escape

escape Escape from Your Daily Life and be ready for Tomorrow with escape.

2.0 စစ်ပွဲကြောင့် စိတ်ဒဏ်ရာက ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲ?ပထမရက်မှာ ပြောခဲ့သလို PTSD ဆိုတာ မမြင်ရတဲ့ ဒဏ်ရာပါ။ခြေထောက်ကျိုးတာလို ဒဏ်ရာ...
23/04/2026

2.0 စစ်ပွဲကြောင့် စိတ်ဒဏ်ရာက ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲ?

ပထမရက်မှာ ပြောခဲ့သလို PTSD ဆိုတာ မမြင်ရတဲ့ ဒဏ်ရာပါ။
ခြေထောက်ကျိုးတာလို ဒဏ်ရာ မမြင်ရပေမယ့် နှလုံးသားထဲမှာ နာကျင်နေတဲ့ ဒဏ်ရာပါ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲ? စစ်ပွဲလို ပြင်းထန်တဲ့ အခြေအနေမှာ စိတ်က ဘယ်လို ဖြိုခွဲခံရပြီး PTSD ဖြစ်လာသလဲ?

စစ်ပွဲရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာလမ်းကြောင်း

၁. တိုက်ရိုက်အန္တရာယ်ကြောင့်
စစ်ပွဲအတွင်း ပေါက်ကွဲမှု၊ သေနတ်ပစ်ခတ်မှု၊ ဗုံးကြဲမှုတွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကို "အသက်အန္တရာယ်ရှိတယ်" ဆိုတဲ့ အချက်ကို ထုတ်ဖော်ပေးပါတယ်။ ဒီလို အခြေအနေမှာ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ "fight, flight, or freeze" ဆိုတဲ့ တုံ့ပြန်မှုပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

ဒီတုံ့ပြန်မှုဟာ ရုတ်တရက် ဖြစ်လာပြီး ဟော်မုန်း အန်ဒရနာလင် (Adrenaline) နဲ့ ကော်တိဆော (Cortisol) တို့ အလွန်ထွက်လာပါတယ်။ ဒီဟော်မုန်းတွေက ရုတ်တရက် စွမ်းအင်ပေးပေမယ့် စစ်ပွဲလို ကြာရှည်တဲ့ ဖိစီးမှုမှာ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင်ပန်းစေပါတယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ အိပ်မပျော်ခြင်းတို့ ဖြစ်လာပါတယ်။

၂. ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ အပြစ်ရှိမှု ခံစားချက်
မိသားစု၊ မိတ်ဆွေ၊ ရပ်ရွာသားတွေ ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးရခြင်းက စိတ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်စေပါတယ်။ တချို့လူတွေမှာ "ငါ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ရင်" ဆိုတဲ့ အပြစ်ရှိမှု ခံစားချက် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ PTSD ရဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။

မြန်မာစစ်ပွဲ အကြောင်းအရာများ

မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ လက်ရှိ စစ်ပွဲအခြေအနေမှာ အောက်ပါ အချက်တွေက PTSD ဖြစ်လာစေတဲ့ အဓိက အကြောင်းအရင်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်:

၁. နေ့စဉ် အန္တရာယ်ကြောင့်
- ဘယ်အချိန်မှာ ဗုံး/ဒရုန်းကြဲမလဲ မသိရတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှု
- လမ်းလျှောက်ရင်း ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်မှု ဖြစ်နိုင်ခြေ
- အိမ်တွေ၊ ကျောင်းတွေ၊ ဘာသာရေးနေရာတွေ ဖျက်ဆီးခံရခြင်း

၂. ပြန်စရာနေရာမရှိမှု
- အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရသူများစွာ
- မြို့တွေ၊ ရွာတွေကို လက်နှက်ကိုင်တွေ သိမ်းပိုက်ခံခဲ့ရတာ
- ဘယ်နေရာကို ပြန်သွားရမလဲ မသိတဲ့ စိုးရိမ်မှု

၃. လူသေမှုနဲ့ ဒဏ်ရာရသူများ
- မိသားစု၊ အိမ်နီးချင်း သေဆုံးမှုများစွာ
- ကလေးငယ်တွေ၊ အဘိုးအဘွားတွေ ဒဏ်ရာရမှု
- ဆေးရုံမှာ အကူအညီ မရတဲ့ စိတ်ခံစားချက်

စစ်ပွဲဒဏ်ရာရသူတွေထဲမှာ ၆၀-၈၀% လောက်ဟာ PTSD လက္ခဏာတွေ ရှိနေတယ်လို့ စစ်ပွဲနောက်ပိုင်း လေ့လာမှုတွေက ဖော်ပြထားပါတယ်။

PTSD ဖြစ်လာတဲ့ သိပ္ပံဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်

၁. ဦးနှောက်ပိုင်း ပြောင်းလဲမှု
PTSD ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဦးနှောက်ရဲ့ amygdala (ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားမှု ထိန်းချုပ်တဲ့ အပိုင်း) က အလွန်လှုပ်ရှားလာပါတယ်။ ဒါကြောင့် သာမန်အသံတွေကို အန္တရာယ်လို့ ထင်မှားလာပါတယ်။

hippocampus (မှတ်ဉာဏ် သိမ်းဆည်းတဲ့ အပိုင်း) က အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး အန္တရာယ်ဖြစ်ရပ်တွေကို ပြန်သတိရလွယ်စေပါတယ်။ ဒါကြောင့် အိပ်မက်ဆိုး၊ flashback တွေ ဖြစ်လာတာပါ။

၂. ဟော်မုန်း မညီမျှမှု
- Cortisol ဟော်မုန်း ပုံမှန်ထက် ပိုများလာတာ
- Serotonin နဲ့ Dopamineလျော့ကျလာတာ
- ဒါကြောင့် စိတ်ခံစားချက် မတည်ငြိမ်တာ၊ စိတ်ဓာတ်ကျတာ ဖြစ်လာပါတယ်

၃. စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျိုးဆက်
- Hypervigilance (အမြဲ သတိထားနေတာ)
- Emotional numbness (ခံစားချက် မရှိတော့တာ)
- Avoidance (အန္တရာယ်သတိပေးတဲ့ အရာတွေ ရှောင်တာ)

မြန်မာစစ်ပွဲ လက်တွေ့ ဥပမာများ

ကလေးများ
စစ်ပွဲဒဏ်ရာရတဲ့ ကလေးငယ်တွေမှာ PTSD ဖြစ်နိုင်ခြေ ၄၀-၆၀% ရှိပါတယ်။ သူတို့မှာ:
- ကျောင်းမတက်ချင်တာ
- မိဘတွေနဲ့ စကားမပြောတာ
- အိပ်မပျော်တာ
- ရုတ်တရက် ငိုကြွေးတာ

လက်နှက်ကိုင်များ
စစ်သားတွေ၊ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေ၊ အိမ်ထောင်စုတွေမှာ PTSD ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများပါတယ်။ သူတို့မှာ
- အရက်/မူးယစ်ဆေး သုံးစွဲလာတာ
- အိမ်ထောင်ရေး ပြဿနာတွေ
- အလုပ်ထဲက ထွက်သွားတာ

ဘာကြောင့် ပိုဆိုးလာနိုင်သလဲ

၁. ပတ်ဝန်းကျင် နားမလည်မှု
မိသားစု၊ ရပ်ရွာသားတွေ "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" လို့ ပြောရင် PTSD ရှိသူဟာ ပိုတိတ်ဆိတ်လာပါတယ်။ ဒါက ပြဿနာကို ပိုနက်ရှိုင်းစေပါတယ်။

၂. အကူအညီ မရှိမှု
စိတ်ကျန်းမာရေး ဆရာဝန်နည်းပါးမှု၊ ဆေးဝါး မရှိမှု၊ ဘာသာစကား အတားအဆီး ရှိမှုတွေက ပြန်လည်သက်သာလာဖို့ ခက်ခဲစေပါတယ်။

၃. ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေတဲ့ အန္တရာယ်
စစ်ပွဲ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ အခြေအနေမှာ စိတ်က အနားမရတော့ပါဘူး။ ဒါက PTSD ကို ပိုဆိုးလာစေပါတယ်။

မျှော်လင့်ချက်နှင့် လုပ်နိုင်တာများ

PTSD ဟာ ကုသလို့ရပါတယ်။ သုတေသနတွေအရ
- Cognitive Behavioral Therapy (CBT)ညက PTSD ကို ၆၀-၈၀% သက်သာစေနိုင်ပါတယ်
- EMDR Therapy က စစ်ပွဲဒဏ်ရာရသူတွေမှာ အလွန်ထိရောက်ပါတယ်
- မိသားစု ထောက်ပံ့မှု၊ နားလည်မှုက ပြန်လည်သက်သာလာရေး အရေးကြီးဆုံးပါ

ပထမရက်မှာ ပြောခဲ့သလို…
PTSD ရှိသူကို ဝေဖန်မယ့်အစား နားလည်ပေးပါ။
တိတ်ဆိတ်နေတဲ့သူကို လျစ်လျူမရှုပါနဲ့။
စစ်ပွဲဒဏ်ရာက ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ မထိခိုက်ပါဘူး။ စိတ်နှလုံးကို ဖြိုခွဲပစ်ပါတယ်။

စစ်ပွဲကြောင့် နာကျင်နေရသူတွေကို တစ်ယောက်တည်း မထားပါနဲ့။ နားလည်မှုက ပထမဆုံး ကုသမှုပါ။

PTSD ဆိုတာဘာလဲ?တချို့နာကျင်မှုတွေက မျက်လုံးနဲ့ မမြင်ရပေမယ့် နှလုံးသားထဲမှာ အရမ်းနက်ရှိုင်းစွာ ကျန်နေတတ်ပါတယ်။  တချို့ဒဏ်...
21/04/2026

PTSD ဆိုတာဘာလဲ?

တချို့နာကျင်မှုတွေက မျက်လုံးနဲ့ မမြင်ရပေမယ့် နှလုံးသားထဲမှာ အရမ်းနက်ရှိုင်းစွာ ကျန်နေတတ်ပါတယ်။
တချို့ဒဏ်ရာတွေက အနာအကျင်မပေါ်ပဲ တိတ်တဆိတ် ရှင်သန်နေပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေး၊ အိပ်မက်၊ အပြုံး၊ ဆက်ဆံရေး၊ နေ့စဉ်ဘဝအထိ ထိခိုက်နေစေတတ်ပါတယ်။
စစ်ပွဲကို ကြုံခဲ့ရသူတွေ၊ ပေါက်ကွဲသံတွေကြားနေရသူတွေ၊ ချစ်ခင်ရသူကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူတွေ၊ အသက်အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူတွေ၊ မတရားမှုနဲ့ အကြမ်းဖက်မှုကို ခံခဲ့ရသူတွေ — အဲဒီလူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တချို့အချိန်တွေဟာ မပြီးဆုံးသွားဘဲ ကျန်နေတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် စိတ်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိခိုက်ပြီး အချိန်ကြာလာတာတောင် မသက်သာဘဲ ဆက်လက်ခံစားနေရတဲ့ အခြေအနေကို PTSD လို့ ခေါ်ပါတယ်။

PTSD ဆိုတာ Post-Traumatic Stress Disorderရဲ့ အတိုကောက်ဖြစ်ပြီး မြန်မာလိုဆိုရင် “စိတ်ဒဏ်ရာအလွန် စိတ်ဖိစီးမှုဝေဒနာ”လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ စိတ်နဲ့ နှလုံးသားက “ငါ မမေ့နိုင်သေးဘူး” လို့ အော်ဟစ်နေတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုလိုပါပဲ။ အချို့လူတွေမှာ အဖြစ်အပျက်ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ပြင်ပက ထင်ရပေမယ့် အတွင်းထဲမှာတော့ အဲဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခိုက်အတန့်က ပြန်ပြန်ပြီး အသက်ဝင်လာတတ်ပါတယ်။

PTSD ရှိသူတစ်ယောက်အတွက် မနက်ဖန်ဟာ သာမန်မနက်ဖန်လို မခံစားရနိုင်ပါဘူး။
အသံတစ်ခုကြားတာနဲ့ ရင်ခုန်လွန်ပြီး တုန်လှုပ်သွားနိုင်တယ်။ အိပ်ရာဝင်ချိန်မှာတောင် စိတ်က အေးချမ်းမနေဘဲ မကြာခဏ အိပ်မက်ဆိုးတွေ ဝင်လာနိုင်တယ်။ လူအုပ်ထဲမှာ ရှိနေပေမယ့် တစ်ယောက်တည်းလို ခံစားနေရတတ်တယ်။ အပြုံးတစ်ခုနောက်မှာ နာကျင်မှုတွေ အများကြီး ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် PTSD ဟာ အပြင်ပန်းက မြင်ရခက်ပေမယ့် တကယ်ရှိတဲ့၊ တကယ်နာတဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

PTSD ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲ

PTSD ဟာ စိတ်ကို အလွန်ထိခိုက်စေတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခု သို့မဟုတ် အဖြစ်အပျက်များစွာကြောင့် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ခံစားနိုင်စွမ်းက မတူကြပါဘူး။ တချို့အတွက် သေးသေးလေး ထင်ရတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကတောင် တချို့သူတွေအတွက် အလွန်နက်ရှိုင်းတဲ့ ဒဏ်ရာ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

စစ်ပွဲကြားမှာ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်း၊ မိသားစုဝင်တစ်ဦးကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးရခြင်း၊ ဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ အကြမ်းဖက်မှုကို ကြုံရခြင်း၊ ကိုယ့်မျက်စိရှေ့မှာ ကြောက်စရာအဖြစ်အပျက်တွေကို မြင်ရခြင်း၊ နေ့စဉ် မလုံခြုံတဲ့အခြေအနေမှာ အချိန်ကြာကြာ နေရခြင်း — ဒီအရာတွေဟာ စိတ်ကို အတွင်းကနေ ချိုးဖျက်သွားနိုင်ပါတယ်။ တချို့လူတွေက “ဒါတွေက ပြီးသွားပြီပဲ” လို့ ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ဒဏ်ရာက အမှတ်တရတစ်ခုတင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံးမှာ ရှင်သန်ကျန်ရစ်နေတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

PTSD ဖြစ်လာတဲ့အခါ စိတ်က အရင်ကလို မနေတော့နိုင်ပါဘူး။ အန္တရာယ်မရှိတဲ့ အရာတွေကိုတောင် အန္တရာယ်လို ခံစားလာနိုင်တယ်။ သတင်းတစ်ပုဒ်၊ အသံတစ်ခု၊ နေရာတစ်ခု၊ အနံ့တစ်ခုက အတိတ်က နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ပြန်နှိုးနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် PTSD ကို “မေ့လိုက်ရုံပဲ” လို့ မပြောနိုင်ပါဘူး။ စိတ်ထဲမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေဟာ သူတို့ကို နေ့တိုင်းလို လိုက်ဖမ်းနေတတ်ပါတယ်။

နေ့စဉ်ဘဝကို ဘယ်လိုထိခိုက်နိုင်သလဲ

PTSD ဟာ စိတ်ထဲမှာပဲ ရပ်မနေပါဘူး။
နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ အသေးအဖွဲကိစ္စတွေထဲအထိ ဝင်ရောက်လာတတ်ပါတယ်။

တချို့လူတွေက အိပ်ပျော်ဖို့တောင် ခက်ခဲလာတယ်။ အိပ်ပြီဆိုရင်လည်း အိပ်မက်ဆိုးတွေကြောင့် လန့်နိုးလာတတ်တယ်။
တချို့က လူတွေကို ယုံကြည်ရခက်လာတယ်။
တချို့က အသံကြီးကြားတာနဲ့ပဲ ရင်တုန်လာတယ်။ တချို့က အလုပ်အကိုင်မှာ အာရုံစိုက်ဖို့ခက်လာတယ်။ တချို့က မိသားစုနဲ့ စကားပြောချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။
တချို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မသိတော့သလို ခံစားရနိုင်တယ်။

ဒီအခြေအနေတွေကြောင့် PTSD ရှိသူတစ်ယောက်ဟာ အပြင်မှာ အေးဆေးနေသလို မြင်ရပေမယ့် အတွင်းထဲမှာတော့ အလွန်ပင်ပန်းနေနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ “ငါက အခြားသူတွေလို မနေနိုင်ဘူး” လို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။ “ငါကဘာဖြစ်နေတာလဲ” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းနဲ့ တိတ်တဆိတ် ရုန်းကန်နေတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ သူတို့က မထူးဆန်းပါဘူး။ သူတို့ဟာ ထိခိုက်မှုအရမ်းကြီးတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလို့ သဘာဝအတိုင်း တုံ့ပြန်နေတာပါ။

PTSD ကို နားမလည်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူတစ်ယောက်ဟာ ပိုတိတ်ဆိတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ပိုလည်း အထီးကျန်သွားနိုင်ပါတယ်။
အဲဒီအခါ ပြင်ပက မမြင်ရတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာဟာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာတတ်ပါတယ်။

ရေရှည်အကျိုးဆက်

PTSD ကို အချိန်မီ မနားလည်ဘူး၊ မကူညီဘူးဆိုရင် ရေရှည်မှာ ပိုပြီး ခက်ခဲလာနိုင်ပါတယ်။
စိတ်ပင်ပန်းမှုက ကြာလာရင် စိတ်ကျခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများခြင်း၊ ဒေါသထွက်လွယ်ခြင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ခြင်းတို့ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ တချို့မှာ အရက်၊ မူးယစ်ဆေးဝါး၊ အစားအစာ၊ အလုပ်ကို မတော်တဆ အလွန်မှီခိုလာနိုင်ပါတယ်။
တချို့က လူတွေနဲ့ ခပ်ခွာခွာနေပြီး မည်သူ့ကိုမှ မယုံတော့ဘူးလို့ ခံစားလာနိုင်ပါတယ်။

စိတ်ဒဏ်ရာမကုသဘဲထားရင် အိမ်ထောင်ရေး၊ မိသားစုဘဝ၊ အလုပ်အကိုင်၊ မိတ်ဆွေဆက်ဆံရေးအထိ ထိခိုက်လာနိုင်ပါတယ်။ တချို့လူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ထင်လာတတ်ပြီး ဘဝရဲ့အလင်းရောင်ကို မမြင်တော့သလို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ အလွန်ဝမ်းနည်းစရာကောင်းပေမယ့်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နားလည်မှုနဲ့ ထောက်ပံ့မှုရှိရင် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဘယ်လိုပြန်လည်သက်သာနိုင်သလဲ

PTSD ရှိသူတစ်ယောက်အတွက် ပထမဆုံးလိုအပ်တာက မိမိခံစားနေရတာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းပါ။ “ငါဘာမှမဖြစ်ဘူး” လို့ ဖုံးထားတာထက် “ငါ အကူအညီလိုနေတယ်” လို့ ဝန်ခံနိုင်တာက ပထမခြေလှမ်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဒုတိယအရေးကြီးတာကတော့ လုံခြုံတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ပါ။ စိတ်မအေးတဲ့နေရာမှာ စိတ်မသက်သာနိုင်ပါဘူး။ နားလည်ပေးမယ့် မိသားစု၊ စကားပြောပေးမယ့် သူငယ်ချင်း၊ စောင့်ရှောက်ပေးမယ့် အသိုင်းအဝိုင်းက ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပါတယ်။

တတိယအချက်က ပညာရှင်ရဲ့အကူအညီပါ။
စိတ်ကျန်းမာရေးနဲ့ဆိုင်တဲ့ ဆရာဝန်၊ counselor, therapist တွေရဲ့ အကူအညီက PTSD ရှိသူအတွက် အလွန်အရေးကြီးနိုင်ပါတယ်။ စကားပြောကုသမှုတွေက စိတ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ နာကျင်မှုတွေကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်ဖော်ထုတ်ပြီး လုံခြုံစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။

စတုတ္ထအချက်က နေ့စဉ်အသက်ရှင်မှုပုံစံကို ပြန်တည်ဆောက်ခြင်းပါ။ အိပ်ချိန်မှန်အောင်ကြိုးစားခြင်း၊ အစာမှန်မှန်စားခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်လုပ်ခြင်း၊ သတင်းဆိုးတွေနဲ့ အလွန်မထိတွေ့အောင်နေခြင်း၊ စိတ်ကိုငြိမ်သက်စေတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို လေ့ကျင့်ခြင်းတို့က ကူညီနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အရေးကြီးဆုံးကတော့ မိမိကိုယ်ကို အလွန်မပြစ်တင်ဖို့ပါ။ စိတ်ဒဏ်ရာဆိုတာ ကိုယ့်အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး။
ပြန်လည်သက်သာလာခြင်းကလည်း တစ်ညတည်းနဲ့ မဖြစ်ပါဘူး။ တဖြည်းဖြည်း၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့၊ နားလည်မှုနဲ့၊ အချိန်နဲ့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပါ။

မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်

PTSD နဲ့ အသက်ရှင်နေရသူတွေအတွက် အရေးကြီးဆုံးအရာတစ်ခုက မျှော်လင့်ချက်ပါ။ ဒီခံစားချက်တွေက အမြဲတမ်း မတည်မြဲပါဘူး။ ဒီနာကျင်မှုတွေက အပြစ်တင်ရမယ့်အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီအခြေအနေကို နားလည်ပြီး ကူညီနိုင်တဲ့ လူတွေရှိပါတယ်။

တခါတလေ လူတစ်ယောက်ဟာ စကားနည်းသွားနိုင်တယ်။ တခါတလေ လူတွေနဲ့ မျက်နှာချင်းမဆိုင်ချင်တော့ဘူး။ တခါတလေ အိပ်မက်ထဲမှာပဲ အတိတ်က ပြန်လာနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အဲဒီအရာတွေရဲ့ နောက်မှာ “ငါ အသက်ရှင်နေသေးတယ်” ဆိုတဲ့ သက်သေရှိနေပါတယ်။ ပြီးတော့ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာဟာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သေးတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။

PTSD ကို နားလည်ခြင်းဟာ စိတ်ဒဏ်ရာခံစားနေသူတစ်ယောက်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ပေးခြင်းပါ။ ဝေဖန်မှုထက် နားထောင်မှု၊ အမြင်သေးမှုထက် နားလည်မှု၊ တိုက်တွန်းမှုထက် အတူရှိပေးမှုက ပိုလိုအပ်ပါတယ်။
တချို့လူတွေက အပြင်မှာ အားမာန်မရှိသလို မြင်ရပေမယ့်၊ တကယ်တော့ သူတို့ဟာ နေ့တိုင်း အသက်ရှင်ဖို့ အရမ်းကြိုးစားနေကြတာပါ။

စိတ်ဒဏ်ရာကို မမြင်ရပေမယ့်၊ ခံစားရတာတော့ တကယ်ပါ

နားလည်ပေးတဲ့ တစ်ယောက်ရှိတာကတောင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
PTSD ရှိသူကို မပြစ်တင်ပါနဲ့။
နားထောင်ပေးပါ။
နာကျင်နေသူကို တစ်ယောက်တည်း မထားပါနဲ့။

Address

Yangon

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when escape posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share