Van Veelen Coaching

27/06/2017

De Vlaamse klinisch psycholoog Manu Keirse (71) is een veelgevraagd rouwspecialist. Hij gelooft niet meer in rouwverwerking. ‘Je kunt hoogstens een verlies overleven.’

01/09/2015

De angst voor eenzaamheid is soms voor mensen zo groot, dat dood gaan samen met je partner een betere keuze lijkt.

De wens van stellen om samen te sterven is begrijpelijk, vindt Esmé Wiegman. Maar als de overheid hulp bij zelfdoding toestaat, versterkt dat het ...

21/04/2015

Weg was ze: het verhaal van een vader na de zelfdoding van zijn dochter

Wanneer iemand in je naaste omgeving zichzelf om het leven brengt, blijf je als nabestaande vaak achter met een heleboel vragen. Wat heeft hem of haar zover gebracht om dit te doen? Waarom heb ik het niet zien aankomen? Wat had ik anders kunnen doen, om dit te voorkomen?
En op zoek naar antwoorden wordt gezocht naar tekenen in huis, in dagboeken, gesprekken worden in gedachten teruggeroepen. Hoewel het meestal niet tot echte antwoorden leidt, kan het toch goed zijn om te doen. Want als het voor jou goed voelt en het jou helpt, is het in feite altijd goed.

Kees Santbergen gaat op zoek naar die antwoorden nadat zijn dochter Janine een eind aan haar leven maakt. Ze heeft al jaren last van depressies en uiteindelijk wordt het leven voor haar te zwaar.
In zijn boek “weg was ze”vertelt haar vader hoe hij probeert te begrijpen hoe het bij Janine zover heeft kunnen komen.
Hij is zowel bezig met het gevoel van Janine als met de rol die hulpverleners in dit geheel hebben gespeeld.
Kees vindt dagboeken van zijn dochter, verslagen die ze tijdens haar opname in de kliniek moest schrijven, werkstukken van school. Soms vindt hij snippers die hij dan weer aan elkaar plakt om toch maar zoveel mogelijk te kunnen reconstrueren. Gecombineerd met zijn eigen herinneringen, schetst hij zo een beeld van een jonge vrouw die het leven niet meer aankon.
Hij beschrijft ook wat hij heeft gemist in de hulpverlening rondom de depressie van zijn dochter. Hij probeert zo min mogelijk te oordelen, het gaat hem er vooral om de dingen beter te kunnen begrijpen.
Er komen geen heldere antwoorden, wel meer begrip. Het boek leest als een helende reis. Door op die manier bezig te zijn, lijkt hij dichter bij zijn dochter te komen.
Daarnaast geeft hij mooi weer hoe sommige vriendschappen niet tegen dit leed bestand blijken, terwijl andere juist verdiepen.

Dit boek is een prachtig verslag van een persoonlijk verhaal. Ieder rouwt op zijn eigen manier en daarom is ook elk verhaal uniek. Wie een naaste heeft verloren door zelfdoding zal hier desondanks zeker zaken in herkennen en er misschien zelfs troost uit kunnen putten.
Een aanrader voor iedereen die persoonlijk of professioneel betrokken is bij het thema zelfdoding.

29/03/2015

Op 20 april is er in restaurant Fleurie in Rosmalen een bijzondere lezing over zelfdoding en verliesverwerking. Ik ben daar aanwezig met een stand en neem deel aan de paneldiscussie.
Iedereen met een persoonlijke of professionele betrokkenheid bij dit onderwerp, nodig ik uit om zich aan te melden voor deze avond.

09/03/2015

Wie zijn baan verliest, kan in een rouwproces komen, dat is al langer bekend. Uit onderzoek komt nu naar voren dat werkloosheid ook gevolgen heeft voor je persoonlijkheid. Herken je dit, bij jezelf of bij mensen in jouw omgeving?
Gelukkig zijn de veranderingen omkeerbaar, volgens het onderzoek wanneer je weer werk vindt. Maar wat nu als het vinden van werk op zich laat wachten, heb je dan maar te accepteren dat je minder mild, minder open en slordiger wordt?
Natuurlijk niet. Je kunt er iets aan doen en – nu je weet wat het risico is – wellicht ook voorkomen dat ook bij jou deze veranderingen optreden.

Werkloosheid tast niet alleen iemands welzijn, maar ook zijn persoonlijkheid aan. Wie zijn baan verliest, wordt na verloop van tijd minder mild, minder open en voelt zich minder autonoom op intellectueel vlak. Hij wordt ook minder ordelijk. Dat blijkt uit een studie van twee Britse universiteiten me…

02/03/2015

Misverstanden over rouw
4. Rouw verloopt volgens een vast patroon

Eerder besprak ik drie misverstanden over rouw. Er zijn er nog meer en ze hebben allemaal iets gemeenschappelijks, namelijk de opvatting dat rouw volgens een vast patroon verloopt. Er zijn inderdaad modellen die beschrijven hoe rouw vaak verloopt. Er wordt dan een verdeling gemaakt in verschillende fasen, of er wordt gesproken van rouwtaken die je hebt te vervullen. Die modellen kunnen je helpen om beter te begrijpen wat er gebeurt.
Aan de andere kant kunnen die modellen je ook verwarren als het bij jou anders verloopt.
Er is echt geen vast patroon om te rouwen. Ieder doet het op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. Dat wil niet zeggen dat het vanzelf gaat en al helemaal niet dat je het daarom alleen moet doen. Het is fijn als je omgeving begrip toont voor jouw weg en jouw tempo en je daarbij steunt. En soms kan het fijn zijn om professionele begeleiding te zoeken, iemand die samen met jou kijkt wat jij nodig hebt om verder te kunnen.

17/02/2015

Misverstanden over rouw
3. Je moet de overledene loslaten, om weer verder te kunnen.

Je hoort het zo vaak, dat je moet loslaten om verder te kunnen. Maar wat wordt daar nu mee bedoeld: loslaten. Mag je niet meer over de overledene praten, niet meer aan hem of haar denken? Moet je het verleden vergeten om door te kunnen gaan met je leven?
Natuurlijk niet. Je hoeft de overledene niet los te laten, die zal altijd een deel van jouw leven blijven uitmaken. Je hebt je herinneringen aan alle momenten samen, de momenten die jou hebben gemaakt tot de persoon die je nu bent.
Je kunt loslaten ook zien als ‘stoppen met vasthouden’. In die betekenis kan loslaten je verder helpen. Pas wanneer je het verleden niet meer wilt vasthouden, kun je de situatie zoals die nu is, accepteren.

13/02/2015

Misverstanden over rouw
2. Het is belangrijk dat je praat over je verlies, alleen dan kun je het echt verwerken.
Voor veel mensen gaat dat zeker op, zij voelen zich opgelucht als ze kunnen praten. Zij vinden steun in een luisterend oor.
Maar dat geldt zeker niet voor iedereen. Er zijn verschillende manieren om te rouwen. Ik zie vaak mensen die een creatieve activiteit oppakken en daarin hun emoties kwijt kunnen. Maar ook hard werken, sporten, mediteren of je inzetten voor een goed doel zijn manieren om te rouwen.
Bedenk hoe je normaal gesproken met moeilijke situaties omgaat. Dat is blijkbaar een manier die voor jou werkt. Dat werkt bij rouw niet anders. Als je nooit een prater bent geweest, waarom zou je dat nu dan ineens wel (moeten) zijn?

12/02/2015

Misverstanden over rouw
1. Rouw duurt een jaar

Wanneer een dierbare is overleden, denken veel mensen dat je na een jaar zover moet zijn dat je leven weer op de rit staat. Je hebt “de cirkel” in de tijd doorlopen: alle verjaardagen en feestdagen heb je een keer meegemaakt en ook de sterfdag is een keer voorbij gekomen.
De aandacht van anderen voor jouw verdriet neemt af, er kan zelfs voorzichtig wat irritatie ontstaan. Er wordt je verteld dat je ‘er niet in moet blijven hangen’.
Zo hoeft het helemaal niet te gaan. Ieder rouwt op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. Ook na jaren kan het gemis nog de kop opsteken.
Er is een leven voor en een leven na het overlijden en hoe lang het duurt voor je daar je weg in hebt gevonden, kan alleen jij bepalen.

01/01/2015

Wat wil jij veranderen in 2015 en wat is jouw motivatie om te willen veranderen?

17/12/2014

Wat de psychologie van suicidepreventie ons leert over het beheersen van onze dagelijkse zorgen.
We maken ons allemaal wel eens zorgen en zeker na een verlieservaring kan het je op de gekste momenten overvallen. Je gedachten gaan met je op de loop en het begint te malen.
Deze methodes helpen je niet om helemaal te stoppen met piekeren, maar wel om het beter beheersbaar te maken.

Two surprisingly simple yet effective techniques for ameliorating anxiety.

25/04/2014

Er is een prachtig nieuw boek met 60 brieven van nabestaanden van zelfdoding. Open en kwetsbaar schrijven zij over het leven met zelfdoding.
www.levenmetzelfdoding.nl