ၀တဏွာ"လို႕ေခၚတဲ့ လက္ရွိဘ၀ကို မွီတြယ္ေနတတ္၊ တြယ္တာေနတတ္ၿပီး၊ ဘ၀ရဲ႕ဆင္းရဲဒုကၡကိုစြန္႕ပယ္ဖို႕၊ သံသရာရဲ႕လြတ္ေျမာက္ျခင္းကို ရွာေဖြဖို႕ ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္တဲ့့ သဘာ၀ကို ဒီပံုျပင္ေလးက ထင္ဟပ္ေစမွာပဲျဖစ္တယ္။ လူသားေတြဟာ မိမိရဲ႕ဘ၀၊ သားသမီး၊ ဇနီးၾကင္ယာေတြကို တြယ္တာျခင္းနဲ႕အတူ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ သံသရာက လြတ္ေျမာက္ျခင္းအတြက္ ဒါန၊သီလ၊ ဘာ၀နာမႈေတြကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္နဲ႕ပဲ ဘ၀သံသရာရဲ႕ဆင္းရဲဒုကၡကိုခံေနၾကသူမ်ားပဲျဖစ္တယ္တို႕ဆိုမယ္။
-
ေလာကီအျမင္အရလည္း-- ေလာကီလူသားေတြဟာ သူဆင္းရဲမိသားစုဟာ ေန႕စဥ္ရရွိတဲ့ႏြားႏို႕ေလးကိုသာအမွီျပဳေနတာေၾကာင့္ ပိုမိုျပည့္စံုတဲ့ဘ၀နဲ႕ ေ၀းကြာေနၾကရသလို ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဟာလည္း လတ္တေလာရရွိေနတဲ့အေျခအေနမွာသာ မိန္းေမာလိုက္ပါရင္း ဘ၀ကိုေဖာက္ထြက္ဖို႕၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို အရယူဖို႕ အားထုတ္ေလ့၊ ႀကိဳးပမ္းေလ့မရွိၾကဘူးလို႕ဆိုတယ္။
-
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ မိမိရဲ႕ comfort zone ကို မွီခိုတတ္၊ မိန္းေမာတတ္တဲ့သဘာ၀ကို ဆင္ျခင္သင့္လွတယ္။ "ငါဟာ ဒီထက္ပိုၿပီးေကာင္းတဲ့ဘ၀ကို ဦးတည္ေနသူလား၊ ဒီဘ၀နဲ႕ပဲ တစ္သက္လံုးအရိုးထုတ္ရမယ့္သူလား" ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕ မိမိကိုယ္ကို ဆန္းစစ္သင့္ၾကတယ္လို႕ဆိုတယ္။ အဲဒီလို ဆန္းစစ္ၿပီးတဲ့အခါမွာလည္း ႏြားကိုေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်ပစ္သလို မိမိရဲ႕ ေမ့ေလ်ာ့ေပ်ာ္ပါးတတ္တဲ့သဘာ၀ကို လံုး၀ဥႆံု စြန္႕ပယ္သင့္ၾကတယ္လို႕ဆိုတယ္။ အဲဒီလို စြန္႕ပယ္ႏိုင္မွသာ သူဆင္းရဲမိသားစုရဲ႕ ႀကီးပြားခ်မ္းသာျခင္းနဲ႕တူတဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို မုခ်ေရာက္ႏိုင္မယ္လို႕ဆိုလိုတာပဲျဖစ္တယ္။
-
Comfort zone is a beautiful place, but nothing ever grows there.
-
သက္ေတာင့္သက္သာေနထိုင္ရတဲ့ဘ၀ဟာ အင္မတန္လွပတဲ့ေနရာပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီေနရာဟာ ဘာတစ္ခုမွ စိုက္ပ်ိဳးလို႕ေတာ့ ရမွာမဟုတ္ဘူး"
-
ဆိုလိုတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႕ စီးေျမာလိုက္ပါေနတဲ့ ဘ၀ေနထိုင္မႈဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ သက္သာမႈေတြ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ေပမယ့္ ဒီအတိုင္းေနထိုင္သြားခဲ့ရင္ ေအာင္ျမင္ခ်မ္းသာတဲ့ဘ၀ကို ဘယ္ေသာအခါမွ ရလိမ့္မွာမဟုတ္ဘူးလို႕ဆိုလိုတာပဲျဖစ္တယ္။ Comfort Zone ကေန ရုန္းကန္ေဖာက္ထြက္ႏိုင္မွသာ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို အရယူႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ဆိုတယ္။ ဘာမွမလုပ္ရင္၊ ဘာမွမျဖစ္ဘူး၊ တစ္ခုခုလုပ္မွ၊ တစ္ခုခုျဖစ္မယ္ ဆိုတဲ့ သူဆင္းရဲရဲ႕စကားလို လက္ရွိဘ၀မွာ သာယာၿပီး အလိုက္သင့္ေျမာပါေနရံုနဲ႕ေတာ့ ဘာတစ္ခုမွ ေအာင္ျမင္လာမွာမဟုတ္ဘူးလို႕ဆိုလိုတာပဲျဖစ္တယ္။
-
တကယ္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ "ႏြား"ကို ေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်ပစ္ဖို႕ လိုအပ္ေနသူမ်ားပဲျဖစ္တယ္
လက္ရွိဘ၀မွ ႐ုန္းကန္ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ၾကပါေစ

Credit - Phyo Thuta
Reference: Moral Stories from internet.
Photo Credit : Google