01/09/2026
“Liefde is weten dat je nooit alleen wandelt”
Een plaatje op een bankje in de duinen die ik tegenkom tijdens een ochtendwandeling op het strand.
En vervolgens een overvliegende gans die verdomd veel op een flamingo lijkt,
En de één na de andere regenboog 🌈 die mij op mijn wandeling vergezeld. Met een hele heldere volle regenboog bij het verlaten van het strand.
Ik was niet alleen.
Maar ik voel mij af en toe wel verdomd alleen de laatste tijd en dat is ok
Ik weet dat ik niet alleen ben, genoeg lieve mensen om mij heen
Maar niet mijn maatje, niet de vader van onze kinderen, niet mijn lief om bij thuis te komen
Na maanden, jaren van zorgen, regelen, sterk blijven, doorgaan, het leven door willen leven wat ik kende met Hein en ontdekken dat dat leven niet meer mijn leven is, ben ik langzaam thuis aan het komen in een nieuw leven. Waarbij ik mijzelf erop betrap dat ik steeds maar in de doe en actie stand schiet. Ook nu het niet meer hoeft. Mijn to-do lijstje wordt steeds korter, de meeste dingen zijn geregeld, het huis is ingericht, de jongens zijn blij met nieuwe school en klas, we sporten samen en Thijs begint deze week in zijn nieuwe voetbalteam en ik heb tijd. Tijd om te landen maar dus ook te beseffen en voelen wat we allemaal hebben meegemaakt de afgelopen jaren. Hoe we door gedenderd hebben. Nu hoeft dat niet meer, de rollercoaster wordt langzaam een reuzenrad. Die af en toe stilstaat op het hoogste punt zodat je rustig om je heen kunt kijken vanuit verschillende perspectieven. Poeh heey dat is mooi en lastig. Ik betrap mijzelf erop dat ik moeilijk “niks” kan doen. Stilstaan, observeren en doorvoelen. Maar ook weer op gang komen en door gaan, rustig naar het volgende uitkijkpunt. Terugkijken en vooruit kijken, en het tempo vertragen naar die van het reuzenrad. Dat wordt mijn uitdaging.
Binnenkort start ook voor mij weer een nieuwe fase. Ik start een nieuwe baan. Eentje waarbij ik de ruimte krijg om rustig op te bouwen. Heel dankbaar voor deze kans. Binnenkort meer.
Nu de focus op balans vinden en houden in vertragen en actie, thuiskomen bij mijzelf en in onze nieuwe huis en omgeving.