31/10/2023
သူေဌးဝါဒ (၁၀)
---------------
၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ ျပင္သစ္မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္က ဘီလ္ဂိတ္ကို အင္တာဗ်ဴးရာ၌
“ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ကမၻာ့အခ်မ္းသာဆုံး သူေဌးႀကီးျဖစ္ရတာဘယ္လိုေနသလဲဗ်” ဟု ေမးဖူးသည္။
ဘီလ္ဂိတ္က
“ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ အခ်မ္းသာဆုံးလို့ မထင္ပါဘူးဗ်ာ” ဟု ျပန္ေျဖသည္။
“ခင္ဗ်ားထက္ ခ်မ္းသာတဲ့သူ ဒီေလာကမွာ ရွိဦးမွာလားဗ်ာ”
“တစ္ေယာက္ေတာ့ ရွိတယ္ဗ်”
သူထက္ခ်မ္းသာသူရွိသည္ဆိုသျဖင့္ ေမးသူက အံ့အားသင့္သြားသည္။ ဘီလ္ဂိတ္က ရွင္းျပသည္။
“ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္မရွိခ်ိန္ကေပါ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ နယူးေယာ့ခ္ေလဆိပ္ကို ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သတင္းစာ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ သတင္းစာေခါင္းစီးကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဖတ္ခ်င္လာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သတင္းစာဝယ္ဖို့ အေႂကြလည္း မရွိဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္က လွည့္ထြက္လိုက္ခ်ိန္မွာ လူမည္းေလး တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ လိုက္လာၿပီး ေရာ့ပါ ... ခင္ဗ်ားဖတ္ဖို့ပါဆိုၿပီး သတင္းစာတစ္ေစာင္ လိုက္ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ငါ့မွာ မင္းကိုေပးစရာ အေႂကြမပါဘူးလို့ ေျပာလိုက္ေတာ့ သူက ကိစၥမရွိပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို အလကား ေပးတာပါတဲ့”
“ေနာက္သုံးလေလာက္ၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ နယူးေယာ့ခ္ေလဆိပ္ကို ေရာက္လာျပန္တယ္။ အဲဒီေတာ့လည္း သတင္းစာဖတ္ခ်င္တယ္ အေႂကြမရွိဘူး ျဖစ္ျပန္ေရာ။ ဒီတစ္ခါလည္း အဲဒီလူမည္းေကာင္ေလးကပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို သတင္းစာ လိုက္ေပးျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အေႂကြမရွိေၾကာင္း ေျပာေတာ့ သူက အလကားေပးတာပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က မလိုခ်င္ပါဘူးေျပာေတာ့ ေကာင္ေလးက အဲဒီသတင္းစာကို ကၽြန္ေတာ့္ အျမတ္ေငြထဲက စိုက္ေပးတာပါတဲ့”
“ေနာက္ ၁၉ ႏွစ္အၾကာမွာ ကၽြန္ေတာ္ သူေဌးျဖစ္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ေလဆိပ္ထဲကို ျပန္သြားၿပီး အဲဒီ ေကာင္ေလးကို ျပန္ရွာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုအေတာ္ေလးရွာလိုက္ရတယ္။ သူ႔ကိုေတြ႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေမးလိုက္တယ္။ မင္းငါ့ကို သိလားလို့။ အဲဒီေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားကို ဘာျဖစ္လို့ မသိရမွာလဲတဲ့။ ခင္ဗ်ားက နာမည္ေက်ာ္ ဘီလ္ဂိတ္ပဲတဲ့”
“ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကို ေျပာလိုက္တယ္။ မင္းလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ငါ့ကို သတင္းစာႏွစ္ေစာင္ အလကား ေပးခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခု ငါကို မင္းကို ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္တယ္ကြာလို့ ေျပာလိုက္မိတယ္”
“ငါကြာ မင္းကိုေက်းဇူးတင္လို့ ေက်းဇူးဆပ္ပါရေစ။ မင္းလိုခ်င္တာေျပာကြာ”
“ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်းဇူးဆပ္စရာ မလိုပါဘူးဗ်ာ”
“ဘာျဖစ္လို့လဲကြာ”
“ကၽြန္ေတာ္က ဆင္းရဲေနခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားကို ေပးခဲ့တာပဲဗ်”
“ေအးေလ ... ငါအခု မင္းကို အဲဒါေၾကာင့္ ေက်းဇူးျပန္ဆပ္ခ်င္တာေပါ့”
“ခု ခင္ဗ်ားက မဆင္းရဲေတာ့ဘူးေလ ... ခ်မ္းသာေနၿပီပဲ။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ျပန္ၿပီး ေက်းဇူးဆပ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ျဖစ္နိုင္မွာလဲ”
ဘီလ္ဂိတ္တစ္ေယာက္ ငိုင္သြားသည္။
သူက သူ႔ကို အင္တာဗ်ဴးသူကို ေျပာျပလိုက္သည္မွာ
“ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အဲဒီ လူမည္းေကာင္ေလးက ပိုၿပီးခ်မ္းသာတယ္လို့ ထင္သဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာင္တ ရသြားတယ္။ တစ္ခုခုကို ျပန္ေပးဖို့ဆိုတာ ခ်မ္းသာမွ ေပးလို့ရတာ မဟုတ္ဘဲ။ ဆင္းရဲသည္ျဖစ္ေစ ခ်မ္းသာသည္ ျဖစ္ေစ ေပးလိုစိတ္ လွူလိုစိတ္ ရွိျခင္းကသာ တကယ့္ခ်မ္းသာတဲ့ စိတ္ပဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး နားလည္သြားပါတယ္”
ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းသည္ တစ္ထပ္တည္းက်ခ်င္မွ က်ေပလိမ့္မည္။ အလြန္ခ်မ္းသာေသာ သူေဌးႀကီးက ပိုက္ဆံေတြ၊ ဝင္ေငြေတြအမ်ားႀကီး ရွိေနေသာ္လည္း သတင္းစာေရာင္းေနသည့္ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ေလာက္ ေပ်ာ္ခ်င္မွလည္း ေပ်ာ္ေပလိမ့္မည္။ ထို့ျပင္ သတင္းစာေရာင္းသည့္ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္လို ေစတနာပါပါျဖင့္ သူတစ္ပါးကို ကူညီခ်င္ေသာ စိတ္ထားလည္း ရွိခ်င္မွ ရွိေပလိမ့္မည္။
သတင္းစာတစ္ေစာင္တစ္ဖိုးသည္ ၂၅ ဆင့္ေလာက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သူေဌးတစ္ေယာက္အတြင္ ၂၅ ဆင့္သည္ ဘာမၽွ မျဖစ္ေလာက္ေသာ္လည္း သတင္းစာေရာင္းသမားေလးအတြက္ေတာ့ ၂၅ ဆင့္သည္ သူ၏ ႀကီးမားေသာ စြန႔္လႊတ္မွုတစ္ခု ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္သည္။
ဘီလ္ဂိတ္က ခ်မ္းသာမွုကိုဖြင့္ဆိုရာတြင္ ေငြေၾကးႏွင့္ပိုင္ဆိုင္မွုသည္ အဓိကမဟုတ္။ မိမိတြင္ ရွိသမၽွကို ေပးလွူ စြန႔္လႊတ္ရဲေသာ စိတ္ထားကသာလၽွင္ ခ်မ္းသာမွု အစစ္အမွန္ျဖစ္သည္။ ရွိသူက မရွိသူကို ကူညီလိုက္ျခင္းျဖင့္ ထိုခဏတာအတြင္း ျဖစ္ေပၚလာေသာ ခံစားစိတ္သည္ အမွန္တကယ္ခ်မ္းသာမွု အစစ္အမွန္ျဖစ္သည္။
ျပန္လည္ရယူလိုျခင္း၊ ပိုင္ဆိုင္လိုျခင္း၊ ေမၽွာ္လင့္ျခင္းကင္းသည့္ စြန႔္လႊတ္ေပးဆပ္မွုမ်ားသည္သာ အမွန္တကယ္ ခ်မ္းသာျခင္းအစစ္အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္း ဘီလ္ဂိတ္က သင္ခန္းစာေပးခဲ့သည္။
Ref: Bill Gates and Newspaper Seller Boy
Credit to ဆရာတင္ညြန႔္
၃၀.၁၀.၂၀၂၃