09/04/2026
Түнэр харанхуй агуйд эргэж харж чадахгүй, хөл толгой нь гинжлэгдсэн хүмүүс сууж байдаг. Тэдний эцэг өвгөд, үр ач нар энэ агуйд өссөн, магадгүй тэд энэ орчиндоо үхэх нь үнэн, төрөх нь үнэн. Тэд нэг л чигт харна, хүзүү, толгойгоо хөдөлгөн эргэж харж чадахгүй. Харин гинжлэгдсэн хүмүүсийн ард гал байх бөгөөд гал ба хүмүүсийн дунд хүүхэлдэйгээр тоглосон жүжигчид байдаг. Тэд хүүхэлдэйн дүрсээр тоглож сүүдэр нь хананд тусан олон янзын хэлбэр дүрс, хөдөлгөөн бас дуу авиаг гаргана. Харин гинжлэгдсэн хүмүүс сүүдрийг харж, сонсож энэ бүхэн амьдрал гэж итгэж үнэмшин бодож байдаг.
Гэтэл яагаад ч юм нэг нь энэ гинжнээсээ салдаг. Гэвч тэр гар хөл нь суларчихаад байхад эргэж харж чаддаггүй. Арай хийж эргэж хараад анх удаа галыг харан нүд нь гялбадаг. Тэр галыг хараад гайхна. Агуй дотор бүх л сүүдрийг амьдрал гэж ойлгож байсан тэр сүүдрийн дүрс хөдөлгөөнийг энэ гал харуулж байсныг ойлгож харамсдаг. Тэгтэл тэр агуйн амсар дээр өөр нэг онцгой тусгал байгааг олж харна. Тусгалыг дагаж тэрээр агуйгаас гарна. Нарт ертөнцийн гэрэл түүний нүдийг нь сохлох шахдаг боловч энэ гэрэл түүнийг улам бүр гайхшруулна.
Яагаад гэвэл тэр од мичид, нар сар, цэцэг навч, урьд нь хараагүй нарт ертөнцийн олон янзын өнгө, хэзээ ч сонсоогүй гайхамшигт дуу чимээ, шувуудын жиргээ зэрэг гоо сайхныг гайхан биширнэ. Агуйгаас өөр сайхан ертөнц байдаг юм шүү дээ гэж ойлгож баярласан ч бас их гэмшдэг. Учир нь агуй доторхи амьдрал нь аав ээж, үр хүүхэд, найз нөхөд нь түүнээс өөр зүйлийг харж гинжлэгдсэн байгаа нь бодогдсон тул өөр үнэт зүйл байгааг хэлэхээр эргэж агуйд орно.
Тэр гэрэлтэй газаас түнэр харанхуй агуйдаа эргэж ороход нүд нь сохорсон ч харин ч илүү тод сайн "харж" төсөөлдөг болсон байв. Гинжлэгдсэн хүмүүс түүнийг шоолж, ярьж хэлж байгаад нь итгэж үнэмшээгүй юм.
Агуйд амьдрагсад түүнийг дээш гараад сохорсон, ухаанаа алдсан, өвчтэй гажиг хэмээн шоолцгоох болно. Тэр бүхнийг тэвчвэл Сократ лугаа болох бизээ хэмээн үлгэр маань төгсдөг.
Үргэлжлэл тайлбар бий...